سۇحبات • 24 مامىر, 2019

ءبىلال ىسقاقوۆ: «كۇيدىڭ اڭىزى بولماسا, كۇي تۋمايدى»

3392 رەت
كورسەتىلدى
21 مين
وقۋ ءۇشىن

قازاقتىڭ ەڭ كونە مۋزىكا جانرى – كۇيدىڭ كيەسى, قاسيەتى قونعان, تالاي عاسىردان بەرى بىزبەن بىرگە جاساسىپ كەلە جاتقان دومبىرانىڭ ءۇنىن اسقاقتاتىپ جۇرگەن جاندى جاقىندا جولىقتىرىپ قالدىق. ول – قازاقستاننىڭ ەڭبەك سىڭىرگەن قايراتكەرى ءبىلال ىسقاقوۆ. بۇگىندە الماتى شاھارىن تۇراق ەتكەن داۋلەسكەر دومبىراشى, ساۋساعىنان كۇي توگىلگەن كۇيشىنى ەلورداداعى كۇي-كونتسەرتتەن سوڭ سۇحباتقا تارتتىق.

– ءبىر كۇيدى, اسىرەسە ءاربىر يىرىمىندە سىر جاتاتىن شەرتپە كۇيدى پەرنە ساناماي, بۇكىل جۇيەسىن بۇزباي تارتۋ ءۇشىن سول اۋەن بويعا بالا كەز­دەن ءسىڭۋى كە­­­رەك سەكىلدى. سوعان قارا­عان­دا, دومبىرانىڭ ءۇنى سىزگە ءسابي كە­زىڭىز­دەن, ءتىپتى قۇرساقتان بو­يىڭىزعا دارى­عانداي؟..

– ارينە, ءسوزسىز سولاي بولۋى كەرەك. كۇيشى بولۋ ءۇشىن اۋەلى قازاق بولىپ تۋ قاجەت دەيتىنىم سودان. مەنىڭ قاسقىرباي دەگەن ناعاشىم كۇيشى ەدى. 6 جاستان قولىما دومبىرا ۇستاۋىما سول كىسى سەبەپكەر بولدى. ونىڭ ءۇس­تىنە كۇيشىلەردىڭ ورتاسىندا ءوس­تىم. ناعاشىم تاتتىمبەتتىڭ ءشا­كىرتتەرىمەن بىرگە جۇرەتىن. باعانالى ساياتۇلەكوۆ دەگەن دومبىراشىمەن جاقىن دوس بولعان. وسىلاردىڭ بارلىعى – ىرگەلى كۇيشىلەر, كۇيدى كادىمگىدەي كاسىپ قىلعاندار. ەندى سولاردىڭ جانىندا جۇرگەن سوڭ, مەن قايدا بارام؟ ال مەنىڭ دومبىراعا تۇبەگەيلى كەلۋىم, ونىڭ ىشىندە شەرتپە كۇيگە بەت بۇرعانىم – تاتتىمبەتتىڭ تۋعان نەمەرەسى شاي­قىنىڭ ىقپالى. ول ءوزى كەڭەس وكى­مەتىنىڭ كەزىندە بايدىڭ بالاسى رەتىندە قۋعىندالىپ, تۇرمەگە تو­عىتىلعان. تاعدىر مەنى سول كى­­سىگە جولىقتىردى. ونىڭ كۇي, دوم­بىرا تۋرالى توگىلتىپ ايت­قان اڭگىمەلەرى مەن شەرتكەن كۇي­­لەرىنەن كەيىن ءبىرجولا كۇيشى بو­لامىن دەپ شەشتىم. سول كەزدە 14-15 جاستاعى بوزبالامىن. 

– ءبىر سوزىڭىزدە «كۇيشى بولۋ ءۇشىن ورتا كەرەك» دەگەن ەدىڭىز. بۇل تۇرعىدا ءسىزدىڭ باعىڭىز بار ەكەن, ءيا؟

– دۇرىس ايتاسىڭ, شىنىندا مەن – باعى بار اداممىن. كەيىن كاسىبي جولعا ءتۇسىپ, ۇستازدىڭ ال­دىن كورگەندە دە باعىم جاندى. تالانتتى تۇلعا ايتقالي جا­يى­موۆتىڭ ءبىرىنشى شاكىرتىمىن, شەرت­پە كۇيدىڭ شەبەرى تولەگەن موم­بەكوۆتىڭ جانىندا ءجۇرىپ, سو­زاققا بارىپ ساباق العام, قا­زاقتىڭ ءبىرتۋارى نۇرعيسا تىلەن­ديەۆتىڭ تارتىسىن ۇيىندە جاتىپ ۇيرەنگەنمىن. 

– كىل مىقتىلاردىڭ الدىن كور­دىڭىز. دەسە دە, وسىلار­دىڭ ىشىندە كىم­نەن ساباق ال­عانىڭىزدى ەرەكشە ماق­تان تۇ­تاسىز؟

– ارينە, تولەگەن مومبەكوۆ­تىڭ تارتىسىن قاز-قالپىندا قابىل­داپ, تىكەلەي توكەڭنىڭ وزىنەن ءۇي­رەنىپ قالعانىما ماق­تانامىن. ول كىسى سەنى ادەيى ءۇي­رەتەيىن دەپ وتىر­مايدى. ماگ­نيتوفونىمدى قامداپ قويامىن, ونى كورسە ءبىتتى, تارتپاي قويادى. ءوزى سونداي مىنەزدى ادام. قوي­نىما تاسپامدى (ماگنيتوفون) تىعىپ الامىن. مالعا ءشوپ سالامىز, سۋ بەرەمىز, ول قايدا بارسا, مەن سوندا جۇرەمىن. بىرگە قونىپ, بىرگە تۇرامىن, قاسىنان ءبىر ەلى قالمايمىن. كەيدە ءبىر شا­بىتى ۇستايدى. سوندايدا, انىعى كۇي شىعاراتىن كەزدە قالجىڭ ءسوزدى, ارتىق اۋىز اڭگىمەنى قويىپ, ءتۇر-ءوڭى وزگەرىپ كەتەدى. سول ءسات­تە ماگنيتوفونىمدى قو­سا قويا­مىن. تىڭداپ العان سوڭ, تارت­قان كۇيلەرىن قايتا شەرتەمىن. نا­مىسىنا ءتيىپ ادەيى قاتە تارتامىن. و كىسى «ءوي, مىناۋ قايتەدى؟» دەپ قولىمنان دومبىرانى ج ۇلىپ الادى دا, «مىنە, بىلاي, مىنا جەرىن وسىلاي تارتۋ كەرەك» دەپ ايتىپ وتىرىپ, كورسەتىپ بەرەدى. سول كەزدە ۇيرەنىپ الامىن. ماعان دا كەرەگى – وسى. 

– دەمەك, مىقتى, مىنەزدى ۇس­تازدان سا­باق الۋعا دا ءبىر ەپتى­لىك كەرەك ەكەن-اۋ؟

– ءا-ءا, ءجوندى پايىمداپ تۇر­سىڭ. شاكىرت بولا ءبىلۋدىڭ ءوزى – ونەر. ۇستازدى تاڭداۋ – ءتىپتى ءۇل­­كەن ونەر. ءوزىنىڭ باعى­تىنا ساي­ كەلەتىن, جولىن اشا الاتىن ويى­مەن, جانىمەن ۇندەس ءىس ات­قارىپ جۇرگەن ادامدى تابۋ, ودان تاباندىلىقپەن ءتالىم الۋ عانا شاكىرتتى شىڭدايدى.

– شەرتپە كۇي ءسىزدىڭ تابيعا­تى­ڭىزعا جاقىن سەكىلدى...

– مەن توكپە كۇيلەردى دە تارتامىن. الايدا سول ءوزىڭ ايتقانداي, شەرتپە كۇيلەر جانىما جاقىن. نەگىزى مەن ءوز باعىتىما ەرتەرەك ءتۇس­كەن اداممىن. وعان دا سول شايقى تۇرتكى بولدى. بوزبالا شا­عىم عوي, تالاي توكپە كۇيلەردى تار­تىپ بەردىم. «سەرپەردى», راديودان ۇيرەنىپ العانىمنىڭ ءبارىن تەگى زىرىلداتامىن. بىردە شايقى تىڭداپ وتىردى دا: «وتە جاقسى تارتاسىڭ. ءبارىن ۇيرەنىپ الىپسىڭ. قولىڭ دا جۇردەك, ساۋ­ساقتارىڭ دا جۇيرىك. بىراق باعى­تىڭا بۇرىلۋ كەرەك. سەن كوپ ەلىك­تەمە, كوپ بىلىقتىرما», دەپ ءبىر-اق قايىردى. كوردىڭ بە, ءار نارسەنىڭ باسىن شالما دەگەنى عوي. «قولىڭنىڭ جۇرگەنىنە ءماز بولما, سەنىڭ ءۇنىڭ, ىڭعايىڭ ءتاتتىم­بەتكە جاقسى كەلەدى» دەگەنىنە توق­تادىم. 

– تاتتىمبەتتى كوپ زەرتتەدىڭىز. ءسىز ءۇشىن جاڭالىق بولعان, ءبىز بىلمەيتىن تاعى قانداي قىرىن اشتىڭىز؟

– تاتتىمبەت – دۇنيەدەن ەرتە قايتقان ادام, 45-اق جىل ءومىر ءسۇردى. تاتتىمبەتتىڭ جۇرگەن اۋىل­دارىن تالاي ارالادىم, ول تۋرالى دەرەكتەر مەن جازبالاردىڭ ءبارىن دەرلىك وقىدىم. وسى جولدا اۋىلداعى اڭگىمەلەردەن ونىڭ ەرەكشە تۇلعالىق قاسيەتىن تانىدىم. ءبىر اۋىلعا كەلىپ, تاتتىمبەت سۋ سۇرايدى. سۋىن ءىشىپ كورگەن ول: «مىنا جەردە قورعاسىن كوپ ەكەن», دەپتى. كەلەسى ءبىر اۋىلعا بارىپ: «ءوي, سەندەردىڭ ءىشىپ وتىرعاندارىڭ توتيايىن عوي», دەيدى ەكەن. جا­نىن­دا جۇرگەندەر: «تاكە, ءسىز نە دەپ­ كەتتىڭىز؟», دەپ قالجىڭدايتىن كورىنەدى. ءبىر­ازىمىز بىلمەيمىز, تاتتىمبەت – قازاقتان شىققان تۇڭ­عىش التىن ءوندىرۋشى. تۋعان جە­رىندە تۇندىكتى دەيتىن وزەن بار. سونىڭ جاعاسىنا الدىن الا ءجۇنى قىرقىلعان ءجۇز قويدى سويعىزىپ, تەرىسىن بىردەن وزەن تۇبىنە تاسقا باستىرىپ توسەتەدى. سوندا تەرىنىڭ تۇگىنە ال­تىن تۇرادى ەكەن. ءجۇن دە – تابيعي, اسىل. اسىلدى اسىل تار­تادى. ءبىر تاۋلىك تۇرعان تەرىنى 50-60 قىزعا تاراقپەن تاراتادى. سول ءساتتىڭ وزىندە, 1800 جىلدارى التىن جيناعان. 

تاكەڭنىڭ تالانتىنا تاڭعالا­مىن. ول رومانوۆتاردىڭ 300 جىل­­دىعىنا قۇنانبايدىڭ ورنى­نا بارعان. قۇنانباي اۋىرىپ قال­عاندا, ودان ورنىنا كىم بارۋى كەرەكتىگىن سۇرايدى. سوندا ول 25­ جاستاعى تاتتىمبەتتى لايىق كو­رىپتى. رومانوۆتار مەن پاتشا اعزام قابىلداعاندا تاكەڭ ءتىل­ماشسىز ورىسشا سويلەگەن. ەر­تەڭىنە اۋديەنتسيا (جوعارى لاۋا­زىمدى تۇلعالار مەن ەل باس­­شىلارىنا كىرۋگە جازىلۋ – ا.ش.) سۇراپ, پاتشانىڭ الدىندا «سىلقىلداق», «سارىجايلاۋ» كۇيلەرىن تارتادى. الكەي مارعۇ­لاننىڭ دەرەكتەرى بويىنشا, سول جەردە وتىرعان گلازۋنوۆ دەگەن ورىستىڭ كومپوزيتورى تاكەڭنىڭ شىعارمالارىنا, ونىڭ ورىنداۋىنا «وتە تەرەڭ مۋزىكانت» دەپ جوعارى باعا بەرەدى. ونداعى جۇرت قارا قازاقتىڭ تىلگە جۇيرىكتىگىنە ءتانتى بولىپتى. اۋىلدا ءجۇرىپ-اق ءتىل بىلگەن. تالانت ەمەي, نەمەنە!

– نۇرعيسا تىلەنديەۆتىڭ ءۇيىن­­دە جا­تىپ ۇيرەنگەنىڭىزدى ايت­­­تىڭىز. ول كىسى­دەن قانداي ونە­گە الدىڭىز؟

– تىلەنديەۆتىڭ تارتىسىندا ەففەكت باسىم. تىڭداۋشىنى ەلى­تىپ, ءۇيىرىپ اكەتۋ ءۇشىن جانىن سالادى. ونىڭ ورىنداۋىن­دا تىڭدارمانمەن ديالوگقا ءتۇسۋ بار. سول قول جاعىنا قاتتى قى­زىقتىم. پەرنەنى باسقان كەزدە زىڭ ەتە قالادى. دومبىرا ءسوي­لەي جونەلەدى. ول كىسىنىڭ ەڭ عا­جاپ ەرەكشەلىگى – دومبىرا تاڭ­دامايدى, كەز كەلگەنىن سايراتىپ جىبەرەدى. نۇرەكەڭ مەنى «وي, ءبا­لە» دەپ اتايتىن. ءبىر كۇنى: «وي, بالە, مەنىمەن ۇيگە جۇرەسىڭ», دە­دى. «اعا, مەنىڭ وقۋىم, ساباعىم بار عوي», دەپ كۇمىلجىپ ەدىم: «وت­تاما, ءجۇر!», دەدى. ايتتى, ءبىتتى. ءمى­نەزى سونداي ءوزىنىڭ. داريعا اپايىمىز شاي قويادى. كۇيى كەلگەن سوڭ, ەكى بىلەگىن سىبانادى. ءتى­لەنديەۆ قالاي قولىنا دومبىرانى الادى, ءتۇسى وزگەرەدى. ۇشا­تىن قىرانداي كەيىپكە ەنەدى. دە­مىڭدى ىشىڭە تارتاسىڭ. بۇل – رۋح. بۇرىنعى كۇيشىلەر دە سونداي قا­لىپقا ەنگەن. كۇيكى تىرلىكتى جيىپ قويىپ, كەز كەلگەن كۇيدى اسەرلى ورىندايدى. دۇكەننىڭ دوم­بىرالارى بولادى, بالا-شاعا ءسۇي­رەتىپ جۇرەتىن. سونى الادى دا, سۇڭقىلداتىپ جىبەرەدى. ال­لا بەرگەن. سوندىقتان مەن دە ءشا­كىرتتەرىمە «ءوزىڭ ءۇشىن ەمەس, تىڭ­دارماندى ۇيىتۋ ءۇشىن تارت, س ۇلىق وتىرماي ورىندا» دەپ ءار­دايىم ايتامىن. البەتتە, كۇي دەگەن ادامنىڭ جانى, ونى سۋرەتتەۋ وڭاي ەمەس. 

– سىزبەن سۇحباتىمىزعا سە­بەپ­­شى بولعان – كۇيشى الشە­كەي بەكتىباي­ ۇلىنىڭ كەشى. كون­تسەرتتە كۇيشىنىڭ «ءبوزىن­گەنىن» كە­رەمەت شەرتتىڭىز. ونىڭ ءۇنىن قالاي ءسىڭىردىڭىز؟

– ۇستازىم تولەگەن مومبەكوۆ سۇگىر­دەن ساباق السا دا: «ماعان سۇگىر­دەن گورى الشەكەي جا­قىن», دەپ وتىراتىن. سودان ءسىڭىر­دىم. اتاقتى عالىم اقسە­لەۋ سەيدىمبەك: «الشەكەي – كۇي­شى-كومپو­زيتور رە­تىندە سىر بو­يىن­داعى مۋزى­كالىق مەك­تەپ­تىڭ كوش باسىندا تۇرعان كور­نەكتى تۇلعا. قازاقتىڭ ءان ونە­رىندە سىر بويىنىڭ جىر­شى-جى­راۋلىق ءداستۇرى قانداي دارا بولسا, كۇيشىلىك ونەردە دە ءال­شەكەيدىڭ قولتاڭباسى سونداي دارا», دەپ جازعان. مەنىڭ ۇعى­مىمدا ول – كۇيلەرى ەشكىمگە ۇق­سامايتىن ەرەكشە كۇيشى. ءتو­كەڭە الەكەڭنىڭ جاقىن بولاتىنى دا سول – قاراتاۋ كۇيلەرىنىڭ موتيۆتەرى. ۇستازىم باعالاعان سىر سۇلەيى الشەكەيدىڭ كۇيلەرىن العاش­قىلاردىڭ ءبىرى بولىپ نو­تاعا تۇسىرگەنمىن. سوندىقتان كون­­­­­­تسەرتكە ارنايى الماتىدان شا­قىردى. 

– كۇي – كيە. وسى ءسوزدىڭ ما­عىناسىن اشىپ بەرىڭىزشى؟

– كۇي تابيعاتتان تۇتاس تۇسە­دى. كۇيدى انا شىعارمادان ءبىر, مىنا تۋىندىدان ءبىر الىپ, قۇراپ جازۋعا كەلمەيدى. بىراق ءسويتىپ كۇن كورەتىندەر, سونى كاسىپ قىلعاندار بار. كۇيدىڭ كيەسى بولادى, سونى ۇمىتپاۋ كەرەك. تابيعي نارسەنىڭ بارىندە كيە بولادى. تابيعي ءدۇ­نيەنى بۇزىپ, قولدان جاساۋعا بولمايدى. 

كۇيدىڭ كيەسىن شەتەلگە شىق­قاندا انىق سەزىندىم. ءبىر عانا «سارىارقانى» 5 رەت تارتتىق. كەز كەلگەن ۇلتتى ۇيىتا الاتىن قۇ­­دى­رەتىنە كۋا بولدىم. ءبىر قا­را ءناسىلدى تۇرىپ: «ءبىز بۇدان تابىن-تابىن جىلقىنى, دارحان دالانى, سۇلۋ تابيعاتتى كورىپ تۇرمىز. وسى شىعارمانى جازعان مۋزىكانتتى كورسەتىڭىزشى», دەدى. سوندا شام­عون اعامىز كۇي اۆتورىنىڭ قانشا عاسىر بۇرىن ومىردەن ءوتىپ كەتكەنىن جەتكىزدى. قارا ءناسىلدى تىڭدارمان: «كونە مۋزىكا بولۋى مۇمكىن ەمەس. بىزگە وندا قالاي اسەر ەتىپ تۇر؟», دەپ سەنبەيدى. سول كەزدە «شىركىن, كۇيدىڭ كيەسى شەتەلدىكتى دە جىلاتتى!» دەپ كۇبىرلەدىم. باع­دارلامامىز بويىنشا اندەر بار ەكەنى ايتىلسا دا: «جوق, وسى كۇيدى تاعى دا ويناڭىزدار», دەپ تۇرىپ الدى. «اسىلىمىز وسى ەكەن عوي» دەدىم ىشىمنەن. 

– ەندى كۇيدىڭ كيەسى قازاققا عانا قونعان عوي.

– وتە جاقسى ايتتىڭ. كۇي­دى قىرعىزدار دا شەرتەدى. ولار كۇي­دى ىر دەپ اتايدى. تۇرىك­مەن­دەر دە تارتادى. كەيبىر حا­لىق­تار­دا كۇي سەكىلدى مۋزىكالار بار. بىراق سولاردىڭ بىرەۋىندە, تا­بي­­عاتتان تۇتاس بولىپ, جوعارىدا ايت­قا­نىمداي, ءوز جۇيەسىمەن جەتكەن جانر جوق. ءبىر عانا دومبىرانىڭ ەكى شەگىندە قانشا مىڭ كۇي ساقتالعان. باسقا سونداي ۇلت بار ما؟ بۇل دا كۇيدىڭ كيەسى. سىبىردەگى ۇساق حالىقتار دا اسپاپتىق مۋزىكانى وينايدى. بىراق ولاردا تەك كوڭىل كوتەرەتىن, جەڭىل ەستراداعا جاقىن بولىپ كەتەدى. ال قازاقتىڭ كۇيى سويلەيدى, اڭگىمە-اڭىز, وي ايتادى, تولعايدى. ءار كۇيدىڭ سازى, ءسوزى, ادامعا اسەر ەتەتىن جولى بار. سوندىقتان كۇيدى تەك دامىتا بەرۋ كەرەك. ءبىر وكىنىشتىسى, كۇي قازىر قولدانىستان قالىپ بارا جاتىر, ادامدار كۇي تىڭدامايدى. 

– كۇيدىڭ ومىرشەڭ بولماي جاتقا­نىنا كۇيشىلەردىڭ دە ءوز زا­مانىن ءسوي­لەتە الماي ءجۇر­گەنى سەبەپ شىعار. بۇ­رىن­عىلار كەز كەل­گەن ساياسي-قوعام­دىق, الەۋ­­­­مەت­تىك جايتتارعا كۇي شى­­عار­­دى.­ مۇمكىن سول جەتپەي جات­قان بولار؟

– ءيا, ناق سول جەتپەي جاتىر. ال ەندى ءوزىڭ ايتشى, ول ءۇشىن بىزگە نە ىستەۋ كەرەك؟

– قوعام جان­اي­قايىن جەت­كى­زۋگە ءۇن قوسۋ قا­جەت شىعار... 

– ءجون. الايدا سويتە قويايىق دەپ تاعى كەسىپ ايتۋعا كەلمەيدى. وعان دا ورتا كەرەك. قوعام سو­عان مۇددەلى بولعانى ابزال. حا­لىقتىڭ ىشىندە كۇي ويناپ تۇرۋى ءتيىس. بىزدە ولاي ەمەس قوي. ءبىر مۋ­زىكا­نى الىپ, تاڭنان كەشكە دەيىن ادام­عا تىڭداتا بەرشى, ءتۇبى سو­نى ءسىڭىرىپ الادى. مەكتەپتەر اقى­رىنداپ كۇيدى قوڭىراۋدا قويىپ قوياتىن بولدى. جاقسى باستاما. بىراق ءبىر كۇيدى بەرە بەرگەنشە, قازاقتا 8000 كۇي بار, اۋىستىرىپ قويۋ قاجەت. وسىنى تابانىم تيگەن ءبىلىم وردالارىنا ايتىپ جۇرەمىن. سول ايتقانىمدى ورىن­داعان ءبىر مەكتەپكە كەيىن باردىم. بالالاردان ۇزىلىستە تىڭداعان كۇيلەردىڭ ىشىندە قاي­سىسى ۇناعانىن سۇرادىم. ءبىر بالا: «بىزگە «سارىارقا» ۇنايدى. ءويت­كەنى سول كۇي تارتىلعاندا ءبىز بۋفەتكە بارىپ, بىردەڭە جەپ ۇلگەرەمىز», دەيدى (ك ۇلىپ الدى – ا.ش.). اسەر ەتكەن عوي. ونىڭ ەكپىنى جىلدامدىقتى ارتتىرادى. كوڭىل كۇيدى كوتەرەدى. بالالار قاي ۇزىلىستە قانداي كۇي بەرىلەتىنىن اتىمەن جاتتاپ العان. مىنە, كۇي قالاي تاربيەلەيدى! 

– سۇگىر ءوز كۇيلەرىن ءىش­تەن شىققان بالاسىنداي قىز­عانىپ, تىعىلىپ تارتادى ەكەن. سىزدە دە سول قاسيەت بار عوي دەي­مىن. ءوز كۇيلەرىڭىزدى وڭا­شا قال­عاندا عانا شەرتەتىن كورى­نەسىز...

– مەن دە كەز كەلگەن كۇيشىدەي كۇي­لەرىم­دى بىرەۋ ورىنداعانىن جاق­­سى كورەمىن, قالايمىن. ءوزىن ءوزى دارىپتە­گەندى جاراتپايمىن.­ جالپى «مەن» دەپ ايتۋعا قور­قا­تىن اداممىن. وعان قوسا شىعار­عاندارىمدى قازاقتىڭ التىن قو­رىنداعى, حالىقتىڭ جادىندا ساقتالعان كەرەمەت كۇيلەردىڭ دەڭگەيىمەن قاتار قويا المايمىن. كۇيلەرىمنىڭ ايتەۋىر ءبىر جەرى ۇناماي تۇرادى. كلاسسيكالاردان كەم كورەمىن. بولماعاندا ءبىر تۇسى جاساندى بولىپ كەتەدى. 

– ول نە سەبەپتەن دەپ ويلاي­سىز؟ 

– تاعى سول ورتاعا كەلىپ, تۇيىق­­قا تىرەلەمىز. كوپ ۇلى­لاردىڭ الدىن كورمەي قالدىق. ءومىر ءسۇرۋ سال­تىمىز باسقا عوي. كومپيۋتەردە وتىرامىز, تاسجولمەن جۇرەمىز. كيىز ءۇي­دە ۇيىق­تامايمىز, قى­­مىز ىشپەي­مىز. وسى­نىڭ ءبارى اسەر ەتە­دى. سوندىق­تان قازىر كۇي شىق­پايدى. ءوزىم­دىكىن عانا ەمەس, جاڭا­دان شىققان كۇي­­لەردىڭ كوبىسىن ورىنداعىم كەل­مەيدى. سىي­لايتىن, جاقسى كورەتىن ارىپتەستەر كۇيلەرىن ۇسى­نادى. قولىم ءجۇر­مەيدى, قينا­لامىن. 

– ۇستازسىز. ۇستازدان وزعان ءشا­كىرت­­تەرىڭىز بار ما؟

– اسىلبەك ەڭسەپوۆتى ايتا الا­مىن. قازىر كىشكەنە كۇي ورىنداماي, جاڭاشا ءبىر باعىت تاۋىپ الىپتى. كۇيدى ەستراداعا لايىق­تاپ ءجۇر. بىراق دىبىسى – اسەم. كەيبىر دىبىستارىنا قايران قا­لامىن. ونىڭ ساۋساقتارىندا نۇر­عيسانىڭ ءۇنى بار. وزىنە كوپ ايتپايمىن, ماقتانىپ كەتپەسىن دەگەنىم عوي. 

– دەگەنمەن, ءسىز كۇيدى ەسترا­داعا اينال­­دىرۋعا قارسىسىز عوي؟

– دەسە دە, شاكىرتتەرىمنىڭ, كەيىن­گى بۋىننىڭ الدىنا تۇرىپ, قار­سىلىق بىلدىرمەيمىن. الايدا ايتامىن. ويتكەنى تابيعاتىن بۇز­با­عانىن قالايمىن. ال كەسە-كول­دەنەڭ تۇرمايتىنىم – «ايتە­ۋىر كۇيدى, ونىڭ ىشىندە دومبىرانى ءول­­­تىر­مەۋدىڭ جولى عوي» دەگەن وي. ءبىر ستاديونداعى 10-20 مىڭ ادامدى تىڭدا­تۋعا ەسترادانىڭ كومەگى كەرەك-اق. جار­قىن شىعادى. بۇ­قاراعا جاقسى. 

– بالكىم شوقاننىڭ «كەلەسى عاسىر­دا­ دومبىرانىڭ ءۇنى بيىك شىعادى» دە­گە­­­نى وسى كەز شىعار. الدە ول ءالى ال­دا ما؟­ 

– وسى كەزەڭگە كەلەدى. سول ۋا­قىتتا, ياعني شوقاننىڭ شا­عىن­دا قوبىز كوپ تار­تىلعان. ول­ سوندىقتان دومبىرانىڭ ءۇنى ءبيى­گىرەك شىعاتىنىن ايتتى. سەزگەن عوي. ونىڭ ۇستىنە شوقان ارقانىڭ كۇي­­شىلەرىمەن جاقسى تانىس بولدى. دوم­بىرانىڭ بولاشاعىن سولاردىڭ قۇدى­رەتىنەن, قاسيەتىنەن بىلگەن بولار. ال قازىر قاراپ وتىر­­ساق, قوبىزدان گورى دوم­بى­رانىڭ ءۇنى ءجيى ەستىلەدى. قازاقتا ۇلت­تىق اسپاپتار جەتەرلىك. بىراق بارىنەن دوم­بىرا ومىرشەڭ بولىپ, حالىققا كەڭ تاراپ تۇر. بۇل وزگەلەرىن جوققا شى­عارۋ دەگەن ءسوز ەمەس, تەك شوقاننىڭ كورە­گەندىگىنە دالەل. بايقاساق, باسقا ەمەس, ەلىمىزدە بىلتىردان باستاپ ۇلت­تىق دومبىرا كۇنى اتالىپ وتە­دى. قوبىز نەمەسە جەتىگەن ەمەس, دومبىرا كۇنى. 

– قۇيماقۇلاقتار بار ما قازىر؟

– قۇيماقۇلاق – قازاقتىڭ قانىنا سىڭگەن ەڭ ەرەكشە قاسيەت­تەردىڭ ءبىرى. بۇل قاسيەت دومبىراشىنى كۇيشىلىككە جەتەلەيدى. شاكىرتتەرىمنىڭ اراسىندا قۇي­ماقۇلاقتار بار ەكەنىن كوزىم كورىپ ءجۇر. مەن كوبىنە كۇيلەردى تىڭ­داتىپ ۇيرەتەمىن. بىراق وقۋ باعدارلاماسىندا نوتا بول­عان­دىقتان, ونى ۇيرەتۋگە تۋ­را كە­لەدى. الدىمەن بالاعا تىڭ­دايتىن كۇيلەردىڭ ءتىزىمىن بەرە­مىن. «مىنانىڭ ورىنداۋىندا تىڭدا, مىنانىڭ تارتىسىن تىڭ­داما», دەيمىن. ويتكەنى ەكىنشى قاتار­داعىلار بۇزادى. بۇزعان كۇيدى تىڭداتۋعا بولمايدى, بالا بۇزىلادى. ءبىر اي بۇرىن ۇزدىكسىز تىڭداۋدى تاپسىرامىن. اۋەن قۇلاققا, بويعا ءسىڭۋى كەرەك. سونان سوڭ دۇرىس نۇسقالارىنىڭ ىشىنەن وقۋشىنىڭ وزىنە ۇناعانىن تاڭداپ الىپ, سونىڭ نوتاسىن بەرەمىن. 

– گازەتىمىزدە ءبىراز بۇرىن دوم­­بىرا ساباعىن مەكتەپكە ءبىر­­­ىڭعاي وقى­تىلاتىن ءپان رە­تىندە ەنگىزۋدى كوتەرگەن ما­قالا جازىپ ەدىك. بۇل باستاماعا مەم­­­­­­­لەكەت باسشىسى قاسىم-جومارت تو­قاەۆ تا سەنات سپي­كەرى كەزىندە: «دوم­­بىرا ۇيرەنۋ سابا­عىن مەكتەپتە فاكۋل­­تاتيۆ رەتىندە وقىتۋ كەرەك», دەپ قول­داۋ بىلدىرگەن بولاتىن. قالاي قول جەتكىزەمىز؟

– وسى ءسوزدى كەزىندە جاسارال ەڭسەپوۆ تە ايتقان. وعان جە­تۋ ءۇشىن مەكتەپتەگى مۋزىكا سا­باعىنىڭ سا­عاتىن كوبەيتۋ كەرەك. مۋزىكا اپ­تاسىنا ءبىر-اق رەت وتەدى. ونىڭ وزىندە ەش­كىمنىڭ ەسىندە قالمايتىن نو­تا مەن الەم مۋزىكا تاريحىن وقىتىپ بولامىن دەگەنشە, سا­عاتى ءبىتىپ قالادى. ول – ۇلتتىق ءتار­بيەگە, ۇلتتىق ۇنىمىزگە ۋاقىت بولىنبەگەن دەگەن ءسوز. مەن وسى ءما­سەلەنى تالاي كوتەردىم. ءۇن جوق قوي. مۇنىڭ ءبارى ­«بالىق با­­سىنان شىريدىگە» كەلىپ ءتى­رە­لەدى. مادەنيەتتىڭ باسى-قاسىندا ءجۇر­­گەن شەنەۋنىكتەردە ۇلتتىق مۋزىكاعا دە­گەن جاناشىرلىق بولۋى قاجەت. مۋزى­­كا­نىڭ ۇلكەن ءتار­بيە, ءتىپتى يدەولوگيا ەكە­نىن, ونىڭ تاريحتا قانشاما رەت قاي­تا­­لانعانىن بىلە تۇرا, جاس ۇرپاقتى ۇلتتىڭ ۇنىمەن تاۋەلسىزدىك تۇ­سىندا, ءوز قو­لىمىز اۋزىمىزعا جە­­­­تىپ جاتقان كەزدە سۋسىنداتپاساق, ەندى قاشان ىستەيمىز؟ مۇنىڭ ارتىندا نەمقۇرايدىلىق جاتىر. بار مۇمكىندىكتى قولدان پايدالانباي وتىرعاندايمىز. دومبىرا تەلەارناسىن اشىپ جاتىر ەكەن. قازاقتىڭ كۇيلەرىن بەرسىن ۋاقىت ساناماي, تاۋلىكتەپ توگىپ تۇرسىن. دۇڭكىلدەگەن مۋزىكادان كۇيدىڭ قاي جەرى كەم؟ قۇر كۇيدى بەرە بەرمەسىن, ونىڭ اڭىزىن, اڭگىمەسىن ايتىپ بەرسىن. كۇيدىڭ اڭىزى – ونىڭ سىڭارى. كۇيدىڭ اڭىزى بولماسا, كۇي تۋمايدى. سوندىقتان ونى قالىس قالدىرۋعا بولمايدى. 

– شوقاننىڭ كورەگەندىگى دومبىرا­نىڭ ءۇنى ۇلتتىق ءتار­بيەگە نەگىز بولار كۇن­دى مەڭزەدى دەپ سەنەيىك, اعا. سول كۇن­­­دى سىزگە دە كورۋگە جازعاي. 

– ءاۋمين, ايتقانىڭ كەلسىن, اينالايىن! 
سوڭعى جاڭالىقتار