باياعىدا-ا-ا, بالا كەزىم عوي, تاماباي كوكەمنىڭ ۇلكەن ۇلى تيمۋر ۇيلەندى. كوپ ۇزاماي سول ۇيگە كەلىن بوپ تۇسكەن پەرنەش اتتى جىڭىشكەلەۋ كەلگەن, ۇزىن بويلى, قارا تورى كەلىنشەك مەكتەپكە قىزمەتكە ورنالاسىپ, وقۋشىلارعا ساباق بەرە باستادى. ساباقتان سوڭ وقۋشىلاردىڭ دۇكەنگە ءبىر سوعىپ كەتەتىن ادەتى بار. ال تاماباي كوكەمنىڭ ءۇيى دۇكەننىڭ ءدال تۇبىندە.
باياعىدا-ا-ا, بالا كەزىم عوي, تاماباي كوكەمنىڭ ۇلكەن ۇلى تيمۋر ۇيلەندى. كوپ ۇزاماي سول ۇيگە كەلىن بوپ تۇسكەن پەرنەش اتتى جىڭىشكەلەۋ كەلگەن, ۇزىن بويلى, قارا تورى كەلىنشەك مەكتەپكە قىزمەتكە ورنالاسىپ, وقۋشىلارعا ساباق بەرە باستادى. ساباقتان سوڭ وقۋشىلاردىڭ دۇكەنگە ءبىر سوعىپ كەتەتىن ادەتى بار. ال تاماباي كوكەمنىڭ ءۇيى دۇكەننىڭ ءدال تۇبىندە.
ءبىر كۇنى دۇكەننەن ءتاتتى-ءپاتتى اپ, تالدىڭ كولەڭكەسىندە سولاردى ال كەپ جاۋكەمدەپ جاتىر ەك, كوشەنىڭ بويىمەن جايلاپ باسىپ كەلىپ, ۇيىنە قاراي بۇرىلا بەرگەن تاماباي كوكەمنىڭ كەلىنى كىلت توقتاي قالدى. «نە بوپ قالدى؟» دەگەندەي ءبىز دە جەڭگەمىزگە وشارىلا قاراپ قالىپپىز. جاس كەلىن بولسا تومەن قاراعان كۇيى ءالى تۇر. ال ۋاقىت ءوتىپ جاتىر. «كەنەت جۇرەگى شانشىپ, اۋىرىپ قالعان جوق پا ەكەن؟» دەپ قاۋىپ تە ويلاپ ۇلگەردىك. جوق, سويتسەك جەڭگەمىزدى كىلت توقتاتقان كۇش جۇرەك تە, شانشۋ دا ەمەس ەكەن. ونىڭ سىرىن اناداي جەردە گازەت-جۋرنال تولى قورجىنىن قارا ەسەگىنە تەڭدەپ اپ, «ءشۇۋ-شۋلەپ» كەلە جاتقانىن پوشتاشى كوكەم ماحامبەتتى كورگەندە تۇسىندىك. تامابايدىڭ كەلىنى بولسا مامىر مەن ماۋسىمنىڭ توعىسار تۇسىنداعى مي قايناتار ىستىقتىڭ استىندا پوشتاشى اتاسىنىڭ الىستا كەلە جاتقانىنا قاراماستان جول بەرىپ, ىزەت ساقتاپ تۇر. جانە سول تۇرعاننان وگىز اياڭدارى بىزگە ءبىر عاسىرعا سوزىلعانداي كورىنگەن پوشتاشى مەن قارا ەسەك الدىنان قاشان ءوتىپ كەتكەنشە كۇتىپ تۇردى.
ۇيگە كەلگەن سوڭ «جاڭالىعىمدى» بىردەن داستارقان باسىندا وتىرعاندارعا جەتكىزدىم. ءبىراق مەنىڭ «سەنساتسياما» ەشكىم تاڭعالعان جوق. اتام عانا:
– تاربيەلى شاڭىراقتىڭ قىزى ەكەن عوي, اينالايىن. كورگەندى بالا ۇلكەن كىسىنىڭ الدىن ەشقاشان كەسىپ وتپەيدى, – دەدى ءسۇيسىنىپ.
بۇگىندە ءبىز دە سول پوشتاشى كوكەمىزدىڭ جاسىنا جەتپەسەك تە, وكشەلەپ قالدىق. كوڭىلىمىزدە جاستاردان سالەم دامەتەتىن, ىزەت كۇتەتىن, جۇزدەرىنە ۇڭىلە قاراپ يمان مەن ينابات ىزدەيتىن سەزىم پايدا بولا باستاعان. بىراق قالالىق جاستاردىڭ كوبىسى ءسىزدىڭ كوڭىل-كۇيىڭىزگە, سەزىم-پەزىمىڭىزگە پىسقىرمايدى دا ەكەن. كوشە بويىنداعى تاسپاداي جولمەن كەلە جاتساڭ دا, مەكەمەگە كىرىپ نەمەسە شىعىپ بارا جاتساڭ دا قارسى جولىققان قىزى بولسىن, ۇلى بولسىن ۇلكەن ەكەن دەمەي جولىڭدى كەسىپ ءوتىپ, ءتىپتى, يىعىمەن قاعىپ-سوعىپ ءوتىپ كەتە بارادى. وكىنىشكە قاراي, ونىسىنا قىسىلىپ, كەشىرىم دە سۇرامايدى. سول كەزدە تاماباي كوكەمنىڭ تۇڭعىشى تيمۋر اعايىمنىڭ ۇيىندەگى جەڭگەمنىڭ ۇلكەنگە دەگەن باياعى قايران دا قايران ىزەتىن ىزدەيمىن. يباسىن ساعىنامىن. مىنا باسەكەگە تولى ءومىر جاستاردىڭ جۇرەگىن قارايتىپ, سەزىمىن مۇزداي عىپ جىبەردى مە دەپ الدەنەدەن سەسكەنىپ, بىردەڭەگە الاڭداعانداي بولامىن.
بۇگىندە ءبىر قولىن سوعىسقا بەرىپ كەلسە دە قارا ەسەگىنە ءمىنىپ الىپ, اۋىلعا دۇنيەنىڭ جاڭالىعىن جەتكىزىپ جۇرەتىن ماحامبەت كوكەم دە جوق, اۋىل-ايماققا يبالى كەلىن اتانعان پەرنەش تە جوق ومىردە. ايتىڭىزدارشى, پوشتاشى كوكەمنىڭ جولىن كەسىپ وتپەي يمەنىپ تۇرعان ۇلى مارتەبەلى ىزەت قايدا كەتتى؟ ىزدەيىك تە. ءبىرجولا جوعالماعان شىعار. ءسىز بوپ, ءبىز بوپ جابىلا ىزدەسەك, مۇزعا اينالعان جۇرەك اتاۋلى ءجىبىپ, تاس بوپ قاتىپ قالعان ۇيات-ايات, ىزەت, يبا دەگەن سەزىمدەر ادامداردىڭ قانىنا نۇر بولىپ, جۇزدەرىنە شۋاق بولىپ قايتا ورالار...
كوسەمالى ساتتىباي ۇلى,
«ەگەمەن قازاقستان».
جامبىل وبلىسى.