ەل تاريحىندا ەل سىنالار كەزەڭدەر دە بولادى, ەر سىنالار كەزەڭدەر دە بولادى. قازىرگى كەزەڭ – سونداي كەزەڭ. دۇنيە اۋمالى-توكپەلى بولىپ تۇر. زامانا جەلى بىرەسە انا جاقتان ۇيىتقيدى, بىرەسە مىنا جاقتان ۇيىتقيدى. بارىنەن قىمتانۋ مۇمكىن ەمەس. ءبىر ەلدىڭ ىشىندە ب ۇلىك شىقسا «باس جارىلسا بورىك ىشىندە» قالاتىن كەز كەلمەسكە كەتكەن. ول ەلگە ءار قيىردان اسەر ەتكىسى كەلەتىندەر تابىلىپ, بارا-بارا سولار ءبىر-بىرىمەن ايتىسىپ-تارتىسىپ جاتاتىن بولعانىنا بۇكىل الەمنىڭ كوزى ۇيرەنىپ بارادى. سونداي-سونداي سويقانداردىڭ سالدارى ەكونوميكاسى الەمدىك ەكونوميكاعا ابدەن كىرىككەن قازاقستاننىڭ جاعدايىنا دا اسەر ەتۋدە. بىلەتىندەردىڭ ايتۋىنا قاراعاندا, بۇل باعىتتاعى قيىنشىلىقتار الداعى كەزدە اسقىنا تۇسپەسە ازايمايتىن سىڭايلى.
مۇندايدا نە ىستەۋ كەرەك؟ ەتەك-جەڭىمىزدى جيناپ, بويىمىزدى بيلەپ, ويىمىزدى جۇيەلەپ, بۇگىن قالاي جۇرەمىز, ەرتەڭ قاي جاققا قادام باسامىز دەگەندى ەرتە باستان ەكشەپ الۋىمىز كەرەك. نۇرسۇلتان نازارباەۆ سولاي ەتتى. تالاي جىل بويى حالىقتىڭ قامى ءۇشىن جيناقتالعان ۇلتتىق قوردىڭ قارجىسىن قيىن كەزدە ەكونوميكانىڭ, الەۋمەتتىك سالانىڭ مۇقتاجىنا ناقتىلاپ ءبولدى. «نۇرلى جول» اتالعان جاڭا ەكونوميكالىق ساياساتتى ايقىندادى. ماڭگىلىك ەل بولۋدىڭ جولدارىن بەلگىلەدى. وسىنداي تۇستا قازاقستان حالقى اسسامبلەياسى سىندى بىرەگەي قۇرىلىمنىڭ دەر كەزىندە كوتەرگەن باستاماسى كوپ كوڭىلىنەن شىقتى.
مەن وتە قۋانىشتىمىن. تار كەزەڭدە تاماشا ۇسىنىس جاسالعانىنا, ونى بارشا جۇرتتىڭ, ساياسي پارتيالاردىڭ, قوعامدىق ۇيىمداردىڭ ءىلىپ الىپ, قولداپ كەتكەنىنە, مۇنىڭ ءبارى اتا زاڭنىڭ تالاپتارى اياسىندا جاسالىپ جاتقانىنا قۋانىشتىمىن. ەلدىگىمىزگە سىن بولاتىنداي ساتتە ءبارىمىزدىڭ ءبىر جەڭنەن قول, ءبىر جاعادان باس شىعارا بىلگەنىمىزگە قۋانىشتىمىن. ەلباسىنىڭ ەل تىلەگىنە قۇلاق اسىپ, جارلىققا قول قويعانىنا, ءسويتىپ كەزەكتەن تىس پرەزيدەنتتىك سايلاۋ وتكىزىلەتىن كۇندى بەلگىلەگەنىنە بەك ريزامىن.
سەبەبى؟ سەبەبى سول, بىزگە ساياساتتاعى ساباقتاستىق كەرەك, بىزگە تۇراقتىلىق كەرەك, بىزگە تاتۋلىق كەرەك. ونىڭ ءبارى تاڭى ارايلاپ اتاتىن, كەشى تىنىش باتاتىن, حالقى ءبىر-بىرىنە جاقسىلىق تىلەپ جاتاتىن ەلدە بولادى. قازاقستان – سونداي ەل. مىڭ تاۋبە! بودان كۇننەن كەتكەنىمىزگە, بوستان كۇنگە جەتكەنىمىزگە, ەلىمىزدى داۋلەتى مىقتى, ساياساتى تۇراقتى, الىس تا, جاقىن دا سىيلايتىن ەل ەتكەنىمىزگە تاۋبە! قۇدايعا شۇكىر, ءبارى رەت-رەتىمەن كەلىپ جاتىر. ەلۋلىككە ەنەمىز دەدىك پە؟ دەدىك. ەندىك پە؟ ەندىك. ويلاعان ۋاقىتىمىزدان دا بۇرىن ەندىك. وتىزدىقتان ورىن الاتىن كۇنىمىز دە كەلەدى ءالى. ول ءۇشىن نە ىستەۋىمىز كەرەك؟ ەڭبەك كەرەك. جالپىعا ورتاق ەڭبەك قوعامىن قۇرۋعا شاقىرىپ وتىرعان ەردىڭ توڭىرەگىنە توپتاسۋىمىز كەرەك. سونداي ءسات كەلدى, اعايىن.
مەن جاسىم سەكسەننىڭ سەڭگىرىنەن اسقانشا تالايدى كوردىم. الەمنىڭ دە تالاي جەرىن ارالادىم. قىزمەتكەرلىگىم دە, قايراتكەرلىگىم دە تالاي اداممەن ارالاستىرىپ-قۇرالاستىردى. سونداعى ءبىر تۇيگەنىم – نۇرسۇلتان نازارباەۆتاي ادامنىڭ سيرەك جاراتىلاتىندىعى. ەكى قوعامنىڭ وت پەن سۋداي شارپىسقان شاعىندا شىڭدالىپ شىققان, قۇرىش قۇيا ءجۇرىپ ءوزى دە قۇرىشتاي قۇيىلعان, ويعا زەرەك, سوزگە شەشەن, مىنەزگە باي, قاي مىنبەردەن دە مەملەكەتىڭنىڭ مەرەيىن اسىرىپ, ابىرويىن تاسىتىپ جارقىلدايتىن مۇنداي جارقىن تۇلعا – حالقىمىزدىڭ باسىنا قونعان باق.
باسىمىزداعى باقتى باعالايتىن حالىق ەكەنىمىزدى دالەلدەۋمەن كەلەمىز. الدا دا دالەلدەي بەرەمىز. سوندىقتان, ەل بىرلىگىن ويلاعاندا, ەل تىرلىگىن ويلاعاندا, ەلدىڭ ىرىلىگىن ويلاعاندا مەن ءوز باسىم اعالىق جولىممەن مىناداي قولقا سالعىم كەلەدى.
نۇرسۇلتان باۋىرىم! سايلاۋعا ءتۇس. ەلدى باسقارۋ جاۋاپكەرشىلىگىن تاعى دا ءوز يىعىڭا جۇكتە. ءوزىڭ قۇرعان مەملەكەتىڭدى مىنا قيىن وتكەلدەن ءوزىڭ وتكىز. كوزدەگەن مەجەلەرىڭە ءوزىڭ جەتكىز. ءبىر سوزىڭدە ابۋباكىر كەردەرى بابامىزدىڭ «جىگىتكە ەرلىك تە وڭاي, ەلدىك تە وڭاي, اگاركي قابىرعالى بولسا حالقى» دەپ ايتقانىن كەلتىرىپ ەدىڭ عوي. قابىرعالى حالقىڭ ساعان تاعى دا ازاماتتىڭ اۋىر جۇگىن ارتقىسى كەلەدى. حالقىڭا سەن. حالقىڭ ساعان سەنەدى. العا تارت, ازاماتىم!
اكىم تارازي,
مەملەكەتتىك سىيلىقتىڭ لاۋرەاتى.