اقىن تۇرسىناي ورازباەۆامەن قوشتاسۋ
قۋانىشى مەن قايعىسى قاپتالداسىپ قاتار جۇرەتىن ءوزى ءتاتتى, ءدىنى قاتتى ءومىر-اي... جان-جاعىمىزدى جالماپ, جالاڭاشتاي بەردىڭ-اۋ... نە دەيىن ەندى ساعان... پروفەسسور ءىنىم سەرىك تويعامباەۆ ماسكەۋدەن: «اياۋلى قارىڭداسىڭ تۇرسىناي ورازباەۆا قايتىس بولدى», دەپ قايعىلى, قارالى حابار جەتكىزگەندە ەسەڭگىرەپ, ءبىراز ۋاقىت ەسىمدى جيناي الماي قالدىم... قازانىڭ جەڭىلى جوق, ال, بۇل قازا تۇرسىناي سىندى اياۋلى قارىنداسىنان اداسىپ قالعان مەن ءۇشىن اۋىر. وتە اۋىر. اسا اياۋلى ۇلىم دانيارىمنىڭ قازاسىنان سوڭ شۇرىق تەسىك بولىپ, قانى سورعالاعان سورلى جۇرەك جاراسىنا تۇز سەپكەندەي بولدى بۇل قارالى حابار. سودان دا دەنە مۇزداپ, جۇرەك سىزداپ, قالام ۇستاعان قولىم قالتىراپ, ازەر جازىپ وتىرمىن وسى جولداردى... تۇرسىناي جىلدار بويى يىقتاسىپ قاتار جۇرگەن سىرلاس, مۇراتتاس قارىنداسىم, قولقاناتىم, ارىپتەسىم, ۇزەڭگىلەس سەرىگىم ەدى. ول قازاقتىڭ تالانتتى, قاناتتى قىزى-تىن. ءوزى اقىن, ءارى سازگەر, ءارى ءانشى. ۇلبىرەگەن گۇلدەي نازىك تۇرسىناي ۇلت مۇددەسىن قورعار تۇستا اسۋ بەرمەس الىپ تاۋ! سوڭعى 20 جىل بەدەرىندە ماسكەۋدە – جازۋشىلار وداقتارى حالىقارالىق قاۋىمداستىعىندا حاتشى قىزمەتىن ءمىنسىز اتقارعان ول بەرىسى تمد, ءارىسى الەم ادەبيەتشىلەرىن جالعاستىرعان, دوستاستىرعان التىن كوپىر, ەلشى بولدى. ول ءوزىنىڭ وزگەشە ورنەگى, ءوز قولتاڭباسى بار شىعارمالارىمەن ورتاعا كوپ ولجا سالدى, قازاق ادەبيەتىنىڭ مەرەيىن ءوسىردى ءومىر اللا تاعالانىڭ ادامعا بەرگەن سىيى عانا ەمەس, تايعاق تاعدىردىڭ اۋىر سىنى. سول سىندا سىنباعان, ءوزىنىڭ ەمەس, وزگەنىڭ, ەڭ الدىمەن حالقىنىڭ قامىن ويلاعان تەرەڭ ويلى تەكتى قارىنداسىم, تۇرسىناي ەدىڭ! ەندى سەن دە ورتامىزدى ويسىراتىپ كەتتىڭ. قارلىعاشىڭ, قاناتىڭ – اياۋلى قىزىڭ ساردانا باردا, ءوزىڭ سۇيگەن, ءوزىڭدى سۇيگەن قازاق حالقى باردا سەن ۇمىتىلمايسىڭ! احمەت بايتۇرسىنوۆتىڭ سوزىمەن ايتساق: «ءتانى كومىلەر, كومىلمەس ەتكەن ءىسى». الماتىعا اعالاپ! تەلەفون شالاتىن, ماسكەۋ بارسام جۇرەگىن قولىنا ۇستاپ, قۇستاي ۇشىپ, ۇشاقتان قۋانا قارسى الاتىن اياۋلى قارىنداسىم- اي! قوش دەيمىن ەندى امالسىز. ماڭگىلىك مەكەنىڭ نۇرعا تولسىن.
ءسابيت دوسانوۆ.