سۇحبات • 24 قاڭتار, 2020

تۇرسىن جۇرتباي: شىندىقتىڭ ەلەسىن ەمەس, ءوزىن كوركەم ساباقتاۋعا تىرىسامىن

1740 رەت
كورسەتىلدى
20 مين
وقۋ ءۇشىن

– تۇرسىن اعا, وتكەن جىل­دىڭ سوڭىندا ء«ابىش الە­مى» باي­­قاۋىندا ءسىزدىڭ شى­عار­ما­ڭىز توپ جارىپ, پرو­زا سا­لاسى بويىنشا گران-پري يە­­لەندى. اڭگىمەنى وسىدان باس­تاساق. بايگەگە قانداي شىعار­ما­ڭىز­دى قوستىڭىز؟ ادەتتە, ءسىز ادەبي بايقاۋلاردان بوي كور­سەتپەۋشى ەدىڭىز؟

تۇرسىن جۇرتباي: شىندىقتىڭ ەلەسىن ەمەس, ءوزىن كوركەم ساباقتاۋعا تىرىسامىن

– مەنىڭ ومىرىمدەگى تاعدىر­دىڭ بەرگەن ولجاسى – ءوز زاما­نىمداعى ۇلى تالانتتار مەن ەرەك­­شە تاعدىر يەلەرىنىڭ جان دۇ­نيەلەرىندەگى نازىك سەزىمدەرىنىڭ, قۇپيا ويلارىنىڭ, بارىنە بولماسا دا, ءىشىنارا قانىق بولۋىم. سول رەتتەن العاندا ءابىش كەكىلباي ۇلىمەن 25 جاستان كەيىن تۇراقتى تۇردە بولماسا دا, ارا-تۇرا, ءبىر ءسات, ءبىر ساعات وڭاشا سويلەسۋدىڭ رەتى كەلىپ ءجۇردى. ءابىش الەمى – بۇل ۇلكەن الەم. ونىڭ شىعارماشىلىق الەمىنە قانىق بولۋ ءۇشىن ءبىر كەزدە ارنايى ىسساپارمەن ماڭعىستاۋعا دا باردىم. سودان كەيىنگى ەكەۋ­ارا اڭگىمەمىز ەلدىك تاعدىرعا قاراي اۋىستى, كەيىننەن مەنىڭ سۇراقتارىم تاۋەلسىزدىكتىڭ تاع­­­دىرىنا قاتىستى دىتتەگەن ما­سە­لەلەرگە قاراي ويىستى. ونىڭ بارلىعىنا جازۋشى ريزا­شى­لىقپەن, قۋانىشپەن, وكى­نىش­پەن, كەيدە ىزالانىپ وتى­رىپ تا جاۋاپ بەردى. ءتىپتى شا­را­سىزدىعىن بىل­دىرگەن كەزدەرى دە بولدى.

مەن بايقاۋعا قاتىسامىن دەپ ەستەلىك جازعان جوقپىن. ۇلتتىق اكادەميالىق كىتاپحانانىڭ ديرەكتورى ءۇمىتحان داۋرەنبەك­قى­زى مەنىڭ ءابىش تۋرالى ايتقان پى­كىر­لەرىمدى تىڭداپ ءجۇرىپ: «وسى­نى جازىپ بەرىڭىزشى ما­عان», – دەپ ءوتىنىش جاسادى. سول ءوتىنىشتى ورىندادىم. ء«ابىشتىڭ كوز جاسى نەمەسە ولگەن كىتاپ» دەگەن شاعىن ەسسەدە ابىشپەن ارا­مىزداعى جاعىمدى مەزەت­تەردىڭ ءۇش ءساتىن عانا جازدىم. بۇل قۇبىلىستى وقيعالار مە­نىڭ كوكەيىمدە ۇزاق جىلداردان بەرى ساقتالىپ كەلگەن ەدى. مۇن­دا شىعارماشىلىق تاع­دىرىما قاتىستى دا جايتتار بار... كەيىن بىلسەم, بۇل ەسسەنى بايقاۋعا ۇسىنعان ەكەن. «نەگە ماعان ءبىر اۋىز ەسكەرتپەدىڭ؟»,  دەگەن سۇراعىما: ء«بىز ۇلكەن بۋىن قالامگەرلەردىڭ ءابىش تۋرالى پىكىرلەرىن بىلگىمىز كەلدى. سىزدەن باسقا دا بەس-التى كىسى بار. ەشقايسىسىنا ايتپادىق»,  دەگەن جاۋاپ الدىم. بۇل ەسسەدە تەك ءابىشتىڭ عانا كوز جاسى ەمەس, مەنىڭ دە كوز جاسىم مەن «ولگەن كىتابىمنىڭ» تاعدىرى بار...

– جۇرتشىلىق ءسىزدىڭ ادە­بيەت پەن عىلىمدا قوس ايا­عىن تەڭ باسقان قالامگەر ەكە­نى­ڭىزدى جاقسى بىلەدى. بىراق بۇل ەكەۋى ەكى ءتۇرلى سالا عوي. عى­لىمي ەڭ­­بەك جازعاندا قان­داي تا­سىل­دەر قولداناسىز؟ باسى­لىم­­داردى, قۇجاتتاردى قا­لاي پايدالاناسىز؟ ءبىر سوز­بەن ايت­­قاندا, ءبىر عىلىمي ەڭ­بەك­تىڭ جارىققا شىعۋى ءۇشىن ءسىز قا­لاي ەڭبەكتەنەسىز؟

– مەن ءۇشىن, مەنىڭ جەكە شى­عار­ماشىلىق ىشكى كەڭىستىگىم – كور­كەم شىعارما, عىلىمي شى­­عارما, دەرەكتى شىعارما, پۋب­­ليتسيستيكا دەپ بولىنبەيدى. ويتكەنى ولاردىڭ بارلىعى دا ءبىر كوزقاراستىڭ, ءبىر كوركەم ۇس­تانىمنىڭ, ءبىر ىشكى كوركەم شەشىمدەردىڭ ناتيجەسى. عىلىمي كوپشىلىك شىعارما دا, كوركەم شىعارما دا مەنىڭ جانىمدى بىر­دەي تەبىرەنتەدى. ونى وقى­عان ادام – ەكى سالا, ەكى جانر رەتىندە قابىلداعانىمەن دە, ءوز قالامىمنىڭ ۇشىنان تۋعان دۇ­نيەلەر ءبىر جۇرەككە جال­عاس­قان, ءبىر جۇرەككە قۇياتىن ەكى تامىر سياقتى. شىعارما وقىر­مانعا وي تاستاۋعا, تەبىرەنتىپ, شىمىر­كەندىرىپ, اسەر قالدىرۋعا مىندەتتى. ەگەر ولاي جازىلماسا, مەن ءولى تاريحتى, ءولى ءسوز­دى كوشىرىپ وتىراتىن حاتشى ەمەس­پىن. ءتىپتى ونداي ۇستانىم باي­­قالىپ قالسا, وزىمە-ءوزىم سون­داي جەك كورىنىشپەن قاراي­مىن. ياعني, بوس كەتكەن ءسوز. «دۋ­لىعادا» 77 تۇل­عانىڭ جەكە تاريحى بار. سول تۇلعالاردىڭ تاع­دىرىنىڭ بۇگىنگى ءبىزدىڭ تاع­دىرىمىزعا تىكەلەي اسەرى بار. مەن كوركەم شىندىقتى – تاريحتاعى وقيعانىڭ ەلەسىن كوركەم بەينەلەۋ دەپ ەمەس, ناق سول شىندىقتىڭ ءوزىن, قانشا اۋىر بولسا دا, كوركەم ويمەن ساباقتاۋ دەپ تۇسىنەمىن. سون­دىق­تان دا كوشپەلى داۋىرلەر, سونىڭ ىشىندە «التىن وردا» تۋرالى جەكە-جەكە ەڭبەكتەر جازىلۋى كەرەك بولعان. بىراق ۋاقىت ءوتىپ كەتتى. ەندى ولاردى ءبىر-ءبىر كولەمدى ماقالامەن شەك­­تەۋدى ماقسات ەتىپ ءجۇرمىن. ال بۇل ماسەلەلەردى مەن ويلاس­تىرىپ, دەرەكتەر جيناقتاعالى قاي ۋاقىت؟ «التىن وردانىڭ» قۇ­رىلۋى, كۇيرەۋ سەبەپتەرى تۋرالى ەڭبەك وسىدان جيىرما جىل بۇرىن جازىلىپ كەتۋى مۇم­كىن ەدى. بىراق سول كەزدەگى شە­شىل­مەگەن تۇيىندەر وعان كەزەك بەرمەدى. ءبىر شىعارماعا قان­شا ۋاقىت كەتەدى دەيسىز؟ قا­زىر اباي, قۇنانبايدىڭ ءومى­رى, شىعارماشىلىعى تۋرالى تيا­ناقتاپ وتىرعانىما ءبىر جىل بولدى. ال بۇل شىعارما 1994 جىلى, جەلتوقساننىڭ 14-ءى كۇ­نى باستالىپ كەتۋگە ءتيىستى ەدى. ءوزىم ءۇشىن شەشىلمەگەن كۇر­دەلى ءبىر سۇراقتارىم بولدى. ودان بەرى, مىنە, وتىز جىلعا جۋىق ۋاقىت ءوتتى. قا­زىر سول كەزدەگى سۇ­راقتاردىڭ كەي­­بىرەۋىنىڭ جاۋاپتارىنا ءازىر سياق­­تىمىن. ال ونىڭ قالاي جانە قاشان بىتەتىنىن مەن ازىرشە بىلمەيمىن.

– ء«بىر تاقىرىپ ءبىر قالام­گەردىڭ عۇمىرىن تاۋىسۋى مۇم­كىن» دەيسىز عوي, سوندا؟

– راس, ومىرلىك تاقىرىپتار بولادى. قالامداس دوستارىمنىڭ: «ابايدىڭ ءومىرى تۋرالى جەكە ومىرباياندىق دۇنيە جاز, سەن وعان دايىنسىڭ», دەگەنىنە وتىز بەس جىلدان استى. كەزىندە جا­زىپ تا كەتۋىمە بولاتىن ەدى. بىراق مەنىڭ جۇرتقا ابايدىڭ ءومىرى اۋەزوۆتىڭ «اباي جولى» رومان-ەپوپەياسىنداعى ءومىر ەمەس ەكەنىن ءتۇسىندىرۋىم كەرەك بولدى. بۇل – وتە قيىن, كۇردەلى ماسەلە. مەن كەيدە ابايدىڭ ولەڭدەرىن وقىپ شىققاننان كەيىن, ون بەس-جيىرما كۇندەي باۋىرىمدى جەر­دەن كوتەرە الماي قالامىن. ال ونىڭ ومىرىندەگى اششى زاپىرانداردى بىلگەن كەزدە: «قالاي ءومىر سۇرگەن, الپىس جاسقا قالاي جەتكەن؟», دەپ تاڭعالامىن. اباي كورگەن قياناتقا, تاباعا – ادام بالاسى ءتوزىپ, شىداپ ءومىر ءسۇرۋ مۇمكىن ەمەس. ونىڭ بەتىن تىرناپ, تابانىن ءتىلىپ, باسىنىپ, قورلاپ تۇرعان ادام وزگە ەمەس, ءوز جۇرتى. بۇل وتە اۋىر.

ەكىنشى ءبىر مىسال. قۇربان­عالي ءحاليديدىڭ قىزى حاليدا اپايدى 1968 جىلى اياگوز قا­لاسىندا كوردىم. سودان بەرى قۇر­بانعاليدى كورگەن, ونى سۋرەتكە تۇسىرگەن, بىرگە سۋرەتكە تۇسكەن كىسىلەرمەن سويلەسۋدىڭ ساتتەرى ءجيى ۇشىراستى, اتاقتى تاريحشىنىڭ ۇل-قىزدارىمەن ارالاستىم, شو­بەرەلەرىمەن قازىر دە حابار-وشار­لاسپىن. ۇيلەنۋ تويىمدا قۇربانعاليدى سۋرەتكە ءتۇسىرىپ, ونىڭ ءتالىمىن جالعاستىرىپ, شاكىر­تى بولعان مۇحامەدجان يۋسۋ­پوۆ قاريا ماعان ونىڭ كىتا­بىن سىيعا تارتتى. سودان باس­تاپ سول كىتاپقا مەنىڭ ىقى­لا­سىم ەرەكشە اۋدى. ونى سەك­سە­نىنشى جىلدارى توتەناەۆ پەن امانجولوۆ اۋداردى. بى­راق كەي تۇستارىن مازمۇنداپ اۋدار­­عان, ءدىني ورامدارى مەن پا­يىمداۋلارى قىسقارتىلعان. سوڭعى التى-جەتى جىلدان بەرى اراب-پارسى تىلدەرىن جاقسى بىلەتىن, ورتاق تىلمەن جازىلعان شىعارمالاردى وقي الاتىن ءتورت-بەس جىگىتپەن بىرىگىپ سونى اۋدا­رىپ جاتىرمىز. ورتا ازيا بويىن­شا ءجاديد باعىتىندا, ورتاق تىلمەن جازىلعان شىعارما ون جەتى-ون سەگىز عانا. سونىڭ ءبىرى وسى – «تاۋاريح حامسا». ءبىز بۇل ەڭبەكتى قازان باسپاسىنان شىققان كىتاپ ارقىلى ەمەس, تىكەلەي قولجازبادان اۋدارىپ جا­­تىرمىز. ونىڭ تۇسىنىكتەرىنىڭ وزىنە ءبىر مونوگرافيا جازۋعا تۋرا كەلدى. ەكى تومى جاريالان­دى, ءتارجىما ءالى اياقتالعان جوق. قىتايدىڭ كونە ءمانجۋ جازۋىن­داعى تاريحي دەرەكتەرگە بىلتىر كوزىم ءتۇسىپ, شەت جاعاسىن الىپ كەلدىم. قۇربانعالي ءحاليديدىڭ «تاۋاريح حامساسى» بىزگە بۇ­گىنگى قازاقستاننىڭ تاريحىن مۇلدە باسقا تۇرعىدان قاراۋعا مۇم­كىندىك بەرەدى. ءبىز قازىر شىعىس تۇركىستاندى جانە ونىڭ تاريحىن ەسكەرمەيمىز. موعول حاندىعىن قاپەرگە المايمىز. ەگەر موعول حاندىعى, ەسەن-بۇعا حان بولماسا, وندا قازاق حاندىعى قالاي قۇرىلدى؟ نەگە ەڭسەگەي بويلى ەر ەسىم قاتاعان تۇرسىن حانعا حان­دىعىن بەرىپ, التى-جەتى جىل بويى قاشقار بويىندا, تيان-شاندا حاندىق قۇردى, ەل جينادى؟ نەگە؟ ونىڭ قۇرامىندا كىمدەر بولدى؟ دۋلاتتار, قىپ­شاقت­ار, نايماندار جالايىر­لار, دويتتەر, قوڭىراتتار. ال ءبىز شىعىس تۇركىستان – قىر­عىزدىڭ, وزبەكتىڭ, تاجىك پەن تۇ­رىك­مەننىڭ, اۋعاننىڭ تاري­حى دەپ قارايمىز. ءتىپتى ءبىز­دىڭ تاۋەلسىزدىك جولىنداعى كۇ­رە­سىمىزگە تۇركيانىڭ تۇك قا­تى­سى جوق سياقتى. 1864 جىلعى قو­قان حاندىعىنىڭ, اياگوز بەن اتىراۋدىڭ ارالىعىنداعى بەس وبلىستىڭ ورىسقا قاراۋى – تۇر­كيانىڭ ءابدۋلحاميت حانىمەن, اعىلشىندارمەن تىكەلەي بايلانىستى دامىعان. ءبىز اقمەشىت, ۇيشىك, سەمەي, اقمولا, ورال, تورعاي قالالارىن عانا ءبولىپ الىپ, قازاق اۆتونومياسىنىڭ نەمەسە مەملەكەتىنىڭ تاريحىن ايتقىمىز كەلەدى.

مىنە, ءبىر كىتاپتىڭ جازىلۋ تاريحى دەگەن وسى. ءبىر تا­قى­­رىپتى جازۋعا شەشىم قابىل­دا­عان سوڭ, ماسەلەگە ەكى-ءۇش جىل دا­يىندالىپ, كىتاپتارىڭدى ال­­دىڭا جيىپ, ارقايسىسىنىڭ ىشىندەگى ويلاردى قورىتىپ, ءوزىڭ بىلەتىن جازۋشىلىق ءتا­سىل­دىڭ ءبارىن قولدانىپ, ىسكە كى­رى­سەسىڭ. مەن ءوزىمدى جازۋشىمىن دەپ ەسەپتەيمىن. ەگەر مەن شىعارمالارىمدى جازۋشىلىق كوركەم كوزقاراس تۇرعىسىنان جازباسام, وندا جالاڭ تاريحي دەرەكتىڭ ماعان تۇك قۇندىلىعى بولمايدى. تەك فاكتىنى عانا ايتاتىن بولساڭ, تاريحي كوز­قا­راستى قالىپتاستىرۋعا, نە تۇ­­سىنۋگە, نە ونى وزگەرتۋگە ەش ىق­پال جاسامايدى. ءبىزدىڭ تاريح­شىلارىمىز وزدەرىنىڭ دارمەن­سىزدىكتەرىن جاسىرۋ ءۇشىن ء«بىز فاكتىگە عانا سۇيەنەمىز» دەيدى. فاكتىدەن ويدى دامىتا پىكىر قو­رىتۋ ارقىلى وتكەن زاماندى تىرىلتۋگە بولادى. ال ولار ويىن دامىتقىسى كەلمەيدى. سون­دىق­­تان دا قازىر بىزدە جالعان تا­ريحشىلار, جالعان تاريحتى تۋ كوتەرگەن جالعان جازۋشى­لار كوبەيدى. كەشەگى مەحانيك – حالىقارالىق دەڭگەيدەگى جا­زۋشىعا اينالىپ, تاريحي تا­قىرىپقا قالام سىلتەگەندە, قي­ىن­نان قيىستىرعاندا, ادام تاڭعالادى. ءۋاج ايتساڭ ءتۇسىنۋدى بىلاي قويىپ, تۇسىنگىسى كەلمەيدى جانە وزدەرى شەتىنەن موجانتوپاي كەلەدى.

– قاتەلەسپەسەم, جيىرما­دان اسا عىلىمي كىتاپ جاز­دىڭىز. جانە ونىڭ كوپشىلىگى جۇزدەگەن, مىڭداعان قۇجات­تار­مەن جۇمىس ىستەۋدى قاجەت ەتەتىن عىلىمي كىتاپتار. وسىن­­شاما ەڭ­بەكتى جازۋعا, وسىن­­شاما ىز­دەنىس جاساۋعا ءسىزدى نە جى­گەر­لەن­دىردى؟

– باستاپقىدا – بىلىمگە, بى­لۋگە قۇشتارلىق, ىنتا, ۇمتى­لىس جەتەلەدى. بىراق جازۋعا شى­­عار­ماشىلىق مۇقتاجدىق جوق ەدى. جازۋعا – حالىقتىڭ قا­سىرەت-قاي­عىسى, تاعدىرى جانە ونىڭ ەلەنبەي جاتۋى يتەرمەلەدى. ەگەر دە كوزىمە تۇسكەن سول ارحيۆ ماتەريالدارىن قازىر مەن جا­رىققا شىعارىپ كەتپەسەم, ءدال سول ماتەريالدارعا مەنىڭ كوز­قاراسىمداي كوزقاراسپەن قاراپ, ۇلتقا ءبىر پايداسى تيەتىندەي ۇستا­نىممەن جازاتىن, ءتىپتى سولاردى انىقتاۋ ءۇشىن عۇمىرىن سارپ ەتۋگە باراتىن مەن سياقتى ءبىر يتجاندى تاعى الپىس, جەتپىس جىل ءومىر ءسۇرۋى كەرەك. شىعار­مالارىمدا, ءار دەرەكتەن كەيىن مىن­دەتتى تۇردە ءبىر عىلىمي وي اي­تامىن. پروبلەما تاستاپ كە­تەمىن.

وتكەن جازدا تۇركيانىڭ ءبىر جوباسىمەن ماعجان تۋرالى ەڭبەك جازدىم. تۇرمە تاريحىن بىلە­تىندىكتەن, ماعجاندى اق­تاۋعا تىكەلەي كەڭەسشى بولعان­دىقتان, ماعان تانىس تاقىرىپ ەدى. ون-ون بەس كۇندە پىكىرلەرىمدى تۇجىرىمداپ بەرەتىن شىعارمىن دەپ ويلاعام. جوق, بەس اي وتىردىم. ون سەگىز ديسسەرتاتسيا قور­عالىپتى. سول ديسسەرتاتسيالاردا عالىمدار ءبىرىنىڭ ويىن ءبىرى قايتالاپ, سونى جاڭعىرتىپ قانا وتىرعان. ءبىز, ياعني مىنا مەن 1988 جىلى 24 ءساۋىر كۇنى سوت­تىڭ الدىندا الاشتى اقتاپ الۋ ءۇشىن: «ماعجان سوۆەت ۇكى­مەتىنە قارسى كۇرەسپەگەن, پوەزيا­سىندا ورىسقا قارسىلىق سا­رىنى مەن سيمۆوليستىك تەندەنتسيا جوق, دىنگە مۇلدەم قارسى, دىنگە قاتىسى جوق, 1922 جىلى تاشكەنتتەگى استىرتىن ۇيىمعا قاتىسقان جوق», دەپ جازعام. سول نەگىزدە سوت اقتاۋ شەشىمىن شىعارعان. سول پايىمداۋلار وسى ۋاقىتقا دەيىن عىلىمي اينالىمدا ءجۇر. ءاي, ءبىز سەكسەن سەگىزىنشى جىلى قا­زاقستاندى «ۇلتشىلدىقپەن كۇ­رەس ناۋقانىمەن» جانىشتاپ جاتقاندا, سونىڭ اراسىنان ماعجاندى الىپ شىعۋ ءۇشىن سونداي سوزدەردى ادەيى ايتتىق قوي. ول دا سول يمپەريالىق يدەولو­گيامەن كۇرەستىڭ ءبىر ءتاسىلى ەدى عوي. وعان دا, مىنە, وتىز جىل بولدى. يمپەريا قۇلادى. تا­­ۋەل­سىز تۇجىرىم قايدا؟ وسىن­­­داي موجانتوپايلىق پەن سا­­ۋاتسىزدىققا ىزا بولا­سىڭ. ماعجاندى ءتورت جاسىن­دا مۇعالىم جالداتىپ وقىت­قان. التى جاسىندا اكەسى بەك­مۇحاممەد ماعجان ءۇشىن تۇر­كيادان كەلگەن مۇعالىمگە ەكى جىلدىق مەدرەسە اشقىزعان. ودان كەيىن ماعجان قىزىلجار قالاسىندا بەگىشەۆتىڭ گيمنازيا دەڭگەيىندەگى مەدرەسەسىندە وقىعان. بەگىشەۆ وتكەن عا­سىر­­­دىڭ باسىنداعى ءدىن قاي­را­ت­كەر­لەرىنىڭ ءبىرى. ماعجان 1909 جىلى ۋفاداعى عاليا مە­درە­سەسىن بىتىرگەن. بۇل ديپلو­مى رە­سەيدەگى ۋنيۆەرسيتەت ديپلومىمەن تەڭەسەتىن جالعىز مەدرەسە. سويتكەن ماعجاندى دىن­گە قاتىسى جوق دەيدى. ماعجان قۇراندى جاتقا بىلەتىن ادام عوي. وسىنداي دا ساۋاتسىزدىققا بارۋعا بولا ما؟ سولار نەگە وي­لان­بايدى؟ ودان كەيىن زىليحا اپايعا قاتىستى ءبىر دۇنيەلەردىڭ شەتىن شىعارىپ قويىپ وتىرادى. سوعان ىزا بولعاندىقتان بەس اي ۋاقىتىم كەتتى. ابايعا دەپ بارلىق نارسەنى شەگەرىپ تاستاعان ۋاقىتىم ماعجانعا كەتتى. وسىنداي نارسەلەر شىعار­ماشىلىقتىڭ جولىن بۇزادى. ويىڭ ءبىر جەردە تۇرماعان سوڭ, الاڭ كوبەيگەن سوڭ, ۇياسىن تاپ­پاعان ويلار ءبىر-بىرىنە بوگەت جاسايدى. ۇيدە كوپ شام جانىپ تۇرسا ءبىر-بىرىنە بوگەت جاسايدى عوي, بۇل دا سول سياقتى.

مەن كوركەم شىعارمانى 28 جاسىما دەيىن عانا جازدىم. سول ۋاقىتتا ەكى ولەڭ جي­­­ناعىم, ءتورت-بەس پوۆەسىم مەن ءبىر رومانىم جاريالاندى. ودان كەيىن اۋەزوۆتىڭ ءومىرى ار­قى­لى الاش وردانىڭ يدەياسىن شى­عارعىم كەلدى. رومەن رول­لاننىڭ «جان كريستوفى» سياق­تى ءبىر كولەمدى شىعارما جازۋعا بەكىگەم. اۋەزوۆ – دانىشپان. بى­راق ول كىسىنىڭ نەگىزگى يدەيا­سى «تۇ­­مان ايىعار» اتتى باستالىپ, جازىلماي قالعان رومانىندا ايتىلۋعا ءتيىستى ەدى. «قيلى زامانداعى» قىرعىنداردىڭ «ەسەبى» جازىلعان ارحيۆ ما­تە­ريال­دارىن پايدالانعان كە­زىمدە قالامىمدى لاقتىرىپ جىبەرىپ, ءتۇن ورتاسىندا توسەككە جىلاپ جاتا كەتكەن دە كۇندەر بولدى. بۇل شىعارما سول كۇيى جازىل­مادى. ارحيۆ دەرەكتەرىمەن جۇ­مىس ىستەي باستاعان كەزدە كوش­پەندىلەردىڭ تاعدىرىن, ۇلت تاع­دىرىن كورسەتە وتىرىپ, ابىلاي, قابانباي, قۇنانباي, كەنەسارى, رىسقۇل, 1916 جىل, الاش, 1937 جىل, ياعني تاۋەلسىزدىك جولىندا ۇلتىمىز كورگەن ازاپتاردىڭ ءبارىن جازعىم كەلدى. ولاردىڭ كەي­بىرەۋلەرىن شاعىن ماقالا رە­تىندە جازىپ تاستادىم. ەندى سو­لاردى تياناقتاۋ كەرەك شىعار دەپ ويلايمىن. جالپى, رۋحاني تاۋەلسىزدىككە قىزمەت ەتپەگەن ءسوز, سويلەمىم بوسقا كەتكەن ءسوز, بوسقا كەتكەن ۋاقىت دەپ ەسەپ­تەيمىن. ءبىز ۇلت ازاتتىق كوتە­رىلىستىڭ «انت مەزگىلى» دەپ اتالاتىن ءتورت تومدىعىن دايىنداپ قويدىق. بىراق جارىققا شىقپاي جاتىر. ويتكەنى ۇلت-ازاتتىق كو­تە­رىلىستىڭ ءجۇز جىلدىعى, ءتىپتى اتالىپ تا وتكەن جوق. رە­سەي ءبىز ءۇشىن اتادى. وسىنداي بىت­كەن ىس­تەردىڭ ءوزىنىڭ وكىنىشى دە جە­تەرلىك.

– عىلىمي ەڭبەكتەرىڭىز يۋنەسكو تىلدەرىنە, پروزالىق شىعارمالارىڭىز الەمنىڭ ون بەس تىلىنە اۋدارىلعان ەكەن. بۇل اۋدارمالاردىڭ ساپاسىن بايقاي الدىڭىز با؟ وسى اۋدار­­مالار بارىسىندا دوستا­سىپ, بىرىگىپ جوبا جاساۋعا نيەت­تەنگەن ادامدار بولدى ما؟ ءوزى­ڭىز قانشا ءتىل بىلەسىز؟ عى­لىم ءۇشىن كوپ ءتىل ءبىلۋدىڭ ما­ڭىز­دى­لىعى قانداي؟

– بۇل ايتىپ وتىرعانىڭ 1997 جىلعى مالىمەت. ودان كەيىن دە بەس-التى تىلگە اۋدارىلعان بولۋى ءتيىس. اۋدارماشىلارمەن ال­عاشقى دوستىعىم ماديار اقىنى فەرەتس بۋدامەن حات جازىسىپ تۇرعان 1979-80 جىلداردان باستالادى. قازاق تىلىندە جازىساتىنبىز. بەلورۋس جازۋشىسى ميحاس بورەيشا, ۆلاديۆوستوكتاعى ورىس جازۋشىسى لەۆ كنيازەۆپەن جاقسى قارىم-قاتىناستا بولدىم. ولاردىڭ بارلىعىنان كوز جازىپ قالعانىما شيرەك عا­سىر اسىپ كەتتى. مەن ادەبيەت الەمىنەن, اۋە­زوۆ الەمىنەن كەتكەننەن كەيىن دوستارىم: «ول عىلىمعا اۋىسىپ, ادەبيەتتى ساتىپ كەتتى» دەپ وكپەلەپ ءجۇر.

قازاق ءتىلىن بارىنشا قا­نىق قولدانسام, وي يىرىمىنە باعىن­دىرسام, سونى لامىنە, ىرعاعىنا ءتۇسىرىپ جەتكىزسەم, دۇنيەنىڭ بار ءتىلىن تۇشىنعانداي ءلاززات الار ەدىم. قانشا كۇردەلى وي بول­سا دا, ءتىلدىڭ ىرعاعىنا, ىش­­كى اۋەنگە باعىنباسا, شەر­تۋى كەلمەگەن كۇي سياقتى قۇ­شى­­رىم قانبايدى. مەن ءۇشىن ءتىل­دىڭ ىرعاعى, ۇيلە­سىمى – بار­­لىق جازعان شىعار­مالا­رىم­نىڭ قۇلاق كۇيى. عى­لىمي ەڭ­بەكتىڭ ماسەلەسى قويىل­عان شى­عارمالارىمنىڭ وزىنە مەن جا­زۋ­شىلىق تالاپ قويامىن.

ءتىل بىلگەنگە نە جەتسىن؟ شا­عاتاي تىلىندەگى ءتيىستى قولجاز­با­لاردى وقيتىن, مازمۇنىن اجى­راتاتىن, سونداي-اق كوپ ادامداردىڭ ءتىسى باتپايتىن قۇ­ر­بانعالي ءحا­لي­ديدىڭ قول­جاز­بالارىنىڭ ماز­مۇنىن اجى­راتاتىنداي ءبىلى­مىم بار. جالپى, تۇركىتەكتەس حا­لىق­تاردىڭ تىلىندە حح عاسىردىڭ باسىنا دەيىن جازىلعان جازبالاردى جاقسى تۇسىنەمىن. قازىرگى تۇرىك ءتىلىن دە بىلەمىن. وسىنىڭ ءوزى ماعان جەتىپ جاتىر. قۇراندى استى-ۇستىنە اۋدارىپ وقىعىم كە­لەدى. دەگەنمەن, ورتا ازيانىڭ كوشپەلى داۋىرىنە قاتىستى ەسكى قولجازبالار دۇنيە جۇزىندە مىڭ بولسا, سونىڭ جيىرماسىنىڭ قايدا ەكەنىن ناقتى بىلەمىن. قازاق شىن كەرەك قىلاتىن بولسا, ءوزىم دايىنداعان كادرلارمەن جۇمىس ىستەيتىن مۇمكىندىك شىعارىپ بەرسە, ءۇش جىلدىڭ ىشىندە مام­لۇكتەردىڭ ون بەس تومدىق ادەبي شىعارمالارىن اۋدارىپ بەرۋگە دايىنمىن.

– الاش زيالىلارىنىڭ تاع­دىرىن ارقاۋ ەتكەن «ۇرا­نىم-الاش!..» اتتى ەڭبە­گى­ڭىزدە ءبىرتۇتاس الاش يدەيا­سى­نىڭ تۇجىرىمداماسىن جاسا­دىڭىز. سول يدەيا بىزگە, ياعني ءدال قازىرگى قوعامعا اۋاداي قا­جەت پە؟

– ءبىرتۇتاس الاش يدەياسى –  ماڭگىلىك يدەيا. ەگەر ءبىز سول جۇيە­لەنگەن ءبىرتۇتاس الاش يدەيا­­سىن ۇستانباساق, وندا قازاق ءوزى­نىڭ باس بوستاندىعىنان دا, رۋ­حاني جان بوستاندىعىنان دا ايىرىلادى. الاش يدەياسى دەگەن اسپانداعى يدەيا ەمەس. تۋرا بۇ­گىنگى تاۋەلسىز قازاقستاننىڭ تا­ۋەلسىز ءومىر سۇرۋىنە كەپىلدىك بە­­­رەتىن قاجەتتى يدەيا. ونى ور­تا ازياداعى بىزدەن باسقا ءبى­­­راز مەملەكەت ۇستانادى. ءاليحان بو­كەيحان: «الاش جە­رىندەگى ءبىر ءتۇيىر تاس – الاش ازاماتىنىڭ كيىمىنە تۇيمە بوپ قادالسىن, ءبىر ۋىس ءجۇن – الاش ازاماتىنىڭ ۇستىنە توقىما بوپ كيىلسىن», دەمەپ پە ەدى؟ سون­دىق­تان دا جەر بەتىندە ءبىر قا­زاق قالسا دا الاش يدەياسى ءومىر سۇرەدى.

 

اڭگىمەلەسكەن

ايگۇل سەيىل,

«Egemen Qazaqstan»

سوڭعى جاڭالىقتار