• RUB:
    6.68
  • USD:
    520.93
  • EUR:
    609.07
باستى سايتقا ءوتۋ
ادەبيەت 07 ناۋرىز, 2018

قايران ابەكەم!..

970 رەت
كورسەتىلدى

ءومىردى ورەلى ونەگەسىمەن ورنەكتەپ وتكەن سىيلاس, سىرلاس, مىنەزدەس, قايران قيماس دوسىم ءابىش جايلى جان تەبىرەنىسىمنەن تۋعان وي ورامدارى...

 

ن.نازارباەۆ: ء«ابىش كەكىلباەۆ – ۇلتتىق ساياساتى­مىز­دىڭ ۇرانشىسى», دەيدى.

ءابىش كەكىلباەۆ – تاريحشى, شەجىرەشى, جىلناماشى, حالىق جازۋشىسى, ساياساتكەر, قوعام جانە مەملەكەت قايراتكەرى, في­لو­سوف, عۇلاما, ابىز, ۇلتى­مىز­دىڭ رۋحاني ۇستازى, ادام­دىق­تىڭ, ازاماتتىقتىڭ سيمۆولى.

ول ەشكىمدى دە بولمەيتىن, جار­مايتىن, الالامايتىن, قۇلا­لامايتىن, ءبارى دە بولسىن, ءبارى دە وڭسىن دەيتىن, ءتانى دە, قانى دا, جانى دا تازا, ەشكىمگە قىل­داي قيانات جاساماعان, ەشكىمنىڭ الا ءجىبىن اتتاماعان, ەشكىمگە جەل بولىپ تيمەگەن, ەشكىمنىڭ كو­ڭىلىنە كولەڭكە تۇسىرمەگەن, تىپ­تەن, جەرگە دە سالماق سالماي جۇرەتىن, كوپشىل, حالىقشىل, قا­زاق­شىل, مەملەكەتشىل جان ەدى.

قازاقتىڭ كەڭ دالاسىنداي ماڭ­دايىنا ىرگەلى ەل سىيعان­داي, تاڭدايىنان مارجان ءسوز, بال تامعانداي, مەيىرىمدى, مەرەي­لى, جىلى, جۇمساق جۇزى­نەن يمان­دى­لىقتىڭ, ينابات­تى­لىق­تىڭ, شاپاعاتتىڭ, شاراپاتتىڭ نۇرى توگىلىپ تۇرعانداي پەرىشتە پەيىل­دى جان ەدى.

ول قازاقتىڭ كەڭ-بايتاق دارقان دالاسىنىڭ دانالىعىن, قازاقي قاسيەتىمىزدىڭ, قازاقي فيلوسوفيانىڭ قايماعىن تانى­نە, قانىنا, جانىنا مولىنان سىڭىرگەن تاۋ تۇلعا.

ۇلكەندەردىڭ ورتاسىندا كىشى ەمەس, كىشىلەردىڭ ورتاسىندا ۇلكەن ەمەس عاجايىپ ءبىر بەتەگەدەن بيىك, جۋساننان الاسا, سۇتتەن اق, سۋدان تازا بولاتىن. بۇل دۇنيەدەن كورگەنى دە كوپ, تەر­گەنى دە كوپ, تۇيگەنى دە كوپ, بىل­گەنى دە كوپ, ىلگەنى دە كوپ, جادىنىڭ مىقتىلىعى تاسقا تاڭ­با باسقانداي, زەرەك ەدى, زەر­دەلى ەدى.

ءبىر كەزدەسۋدىڭ ءوزى ءبىر عا­ني­بەت, ساليقالى, سالاۋات­تى, كي­ەلى كەڭەستىڭ, ءماندى ءماس­لي­حاتتىڭ ادامى. كەيدە, شىر­­كىن-اي ادامداردىڭ ءبارى وسى ابەكەڭ­دەي بولسا, زامان, قوعام, ءومىرىمىز قانداي بولار ەدى دەپ قيالدايسىڭ, ارماندايسىڭ. وكىنىشكە قاراي, ارمان دەگەن ارمان, قيال دەگەن قيال, ءومىر دەگەن ءومىر.

پەرىشتەڭ بولماسا, پەندەڭ وسىنداي-اق بولسىن, اعايىن.

ءابىش كەكىلباي ۇلىنىڭ قاي­رات­كەرلىك, ساياساتكەرلىك قاسيەت­تە­­رى جوعارعى كەڭەستىڭ دەپۋتاتى, توراعاسى بولعان كەزدەرىندە جال­­پاق جۇرتقا جارقىراي كورى­ن­­- ءدى. مىسالى سول زاماندا شەش­ى- ء­مى ەڭ ءبىر قيىن بولعان ماسە­لە ەگە­مەندى ەلىمىزدىڭ ەلتاڭ­باسىن قا­بىلداۋ بولدى.

«اتى نەسى, قاناتى نەسى» – دەپ كوپتەگەن دەپۋتاتتار ونى تۇ­سىنبەي, بۇرا تارتىپ, باس­تا­رىن الا قاشىپ, سان-ساققا جۇ­گىرتتى. سونداي ءبىر ماسەلە اب­دەن ۋشىعىپ, تىعىرىققا تىرەل­گەن سىن ساعاتىندا ءابىش كەكىل­باي­ ۇلى: «قازاق قازاق بول­عا­نى ءۇشىن مىڭ ءولىپ, مىڭ ءتىرى­لىپ ءجۇرىپ, قا­زاق بولىپ قالعانى ءۇشىن ات­قا قارىزدار. قازاق اتتىڭ جا­لىندا, تۇيەنىڭ قومىندا ءجۇ­رىپ, ىرگەلى ەل, قابىرعالى حا­لىق بولعان. قازاقتى جىلقى مىنەزدى دەيدى. جىلقىنىڭ ەتى دە ءدارى, ءسۇتى دە ءدارى. قازاقتىڭ جىلقىسىز كۇنى جوق. جىلقى قاسيەتتى, كيەلى قامبار اتانىڭ ت ۇلىگى. وڭىڭدە تۇگىل, تۇسىڭدە اتقا مىنسەڭ باقىتتى بولاسىڭ.

قاناتتى ات – قازاقتىڭ قىر­عي­داي قيالى, الاتاۋداي ارمانى. قاناتتى ات – قازاقتىڭ جارقىن بولاشاعى, كەمەل كەلەشەگى. قاناتتى ات – جاقسىلىقتىڭ نىشانى, جاڭالىقتىڭ جارشىسى» – دەگەندە دەپۋتاتتار سىل­تى­دەي تى­نىپ, بۇل جوباعا ءبىر اۋىزدان داۋىس بەردى. مىنە, دا­نىش­پان­نىڭ دۋالى اۋزىنان شىققان قاسيەتتى, كيەلى ءسوزدىڭ قۇدىرەتى وسىنداي بولدى.

ول كەزدە جوعارعى كەڭەستىڭ 362 دەپۋتاتى حالىقتىڭ قاي­نا­عان ورتاسىنان شىققان, حا­لىق سايلاعان, حالىق سەنگەن, ارقايسىسى سەن تۇر, مەن اتايىن دەيتىن, اۋىزدىعىمەن الىسقان, باسى كەز كەلگەن نوق­تاعا سىيا بەرمەيتىن, كەز كەل­گەن­نىڭ ايتقانىنا كونىپ, اي­دا­­­عانىنا جۇرە قويمايتىن, اياق­تىعا جول, اۋىزدىعا ءسوز بەر­مەيتىن, ەشكىمنىڭ قاسى مەن قا­با­عىن قاراۋىلدامايتىن, تا­بال­دىرىعىنا تابىنباي­تىن, ار مەن نامىستان جارالعان ار­قا­لى, قابىرعالى, ومىرتقالى ازاماتتار, ولاردىڭ باسىم كوپ­شى­لىگى حالىقشىل, مەم­لە­كەتشىل تۇ­عىرلى تۇلعالار بولاتىن.

ولار: سالىق زيمانوۆ, ماناش قوزىباەۆ, شاح­مار­دان ەسەنوۆ, ساعادات نۇر­ماعامبەتوۆ, سۇلتان سارتاەۆ, ساۋ­ىق تاكەجانوۆ جانە جوعا­ر- عى كەڭەسكە توراعا دا, دەپۋتات تا بولعان ءبىزدىڭ كەيىپ­كە­رىمىز ءابىش كەكىلباەۆ سياق­تى عۇلامالار, دارابوزدار, ون تو­عىز وبلىستىق پارتيا كو­مي­­تەت­تەرىنىڭ ءبىرىنشى حاتشى­لا­رى, وب­لىستىق اتقارۋ كو­مي­تەت­تە­رىنىڭ توراعالارى, مينيسترلەر بو­لاتىن.

مىنە ءابىش كەكىلباي ۇلى وسىنىڭ ءبارىنىڭ باسىن ءبىر شاڭىراققا قوسىپ, ۇيىتىپ, ۇيىمداستىرىپ, اقىلىمەن ار­قان­داپ, شەبەرلىگىمەن شەگەلەپ, كىسى­لىگىمەن كىسەندەپ, تالانتىمەن تاعالاپ, تاپقىرلىعىمەن تۇ­ساۋلاپ, كوسەمدىگىمەن كون­دى­­رىپ, شەشەندىگىمەن سەن­دى­رىپ, دالدىگىمەن, دايەك­تى­لى­گى­مەن دا­لەلدەپ, شاي­تانعا تۇ­زاق قۇ­­رار­لىقتاي سۇڭ­عىلا سايا­سات­كەرلىگىمەن 362 دەپۋ­تاتتى سا­باسىنا ءتۇسىرىپ, نەبىر تاري­حي, تاعدىرلى سىن ساعات­تا­رىن­دا كۇرمەۋى قيىن, كۇردەلى ما­سەلەلەردى مايدان قىل سۋىرعان­داي ەتىپ, وگىز ولتىرمەي, ار­با سىندىرماي شەشەتىن ەدى, جا­رىق­تىق ابەكەڭ.

ابەكەڭنىڭ ەل, جەر, حالىق, وتان­سۇيگىشتىك قاسيەتتەرى ءبىر توبە.

ءابىش كەكىلباەۆ «تاۋەلسىزدىك تولعاۋى» اتتى ماقالاسىندا: «ار-نامىس قانا تاۋەلسىزدىككە تىرەك بولا الادى. ول ءبىزدىڭ تىلە­گى­مىز­دى ەمەس, ءبىز ونىڭ تىلەگىن تىلەۋ­ىمىز قاجەت» دەپ بىرلىكسىز ۇلت­تىڭ, تۇيسىكسىز ەلدىڭ بولۋى مۇم­كىن ەمەستىگىن ايقىنداپ, قارا باس­تىڭ قامىنان گورى, ۇلتتىق مۇد­دەدەن جانىن اياماۋدىڭ ۇل­گى­سىن كورسەتتى. تاريحتىڭ اششى سا­باقتارىن ۇمىتپاۋعا شا­قى­رىپ, بيلىك اۋىسۋ كەزىندە ەل اعا­ل­ارىنىڭ اراسىنداعى با­قا­س- ­تىق پەن باقتالاستىقتىڭ تاۋ­ەل­سىزدىگىمىزدىڭ ەلەڭ-الاڭىندا قايتالانباۋى ءۇشىن جان-تانىمەن كۇرەستى.

«ۇلت تەك قانا ۇلتتىق ىن­تى­ماق جاعدايىندا عانا ءوز مۇددەسىنە جەتە الادى» دەپ سان جىلدار بويى حا­لىق­تىق قا­سيەتىمىزدەن ايى­رىپ – تو­بىر­لان­دىرۋعا, حالىق­تى بىر­لى­گى­نەن ايىرىپ – ۇلت­سىز­دان­دى­رۋ­عا, تا­ريحىنان ايىرىپ – رۋح­سىز­دان­دىرۋعا باعىتتالعان وتار­شىلدىق دەرتىنىڭ ەمشىسى بولا ءبىلدى.

ءابىش كەكىلباەۆ: «20-شى عاسىردا ۇلتتاردى ۇلى مۇراتتار جەتەلەيدى», «بوستاندىق ۇلتتى بوداندىقتان دا قاتتى سىناي­دى», «مەن ءۇشىن ەڭ قىمبات­تى تۋعان جەرىم», «مەن ماڭ­عىس­تاۋدا تۋماسام, ءدال وسىنداي بولماس ەدىم», «كوزىڭ بار­دا, ماڭعىستاۋدى كورىپ قال», «ادامدى ادام ەتكەن كىتاپ, ازامات ەتكەن – كىتاپحانا», «مەنىڭ ار­مانىم – قازاقتىڭ كەڭ دالاسى قا­زاققا تولسا ەكەن» دەيدى.

جاقسى ادامنىڭ ءوزى دە, ءومىرى دە, ءولىمى دە جاقسى. كەز كەلگەن مۇ­سىلمان جاسارىن جاساعان سوڭ, اسارىن اساعان سوڭ, بەرەرىن بەر­گە­ن سوڭ, الارىن الىپ, پارىزىن, قارىزىن, بورىشىن ورىن­دا­عا­ن سوڭ اللا اماناتىڭدى (جا­نىمدى) قيناماي, جان-جاعى­ما سالماق سالماي الا كور دەپ تىلەيدى.

ابەكەڭ تەاتردان ۇيىنە كەلىپ, جۇمساق ورىندىقتا وتىرىپ, كەشكى اسىن ءىشىپ, توسەككە ءبىر كۇن دە جاتپاي, ءوزىنىڭ قارا شا­­­ڭىراعىندا, ءوزىن دە قينا­ماي, وزگەنى دە قيناماي اللا­نىڭ اماناتىن ابىرويمەن تاپسىر­دى.

اقيقاتىندا, ابەكەڭ ءوزى ايتقان «اقىل-ەسى بۇتىندە جو­نى­مەن جونەلۋ كەز كەلگەنگە بۇي­ى- ­را بەرمەيتىن باق ەمەس پە؟» دە­گەن ۇلاعاتتى وسيەتى دە, تى­لەگى دە ورىندالعان باقىتتى ادام.

تاريحتا شوقانمەن قاتار شىق­قان, يمپەراتورلىق ورىس گەوگرافيالىق قوعامىنىڭ مۇ­شەسى بولعان ەكىنشى قازاق مۇحاممەد سالىق قاراۋىل قوجا­ ۇلى باباجانوۆتىڭ ورنى ەرەك­شە بولعان.

ول ولگەندە: «سالىق ءولدى دەگەنشە,

الىپ ءولدى دەسەيشى,

الىپ ءولدى دەگەنشە,

حالىق ءولدى دەسەيشى», دەپ بۇكىل باتىس ولكەسىنىڭ حال­قى كۇڭىرەنگەن ەكەن. بۇگىن حا­لىق­تىڭ وسى ءبىر زارى, مۇڭى, جوق­تا­ۋى, ىزدەۋى, ساعىنۋى قۇددى ءبىر ءابىشتىڭ رۋحىنا ارنالعانداي.

ءابىشتىڭ رۋحى حالقىمەن ماڭ­گىلىك بىرگە جاسايدى. قازاق باردا, ءابىش بار.

قازاقتا: «قۇدانى قۇداي قو­سادى, دوستى پايعامبار قو­سا­دى», ء«بىر ادال دوسى بار ادام باقىتتى», ء«بىر دۇشپان از­د­ىق قىلمايدى», «مىڭ دوس كوپ­تىك قىلمايدى», «جول-جونەكەي قوسىلعان ەكى دوستان», ء«بىر دوس ارتىق ەجەلدەن كوڭىل قوسقان», «سەن دوسىڭنىڭ كىم ەكەنىن ايت, مەن سەنىڭ كىم ەكەنىڭدى ايتا­يىن» – دەگەن ات باسىنداي اتالى سوزدەر بار.

...ءبىزدىڭ ابەكەڭمەن ءبىرىنشى كەزدەسۋىمىزگە سەبەپكەر بولعان تومەندەگى جاعداي ەدى.

قىزىلوردادا كورنەكتى عا­لىم, اۋىل شارۋاشىلىعى عى­­لى­­م­دارىنىڭ دوكتورى, پروفەس­سور, ۇلاعاتتى ۇستاز, ەلگە تا­نى­­مال ابىرويلى ازامات دۇيسەن نۇرىموۆتىڭ جارى تىلەك­تەس­پەن تۇراتىن. تىلەكتەس – ءابىش كەكىلباي ۇلىنىڭ تۋ­عان قارىنداسى. دۇيسەننىڭ اكە­­سى ەگەن نۇرىموۆ شيەلى اۋ­دا­نىنداعى جيدەلىارىق ۇجىم­­شا­رىنىڭ نەگىزىن قا­لاۋ­شى ءتو­ر- اعا, وبلىس اۋىل­ شا­رۋا­شى­لى­عىنىڭ العاشقى, ءىرى ۇي­ىم­داس­تىرۋشىلارىنىڭ ءبىرى بول­عان.

ابەكەڭ تۋىسقاندىق جولمەن الدىمەن قىزىلورداعا, سوسىن دۇيسەننىڭ اناسى بيبىسالعا سالەم بەرۋ ءۇشىن شيەلىگە كەلدى. مەن سول كەزدە شيەلى اۋداندىق پار­تيا كوميتەتىنىڭ ءبىرىنشى حاتشىسى بولاتىنمىن. مىنە, وسىلايشا 1984 جىلى ءبىز ابەكەڭدى بۇرىن سىرتتاي بىلەتىن بولساق, ەندى ءبىرىنشى رەت كەزدەستىك, ەتەنە تانىستىق, بىلىستىك. «ادام سويلەسكەنشە, ات كىسىنەسكەنشە» دەگەندەي, ەگجەي-تەگجەيلى سوي­لەس­تىك, سىرلاستىق, سىيلاس­تىق, تۇسىنىستىك, بولاشاق دوستى­عى­­مىزدىڭ العاشقى ءساتتى قادا­مىن جاسادىق.

مەنىڭ سول جىلدارى «كەز­دەي­سوقتىق دەگەنىمىزدىڭ ءوزى قا­جەتتىلىك» دەگەن قاعيدانىڭ اقيقاتتىعىنا كوزىم جەتتى.

وسى كەزدەسۋدىڭ الدىندا عانا مەنىڭ قولىما ابەكەڭنىڭ «ۇركەر» رومانى ءتۇسىپ, ۇلكەن ءبىر قىزىعۋشىلىقپەن, ىنتامەن, ىقىلاسپەن وقىپ, ساۋ بەتىن قال­دىرماي سىزىپ, شيمايلاپ, ەڭ ءبىر ۇتىمدى, ۇتقىر, تارتىم­دى, تاڭداۋلى جەرلەرىن ارنا­يى قويىن داپتەرىمە كوشىرىپ العانمىن. سول رومان, ونداعى قۇدىرەتتى, كيەلى سوزدەر, ورالىم­دى, وردالى ويلار, كەرەمەت كەيىپ­كەرلەر, جانتەبىرەنتەرلىك وقيعالار, جانسەمىرتەرلىك جايت­تەر مەنىڭ رۋحاني جان دۇنيەمدە توڭكەرىس جاسادى. قاسيەتتى, قۇ­دىرەتتى, كيەلى سوزگە, كىتاپ­قا, ادە­بيەتكە, مادەنيەتكە, ونەر­گە دەگەن سۇيىسپەنشىلىگىم مەن قى­زىعۋشىلىعىمدى, جا­ڭا, جا­عىمدى, جاسامپاز كوز­قا­را­سىم­­دى قالىپتاستىردى, كە­لە­شەك­تە ءوزىم دە قولىما قالام الا­تىنداي ىنتا-ىقىلاسىمدى, قۇش­تارلىعىمدى تۋدىردى.

قۇدىرەت-اي دەسەڭىزشى, سول كەزدەن باستاپ ءاربىر كەزدە­سۋ­د­ەن, ءاربىر شارادان, باس- پ­ا­­سوزدەن, تەلەارنادان, كىتاپ­تان, تاريحتان, حالىقتان, ۋا­قىت­­تان, وقيعالاردان مارجان ءسوز, دۋالى ءسوز, ءپاتۋالى ءسوز ىز­­دەپ, تاۋىپ,تەرىپ, «قۇم­نان تاۋ تۇرعىزعانداي», «ينە­مەن قۇ­دىق قازعانداي» تىر­نەك­تەپ, جي­ناپ, شەكسىز بۇكىل­الەم­­دىك, بۇ­كىلادامزاتتىق قۇن­دى­لىق­تار­دىڭ شەكسىز وي ورمانىن ارالاۋمەن كەلەمىن.

ابەكەڭ تۇلپاردى شاپپاي تۇ­رىپ تۇياعىنان تانيتىن, سۇڭ­قاردى ۇشپاي تۇرىپ قيا­عى­نان تانيتىن, كىسى بولار بالانى بە­سىگىنەن تانيتىن, كورىپكەل, دا­­ناگوي بابالارىمىزدىڭ ۇر­پاعى, جاراسىمدى جالعاسى, سەزىم­تال, سەرگەك, ادامسۇيگىش, ادامسىيلاعىش, ادامتۇسىنگىش, ادام­تانىعىش, نە ايتىپ وتىر­عا­نىن تۇگىل, نە ايتايىن دەپ وتىرعانىڭدى, نە ويلاپ وتىر­عانىڭدى قاسىڭ مەن قابا­عىڭ­نان ءبىلىپ قوياتىن پسيحولوگ, ادام جانىنىڭ ينجەنەرى ەدى عوي, شىركىن.

ءيا, ول سول جولى شيماي­لان­عان كىتاپتى, قويىن داپتەرىمدى كو­رىپ, مەنىڭ بار جان دۇنيەمدى, رۋ­حاني تەبىرەنىسىمدى, رۋحاني جاڭ­عىرۋىمدى ءۇشىنشى كوزى – جۇرە­گىمەن سەزىنىپ, مەنى بىردەن جاق­سى كورىپ قالدى.

ويتكەنى كىمنىڭ دە بولسا جاز­عان كىتابى ونىڭ سانالى ءومىر جالعاسىنداعى باۋىر ەتىنەن جا­رالعان بالاسى, ءوزى, ءومىرى, ءومى­رىنىڭ جالعاسى. سوندىقتان ءار­بىر شىعارماشىلىق ادامى ءوزىنىڭ وزەگىن جارىپ شىق­قان دۇنيەسىن باعالاعان, ۇنات­قان, سىيلاعان, ماقتاعان, ماداق­تا­عان, جاقتاعان ادامدى جانىنداي جاقسى كورۋى تابيعي, زاڭدى قۇبىلىس.

مىنە, ابەكەڭ ەكەۋمىزدىڭ ارا­مىز­داعى دوستىعىمىز وسى­لاي­شا باستالىپ, ابەكەڭ دۇنيە­دەن وتكەنشە, دۇنيەدەن وتكەن سوڭ دا ونىڭ رۋحىنىڭ الدىندا جاراسىمدى جالعاسىن تاۋىپ كەلەدى.

ءبىزدىڭ دوستىعىمىز ءجاي عانا, وتكىنشى, كەزدەيسوق, «سىرتى ءبۇتىن, ءىشى ءتۇتىن», «سىرتى جىلتىراپ تۇرعان, ءىشى قال­تىراپ تۇر­عان», جاساندى, جالعان, الاۋ­لاپ, جالاۋ­لاپ تۇرعان با­قايەسەپتىڭ دوس­تىعى ەمەس, شىن, شىنايى ىشكى تەرەڭ تۇ­سى­­نىس­تىكتىڭ, جان-جاق­تى, رۋ­حا­­ني سايكەستىكتىڭ, ۇندەس­تىك­­تىڭ, ۇيلەسىمدىلىكتىڭ, ۋاق­ىت­­قا, وقي­عالارعا, زامانعا, قو­عام­عا, تا­ريح­قا, حالىققا دەگەن كوز­قا­را­سىمىز بەن پىكىرىمىزدىڭ بىر­لىگىنىڭ دوستىعى ەدى.

اتام قازاق: «جاقسىمەن جولداس بولساڭ جەتەرسىڭ مۇرات­قا, جامانمەن جولداس بولساڭ قا­لا­رسىڭ ۇياتقا» دەپ قالاي تاۋىپ ايتقان, دەسەڭىزشى. مەنىڭ ابەكەڭمەن العاشقى كەزدەسۋدەن العان كەرەمەت اسەرىمنىڭ ارقاسىندا, ونىڭ شاپاعاتىمەن, شاراپاتىمەن مەن دە كەيىنىرەك «ەشتەن كەش جاقسى» دەگەندەي, قولىما قالام الدىم. ابەكەڭمەن دوستىعىمنىڭ جا­را­­سىمدى جالعاسى اق قاعاز­بەن, قا­لاممەن ومىرلىك دوس­تى­عى­م­نىڭ قالىپتاسۋى بولدى. نا­تە­جيەسىندە, جەتى كىتاپ جازدىم, قازىر دە جازىپ جاتىرمىن, كەلەشەكتە دە اقىل-ەسىم تۇگەلدە جازا بەرەتىن بولارمىن.

ازدى-كوپتى شىعارماشىلىق ەڭبەگىم ەلەنىپ, ەسكەرىلىپ, باعا­لا­نىپ, قازاقستان رەسپۋب­ليكاسى جۋرناليستەر, جازۋشىلار ودا­عى­ن­ىڭ مۇشەسى بولدىم.

مەنىڭ «پارىز بەن پاراسات» اتتى التىنشى كىتابىمنىڭ ال­عىسوزىن «كوركەم وي مەن كور­كەمسوزدىڭ قاينارى» اتتى اي­دار­­مەن ارداقتى, اسىل دوسىم ءابىش كەكىلباي ۇلى جازىپ ەدى.

وندا ءابىش كەكىلباي ۇلى: «سەيىلبەك مەنىڭ قۇرداسىم, سىيلاسىم, سىرلاسىم, مۇڭداسىم, دوسىم. ونىڭ شىعارمايتىن قىلىعى جوق. سوڭعى جىلدارى قا­عاز بەن قالامعا ابدەن قۇنى­عىپ الدى. بۇرىنعى شۇقى­نا­تىن­دارىمىز جولدا جايىلىپ قال­­دىق. كىتاپ ۇستىنەن كىتاپ توگى­ل- ء­تىپ, جازادى دا جاتادى. ەلدەن ەستىگەندەرىم دەپ ءبىر شىعارادى. ەل­دەن كورگەندەرىم دەپ ءبىر شى­عارادى. باستان كەشكەندەرىم دەپ ءۇش شىعارادى. ويدان شى­عارعاندارىم دەپ جانە شى­عارادى. ءتۇپسىز شىڭىراۋ سياقتى. قانشا قاۋعالاساڭ دا, سارقي المايسىڭ! قايسىسىن وقى­ساڭىز دا, جاڭبىردان سوڭ, تازا اۋا جۇتقانداي كوكىرەگىڭ اشى­لىپ, كوز شولاڭ كەڭەيىپ سالا بەرەدى. ۇزاق جىل تەبىرەنتىپ, سان قايتارا تولعانتقان جايتتار ءسوز بو­لادى. كوپتى كورىپ, كوپتى تۇي­گەن كوشەلى ازاماتتىڭ وي سوق­پا­عىنا ءتۇسىپ, سەرۋەنگە شىقق­ان­دايسىڭ.

تۇسىنە بەرەسىڭ, تۇسىنە بەرە­سىڭ, بىلە بەرەسىڭ! بۇگىنگى جا­نە بايا­عى دۇنيەنىڭ بايقاي قوي­ما­عان, ەستي قويماعان, ەسكەرە قوي­ماعان ادەپتەرىنىڭ قىر-سىرى­نا قانىعاسىڭ. بارىنەن دە شۇرايلى ءتىلىن ايتسايشى. بۇن­داي دا بەينەلى, بۇنداي دا دالە­لدى, بۇنداي دا دايەكتى, بۇنداي دا ۇشقىر دا ۇتقىر جازۋعا, سوي­لەۋ­گە بولادى ەكەن-اۋ دەپ تاڭ قا­لاسىڭ.

شەشەندىك پەن كوشەلىلىك اي قۇشاق قاۋىپ ايمالاسقان بۇنداي كەستەلى سوزبەن, كەلىستى ويمەن ءالى دە تالاي ۇشىراسارىمىز ءسوزسىز. سوندىقتان دا بۇگىن ءبارىن قام­تىپ, ءبارىن سارقىپ ايتامىز دەپ, بوسقا اۋرە بولماعانىمىز دۇ­رىس» دەيدى.

دۇنيەدەگى ەڭ قىمبات نارسە التىن دا ەمەس, اقشا دا ەمەس – ۋاقىت. ادام دا, زامان دا, قوعام دا, تاريح تا, تاعدىر دا سول ۋاقىت­تىڭ اياسىندا وتەدى, ءبارى سول جوعارى مارتەبەلى ۋاقىتتىڭ ەن­شىسىندە.

بۇرىنعىنىڭ ادامدارى ء«وتىپ بارا جاتقان ۋاقىت, مەنىڭ ءومىرىم» دەپ جىلايدى ەكەن. بۇگىنگىنىڭ ادامدارى بۇعان قۋانارىن دا, قايعىرارىن دا بىل­مەي دەل-سال كۇي كەشۋدە. بىرەۋ­لەر «ەڭبەكاقى, جاردەماقى, زەي­نەتاقى الاتىن كۇن جاقىن» دەپ قۋانادى, باز بىرەۋلەر نەسيە تولەيتىن كۇن جاقىن» دەپ قاي­عىرادى.

ۋاقىت – ءامىرشى, ۋاقىت – سىن­شى, ۋاقىت – ەمشى, ۋاقىت – تورەشى.

مەنىڭ ابەكەڭمەن ەتەنە تا­نىس­ق­انىما وتىز جىلدان اس­ىپ بارادى.

وسى جىلدارى نە كورمەدىك, نە بىلمەدىك, قانشاما مىڭداعان ادامدارمەن كەزدەستىم, قانشاما ءىرىلى-ۇساقتى وقيعالار باسىمىزدان ءوتتى دەسەڭىزشى. قانشا نارسە ۇمى­تىلدى. كەشەگىنى بۇگىن ۇمى­تاتىن جاعدايعا, جاسقا جەت­تىك. ادامنىڭ باسىنىڭ دا, ميى­نىڭ دا, جادىنىڭ دا مۇم­­كىن­دى­لىگى, سىيىمدىلىعى, شەڭ­بەرى, شە­گى بولادى عوي.

مىسالى ءبىر ەسكەرتكىشتىڭ با­سىندا تۇرىپ-اق, تاريحتى تەرەڭ­نەن قوپارىپ, جۇزدەگەن ادام­نىڭ اتىن اتاپ, ءتۇسىن تۇس­تەيتىن, ءبارىن بىلەتىن اقىلدى, دا­نىش­پان, جادى تاسقا تاڭبا باس­­قانداي ابەكەڭنىڭ ءوزىنىڭ ءۇيى­نىڭ,تەلەفونىنىڭ ءنومىرىن بىل­­مەۋى تاڭعاجايىپ وقيعا ەمەس پە؟ ويتكەنى ونىڭ باسىن­دا مۇن­داي مايدا-شۇيدە ما­سە­لە­لەرگە ورىن جوق.

سوندىقتان دا قانشاما ادام­داردىڭ, قانشاما وقيعا­لاردىڭ ەستەن شىعىپ قالۋى تا­بيعي زاڭدىلىق. سونداي-اق كىسى­نىڭ جادىن, ەسىن ەنشىلەپ العان, ەش ­ۋاقىتتا ەستەن شىقپايتىن ادامداردىڭ دا, وقيعالاردىڭ دا بولارى ءسوزسىز.

مەنىڭ ومىرىمدەگى سونداي ادامداردىڭ ءبىرى, بىرەگەيى ءابىش كەكىلباەۆ, ال سونداي وقيعا 1984 جىلعى ەكەۋمىزدىڭ كەزدەسۋىمىز, تانىسۋىمىز, تابىسۋىمىز, دوس- تاسۋىمىز.

ابەكە! قازاقتا: «ولىك ولىك ەمەس, ءتىرى ولىك» دەگەن ءسوز بار, ءسىز ءبارىن سەزىپ, ءبارىن ءبىلىپ, ءبارىن ەستىپ جاتىرسىز.

وسىعان ريزا بول, قايران ابەكەم!

سەيىلبەك شاۋحامانوۆ

سوڭعى جاڭالىقتار