ءبىر قىزىعى, ول قالعان ومىرىندە بۇدان وزگە ەشتەڭە جازىپ جارىتپاپتى. ەسەسىنە مارسەل توپىراعىندا تۋعان مارعاسقا مۋزىكانتتىڭ بۇل تۋىندىسى 1795 جىلى فرانتسيانىڭ ۇلتتىق گيمنى رەتىندە بەكىتىلگەن. سودان باستاپ جىگەرلى اۋەن بۇكىل الەمدە بوستاندىق پەن تەڭدىكتىڭ سيمۆولىنا اينالدى. وسىلايشا, رۋجە دە ليل ءبىر تۇندە جازىلعان ءبىر عانا تۋىندىسىمەن تاريحتا قالدى.
اۆتورعا باعىنبايتىن كەيىپكەرلەر
ادەبيەتتە مىنەزى ابدەن دارالانعان قاھارماندار تەك ءوز قالاۋىمەن عانا ارەكەت جاسايدى. كەي كەزدەرى ءتىپتى, اۆتوردىڭ ىقتيارىن نازارعا المايدى.
ماسەلەن, اننا كارەنينا لەۆ تولستويدىڭ اۋەلگى جوسپارى بويىنشا «ادام تۇڭىلگەندەي بۇزىق ايەل» بولۋعا ءتيىس ەدى. شىن تۇلعاسىن, مىنەزىن دارالاي كەلگەندە تارتىمدى بەينە بولىپ شىققان. ال «ەۆگەني ونەگيندەگى» تاتيانا پۋشكيننىڭ ءوزىن تاڭعالدىرىپ, «توسىننان» كۇيەۋگە شىقتى. تۋرگەنەۆتىڭ بازاروۆى بولسا, اۆتوردى امالسىز «باعىندىرىپ», وعان ءوز اتىنان كۇندەلىك جازدىرىپ وتىرعان. جازۋشىلار قاۋىمى پەرسوناجداردىڭ مۇنداي «بۇلىگىنەن» كىتاپتىڭ ەڭ قىزىق بەتتەرى تۋاتىنىن جاسىرمايدى.
مىنسىزدىككە ۇمتىلىس
چەحوۆ «جازۋ ونەرى – سىزىپ تاستاۋ ونەرى» دەپ بەكەر ايتپاسا كەرەك. ويتكەنى وڭدەۋ, جوندەۋ, تۇزەۋ, كۇزەۋ – شىعارمانى شىڭداي تۇسەدى.
ماسەلەن, «شەگىرەن بىلعارىنى» بالزاك باستان-اياق قايتا جازعانداي, توعىز رەت ادام تانىعىسىز وزگەرىسكە ۇشىراتقان. ال گوگول «رەۆيزورىن» بەس رەت, فلوبەر «يرودياداسىن» ون رەت, گوركي «اناسىن» التى رەت تۇبەگەيلى وزگەرتىپ, جەتىلدىرە تۇسكەن.
