سۋرەت: islam.kz
ەلۋ بەس جىل بۇرىن انام شىرقىراعان جانىن شۇبەرەككە تۇيگەن ەكەن. قۇداي تاعالا كەمەلبەك مولداعا دارىتقان كەرەمەت بولماعاندا, بوبەك كۇيىمدە باقي دۇنيەگە وزار ما ەدىم؟
شاڭقاي ءتۇس. ميمىرت تىنىشتىقتى قاق جارىپ, شارانانىڭ اششى داۋىسى شىقتى. قول كۇيدىرەر ىستىق ناندى تاندىردان ۇزە بەرگەن انا بالا داۋىسىن جازباي تانىدى. جانۇشىرا دۋالعا اسىلىپ قاراسا, قامىس سارايدى ۇيالاعان مىڭ-سان قىزىل ارا جالاڭاش بوبەكتى تالاپ جاتىر.جالما-جان تاندىر شوعىن كوسەپ الىپ, تۇرا جۇگىردى. كورشى-قولاڭ دا جينالىپ قالدى. كويلەكتىڭ كەڭ ەتەگىمەن ارالاردى قاعىپ-قاعىپ, بالانى جابا قويدى. شوقتىڭ قىزۋى مەن بىقسىعان تۇتىننەن ارالار بىتىراي قاشتى. ارا ۋىتى لەزدە تاراپ, بالانىڭ دەنەسى كۇپ بولىپ ءىسىندى. ءۇنى شىقپاي قالدى.
– بۇل قالاي؟ – دەپ ابدىرادى جۇرت. بالا دومالانىپ كەتكەندە اناسىنىڭ كوزى شاراسىنان شىعا جازدادى. سابيدەن تىرشىلىك بەلگىسى سەزىلمەدى.
قاينىسى قارىسبەك «موسكۆيچتى» تىزگىندەپ, بالانى الىپ اۋدان ورتالىعىنا تارتتى. دارىگەرلەر:
– قولدان كەلەر قايران جوق. ارا ۋىن قايتاراتىن ەم جوق, – دەدى. ءۇمىت ۇزىلگەندەي بولدى.
اۋىلعا قايتقاندا اۋلادا جۇرت جينالىپ تۇر ەكەن. اقساقالدار, كەيۋانالار كۇبىرلەپ دۇعا وقىپ تۇر. بالانى سالقىن ۇيگە كىرگىزىپ, ايران تولى ىدىسقا جاتقىزدى. كەش تۇسە اۋلاعا اياعىن سىلتىپ باسقان سەگىزباي مولدا كەلدى. كوزى قانتالاپ, ءوڭى بۇزىلىپ, نە ىستەرىن بىلمەي الاسۇرعان جوشى بىرەسە ۇيگە كىرىپ, بىرەسە قايتا شىعىپ, مەڭ-زەڭ كۇي كەشىپ ءجۇر ەدى. سەگىزباي مولدا جاقىنداپ كەلدى دە, بەيمازا ءىنىسىنىڭ ارقاسىنا تاياعىن سالىپ-سالىپ جىبەردى.
– ءوزىڭدى ۇستا! – دەدى ءزىلدى ۇنمەن.
سوندا عانا جوشى سەلك ەتىپ, ەسىن جيعانداي بولدى. كوزىنە جاس ءۇيىرىلىپ, بالاسىنا قاراي ۇمتىلدى.
– بالانى كەمەلبەك مولداعا اپارىڭدار, – دەدى.
كەمەلبەك مولدا – ەل ىشىندە قاسيەتىمەن تانىلعان جان. «نۇرناما» – بابامىز بۇركىتتەن قالعان ەمدىك دۇعالار مەن قۇران اياتتارى جازىلعان كونە جيناقتى قىرىق جىلدان بەرى كوزىنىڭ قاراشىعىنداي ساقتاپ كەلەدى. سول ءتۇنى بالانى مولدانىڭ الدىنا اكەلدى. كۇپ بوپ ىسىنگەن كىشكەنتاي كەۋدەگە قۇلاق توسىپ, ءۇنسىز وتىردى.
– سابىر قىلىڭدار, – دەدى ءبىرازدان سوڭ. جوشى تىستەنىپ تۇرسا دا, قولىنان ەشتەڭە كەلمەيتىنىن العاش رەت انىق سەزدى.
سوسىن دارەت الىپ, نامازعا تۇردى. ءۇي ءىشى تۇنەرىپ, تىنىشتىق ورنادى.كوپ ۇزاماي كۇبىرلەگەن دۇعا ءۇنى كۇشەيە ءتۇستى. سىرتتا جەل تۇرىپ, شاقاتارىق بويىنداعى باقالاردىڭ ازان-قازانى ۇدەي بەردى. ءبىر ساتتە تەرەزە تارس اشىلىپ, بەينە الىپ ايداھارداي يرەلەڭ قاققان مىڭ-ميلليون ارا ۇيگە لاپ قويدى. قاراڭعى بولمەنى تولتىرعان مىڭ-ميلليون ارا ءبىر ءسات بالا ۇستىنەن اينالا ءۇيىرىلىپ, قايتادان كىرگەن تەرەزەگە قاراي ءتىزىلىپ, ءبىر-بىردەن عايىپقا سىڭە بەردى. ءبىر كەزدە ءبارى تىنشىدى.
مولدا ورنىنان تۇرىپ, بالانى قولىنا الدى.
– قۇدايدان تىلەدىك. ەندى ۇيگە جەتكەنشە ءۇش رەت قۇسسا, امان قالادى, – دەدى.
جول بويى بالا ءۇش رەت قۇستى.
سول ءتۇنى اجال اۋزىنان قالعان ەدىم. كەيىن اكەم سول ءتۇندى ەسكە العاندا, ۇزاق ءۇنسىز وتىرىپ قالاتىن.
نۇرباي جولشىباي ۇلى
