ەل ازاتتىعىن الىپ جاتقان جىلى, مەكتەپ ءبىتىرىپ, ازامات اتاندىق. قوعامنىڭ الاساپىران ۋاقىتى ەدى ول. مەملەكەتتىك قۇرىلىم تۇبەگەيلى وزگەرىپ جاتقان. ساياسي پىكىرقايشىلىقتار مەن ەكونوميكالىق قايتا قۇرۋدىڭ كەزىندە بارار باعىتىمىزدى اڭداي الماي قالعان تۇسقا تاپ بولعان جايىمىز بار. نە ىستەۋ كەرەك؟ قولىمىزعا اتتەستات الىپ, جۇرەگىمىز اتشا تۋلاعانىمەن, الداعى كۇنىمىز تۇماندى كورىنگەنىن كىمنەن جاسىرۋعا بولادى؟! سوندا دا بولسا, ارمانداستار جان-جاققا ءبىلىم قۋىپ, ەل بولاشاعىنىڭ ىرگەسىن جۇرتپەن بىرگە قالاۋعا بىلەك سىبانا كىرىسىپ كەتتىك...
سودان بەرى ارادا جيىرما جىل ءوتىپتى. وسى ارالىقتا ەلىمىز ادام تانىماستاي وزگەردى. ەلباسىنىڭ ساليقالى ساياساتىنىڭ ارقاسىندا الەم كارتاسىندا قازاقستان اتتى ايبىندى مەملەكەت قۇرىلدى. ەكونوميكامىز ورگە باسىپ, الەۋمەتتىڭ الەۋەتى ارتا ءتۇستى. ەلىمىز ەرتەگىدەگى باھادۇرلەر سەكىلدى كۇن سايىن ەمەس, ساعات سايىن ءوستى. وعان ءوزىمىز كۋامىز. وسىنداي تاريحي ءساتتىڭ كۋاسى ەتكەن جاراتقانعا قالايشا شۇكىرشىلىك ايتپايسىڭ.
بيىل مەكتەپ بىتىرگەنىمىزگە 20 جىل ءوتىپتى. سىنىپتاستار باس قوسىپ, سوناۋ بالالىق شاققا قايتا ورالعانداي بولىپ وتىرمىز. كەشە عانا, العاشقى ۇستازىمىز ساراكۇل جۇسىپبەكوۆا اپايىمىزدىڭ الدىندا جاۋدىرەپ وتىرعاندايمىز. ءاربىرىمىزگە قالام مەن قاعاز ۇستاتىپ, ايالى الاقانىمەن شاشىمىزدان سيپاپ تۇرعانداي. ءبىر سىنىپتا 42 ءبۇلدىرشىن ءارىپ تانىپ, ساۋات اشتىق.
باستاۋىش سانىپتاردى اياقتاعان ساتىمىزدە, اعىلشىن ءپانىنىڭ مۇعالىمى الۋا رازاقوۆا اپايىمىز قولىنا الدى. ءبىزدىڭ ەسەيىپ, ومىرگە دەگەن كوزقاراسىمىزدى قالىپتاستىرا ءبىلدى. ءاربىرىمىزدى ءوز بالاسىنداي ماپەلەپ, اتا-انادان ايىرىلعان قامكوڭىل قاتارلاستارىمىزدىڭ جاعدايىنا ۇلكەن جۇرەكپەن ارالاستى. سىنىپتار جوعارىلاعان سايىن, ارقايسىمىزدىڭ مىنەزىمىز اشىلىپ, اينالاعا سىن كوزبەن قاراي باستاعانداي بولدىق. ءتىپتى كەيبىرەۋلەرىمىز, ءوزىمىز بولعانداي اسەردە جۇردىك. ءور كوڭىل كەۋدەمىزدىڭ ورەكپىك جەلىن, تاريح پانىنەن ساباق بەرگەن مانات سماتوۆا اپايىمىز سۋ سەپكەندەي باساتىن. ول كىسى كەلە جاتقاندا الدىندا قىزداي سىزىلعانىمىزدى سەزبەي دە قالاتىن ەدىك. ومىرگە دەگەن تۋرالىق پەن شىنشىلدىقتى سول جاننان سىڭىردىك. بارلىق بالا وزىمىزشە ءبىر الەم ەدىك. ىشتەگى ءبىر ارپالىس شىعارماشىلىعىمىزدى دامىتتى. ءبىر-بىرىمىزدەن ۇرلانا جازاتىن تاقپاق, جىرلارىمىز قانشاما ەدى. ادەبيەت پانىنەن ساباق بەرەتىن شارا اپايىمىزدىڭ اۋزىنا قارايتىنبىز. ەندى عانا «سەن كەرەمەتسىڭ» دەپ ايتاتىنداي.
ازاتتىقپەن بىرگە التىن ۇيا مەكتەبىمىزدەن قارلىعاشتاي ۇشىپ شىقتىق. ءومىر ءبىز ويلاعانداي ارمانداردان تۇرمايتىنىن بىلدىك. سىنىپتار تۇگەلگە دەرلىك جوعارعى وقۋ ورىندارىنا تۇستىك. تاۋداي بولعان تالاپكەرلەر, بىتىراپ جان-جاققا شاشىلىپ كەتتىك.
بيىل تاۋەلسىزدىك العانىمىزعا 20 جىل تولىپ وتىر. ءبىزدىڭ دە تولىسىپ, ەل قابىرعاسىنىڭ ءبىر كىرپىشى بولعانىمىزعا وسىنشا جىل بولىپتى. سوناۋ ءبىر كەزدەگى بالاۋسا جاستار, ءار سالادا ەڭبەك ەتىپ, ەلدىڭ وركەندەۋىنە ۇلەس قوسىپ ءجۇر. ارامىزدان وقىمىستىلار دا, كاسىپكەرلەر دە, شىعارماشىلىق جاندار دا شىقتى. ولاردىڭ ءبارى ەل بولاشاعى ءۇشىن ەرىنبەي ەڭبەك ەتۋدە. ويتكەنى, ولار – تاۋەلسىزدىكتىڭ العاشقى تۇلەكتەرى. ال ەل ءۇشىن ەڭبەك ەتۋگە باۋلىعان, مەملەكەتشىلدىك سانا قالىپتاستىرعان, ازامات ەتكەن ۇستازدارىمىزعا ايتار العىسىمىز ۇشان-تەڭىز...
ساپار راحمەنشەەۆ, قىزىلوردا وبلىسى دەنساۋلىق ساقتاۋ باسقارماسى باستىعىنىڭ مىندەتىن اتقارۋشى.