– دەيدى ەلباسىنا حات جازعان 91 جاستاعى بايقۋانىش اقساقال
قازاقستان حالقىنا ۇندەۋىندە پرەزيدەنت نۇرسۇلتان نازارباەۆ: «اسىرەسە, وسى كۇندەردە ماعان جۇزدەگەن حاتتار كەلىپ تۇسۋدە», دەپ سولتۇستىك قازاقستان وبلىسىنىڭ جاسى توقساننان اسقان تۇرعىنى بايقۋانىش سارسەمبين اقساقالدىڭ حاتىنان ءۇزىندى كەلتىرگەن بولاتىن. بۇل, ارينە, بارشا سولتۇستىكقازاقستاندىقتاردىڭ مەرەيىن اسىرا ءتۇستى. ەلباسى اۋىزعا العان اقساقالمەن كوزبە-كوز جولىعىسىپ, سۇحباتتاسۋ جونىندەگى رەداكتسيانىڭ شۇعىل تاپسىرماسىن الىسىمەن وبلىس ورتالىعىنان شەتكەرىلەۋ ورنالاسقان جۇمىسشى كەنتى شاعىن اۋدانىنا جول تارتتىق. توقساننىڭ تورىنە وزعان اقساقال ديۆاندا تەلەديدار كورىپ وتىر ەكەن. ادەمى جۇزىنە كۇمىستەي ساقال مەن مۇرت جاراسىپ تۇر. جيناقىلىعى مەن نىق وتىرىسى ادەمى قارتايا بىلەتىن جاننىڭ كەيپىن ەلەستەتتى.
– اتا, الدىمەن پرەزيدەنتىمىزگە حات جازۋعا نە سەبەپ بولعانىن ايتا وتىرساڭىز؟
– قاراعىم, وتكەن عاسىردا حالقىمىز باسىنان وتكەرگەن تاريحي وقيعالاردىڭ بارىنە كۋامىن. اشارشىلىقتى دا, ساياسي قۋعىن-سۇرگىندى دە, الاپات سوعىستى دا, تىڭ يگەرۋدىڭ اسىرا سىلتەۋشىلىگىن دە, جىلىمىق كەزەڭدى دە, قايتا قۇرۋدى دا كوردىك. ازاتتىقتىڭ العاشقى تاڭدارى ارايلانىپ اتقاندا جەتپىستى القىمداپ قالعان ەدىم. شەكارامىز اڭعال-ساڭعال, تۇرمىسىمىز جۇدەۋ, ءتىلىمىز وراشولاق ەدى. ەندى, مىنە, شيرەك عاسىرعا جۋىق ۋاقىت بەدەرىندە قازاقستاندى الەم تانىدى. ەلىمىز دامۋدىڭ داڭعىل جولىنا ءتۇستى. وزا دامىعان وتىز مەملەكەتتىڭ قاتارىنا جەتۋگە ۇمتىلىپ كەلەمىز. جاراتقان يەم حالقىمىزدىڭ باعىنا نۇرسۇلتانداي دانا كەمەڭگەردى, سۇڭعىلا ساياساتكەردى بەرىپ, قوي ۇستىنە بوزتورعاي جۇمىرتقالاعان تاماشا زامانعا جەتكىزدى. مۇندايدا قازاق «وشكەنىمىز جاندى, ولگەنىمىز ءتىرىلدى» دەپ شاتتانا قۋانعان.
مەن – اسارىمدى اساپ, جاسارىمدى جاساعان قارت اداممىن. جەتكەن جەتىستىكتەرىمىزدى وي ەلەگىنەن وتكىزە وتىرىپ, نەگە ءبىز سياقتى اتا بۋىن اتىنان ەلباسىنا العىس ايتپاسقا دەگەن شەشىمگە كەلدىم. ءبىر جاعىنان, جاستارىمىز تاۋەلسىزدىكتىڭ, اتامەكەننىڭ, وتاننىڭ قادىر-قاسيەتىن بىلە, تاني ءتۇسسىن دەگەن تىلەكتەن تۋدى. قولمەن جازۋ قيىنعا سوققاندىقتان, حاتتى جازۋى مارجانداي شوبەرەمە جازدىرتتىم.
تەلەديداردان ەلباسىمىزدىڭ حالىققا ۇندەۋىن تىڭداپ وتىرىپ, اتىم اتالعاندا سەلك ەتە قالدىم. راس پا, وتىرىك پە دەگەندەي اڭ-تاڭمىن. ۇيدەگىلەر دە «اتا, اتا» دەپ شۋلاسىپ جاتتى. ءبىز سياقتى قارتتاردى ەلەپ-ەسكەرگەنىنە ريزامىن.
– بايبىشەڭىز جانىڭىزدا. ءنازيما اپايمەن ءبىر شاڭىراق استىندا 60 جىل ءتۇتىن تۇتەتىپ كەلە جاتىر ەكەنسىز.
– الدىمەن اللانىڭ, سوسىن وسىنداي جايلى قارتتىققا جەتكىزگەن ەلباسىمىزدىڭ ءتۇزۋ ساياساتىنىڭ ارقاسى. 5 ۇل-قىزدان نەمەرە, شوبەرە ءسۇيىپ وتىرعان جايىمىز بار. بالالارىم دا, نەمەرەلەرىم دە جوعارى ءبىلىمدى, ءار سالادا قىزمەت ەتەدى. كەمپىرىمە قاراعاندا مەن تىڭمىن. ونىڭ قۇلاعى اۋىر ەستيدى. الدا-جالدا تەلەفون سوعىلا قالسا, سويلەسەتىن دە, مال-جان اماندىعىن ايتاتىن دا, جاڭالىققا قانىقتىراتىن دا – ءوزىم (كۇلەدى).
كوپ جىلعى ەڭبەگىمدى باعالادى, 80 مىڭ تەڭگەگە جۋىق زەينەتاقى الامىن. اۋىق-اۋىق ۇستەمەلەپ وتىرادى, راحمەت. ارداگەر قاريا رەتىندە قامقورلىققا كەنەلىپ وتىرمىن.
– ءسىزدىڭ ومىردەن تۇيگەنىڭىز, توقىعانىڭىز كوپ. كەيىنگى ۇرپاققا نە تىلەك ايتار ەدىڭىز.
– جامبىل جاكەمنىڭ ءىزىن قۋىپ كەلە جاتسام دا, زەردەم ءالى مىقتى, كوكىرەگىم اشىق. «تەمىر جاشىكتىڭ» جاڭالىقتارىن قالت جىبەرمەيمىن.
قازىر جۇرت سايلاۋ تۋرالى كوپ اڭگىمە ايتىپ جاتىر. قالىڭ كوپشىلىكتىڭ تىلەگىن پرەزيدەنت قابىل الدى. ساياساتتان الىستاۋ بولسام دا, ءبىر شىندىقتى ايتايىن. نەشە سايلاۋ وتسە دە حالقىمىز ءۇشىن ەلباسى بىرەۋ, ول – نازارباەۆ! قازاقستان مەن نازارباەۆ ەگىز ۇعىم دەپ ايتىپ جۇرگەن دۋالى اۋىزداردىڭ پىكىرىن تولىق قوستايمىن, اينالايىن!
ەلباسىنا حاتتا جازعانىمداي, ءدال قازىرگىدەي التىن عاسىر حالقىمىزدىڭ باسىندا ەشقاشان بولعان ەمەس. ودان ءارى «نۇرلى جولمەن» جەتەلەپ, «ماڭگىلىك ەلگە» جەتكىزۋىنە شىن جۇرەكتەن تىلەكتەسپىن. ەلباسىمىز ەلىمىزدى بيىكتەرگە باستاي بەرسىن دەگەن اعالىق تىلەگىمدى ارنايمىن. ال پرەزيدەنتتىڭ اتىمدى اتاپ, حاتىمنان ءۇزىندى كەلتىرگەنى – مەن ءۇشىن باي قۋانىش. اتا-انام اتىمدى ازان شاقىرىپ قويعاندا وسىنداي باقىتتى كۇنگە جەتسىن, قۋانىشقا باي ادام بولسىن دەپ ىرىمداعان شىعار. شۇكىر, جەتتىم سول كۇنگە!
اڭگىمەلەسكەن
ءومىر ەسقالي,
«ەگەمەن قازاقستان».
سولتۇستىك قازاقستان وبلىسى.
سۋرەتتە: قىزى ايگۇل, نەمەرەسى تولەگەن, بايقۋانىش اقساقال, نەمەرەسى مارات, كەلىنى ءدامەتكەن.
سۋرەتتى تۇسىرگەن
امانگەلدى بەكمۇراتوۆ.