2000 جىلدار بولسا كەرەك. ول كەزدە جامبىل وبلىسىنا قاراستى مەركى اۋداندىق اۋرۋحاناسىندا جۇمىس ىستەيمىن. اعامىز مەركىدەگى ساناتوريدە دەمالۋدى جوسپارلايدى. وكىنىشكە قاراي, جولدا اعامىز جول اپاتىنان زارداپ شەگىپ, مەن ەڭبەك ەتەتىن ەمدەۋ مەكەمەسىنە دەرەۋ جەتكىزىلگەن ەدى. مەن كەزەكشى دارىگەرمىن. اعامىزدى شۇعىل رەنتگەنگە تۇسىردىك. اسانباي اسقاروۆتىڭ سول جاق يىعى سىنعانىن انىقتادىم. ەم-شارا بولمەسىندە ەكەۋمىزدىڭ ارامىزدا مىناداي قىسقا عانا اڭگىمە وربىگەن ەدى:
– كىمنىڭ بالاسىسىڭ؟ – دەپ سۇرادى اسانباي اعام.
– مەنىڭ اكەمدى تانىمايسىز, اعا. مەن كىشى ءجۇزدىڭ بالاسىمىن, – دەپ اسىعىس جاۋاپ بەردىم.
– ەھ, وسى قازاقتى قۇرتقان جۇزگە ءبولىنۋ عوي. مەن سەنىڭ اكەڭنىڭ اتىن سۇراپ ەدىم, سەن ءجۇزىڭدى ايتتىڭ, – دەدى ول رەنجىڭكىرەپ. – نارتاۋەكەل, باستاڭدار وپەراتسيالارىڭدى.
ءبىرشاما ۋاقىتتان كەيىن اسانباي اعامىز ناركوزدان وياندى. قايتا رەنتگەن جاساعانىمىزدا سىنىپ, قوزعالعان سۇيەك جابىق تۇردە ورنىنا تۇسكەنىن كوردىم. بۇل ۋاقىتتا اۋدان اكىمى مەن ايماقتىڭ ءبىرشاما شەنەۋنىگى اعامىزدىڭ جاعدايىن ءبىلۋ ءۇشىن دالىزدە تاعاتسىزدانا كۇتىپ تۇرعان ەدى. اراسىندا قۇزىرلى ورگان قىزمەتكەرلەرى دە بار. سوندا اعامنىڭ ايتقان سوزدەرى ءالى كۇنگە دەيىن قۇلاعىمدا جاڭعىرادى.
– باقىت (اۋدان اكىمى), مەن ميليتسياڭنىڭ باستىعىن تانىمايمىن. مەنى سوققان قازاق جىگىتى, بىراق ول سوتتالماسىن! ونسىز دا تۇرمەلەردى قازاقتار تولتىرىپ جاتىر. ماشينا ەرتەڭ دايىن بولسىن, مەن الماتىعا جول ءجۇرۋىم كەرەك, – دەپ قىسقا قايىردى.
وسى ءبىر اۋىز سوزىنەن-اق اعامىزدىڭ قانداستارىنا دەگەن جاناشىرلىعى مەن قامقورلىعىن انىق بايقاۋعا بولاتىن ەدى. ءوزىنىڭ ۇلتجاندى مىنەزىمەن حالىقتىڭ ريزاشىلىعىنا بولەنگەن ازامات بولاتىن.
ءادىلباي مەدەتباەۆ,
قىزىلوردا وبلىستىق پسيحيكالىق دەنساۋلىق ورتالىعىنىڭ ديرەكتورى
