سوڭعى كەزدەرى ەلىمىزدىڭ ءار ايماعىندا بەلەڭ العان لاڭكەستىك وقيعا ەرىكسىز جاعا ۇستاتاتىن بولدى. كۇنى كەشە الماتىنىڭ جانىنداعى بورالدايدا بولعان وقيعا قاي-قايسىمىزدان دا ساقتىق پەن قىراعىلىقتى قاجەت ەتەتىندىگىن كورسەتتى. بەيبىت ءومىردىڭ بەرەكەسىن كەتىرگىسى كەلگەن قىلمىسكەرلەردىڭ بۇل ارەكەتىنە انا رەتىندە لاعىنەت ايتامىن. ولاردى دا انا ومىرگە اكەلىپ, اق ءسۇت بەرىپ, ەرتەڭىنەن ءۇمىت كۇتتى عوي, اتتەڭ...
ءدىني ەكسترەميستىك ارەكەتتەرمەن ەرتەڭىنە سەنىممەن قاراعان مۇسىلمان قاۋىمىنىڭ اراسىنا ىرىتكى سالعىسى كەلگەن جەكسۇرىندارعا قانداي شارا قولدانسا دا ارتىق ەمەس. ويتكەنى, ولار بۇگىنگى بەيبىت تىرشىلىگىمىزدىڭ ىرگەسىن سوگۋگە تىرىسىپ جاتىر.
الماتى وبلىسىنىڭ ىلە اۋدانىنداعى بورالداي ەلدى مەكەنىندە بولعان وقيعانى سونىڭ ءبىر ناقتى ايعاعى دەپ تۇسىنەمىن.
اللانىڭ جاراتۋىمەن بۇل ءومىرگە قوناق بولىپ كەلدىك. اللانىڭ ءبىز ءۇشىن قانداي كەرەمەت عالامدى جاراتقانىنا تاڭعالماۋىڭ مۇمكىن ەمەس. وسىنداي سەزىمنەن كەيىن بارلىق ماقتاۋلار مەن ماداقتاۋلاردىڭ تەك قانا اللاعا لايىق ەكەنىن تۇسىنەسىڭ. بىراق, كوبىمىز ءتاڭىر بەرگەن سانسىز نىعمەتكە تويىمسىزدىقپەن قاراپ, ماساياتىن ساتتەرىمىز بولادى-اۋ دەگەن وي كەلەدى. ماسكۇنەمدە, توعىشاردا اقىل-ەس بولادى دەپ كىم ايتا الادى. وندايلارعا ەشكىمنىڭ كوڭىلى تولعانىن كورگەن ەمەسپىن. ونداي ادام ءوزىنىڭ بىلگەنىن جاسايدى. ال ۇياتسىزدىق پەن يمانسىزدىق ۇستەمدىك قۇرعان جەردە جانىمىزدىڭ, ءتانىمىزدىڭ, جالپى ءومىردىڭ تىنىشتىعى بۇزىلادى. ءدال وسىنداي ەسسىزدەردىڭ تىرلىگى ۇرپاققا دا, قوعامعا دا ۇلكەن كەسەل كەلتىرىپ جاتىر.
بالانىڭ دۇرىس تاربيە الۋىنا وتباسىنداعى اكە-شەشە مىندەتتى. قۇنارلى جەرگە وتىرعىزىلعان, كۇتىمى جاقسى اعاش كۇنى ەرتەڭ ماۋەلى جەمىس بەرەدى. بالا دا وسىنداي. اينالامىزعا ءبىر قاراعاندا ءبارى ادەمى, سۇلۋلىعىندا شەك جوق, كەرەمەت. وسى سۇلۋلىقتى بىرەۋلەردىڭ تۇسىنبەيتىنى قينايدى. اتا-اناعا قامقور بولاتىن بالالارىمىزدى قايداعى بىرەۋلەر ءوزىنىڭ ارام پيعىلىنا پايدالانىپ, جەتى اتادا جوق جيىركەنىشتى ارەكەتكە بارعىزىپ وتىر.
ءيا, ءبىز الماعان قامال جوق. قانداي قيىندىقتى دا حالقىمىز ادالدىعى مەن ادىلەتتىلىگى, كوزسىز باتىرلىعى ارقاسىندا جەڭىپ, تالاي وتكەلدەن ءوتىپ, بەيبىتسۇيگىشتىگىن دالەلدەدى. ونى الەم حالقى بىلەدى, مويىندادى. بۇگىن ابايدى, جامبىلدى, شاكارىم, تاعى باسقا دانالارىمىزدى كىم تانىمايدى. ابايدىڭ اسىل مۇراسىنا زەر سالساق, قازىرگى ومىردە بولىپ جاتقان جانە ۇلتىمىزدىڭ الدىنداعى بار دۇنيەنىڭ شەشىمىن ايتىپ, جول سىلتەپ تۇرعان جوق پا. كوپ بالالى انا رەتىندە كورشى اۋىلداعى قانتوگىس قولىما ەرىكسىز قالام الدىردى. ويىمدى اشىق ايتۋعا ۇندەدى.
سانالى عۇمىر كەشىپ, ساليقالى ءىز قالدىرۋ ءۇشىن كوكىرەگىمىز نۇرلى بولۋى كەرەك. وتباسىندا بالا-شاعامەن بىرگە ويلانىپ, ولاردىڭ ومىردە اداسپايتىن جولدى تاڭداۋىنا باعىت-باعدار سىلتەسەك, ولار الدەكىمدەردىڭ ازعىرۋىنا بارماس ەدى. سوندا عانا قوعامعا ەلى مەن جەرىن سۇيەتىن ۇرپاق دايىنداي الامىز. ەسىمىزدى جينايىق, باياندى عۇمىر كەشكىمىز كەلسە, ۇلتتىق سانامىزدى, سالت-ءداستۇرىمىزدى, بابادان قالعان تەكتى جولدى ساقتايىق, اعايىن. تىنىشتىعىمىز بەن باقىتتى ءومىر ءۇشىن قىراعى بولايىق قاشاندا.
التىن نۇرعيساەۆا, كوپ بالالى انا.
الماتى وبلىسى, ىلە اۋدانى, جەتىگەن اۋىلى.
