وقىرمان نازارىنا مايداننان كەلگەن حاتتار لەگىن ۇسىنامىز.
اماندىق حات
قۇرمەتتى جاقسى كورەتىن باپا! داۋىتتەن ساعىنىشتى سالەم! قالاي, امان-ساۋ ءجۇرسىز بە؟ ءۇي ءىشى تەگىس امان با؟ ساقىپ, كلارا, كۇلشيرا, راحمەتوللا امان با؟ تاتەمە حات جازعانمىن, العان شىعار. ءۇي ءىشى امان با؟ تاتەم اۋرۋ-سىرقاۋدان امان با؟ اپام امان با؟ زەيكە, عاليا, مارا, باقىت امان با؟ بەكقوجا, دۇيسەن, مارعۋاش, قابىكەن, ماجي ۇيلەرى امان با؟ ال, باپا, مەنى سۇراعان ۇلكەن-كىشىگە تەگىس سالەم ايت. ال مەنەن اماندىق سۇراساڭىز: قامزە, الىپپەن بىرگەمىز. تۋرا «تويعا» اتتاندىق. ۇيگە ادەيى حات جازعانمىن قورعاننان. مىنا حاتتى 19 مامىردا سۆەردلوۆتان جازىپ وتىرمىن. جاۋدى جەرمەن-جەكسەن ەتىپ قايتامىز دەگەن تالاپپەن كەلەمىز. ال, باپاتايىم, ەركىن, كاماش دالادا قالماسىن. رەتى كەلسە زۇلقيزانى كوشىرىپ الىڭدار. ەركىنگە حات جازعام جوق. اماندىقتى زەيكەگە تولىق ءتۇسىندىرىپ جازارمىن. سۇراعان جانعا مەنەن سالەم ايت. امان كورىسۋگە جازسىن! زەيكە, تاتەم مەن اپامدى رەنجىتپە, تاتەمدى ايا. مەنى ويلاپ جۇرمەسىن. كوپپەن, حالىقپەن كورگەن « ۇلى تويعا» كەتتىم, تەگىس سالەم ايت. قوش بول!
جازعان – ءداۋىت. 19 مامىر, 1942 جىل. سۆەردلوۆسك قالاسىنان. ورنىققان جەردە تاعى جازامىن...
...اناجان, مەنى ويلاپ بولما الاڭ,جان ءتىرى, دەن ساۋ بوپ جۇرسەم ەگەر امان,اماندىق جايدى ايتىپ حاتقا سالام. ەل-جۇرتىم, جازعان حاتىم ساعىنعان سوڭ, مويىنعا قارۋ-جاراق تاعىنعان سوڭ,ۇشارعا قاناتىم جوق, نە قىلايىن؟ارميا تەمىر ءتارتىپ باعىنعان سوڭ....ريزا بوپ, اق سۇتىڭە اپاتايىم, قيىن ءىس, جۇمىس ەمەس, قاراپايىم.ەل-جۇرتىم وسى حالدە, دۋادا بول, ءسۇرىنىپ اياق كەتسە, جازاتايىم...
مۇسىركەپ ءجۇنىسوۆ. 1943 جىل.
مايداننان حات
ماريا!بۇگىنگى ايلى جارىق ءتۇن, جىمىڭ قاعىپ, اسەرىن ايماققا شاشىپ تۇر. مۇنداي تۇندەر مايدان ومىرىندە سيرەك كەزدەسەتىن ءتۇن. بۇنداي اسەمدى, قوڭىر جەلدى تۇندە دۇنيەنىڭ ءبارى دە ءوزىنىڭ قالپىنان اناعۇرلىم اسەم كورىنەدى. ال ءوزىڭدى كۇندەگىدەن وزگەرىپ كەتكەندەي سەزىنەسىڭ, ۇيقىڭ كەلمەيدى. يا جەڭىس كۇندەرىنىڭ بىرتىندەپ تايانىپ كەلە جاتقانى ما, بولماسا ويىڭا ءومىردىڭ قىزىعىنا قولىم قاشان جەتەدى دەگەن ىزىڭ-ىزىڭ ويلاردىڭ تۇيدەكتەلىپ كەلىپ جاتقانى ما, ايتەۋىر ۇيقىم كەلەتىن ەمەس.
مىنە, مەن وسى جاعدايدىڭ ۇستىندە وتىرمىن, ۇيقىنىڭ كەلۋىن وسى كىشكەنە حاتتى ساعان جازۋمەن توسپاقشىمىن.
ارينە, بۇل ءومىر ءسۇرۋدىڭ حاتى, جاستاردى ءوز ماقساتتارىنا جەتكىزۋدىڭ حاتى. بىزدەر سياقتىلاردىڭ وي-ۇيقىسىن بولەتىن حات.
ال, مارياش! مەن ۇيىقتادىم. بۇل ۇيقى مەن ءۇشىن وتە ءتاتتى جانە باعالى, ويتكەنى ونىڭ الدىندا وسى حاتتى ساعان جازدىم. قازىر دە مەن وزىڭمەن بىرگە وتىرعاندايمىن. وسىنىڭ بەينەسىن تىرشىلىك بولسا وزىڭمەن ءبىر كۇنى تولىق سۋرەتتەرمىن.
ءۇي-ىشىڭە سالەم جولدا! حات جازىپ تۇر.
ءبىز ءالى ومىردەن الاتىن ەنشىمىزدى العان جوقپىز. ونى الاتىن كۇن الدا جاتىر. وسىنى ەسىڭە ساقتا.
سىزدىقبەكوۆ ا.5 شىلدە 1944 جىل