الحيميك كىتابى ءوزىن ىزدەپ ولكە كەزگەن جولاۋشىعا تاپتىرماس گيد. سانتياگو قويشىنىڭ بەلگىسىز جاققا ساپار شەگۋىنىڭ ناتيجەسىندە پايدا بولعان ء«وز جولى» تۇسىنىگى قىزىقتى وقيعالار ارقىلى سان-سالالى بەينەلەنەدى. جازۋشىنىڭ جەكە ءومىر-تاعدىرى دا سان قيلى. ناشاقورلىققا ۇرىنۋ, جىندىحاناعا ءتۇسۋ, ءدىني سەكتاعا كىرىپ قارا ماگيامەن اينالىسۋ, وتباسىلىق تاۋقىمەت سىندى كۇردەلى جايتتار كوەلونىڭ تاجىربيەلىك ءبىلىمىن ارتتىردى. شىم-شىتىرىق ءومىر اعىستارىندا سۋيتسيد جايلى ويلارعا شىرمالعانىمەن, اۆتوردىڭ ومىرگە قۇشتارلىعى ارتا تۇسەدى. ول نيتسشەنىڭ «جار جاعالاپ قۇلاپ بارا جاتقان ادامدى قولىنان تارتىپ, امان الىپ قالۋ قاجەتسىز, ونى ءارى قاراي يتەيارىپ جىبەر, ويتكەنى ول سوعان لايىق» دەگەن ويىنا قارسىلىق تانىتادى. بۇل ءتۇيىندى دەربەس ساباقتاي كەلىپ: «جار جاعالاپ قۇلاۋعا اينالعان ادامدى ءبىر ەمەس, بىرنەشە رەت كەزدەستىرسەڭ دە امان الىپ قال, بىراق وعان ءارى قاراي قالاي ءومىر ءسۇرۋدى ۇيرەتىپ اۋرە بولما, ءوزى سول ساناعا جەتپەي بولمايدى» دەيدى. راسىندا, كىسى اقىلى وزگەگە اقىل بولمايدى. جاۋعان نوسەردەن كەيبىر جەر كوگاراي شالعىنعا اينالسا, كەيبىر جەر تاقىر قالپىن ساقتار. جازۋشى بىردە: «مەن ءوزىمدى سوڭىنا جەتىپ بولمايتىن جولمەن كەتىپ بارا جاتقان زيارات ەتۋشىمىن دەپ سۋرەتتەر ەدىم» دەگەن-ءتىن.
«الحيميكتە» جان-جاقتى قۇبىلىستاردان تۇيىلگەن, اقىلدا قوردالانعان فيلوسوفيالىق تۇيىندەر كوپتەپ كەزىگەدى. شىنايىلىعىنان با ەكەن, الدە كوڭىل پەرنەسىن تاپ باساتىن ىشكى اعىندارعا ىلەسە كەتەتىندىگىنەن بە, ءاربىرى ويعا قونا كەتەدى. سەرپىن, كۇش بەرەدى. ء«وز تاعدىرىنىڭ جۇزەگە اسۋىنا قول جەتكىزۋ – ادامنىڭ بىردەن-ءبىر مىندەتى. بارلىق ادامدار جاس كەزىندە-اق ءوز تاعدىرىن بىلەدى... بىراق ۋاقىت وتە كەلە جاسىرىن ءبىر كۇش سول تاعدىرىنىڭ جۇزەگە اسۋى مۇمكىن ەمەستىگىن دالەلدەي باستايدى. بۇل كۇش ادامعا جاقسىلىق تىلەمەيتىندەي كورىنەدى, دەگەنمەن, شىن مانىندە, ول ادامعا ءوز تاعدىرىن قالاي جۇزەگە اسىرۋعا بولاتىنىن كورسەتىپ تۇرادى. ول, وسىعان ادامنىڭ رۋحى مەن جىگەرىن دايىندايدى. بۇل عالامشاردا ءبىر ۇلى اقيقات بار: ەگەر سەن شىنىمەن ءبىر نارسەنى قالاساڭ, وعان جەتەسىڭ, ويتكەنى مۇنداي قالاۋ الەمنىڭ كوكىرەگىندە پايدا بولادى. ناق وسى – سەنىڭ جەردە نە ءۇشىن جۇرگەنىڭدى بىلدىرەدى». جازۋشى ءسوزى قاشان دا عايىپقا سەنۋگە, ءبىزدىڭ سانامىزدان تىس كەڭىستىك بارىن دالەلدەۋگە كۇش سالادى. وسىنىڭ ءبارى كىتابي ءتىل ەمەس, شىن سەنىم مەن كۇرەستەن تۋعان ءتامسىل ەكەنى سەزىلىپ تۇرادى. «ەڭ قاراڭعى كەز تاڭ اتۋعا جاقىنداعاندا بولادى» دەيدى جازۋشى. قۇداي تاعالانىڭ جولى ۇزدىكسىز الماسىپ وتىراتىنىن, ەشقاشان ءۇمىت ۇزۋگە بولمايتىنىن ەسكەرتەدى. قالىڭ قاردىڭ استىندا قىلتيىپ شىعار بايشەشەك گۇلدىڭ ءومىرى بار. «بار قۇپيا قازىرگى ساتتە. وعان لايىقتى كوڭىل بولسەڭ – ونى جاقسارتاسىڭ. ونى جاقسارتساڭ – بولاشاقتى دا جاقسارتا الاسىڭ. سوندىقتان بولاشاعىم جاقسى بولسىن دەگەن ادام ناق بۇگىنگى ءساتىن قولدان جىبەرىپ الماسىن. ءاربىر كۇن – ماڭگىلىكتىڭ ءبىر بولشەگىن قۇرايدى».
كوەلو كىتاپتارىنىڭ الەمنىڭ 155 ەلىندە تارالىپ, 56 تىلدە 70 ميلليون دانامەن تارالۋىنىڭ سىرى – ىشكى ءومىر پروتسەستەرىنەن قۇيىلعان ءپالساپالاردىڭ قويۋلىعىندا بولسا كەرەك. كابۋسنامادا ايتىلعانداي, تۋما اقىل مەن كاسىبي اقىل قوسىلسا عانا كىسىگە دانالىق بىتەدى. جازۋشى قيالىن كوزبەن كورىپ, كوزىن قياندارعا سۋارىپ, 40 جاسىندا تۇڭعىش شىعارماسىن جازىپتى. الەمدى كەزىپ, جاڭا ادامدارمەن سىرلاسىپ, زامانداستارىنىڭ دىڭىنە ءۇڭىلىپتى. ءدىني تۇسىنىكتەردىڭ قايشىلىعى جونىندە جالعىز اۋىز سوزبەن شەشىمتال پىكىر ءوربىتىپ: «بارلىق ءدىن جارىققا ۇمتىلادى, ونى قاراڭعىعا سۇيرەلەپ, ءوز پايداسىنا جۇمساعىسى كەلەتىندەر – ساياساتشىلار» دەپتى.
شىعارما سوڭىندا سانتياگو تانىس اعاش تۇبىنە, الحيميك قالدىرعان التىنعا جەتەدى. مۇندا ءبىر جىلدارى ءوزى قوي باققان شاڭداۋىت جولىن ەسكە الادى. اعاش تۇبىنەن التىن مەن جاۋھارعا تولى ساندىقشانى قازىپ, قۋانىشقا باتادى. سانتياگو «كىم ءوز جولىنا ەرسە, ءومىر سوعان جومارتتىق تانىتادى» دەگەن ويعا بەكيدى. قازىناسىنىڭ وننان ءبىر بولىگىن ەسكى سىعانعا اپارۋدى كوزدەيدى. سوڭىرا سۇيىكتىسىنە ورالۋعا مۇمكىندىك الادى. الحيميك – دانالىق ويلار جەمىسىمەن نىعىزدالعان كارزەڭكە ىسپەتتى. ماسەلەن, «جەر بەتىندە ءاربىر ادام قانداي ىسپەن اينالىسقانىنا قاراماستان الەمنىڭ تاريحىندا باستى ءرول وينايدى», «ادامنىڭ توڭىرەگىندەگى ادامدار وزگەرىپ تۇرماسا, ولار ادامنىڭ بۇكىل بولمىسىنا ەنىپ كەتەدى», «قويلارمەن بىرگە جۇرگەن ادام ونشا جالعىزسىرامايدى», «بار قۇپيا قازىرگى ساتتە».
