قازاقستان – باق مەكەنىم. بابالارىم و باستا تىك كوتەرىلىپ بەل اسقان جەرىم, ءبۇگىندە ءوزىمنىڭ كىندىگىمنىڭ قانى تامىپ, باۋىر باسقان جەرىم. ارعى تاريحتى قوزعاسام, دادام قورقىت بىرىكتىرىپ, بامسى بايرەك – الپامىس سىندى باتىرلار قورامساققا قول سالىپ قورعاعان داڭقتى ەلىم.
ازەربايجان مەن قازاقتىڭ ءتۇبىن الىپ قاراساڭ تۇركىلەردەن وربىگەن, ءبىر توسكەيدى ورىستەپ, زامانالار كوشىندە وعىز اتام بۇتاعى شالعاي قونىپ الىستاپ, تاۋ اسىپ, تاس باسىپ, كوشىنىڭ باسىن كاپ تاۋىنا بۇرعاندا وتاندا قالعان باۋىرىم. قازاق تۋعان كەڭپەيىل. ونىڭ داليعان دالاسىنداي دارحان كوڭىلى ءتۇبىرى ءبىر ءبىز ءتارىزدى تۋىسقا عانا اشىلمايدى, جانى جومارت جايساڭ جۇرتتىڭ جۇرەگى جالپىعا بىردەي, جىلىلىعى, توگىلگەن نۇرى كوپكە بىردەي.
قاراپ وتىرساق, وسى قازاق جەرىندە قانشاما ەتنوس وكىلى بار. سولاردىڭ ءبىرى دە وگەيدىڭ كۇنىن كەشپەيدى, قايتا جاقسىلىعىن كورىپ, جانىنا جاقىن بالاعان قازاقتىڭ كەڭ قولتىعىندا ءارقايسىسى ءوز ەتنوسىنىڭ مادەنيەتى مەن ۇلتتىق ءداستۇرىن دارىپتەيتىن ورتالىقتار اشتى. ءتىپتى, ەلدىڭ ەڭ جوعارى زاڭ شىعارۋشى ورگانى – پارلامەنتكە دەپۋتات سايلاپ, مارتەبەسى اتا زاڭدا دارىپتەلىپ وتىر.
ەل بىرلىگى, تۇتاستىق – تاپتىرمايتىن قازىنا. قازىنانى قادىرىنە جەتكەندەر عانا ەسەلەپ تولىقتىرىپ وتىرادى, ءدال قازىرگى قازاقستان وسىنداي بىرلىكتى ورتاق قاسيەت, باعا جەتپەس قازىنا ەتۋدە. بىرلىككە سىنا تۇسپەسە, ەلىم دەگەن حالىقتىڭ الار اسۋى, باعىندىرار بيىگى, جەتەتىن جەڭىسى كوپ بولا تۇسپەك.
بۇگىندە بىرلىككە ۇيىعان بارشا قازاقستان جۇرتى الدىنا ناقتى ماقساتتار قويىپ, الار مەجەسىن بەلگىلەپ وتىر. وزىق ەلدىڭ قاتارىنا ەنگىزەر «100 ناقتى قادام» بىزدەردى العا جەتەلەيدى.
گۇلحانىم اسلانوعلى,
ۇشتوبە قالاسىنداعى
ويان اۋىلدىق ورتالاۋ مەكتەبىنىڭ مۇعالىمى
الماتى وبلىسى