قازاقستان حالقى اسسامبلەياسىنىڭ قۇرىلعان كۇنىمەن تۇسپا-تۇس كەلەتىن بۇل كۇنى مەن قاتتى تولعانامىن. ويتكەنى مەن قازاق حالقىنىڭ مەيىرىمى مەن جۇرەك جىلۋىن ءۇش جاسىمنان باستاپ كۇنى بۇگىنگە دەيىن كورىپ كەلە جاتقانداردىڭ ءبىرىمىن. قازاق جەرىنىڭ ماعان جاتتىعى جوق, الايدا, تاعىلىمى مول, كيەلى دە مەيىرىمدى مەكەن, قۇتتى قونىسىم بولعان وڭتۇستىك قازاقستان ءوڭىرىنىڭ ورنى دارا. وتكەن جىلى ەلباسىنىڭ «بولاشاققا باعدار: رۋحاني جاڭعىرۋ» باعدارلاماسىن جۇزەگە اسىرۋ ماقساتىندا وڭتۇستىك ءوڭىرىنىڭ باسشىلارى مەنىڭ اعاش بەسىكتە جاتىپ, كىندىك قانىم تامعان قاپ تاۋىنىڭ باۋرايىنداعى حاۆەتتىڭ توپىراعىن باستىرىپ, اۋاسىن جۇتىپ, سۋىن ءىشىپ, اتا-انامنىڭ ءىزى قالعان جەرگە بارۋىما مۇمكىندىك جاسادى. بۇل مەنىڭ ءوڭىم تۇگىل تۇسىمە ەنبەگەن, ويىما كەلمەگەن تانىمدىق تا تاربيەلىك ءمانى بار, قوعامدى كورىكتەندىرەتىن جاقسىلىق بولدى. بۇل ساپار وتكەن اۋىر كۇندەردەن حاباردار ەتىپ, تاريحتى تانىتىپ, ساناعا ساۋلە ءتۇسىرىپ, جان دۇنيەمدى تەبىرەنتتى. تۋعان جەردى كورۋ دەگەن مەنىڭ ارمانىم بولماسا دا, اتا-انامنىڭ وزدەرىمەن بىرگە كەتكەن ارماندارىنىڭ ءبىرى ەدى. وڭتۇستىك ءوڭىردىڭ ازاماتتارى سول اتا-اناما ارمان بولعان دۇنيەنى باياندى باعى ورلەگەن ماعان بۇيىرتىپ, ارۋاقتى ريزا ەتتى. كۇللى جۇرتتىڭ كوڭىلدەرىنە كۇن ورناتقان وڭ جەمىستى ءىس بولدى. الىپتاردى ومىرگە اكەلگەن كيەلى وڭتۇستىك ءوڭىرى زيالىنىڭ كەنى, كۇنى كوكتە ك ۇلىمدەپ, شاپاعاتتى شۋاعىن توگىپ تۇراتىن تۇرارداي تۇلعانى ومىرگە اكەلگەن, قۇت دارىعان, قىدىر قونعان بەرەكەلى تۇلكىباستى ماقتان تۇتامىن. وسى ساپار بارىسىندا حاۆەتتەگى جارتىلاي تاستان, جارتىلاي توپىراقتان سالىنعان ۇيلەردى كورىپ كوكىرەگىم قان جىلادى. جول بويى كۇيزەلگەن, كۇڭىرەنگەن ەل, كۇرسىنگەن دالا, تۇنەرگەن تاۋدى كورسەم دە ءومىر جولى وتە كۇردەلى ءارى قاتەرلى مەنىڭ سانامداعى قازاق دەگەن جالعىز ۇعىم جۇرەگىمدى تەربەپ, قازاقستانعا جەر جەتپەيتىندىگىن, باسقا جەردىڭ جۇرەگىمدى تەربەتپەيتىندىگىن ۇعىندىم. وتان وتتان دا ىستىق, مەن ءۇشىن ءبىر عانا وتان, ءبىر عانا جۇرت بار ول قازاق جۇرتى ەكەندىگىن, جۇرەگىمدە تۋعان جەرگە ەمەس, تۇرعان جەرگە دەگەن ماحابباتتىڭ باسىم ەكەندىگىن سەزىندىم. ايالى جانارىنان ادام بالاسىنا دەگەن جىلىلىق پەن مەيىرىم وتى ۇشقىنداعان قازاقتى قادىرلەپ, قاستەرلەۋ ادامي پارىزىمىز, ازاماتتىق بورىشىمىز دەپ باعالايمىن. سوناۋ 1944 جىلعى قيىن-قىستاۋ كەزەڭدە قازاقستاننان جىلى ۇيا تاۋىپ, قازاقپەن باس ءتۇيىستىرىپ جىلعا بولىپ باستالعان ءومىرىمىز قازىرگى كۇنى ارنالى وزەنگە اينالىپ, قازاق توپىراعىندا تاتۋ-ءتاتتى ءومىر ءسۇرىپ جاتقان ەتنوس وكىلدەرىنىڭ ءتىرى قالعاندارىنىڭ ۇرپاعى وزەننىڭ ساعاسىنا اينالىپ, تامىر تارتىپ, جاپىراق جايىپ باقىتتى ءومىر ءسۇرىپ كەلەدى. بۇل بەيبىتسۇيگىش مەملەكەتتە تەڭدىكتە, بىرلىكتە بولىنبەي, جارىلماي ءبىر-ءبىرىمىزدى قولداپ, تاۋەلسىزدىگىمىزدى باياندى ەتۋدىڭ جەمىسى.
ءتاۋبا, تاۋەلسىز ەلىم, سول ەلدىڭ كوشباسشىسى, ماڭگىلىك مۇراتتارعا جەتەلەپ كەلە جاتقان نۇرسۇلتان نازارباەۆتاي ەلباسىمىز بار. قازاق جۇرتىن بۇگىندە ءدۇيىم دۇنيە تانيدى. قايدا بارساق تا, قازاقستان ازاماتى ەكەندىگىڭدى ماقتان تۇتاسىڭ. مەنىڭ تۋعان جەرىمە بارىپ, ءتاۋ ەتىپ قايتۋىم دا وسى تاۋەلسىزدىگىمىزدىڭ ارقاسى, وسى تاۋەلسىز ەلدە تۇرىپ جاتقان حالىقتاردىڭ تاتۋ-ءتاتتى ءومىرى مەن تىرشىلىگىنىڭ جەمىسى. قازاققا جاراتقان يە بار يگىلىكتەردى ءوزىنىڭ پەيىلى مەن نيەتىنە قاراي بەرگەن دەپ باعالايمىن. تاۋەلسىزدىك العانىمىزعا جيىرما جەتى جىلعا جۋىقتادى. جەر-انامىزدىڭ باۋىرى ءبۇتىن, ەلىمىزدىڭ ىرگەسى تىنىش. مىنا قاۋىپ-قاتەرلى, سىن ساعاتتارى كوپ ۋاقىتتا تىنىشتىقتا ءومىر ءسۇرۋدىڭ ءوزى زور باقىت. وسىنداي ەلگە, ونىڭ حالقىنا العىس ايتپاۋ ازاماتتىعىمىزعا سىن بولار ەدى. العىس ايتۋ كۇنى شىن مانىندە ءبىزدى بۇرىنعىدان دا جاقىنداستىرىپ, ءبىر-بىرىمىزگە دەگەن مەيىرىمىمىزدى ارتتىرا تۇسەرى حاق. مەن وسى كۇندى پايدالانا وتىرىپ, مەنى جالعىزىنداي باۋىرىنا باسىپ كەلە جاتقان قازاق جۇرتىنا پەرزەنتتىك العىسىمدى ايتامىن. مەنى اسىلى وسمان دەگەن دارەجەگە جەتكىزىپ, تورىنە شىعارىپ, تابانىمنان سىز, ارقامنان جەل وتكىزبەي, ماڭدايىمنان سيپاپ كەلە جاتقان وسى قازاق جۇرتى. سوندىقتان دا مەن ولە-ولگەنشە قازاققا قارىزدارمىن دەگەن سوزىمنەن جاڭىلمايمىن. قازاق – الىستى جاقىنداتىپ, ارازدى تاتۋلاستىراتىن, ۇلكەندى سىيلايتىن ءىلتيپاتتى, كىشىگە قامقور, ادال, اڭعال حالىق. ەشكىمگە تيىسپەگەن, ال تيىسكەنگە باسىن يمەگەن باتىر حالىق. ءبىزدى وسى كۇنگە جەتكىزگەن قازاعىمنىڭ سول ءور رۋحى.
قازاعىمنىڭ ۇلىلارىنان ماعان ۇلىلىق بۇيىرماعانمەن, ۇلاعاتى بۇيىردى. سول ۇلاعاتىن بويىما دارىتا وتىرىپ, ءحالىم جەتكەنشە, قازاعىمنىڭ جوعىن جوقتاپ, تىلەگىن اقتاپ وتەمىن. وسى ءبىر العىس ايتۋ كۇنى مەن كوكتە اللاعا, سول اللادان ءبىر جاس كىشى قازاق حالقىنا, ونى باسقارىپ وتىرعان قازاق دالاسىنىڭ سامالى ماڭدايىنا, ءدامى تاڭدايىنا تيگەن ەلباسى, تۇڭعىش پرەزيدەنتىمىز نۇرسۇلتان نازارباەۆقا, تۋعان جەرىمە بارىپ كەلۋىمە مۇمكىندىك جاساپ, جاقسىلىققا كەنەلتكەن وڭتۇستىك ءوڭىردىڭ باسشىسى جانسەيىت تۇيمەباەۆقا, وسى ۇسىنىستى جاساعان تۇلكىباس اۋدانىنىڭ اكىمى نۇربول تۇراشبەكوۆكە, اۋدان باسشىسىنىڭ ءبىر اۋىز ۇسىنىسىن قولداعان ءماسليحات دەپۋتتارىنا, قازاقستان پرەزيدەنتى ن.نازارباەۆتىڭ ساياساتىنىڭ بەرىكتىگىن تانىتىپ, گرۋزيانى تاڭداندىرىپ, احىسقانى ارالاتىپ, بورجوميدە جۇرگەن قازاعىممەن قاۋىشتىرعان «ايعاق» كورپوراتسياسىنىڭ قۇرىلتايشىسى, قوعامدىق كەڭەس مۇشەسى دۋلات ءابىش باۋىرىما, ونىڭ ۇجىمىنا حالقىمنىڭ الدىندا باس ءيىپ, راقمەتىمدى ايتىپ, العىسىمدى بىلدىرەمىن. جۇرتىم سۇرىنبەي, جاماندىققا ىلىنبەي, جاقسىلىق جاندارىنا سەرىك بولسىن. اللا ارىستىڭ اعىسىن, تۇلپاردىڭ شابىسىن بەرسىن. ال مەن قايدا جۇرسەم دە بار كۇشىمدى قازاقستاننىڭ باعى مەن باقىتى, ەركى مەن ەركىندىگى جولىندا سارپ ەتپەكپىن. تىرلىگىمىزدىڭ تىرەگى – تاتۋلىقتى تۋ ەتىپ, توبەمە كوتەرىپ, قازاعىمنىڭ رۋحىن بيىكتەتەمىن. قازاعىمدى ايالايمىن انامداي, ارقاسۇيەر پانامداي. جاساپ, جاڭارا بەر 130 ۇلت پەن ۇلىستىڭ ۇرپاعىن باۋىرىنا باسقان, ازاماتتىق كەلىسىمدى تۇعىر ەتىپ, ءتۇرلى مادەنيەتتەر مەن دىندەردى توعىستىرىپ, كوپ ۇلتتىڭ تاتۋلىعىن تۋ ەتىپ وتىرعان زايىرلى مەملەكەتىم – قازاقستانىم, قازاعىم!
اسىلى وسمان,
قازاقستاننىڭ ەڭبەك سىڭىرگەن قايراتكەرى, قوعام قايراتكەرى, قازاقستان حالقى اسسامبلەياسىنىڭ مۇشەسى
