مۇحتار شاحان! ءبىرتۋار مۇحاڭ. تۇركى دۇنيەسى مەن ادامزاتقا ورتاق قايراتكەر... ءيا, بىردە «اعا, قازاق ءتىلى دەپ ءجۇرسىز, نەگە «وۆ»-تان قۇتىلمايسىز؟» دەگەن جاستاردىڭ تىكە سۇراعىنا قايسار دا ادال اقىن: «نەسى بار, مۇحتار شاحان بولدى دەپ ەسەپتەڭدەر!» دەپ جاۋاپ قاتقانى بار.
اقساقال شاعىندا مۇحاڭنان جۇرت ءتۇرلى جيىن ۇستىندە باتا سۇرايتىن. سوندا ول كىسى: «مەن وتىراردا جەر كەپەدە تۋىپ, حالىقپەن بىرگە سوعىس اۋىرتپاشىلىعىن كوردىم. قاسقاسۋدا اسقار تاۋعا قاراپ, بيىكتىكتى ارماندادىم. انام, اۋىل اقساقالدارى, اسىل اجەلەر – تاربيە مەكتەبىم بولدى. سولاردىڭ باتاسى قۇلاعىمدا تۇر. سونى جەتكىزىپ, ءوز ويىمدى قوسايىن» دەپ, مىنا اق باتاسىن بەرگەنى ەسىمىزدە:
«اينالايىندار!
جاراتقان يەمىز جار بولسىن!
ءجۇز جيىرما ءتورت مىڭ پايعامبار,
وتىز ءۇش مىڭ ساحابا,
توقسان توعىز ماشايىق,
قايىپ اتا, قاز اتا,
سايرامدا بار سانسىز باب,
تۇركىستاندا تۇمەن باب,
وتىراردا وتىز باب,
ەڭ ۇلكەنى ارىستان باب –
قازاق جەرىندەگى بارلىق اۋليە-انبيە
ارۋاعى قولداسىن!
بارشاڭىزعا تەمىرقازىق –
شىندىق پەن ۇلتتىق مۇددە
بيىكتەن جارقىراسىن!
قازاق ءتىلى مەن رۋحىنىڭ ايى وڭىنان,
جۇلدىزى سولىنان تۋسىن!
ۇلتىمىزدىڭ سانى ءجۇز ميلليوننان اسسىن!
اللاحۋ اكبار!..».
كەشە ارتىندا قالعان قالىڭ جۇرتى مۇحاڭنىڭ ءازىز سۇيەگىن, ءوزى اماناتتاعانداي, «وتىراردا وتىز باب, ەڭ ۇلكەنى ارىستان باب» ماڭىنداعى قورىمعا ارۋلاپ قويدى.
ەسكەرگەن يمانباي