نۇرلى  جول – حالىق تىلەگى

قيۋى قاشقان, قيلى زاماندا قىم-قۋىت. ايتا الماي ويىن جۇرگەندەر قانشا بۋلىعىپ. تاۋەكەل ەتتىڭ تاۋەلسىز ەلدەر الدىندا, قاجىمۇقانشا قايراتتى بەلىڭ ءبىر بۋىپ. توبىلعى ساپتى, قامشىنى سوناۋ … جەتى ورمە, تولاعاي قارتتار بەرمەگەن ساعان بەكەرگە. قاسىم حان سىندى قاسقايىپ سالدىڭ قاسقا جول, قاسىڭداعىلار تاراسىپ تاعى كەتەردە. ابىلاي حانشا ابايلاپ ارعى-بەرگىنى, اجىراماس ءۇشىن ەندىگى جەردە ەل جىگى. بەرەكە-بايلاۋ – بەس ۇسىنىسىڭ دا بەلگىلى: « اۋەلى كەرەك اسكەردىڭ تەپە-تەڭدىگى». باس شۇلعىپ قالدى جايساڭدار مەنەن قاسقالار, كەرەعار كەلمەي كەلىسسوز ەندى باستالار. بوگەنباي باتىر كەۋدەڭنەن سوندا وياندى, بوگەنباي ما ەكەن بوگەلىپ سوزدەن جاسقانار. تولە بيدەن تارتقان ءسوزىڭنىڭ تەكتى توركىنى, كوكالا بۇلتتار سوگىلىپ كوكتە جوڭكىدى. ايىر قالپاقتى ابىلاي باباڭ ەلەسى, ايماڭدايىڭنان «اينالايىن»دەپ جەلپىدى. مازاسىز ويلار ينەدەي شانشىپ ميىڭدى, اسقاق دالانىڭ الىپ جۇرەگى ءجيى ۇردى. كەۋدەمدە مەنىڭ بۇقار جىراۋىم بۇلقىنىپ «عاجايىپ ءساتتى ولەڭگە قوس» دەپ بۇيىردى. وسىناۋ شاقتا كۇمبىر دە كۇمبىر كۇي ەنىپ, جينالعاندار جاسادىق جالعىز يەلىك. نۇر اعا! نۇرلى جولىڭدى حالقىڭ تىلەدى, بەكەت اتانىڭ ارۋاعىنا سۇيەنىپ! امانقوس ەرشۋوۆ. اتىراۋ وبلىسى, جىلىوي اۋدانى.