ء«وستىپ ءجۇرىپ, اتتان قۇلاپ نەمەسە ات ءسۇرىنىپ ءبىر جەردە مەرت بولساڭ, سوزگە قالامىز» دەپ. سويتسە, قارا شال جىلقىدان ءبىر بيەسىن ۇيرەتىپ ءمىنىپ الىپتى. سوڭىندا ق ۇلىنى شۇرقىراپ جۇرەتىن. جاعدايسىزدا ەمەس, جالعىز بالاسى اكىم, قازاق اتتان ءتۇسىپ, تەمىر تۇلپارعا تاقىم ارتقان كەز عوي. شاماسى, شاڭىراقتا شالدان باسقا اتقامىنەر جوق. ءبىزدىڭ اتاعا ءجيى سوعىپ, اڭگىمەلەسەتىن. بەكتاس باتىردىڭ مارتتىگىن, ايناتايدىڭ ەرلىگىن ايتىپ جىلاپ وتىرار ەدى. «كىرەر قالمادى» دەپ ەگىلەتىن. بارىپ, شەر تارقاتىسىپ, اڭگىمە ايتار ءۇي قالمادى دەگەنى ەكەن عوي سونداعىسى. ەسكىلىكتى, كونەنىڭ ادامى سول كەزدىڭ وزىندە ازايعان, قازىر نە سور؟
مارقاش اپا دا كونەنىڭ كوزى, كوپتى كورگەن, بولىستىڭ قىزى. ءانشى بولعان دەسەدى. اڭگىمەنىڭ مايىن تامىزار ەدى. سەكسەنگە كەلگەنشە گازەتتى كوزىلدىرىكسىز وقىپ ءوتتى. اقسۇيەك, وقىعاندىعى مەن مۇندالاپ تۇراتىن. جولداسىنان ەرتە قالىپ, ۇلدارىن ءوزى جەتكىزگەن. ءبىر ۇلى مەزگىلسىز دۇنيە سالىپ, كوڭىلى قارالى بولعانىنىڭ ۇستىنە قوناقاسىنا سوياتىن قارا تابىلماي وتىرعاندا, يمەكەڭ كوڭىل ايتا كىرەدى. وسى توقسانىنشى جىلداردىڭ باسىندا. اۋىلدىڭ اتقامىنەر اقساقالى يمەكەڭ ءمان-جايدى بىلگەن سوڭ قاپالى كەمپىردىڭ بوساعاسىنا ءتۇسىپ, استىنداعى اتىن بايلاپ كەتىپتى. «وسىنى الىپ سويا بەرىڭدەر, كەمى ەلى-بارماق قازى بەرەدى. اقىسى كەرەك جوق» دەپتى دە, ەرتوقىمىن ءبىر جىگىتتىڭ كولىگىنە سالدىرىپ, الگىمەن ۇيىنە تارتىپ وتىرىپتى. ۇل-قىزى قالاعا وقۋعا كەتكەن, الدى ەندى اياققا تۇرا باستاعانىمەن, جەتىلىپ كەتە قويماعان, مىنا قايتقانى جاپ-جاس جىگىت قانا, جالعىز زەينەتاقىعا قاراپ قالعان كەمپىردىڭ جاعدايى بەلگىلى ەمەس پە؟ سونى ايتقىزباي ۇققان يمەكەڭنىڭ مارتتىگى اۋىل-ايماقتا ءالى كۇنگە ايتىلىپ قالىپ جۇرەدى. ءوزى دە كەرەمەت داۋلەت قۇراعان جان ەمەس. ءومىرى كەڭەس وكىمەتىنە قىزمەت ەتپەي, ات ۇستىندە وتكەن قارت اۋىل-ەلدىڭ ماسەلەسىن ءبىر اۋىز سوزبەن شەشىپ جۇرگەنى تۋرالى اڭگىمەلەر بار.
سول يمەكەڭ ولەرىنىڭ الدىندا توسەك تارتىپ جاتىپ بالاسىن شاقىرىپ, «مەن ولسەم نەشە جىلقى سوياسىڭ؟», دەپ سۇراپتى. ولىمگە قيماعانىمەن, كەسىپ ايتقاندى سۇيەتىن اكەسىن بىلەتىن بالاسى «ونىڭ نە, اكە؟» دەي الماي, ء«ۇش جىلقى سويامىن» دەسە كەرەك. «وندا ولۋگە بولادى ەكەن» دەپ, سول جاتقانىنان تۇرماپتى.
«كەزىكسەڭ ءبىزدىڭ جاقتىڭ
تەنتەگىنە,
ءومىردىڭ قارامايدى كەلتەسىنە.
ۇيدەگى جالعىز اتىن
سويىپ بەرىپ,
جۇگەنىن ۇستاپ
قالار ەرتەسىنە»
دەگەن قازاقتىڭ ەسكى ولەڭى دە قازىر كوپ ەستىلە بەرمەيدى.
