ۋاقىت كوزگە كورىنبەيتىن, بىراق ءبارىن ءوز ىرعاعىمەن رەتتەپ وتىراتىن قۇبىلىس. ول تىنىش اعىپ جاتقان وزەن سەكىلدى. ءبىز ونىڭ اعىسىمەن جۇرەمىز, بىراق توقتاتا دا, كەرى بۇرا دا المايمىز.
قىزىعى, كەي جانۋارلار ۋاقىتتى باسقاشا سەزىنەدى. مىسالى, ماسانىڭ ءومىرى بىرنەشە ساعات قانا, ال تاسباقا عاسىردى كورەدى. ۋاقىت ەكەۋى ءۇشىن بىردەي وتسە دە, ونى قابىلداۋ ايىرماشىلىعى وراسان.
ال ادام ءۇشىن ۋاقىت – ەس پەن ويدىڭ ولشەمى. كەي ءسات كوزدى اشىپ-جۇمعانداي وتەدى, كەيدە ءبىر مينۋت ماڭگىلىككە ۇقسايدى. دەمەك ۋاقىتتىڭ اعىسى تەك سىرتتا ەمەس, ءبىزدىڭ سانادا دا بار. بالكىم, ۋاقىت عالامنىڭ ەمەس, ادامنىڭ ىشكى ولشەمى شىعار…
دايىنداعان – رامازان ورىنباسار,
ل.ن.گۋميلەۆ اتىنداعى ەۇۋ ستۋدەنتى