ازا جىرى

بوز عالامنىڭ... بوز دالامنىڭ كوزى – قان... كۇناھارلار سىلكىدى ويدى قوزىنان. قازاق ەلى ازا تۇتىپ, قايعىردى: قاپيادا وق جالىندى بوز ۇلان.   بوزدادى انا... بوزدادى جەر, بوز اسپان, بار ما, ءسىرا, ازا جىردان ءسوز اسقان؟ اجال قاپتى ءىبىلىستىڭ وعىنان قىرشىن جىگىت جاڭا-جاڭا كوز اشقان...   قاتىگەزدىك ءوڭدى قويىپ, تۇسكە ەندى. قايعى... ۋايىم... ەل كوزىندە تىستەندى. جاڭا ءداۋىر جاڭىلدىرىپ پەندەسىن, قالاي؟ قاشان؟ جانالعىشتار «ىشتەندى»؟!.   ءبىر شوكىم بۇلت جەل قۋالاپ, قارا, ءانى, اقتوبەنىڭ اسپانىمەن تارادى. قازاق قاشان ءبىر-بىرىنە وق اتقان؟ ويدان قالىڭ ج ۇلىن, جۇيكە جارالى.   جانارلاردى تورلاپ تۇمان, مۇز قايعى, سانا توڭىپ, جۇرەك قاتتى سىزدايدى... ازات ەلدىڭ كەزىپ كوگىن اۋىر ءۇن, سۋىق سارىن شارلادى كەپ ءتۇزدى, ايدى.   نەدەن؟ نەگە؟ سايتانعا ەرىپ, سۋىستىڭ؟ ەي, جەتكىنشەك! ازاپتاندىم... ۋ ءىشتىم... ۇلتىم مەنەن ۇرپاعىما الاڭداپ, ءسوزىن ايتتىم قاسىرەتتى تۋىستىڭ. جۇرەك شەرلى... دەل-سال كۇيدە تۇر دەنەم... قالاي؟ قايتىپ كىردى جىلان ىرگەدەن؟ انالارعا باسۋ ايتىپ قارالى, بوزداقتارعا جوقتاۋ ايتتىم جىرمەنەن.   بىلەم ءداۋىر ءوز ءتۇيىنىن شەشەدى... (قۇرىپ كەتسىن جەر ءۇستىنىڭ وسەگى!) كەڭ دالامنىڭ بۇتىندىگىن تولعاعان بابالارعا نە دەيىن مەن كەشەگى؟!   ءسوزى ءمىنسىز... جارالعانداي قۇرىشتان, ەدىل, جايىق, ەرتىس ءۇشىن ۇرىسقان, الاتاۋ مەن قاراتاۋىن قالقان قىپ, سارى بەلدە – سارىارقادا تۇرىسقان...   بابالارعا – دانالارعا نە دەيىن؟ ءسوز تابا الماي, سۋسىپ وتىر وگەي ءۇن؟ تامىرىمدى ساقتاۋ ءۇشىن تاۋەلسىز, ازا تۇتىپ, جالىنىمدى توگەيىن!   ويشا ءتىزىپ داۋىرلەردى قۇس ىلگەن, كومەك سۇراپ كوكتەگى ۇلى كۇشىمنەن; ازا جىرىن اق قاعازعا ءتۇسىردىم, ۇرپاق ءۇشىن قاتەلەسپەۋ ءۇشىن مەن.   بوز دالامنىڭ... بوز عالامنىڭ كوزى – قان. سۇرقيالار سىلكىدى ويدى قوزىنان. الاشىمنىڭ كوزىن ءسۇرتىپ ولەڭمەن, ۇلى جۇرتقا كوڭىل ايتتىم... قوش! باقۇل بول! بوز ۇلان! نۇرلان ورازالين, سەناتور, قازاقستان رەسپۋبليكاسى مەملەكەتتىك سىيلىعىنىڭ لاۋرەاتى