(احمەت بايتۇرسىن ۇلى مونولوگى)
بالعىن ۇرپاق, جولىڭا نۇر تىلەدىم,
اۋلاق بولعاي سەندەردەن مۇڭ سىلەمى.
انا ءتىلىن قورسىنار كەيبىرىڭنەن
جابىرلەنىپ, جانىممەن تۇرشىگەمىن.
كوشكەن ەلمەن ءومىردىڭ كۇن شۋاعىن,
كەيدە اۋىر ويلاردان تۇنشىعامىن.
انا ءتىلىم – قاسيەتىم جىرىمداعى,
ءتىلىم بىتسە, حالقىمنىڭ قۇرىعانى.
سالەم ساعان, جاس بۋىن جالعاستارىم,
بولاشاقتا سەندەرمەن جالعاسامىن.
تەك جالعاسام قازاقتىڭ ءتىلى ارقىلى,
انا ءتىلىن اۋاداي ارداقتاعىن!
ساقتار بولساڭ حالقىڭدى – ءتىلدى ساقتا,
باعا جەتپەس مۇرا جوق تىلدەن باسقا!
تىلدەن وزگە جيھازدىڭ ءبارىن تۇگەل,
بازارلايسىڭ قالتاڭدا اقشاڭ جاتسا!
ءابۋ سارسەنباەۆ