جۇرتتىڭ ءبارى رىسجان دەپ اتاپ كەتكەن گازەتىمىزدىڭ قىزمەتكەرى رىسبالا نۇرساپاقىزى ابدىقادىر اسقارالى 60 جاستىڭ بيىگىنە كوتەرىلىپ وتىر. العاشقى ەڭبەك جولىن رەسپۋبليكالىق «لەنينشىل جاس» گازەتىندە باستاعان رىسجان 1984 جىلدان بەرگى ءومىرىن «ەگەمەن قازاقستان» گازەتىمەن بەرىك بايلانىستىرىپ كەلەدى. وسىناۋ وتىز جىل ۋاقىتتىڭ ءون بويىندا ءوزىنىڭ جۇمىسقا دەگەن جوعارى جاۋاپكەرشىلىگى, ارىپتەستەرىنە دەگەن قۇرمەت-ءىلتيپاتى, كىشىگە قامقورلىعى, ۇلكەنگە ىزەتتىلىگى زور ابىرويعا بولەدى. ول ۇزاق جىلدار قىزمەت ىستەگەن گازەتتىڭ مەنشىكتى تىلشىلەر سەكتورىنىڭ جۇمىسى قاشاندا قايناپ جاتاتىن. سول جۇمىستىڭ قاق ورتاسىندا جارقىراپ-جايناپ رىسجان ءجۇردى. تاپسىرمالاردىڭ تىلشىلەرگە دەرەۋ جەتكىزىلۋى, ولاردىڭ مەزگىلىندە ورىندالۋى مەن جەدەل قابىلدانىپ الىنۋى – رىسجاننىڭ جىلدار بويى جۇيەلى تۇردە اتقارعان اۋقىمدى ءىسىنىڭ ناقتى كورىنىسى. وسىنداي كوپ جىلعى ماڭداي تەرىنىڭ ناتيجەسىندە «ەرەن ەڭبەگى ۇشىن» مەدالىمەن ماراپاتتالىپ, «اقپارات سالاسىنىڭ ۇزدىگى» توسبەلگىسىن كەۋدەسىنە تاقتى.
ءار ادامعا جان جىلۋىن شاشىپ تۇراتىن رىسجان نۇرساپاقىزىنىڭ 60 جىلدىعىنا ارنالعان باسىلىم ۇجىمىنداعى باسقوسۋدا وعان دەگەن اقجارىلقاپ تىلەكتەردىڭ تۇيدەك-تۇيدەگىمەن اعىتىلۋىنىڭ دا وزىندىك ءبىر زاڭدىلىعى مەن سىرى بار سەكىلدى. ويتكەنى, سىمباتتى دا جانى سۇلۋ رەكەڭدى ۇلكەن دە, كىشى دە اركەز ماقتانىش تۇتىپ, ۇلگى ەتەدى.
ءبىر كەزدەگى ادەمى قىز, كورىكتى كەلىنشەك رىسجان قازىر ۇل مەن قىزىن ايالاپ وسىرگەن, ولاردان نەمەرە سۇيگەن اسىل اجەگە اينالدى. ەڭ باستىسى – بار بايلىقتىڭ باستاۋى, مىنە, وسى ەمەس پە! قۋانىشىڭ مەن باقىتىڭ ءاماندا قاتار ءجۇرسىن. اڭساعان ارمانىڭنىڭ شىڭىنا كوتەرىلە بەر رىسجان! ەلىڭە ادال قىزمەت ەتىپ, ابىرويلى بولدىڭ, ۇلاعاتتى ۇرپاق تاربيەلەپ, مەرەيىڭ ءوستى. قۋانىشىڭ تاۋسىلماي, ءومىردىڭ قىزىعىنا تويماي جۇرە بەرۋىڭىزگە تىلەكتەسپىز.
ەگەمەنقازاقستاندىقتار.