ونەر • 25 قازان, 2018

«وسى فيلمنەن كەيىن نە بار بولامىن, نە جوق بولامىن!»

520 رەت
كورسەتىلدى
9 مين
وقۋ ءۇشىن

الىس ساپارعا شىققاندا جۋرناليست ءاردايىم قىزىقتى كەزدەسۋلەردىڭ, ەستە قالاتىنداي ەرەكشە وقيعالاردىڭ كۋاسى بولىپ تۇرادى ەمەس پە. مىنە, بيىل دا حالىقارالىق تۇركى اكادەمياسىنىڭ ۇيىمداستىرۋىمەن قىرعىزستانداعى وش قالاسىندا وتكەن «شىڭعىس ايتماتوۆ مۇراسى: جاھاندانۋ داۋىرىندەگى ىنتىماقتا ءومىر ءسۇرۋ» اتتى ءىى قازاق-قىرعىز زيالىلارىنىڭ فورۋمىنا بارعانىمىزدا ش.ايتماتوۆ شىعارمالارىنىڭ جەلىسى بويىنشا تۇسىرىلگەن بىرنەشە فيلمدەردە, اتاپ ايتقاندا, «مەن – تيان-شاندا» حاديشانىڭ, «اق كەمەدە» بەكەيدىڭ, «ەرتە كەلگەن تىرنالاردا» جۇپاردىڭ ءرولىن سومداعان قىرعىزستاننىڭ حالىق ءارتىسى, توقتاعۇل اتىنداعى مەملەكەتتىك سىيلىقتىڭ لاۋرەاتى نازيرا مامبەتوۆامەن كەزدەسىپ, سۇحباتتاسۋدىڭ ءساتى تۇسە كەتتى. 

«وسى فيلمنەن كەيىن نە بار بولامىن, نە جوق بولامىن!»

بيىل جەتپىس جىلدىق مەرەيتويىن اتاپ وتكەن اكتريسانىڭ كينوداعى سوڭعى سومداعان ءىرى ءرولى بۇدان ءبىراز جىل بۇرىن ەكرانعا شىققان «قۇرمانجان داتقا» (رەجيسسەرى – سادىق شەر-نياز) فيلمىندەگى قۇرمانجان داتقانىڭ ورتا جاستاعى, ياعني الاي ولكەسىندەگى قىرعىزداردىڭ باسىن قوسىپ, اتقا قونىپ, ەل باسقارعان شاعى ەكەنى قازاق كورەرمەندەرىنە جاقسى تانىس. سوندىقتان بولار, ءبىز دە اكتريسانىڭ وسى رولدەگى ەڭ ءبىر قيىن دا كۇردەلى ساتتەردى قالاي الىپ شىققانىن بىلۋگە اسىقتىق.

–  ايىپ ەتپەڭىز, «قۇرمانجان داتقا» فيلمىندەگى ەستە قا­لا­تىن ەرەكشە ءبىر كورىنىس – دات­قا­نىڭ ءوز حالقىنىڭ ازاتتىعى, كەلەشەگى ءۇشىن بەكىنىپ, ۇلىن كوز الدىندا دارعا اسىپ جات­قان جاۋىزدارعا جانارىنان ءبىر تام­شى جاس شىعارماي, ءتاس­تۇيىن بوپ قاراپ تۇراتىن ءسا­تى. بۇل كەز كەلگەن ءامىرشىنىڭ, اسىرەسە انانىڭ ءداتى بارمايتىن اۋىر قاسىرەت. مىنە, وسى ءبىر ەپيزودتى ويناۋ سىزگە قيىن سوقپادى ما؟

– ءيا, ءيا... دۇرىس ايتاسىز. وتە قيىن بولدى. مەن ءۇشىن بۇل ءفيلمنىڭ ءوزى دە ءدال وسى ەپيزودتان باستالدى. ايتكەنمەن, قازىر ازداپ شەگىنىس جاساسام بولا ما؟

– ارينە.

– العاش قۇرمانجان داتقا تۋرالى فيلم تۇسىرىلگەلى جات­قانىن راديودان ەستىگەم-ءدى. كينو­ستۋديا كاستينگ جاريالادى. مەن بۇرىن وش تەاترىندا ول ءرولدى ويناعانمىن عوي. سوندىقتان قاجەتىم بولىپ جاتسا, شاقىرار دەگەن وي كەلگەنى راس. بىراق كۇن وت­كەن سايىن مازاسىزدانىپ, اي­نالاداعى ارىپتەستەرىم دە قايتا-قايتا ەسىمە سالا بەرگەن سوڭ, ءبىر كۇنى ستۋدياعا باردىم. ءۇن-ءتۇنسىز «پروباعا» ءتۇستىم دە, كەتىپ قال­دىم. 

سودان باستاپ كوز الدىمدا داتقانىڭ بەينەسى. قۇلاعىم تە­لەفون قوڭىراۋىندا. بىراق... تىرس ەتكەن ءۇن جوق. كوپ ۇزاماي ءفيلم­نىڭ ءتۇسىرىلۋ جۇمىستارى باستالىپ كەتكەنىن ەستىدىم. رە­جيس­سەر داتقانىڭ جاس كەزىندەگى وقي­­عالاردى پلەنكاعا تارتىپ جات­سا كەرەك.

كەنەت ماعان كينو­ستۋديا­دا­عىلار تەلەفون سوعىپ, داتقانىڭ ورتا جاستاعى كەزىنە كاستينگ جا­ريالانعانىن ەسكەرتتى. كوڭىلىم تاعى دا تولقىپ, ەكىنشى رەت قايتا باردىم. ءۇش كۇننەن كەيىن حابارىن ايتامىز دەسكەن. بىراق, تەلەفون تاعى دا ءۇنسىز قالدى...

ءسويتىپ جۇرگەندە, الماتىدان ع.مۇسىرەپوۆ اتىنداعى جاستار تەاترى بىشكەككە گاسترولدىك ساپارمەن كەلدى. كەشكىلىك سپەكتاكل كورىپ وتىرعانىمدا تەلەفونىما قوڭىراۋ ءتۇسىپ جاتقانىن سەزدىم. 

ۇيگە كەلگەن سوڭ قاراسام, قاي­تا-قايتا قوڭىراۋلاتقان كارتينا­نىڭ ديرەكتورى زينا ەكەن. تاعى دا كوڭىلىم جەلدى كۇنگى تەڭىزدەي الاي-دۇلەي بولدى دا كەتتى. زينا­نىڭ ءنومىرىن ارەڭ تەردىم. ول بول­سا, ماعان: «قۇتتىقتايمىن! سەنى رولگە بەكىتتى!» دەپ قۋانىپ جاتىر.

سونسوڭ وشقا ۇشىپ كەلدىك. رەجيس­سەر مەنى بىردەن الگى ءسىز ايت­قان ەپيزودقا سالدى دا جى­بەردى.

ءبىر دۋبل, ەكى دۋبل... بەس دۋبل كەتتى. كوڭىلىم قاتتى الاڭ­داي­ باستادى. سەبەبى كەڭەستىك كە­­زەڭدە فيلمدەر پلەن­كا­عا­ تارتىلۋشى ەدى عوي. ال ونى وپەراتورلار بارىنشا ۇنەمدەۋگە تىرىساتىن. ءبىز سوعان ۇيرەنگەنبىز. 

وزىمنەن ءوزىم قوبالجىپ: «زي­نا, نە بوپ كەتتى بۇل؟» دەيمىن دەگ­­بىر­سىزدەنىپ. ول بولسا, «سەن ەشتەڭەنى ۋايىمداما. بۇل – پلەنكا ەمەس, فلەشكا. قانشا دۋبل بول­سا دا تۇسىرە بەرەمىز», دەيدى. 

وسىدان كەيىن مەن ەكىۇداي ويعا قالدىم. بۇرىن تەحنيكانىڭ مۇنداي مۇمكىندىكتەرى جوق كەزدە رەجيسسەرلەر الدىن الا بىزبەن كەزدەسىپ, ءتۇسىندىرىپ, پىكىرلەسىپ الۋشى ەدى. بۇل جولى ءبارى باس­قاشا بولدى. دۋبلدەن سوڭ, دۋبل. «جىلاما. تولقىما. كو­زىڭ­­نەن جاس شىعارما», دەيدى رەجيسسەر. ايتقانىن ورىنداۋعا مىن­دەتتىسىز.

كىم ءبىلسىن, بالكىم, بۇل دا دۇ­رىس شىعار. ويتكەنى اكتەر الدىن الا بىلسە, وزدىگىنەن «ويناي باس­تايدى» ەمەس پە.

– سوندا قالاي؟ اكتەر تەك قۇرال عانا بولىپ قالعانى ما؟

– جوق. مەنىڭشە, بۇل دا ءبىر كوركەمدىك ءتاسىل. رەجيسسەردىڭ شە­شىمى. سەبەبى ءفيلمنىڭ جەلىسى سونىڭ قولىندا ەمەس پە. بىراق, ءبارىبىر اكتەر ءوز ويىن ايتۋعا ءتيىستى.

مەن ارينە, سولاي ەتتىم دە. ەڭ ­باستىسى, رەجيسسەرگە: «كەيىپ­كەر­دى كوپ سويلەتپەۋ كەرەك, – دەدىم. – سەبەبى ۇلتتىڭ قايعىسى دا, ۇل­دىڭ قايعىسى دا داتقانىڭ ىشىن­دە ءورت بولىپ جانىپ جاتقان جوق پا!»­ ء«يا, ءيا, – دەدى رەجيسسەر. – سولاي...»

– فيلمدەگى تاعى دا ءبىر قيىن ەپيزود قۇرمانجان دات­قا­­نىڭ ورىس گەنەرالدارىمەن كەز­­دەسەتىن تۇسى. ولارعا قارا­عان سات­تە ءسىزدىڭ كوزىڭىزدەن امالسىز مويىن­سۇنۋدى سەزدىرەتىن ور­­لىك بايقالادى.

– ءيا. قۇرمانجان داتقا قوقان حاندىعى مەن ورىس پاتشاسىنىڭ اراسىندا تارتىسقا تۇسكەن ەل تاع­­دىرىن اياققا تاپتاتپاي, ەكى جاق­تى تەڭ كەلىسىم جاساۋعا ۇم­تىل­دى. بىراق, كوپتىڭ اتى – كوپ, كۇش­تى­نىڭ اتى – كۇشتى. امال­سىز­دىق دەگە­نىڭىز دە مىنە, سول.

ماعان بۇل ەپيزودتا الگى گەنە­رالدىڭ ءرولىن ويناعان اكتەر­دىڭ ءوزى كومەكتەستى. شىن ايتام. سە­بەبى ونىڭ ءتۇسىرۋ الاڭىندا ىشىم­­دىك ءىشىپ جۇرگەنىن كورىپ قال­دىم. سودان, راسىندا دا, قاتتى جەك كورىپ كەتتىم. 

ەڭ باستىسى, ءوزىن قىرعىزبىن دەيتىن جانداردىڭ ءبارى قۇرمان­جان داتقانىڭ كىم ەكەنىن, ەل تا­­­ري­حىندا قانداي ءرول اتقار­عانىن جاقسى بىلەدى. ونىڭ ەر­لىگىنە, كەمەڭگەرلىگىنە باس يەدى. سون­دىقتان ونىڭ بەينەسىن ەكران­عا شىعارۋ بىزگە وڭاي بول­ماعانى اقي­قات. كەي ساتتەردە مە­نىڭ رەجيسسەرگە: «سادىق, مەن وسى فيلمنەن كەيىن نە بار بولامىن, نە جوق بولامىن!» دەگەن كەزدەرىم دە بولدى. ول بولسا: «مەنىڭ ءوزىم دە سونداي كۇي كەشىپ جۇرگەن جوقپىن با؟!» دەۋشى ەدى.

جانە ءبىر ايتا كەتەتىن جايت, بۇل فيلمدە سىزدەر كورمەي قال­عان تاعى دا ءبىر قيىن ەپيزود بولدى. ول كارتينانى مونتاجداۋ كەزىندە قيىلىپ قالدى.

– قىزىق ەكەن؟.. ايتىڭىز­شى.

– بۇل دۇنيەدە انا پەرزەنتى ءۇشىن قانداي دا بولسىن قۇربان­دىق­قا باس تىگىپ, قايمىقپاي با­­رادى ەمەس پە. ەندەشە, ەل بيلەۋ­شىسى قۇرمانجان داتقا دا ەڭ ال­­دىمەن انا عوي. سول سەبەپتى دە ونىڭ ورىس گەنەرالىنىڭ الدىنا بارىپ, ۇلىمدى ولىمنەن قۇت­قارىڭىز دەپ تىزەرلەپ, باس يەتىن ءساتى بار ەدى... 

سول قيىلىپ قالدى. سەبەبى دات­قانىڭ باس ءيۋى, ەلدىڭ باس ءيۋى سەكىلدى كورىنۋى مۇمكىن ەدى.

ول دۇرىس تا شىعار, بالكىم. بىراق, ەرتەسىنە ۇلت تاعدىرى مەن ۇل تاعدىرى قاتار تۇرعان شاقتا قۇرمانجان داتقا كوزىنەن ءبىر تامشى جاس شىعارماي, ەل كەلەشەگى ءۇشىن ەڭسەسىن بيىك ۇستادى ەمەس پە. مەنىڭشە, بۇل ەپيزودتى قالدىرۋ كەرەك ەدى. سىزدەر مەنى تۇسىنەتىن شىعارسىزدار دەپ ويلايمىن. ول قانشا دەگەنمەن, انا ەمەس پە...

وسى ساتتە ءبىزدىڭ سۇحباتىمىز­دى مانادان بەرى ءۇنسىز تىڭداپ وتىر­عان قازاقستاندىق فورۋم دەلەگاتى, «تۇران» ۋنيۆەرسيتەتىنىڭ دوتسەنتى نۇرگۇل الدابەكتىڭ كوڭى­لى تولقىپ, اقىرىن عانا:

– قۇرمانجان داتقا تۇسىڭىزگە كىرگەن جوق پا؟ –دەپ قالدى.

اكتريسا بىردەن ەڭسەسىن تىك­تەپ, بىزگە ك ۇلىمسىرەي قاراپ:

– جوق, – دەدى باسىن شايقاپ. –تۇ­سىمە ەنگەن جوق. بىراق, فيلمگە تۇسەردە ۇلى داتقا انامىزدىڭ ارۋاعىنا ارناپ قوي سويدىرىپ, قۇران وقىتقانىمىز راس. 

ءبىر انىعى, بۇگىنگە دەيىن بىردە ءبىر ەلدە ۇلتى ءۇشىن ۇلىن ولىمگە قيعان انا تۋرالى فيلم جوق ەكەن...

«قۇرمانجان داتقا» فيل­مى­­­­­نەن كەيىن سىزگە دەگەن كوزقاراس قان­داي بولدى؟

– ءارتۇرلى. كوپشىلىگى راحمەت ايتىپ, بەتىمنەن ءسۇيىپ جاتتى. كەي جەرلەردە: «تاريحي شىندىق ولاي ەمەس, بىلاي», دەپ سىن ايتۋشىلار دا كەزدەستى. ول جاعىن مەن تەرەڭىرەك بىلە بەرمەيمىن. بىراق ۇلتى ءۇشىن قيىن كەزەڭ تۋعاندا ەل باسقارىپ, اتقا قونعان انانىڭ بەينەسىن سومداعانىما بەك قۋانىشتىمىن.

 اڭگىمەلەسكەن نۇرعالي وراز,

«ەگەمەن قازاقستان»

سوڭعى جاڭالىقتار