سۇحبات • 26 جەلتوقسان, 2025

قابىلاش ابىكەي ۇلى: اتاجۇرتتا ونەرىمدى العاش باعالاعان ءسابيت مۇقانوۆ ەدى

670 رەت
كورسەتىلدى
19 مين
وقۋ ءۇشىن

– قابىلاش اعا, بيىل سەكسەن­نىڭ سەڭگىرىنە شىعىپسىز. الەم­ ساحنالارىندا ونەر كورسەتكەن قازاقتىڭ قارشاداي ۇلىنىڭ بالالىق داۋرەنى قالاي ءوتتى؟

قابىلاش ابىكەي ۇلى: اتاجۇرتتا ونەرىمدى العاش باعالاعان ءسابيت مۇقانوۆ ەدى

 – بالالىق شاعىم قيىن-قىستاۋ, كوكوزەك شاققا تاپ كەل­دى. اكەم جارىقتىق ەكىنشى دۇ­نيەجۇزىلىك سوعىستىڭ جالعاسى, جاپون ميليتاريستەرىمەن بولعان سوعىسقا قاتىسقان ساقا جاۋىنگەر ەدى. ول جەڭىسپەن ورالعان جىلى, ياعني قىرىق بەسىنشى جىلدىڭ سوڭىندا التايدىڭ قوب­دا ايماعىندا تۋىپپىن. ءۇش جا­سىمدا انام ومىردەن ءوتىپتى.

جەتى جاسىمدا اكەم وتباسىن باستاپ, تىرشىلىك قامىمەن ۇلانباتىردىڭ ىرگەسىندەگى ءتۇپ ايماعىنداعى جاڭادان اشىلىپ جاتقان شاحتاعا جۇمىس كۇشى رەتىندە كوشىپ كەلدى. وسى جەردە ەسەيىپ, 15-كە تولعاندا «جاسى 18-دە» دەگەن جالعان قۇجات جاساتىپ, شاحتاعا ءتۇستىم.

ومىرىمدە اۋىر جۇمىس ىستە­مەگەن ماعان العاشىندا كۇرەك­تىڭ ءوزىن كوتەرۋ وڭايعا سوققان جوق. قاسىمدا ءوزىم قۇرالپى ءبىر بالا جانە جاسى ەلۋدى ەڭسەر­گەن تاجىريبەلى, پوشىمى مايلى شۇجىق سياقتى تىعىرشىق­تاي اعاي بولدى. دوسىم ەكەۋمىز مىقشىڭداپ بىزگە تيەسىلى ۆاگوندى تولتىرا الماي جاتقاندا, انا اعاي جالعىز ءوزى ءبىر ۆاگوندى اۋزى-مۇرنىنان شىعارىپ قويىپ, بىزگە كەلىپ كومەكتەسەتىن ەدى. ەكى ايدان كەيىن ءبىز دە شىنىعىپ, جۇمىسقا ۇيرەنىپ اعايدان قالىسپايتىن بولدىق.

– وسىنداي جاعدايدا ونەرگە قالاي بەت بۇردىڭىز؟

– شاحتادا ءجۇرىپ كوركەم ونەر­­پازدار قاتارىندا ءان ايتا باس­تادىم. ونىڭ سىرتىندا ۇلانبا­تىر قالاسى جاقىن بولعاندىقتان اۋىلىمىزعا ونەر ۇجىمدارى گاسترولدىك ساپارمەن ۇنەمى كەلىپ تۇردى. بىردە ورتالىق دراما ­تەاتر ارتىستەرى كەلىپ سپەكتاكل قويدى. ءبىز ولارعا ۇجىم اتى­نان مەرەكەلىك كونتسەرت دايىن­داپ كورسەتتىك. مەن ءان ايتتىم.

استانالىق قوناقتاردى باس­تاپ كەلگەن ادام جەكە شاقىرىپ الىپ: ء«اندى جاقسى ايتادى ەكەن­سىڭ, موڭعول تىلىندە دە ءتاۋىر سوي­لەيتىن كورىنەسىڭ, سەن قالاعا كەلىپ كاستينگكە ءتۇس», دەدى. مەن اڭ-تاڭمىن. سويتسەم, مينيسترلىك لودويدامبا دەيتىن اتاقتى جازۋ­شىنىڭ «كۇنا مەن ساۋاپ» اتتى رومانىنىڭ جەلىسىمەن كينو تۇسىرگەلى جاتىپتى.

باردىم. كاستينگكە ءتۇستىم. ء«تۇر-تۇلعاڭ, بەت-بەينەڭ موڭ­عول­عا ۇقسامايدى» دەپ رەجيسسەر جاراتپادى. ەسەسىنە, ورتالىق تەاتر­عا قابىلداندىم. بۇل جەردە كۇيىم بولمادى. ءارى قارا شا­ڭىراعىم شاحتانى تاستاپ باي-ولكەگە كوشىپ كەتكەندىكتەن, وتباسىمدى ساعىنامىن. جىلعا جەتپەي جۇمىستى تاستادىم دا, تۋعان ەلگە تارتىپ وتىردىم. بۇل 1963 جىلدىڭ قىركۇيەك ايى ەدى. ءبىر اپتادان كەيىن اكەم اۆتوبازانىڭ باستىعىمەن سويلەسىپ, «سلەساردىڭ كومەكشىسى» دەگەن جۇمىسقا ورنالاستىردى. ادام دەگەن قىزىق جاراتىلىس قوي, ء«انشى بولام» دەگەن ارمانىم جايىنا قالىپ, بۇدان بىلاي كۋرس وقىپ, شوپىر بولۋدى ويلاي باستادىم.

– تىرشىلىك ازابىن ءبىر كىسى­دەي تارتقان ەكەنسىز, ءا؟

– بىردە ماي-ماي بولىپ ەسكى ماشينانىڭ موتورىن اقتارىپ جاتىپ ەدىم, «ايماقتىق مادەنيەت باسقارماسى» شاقىرىپ جاتىر دەگەن حابار جەتتى. باردىم. «سەن بالا جۇمىسىڭدى تاستاپ نەگە قاشىپ كەتكەنسىڭ؟ مادەنيەت مينيسترلىگى, وپەرا جانە بالەت تەاترى ىزدەپ جاتىر», دەدى ايماق مادەنيەتىنىڭ باستىعى زيادابەك دەگەن اعامىز.

مەن بولسام اتا-انام ەلگە كو­شىپ كەلگەنىن, قالادا جالعىز تۇرا الماعانىمدى ايتىپ جاتىرمىن. جارىقتىق زياش اعام: «ولاي بولسا سەن ءوزىمىزدىڭ تەاترعا ءانشى بولىپ جۇمىسقا كىرەسىڭ, سوندا عانا الىپ قالا الامىز», دەدى. ءسويتىپ, ۇلانباتىرعا قايتپاۋ ءۇشىن امال جوق, ايماقتىق دراما تەاترعا ءانشى بولىپ جۇمىسقا ورنالاستىم. «ۋ-شۋ باسىلعانشا تەاتردا جۇرە تۇرايىن, كەيىن شوپىر بولارمىن», دەپ ءوزىمدى جۇباتتىم. بىراق تاعدىر دەگەن باسقاشا ەكەن, وسى تەاتر سالاسىندا ءومىر بويى قالىپ قويا­تىنىمدى, وسىندا ءجۇرىپ ەكى­نىڭ بىرىنە بۇيىرمايتىن اتاق-ابىرويعا كەنەلەرىمدى بىلگەن جوق ەدىم.

– بۇل ايماقتا قازاق دراما تەاترى ەل اراسىنان ونەرلى ادام­دار جيناپ, كاسىبيلىك دەڭ­گەيگە بەت العان جىلدار ەمەس پە؟

– ءدال سولاي. مۇنداعى قازاق­تىڭ مادەنيەتى مەن ونەرىن وركەن­دەتۋگە قازاقستاننان مۋزىكاتانۋشى پەداگوگ قابيدولدا تاستانوۆ, حور-كاپەللاعا زويا جاراسباەۆا, مۋزىكا اسپاپتارىن جاساۋشى قامار قاسىموۆ قاتارلى مايتالماندار كەلىپ, جەرگىلىكتى تالانت يەلەرىمەن بىرگە ولكە رۋحا­نياتىنىڭ جاندانۋىنا دەم بەرىپ, جاسامپازدىق تانىتىپ جاتقان تۇس ەدى. وسى قاتاردا مەن دە ءجۇردىم. كەشىكپەي تەاتر ءبيشىسى ماكەي قاليدولداقىزىمەن وتباسىن قۇردىم.

1966 جىلى كۇزدە قازاقستاندا موڭعوليانىڭ مادەني كۇندەرى وتەتىن بولدى. وسى توپقا مادە­نيەت مينيسترلىگى مەنى قوسقان ەكەن. قاتتى قۋاندىم. العاش رەت اتامەكەنگە تابانىم ءتيدى. موڭعول ارتىستەرى الماتى, جامبىل, شىم­كەنت قالالارىن ارالاپ كونتسەرت قويدى. كەڭەس-موڭعول دوستىق قوعامىنىڭ قازاقستانداعى وكىلى شامجانوۆانىڭ ۇيىم­داس­تى­رۋى­مەن قۇرمانعازى اتىنداعى كونسەرۆاتوريادا حالىقپەن كەزدەسۋ بولدى.

وسى ساپاردا مەنى اتاقتى جازۋشى سابەڭ – ءسابيت مۇقانوۆ ءوزى ىزدەپ كەلىپ سالەمدەستى. قوش­تاساردا «بالام, ءالى جاس ەكەنسىڭ, وقىپ ءبىلىم ال. ەگەر الماتى كونسەرۆاتورياسىندا وقىعىڭ كەلسە, حابارلاس, كومەكتەسەيىن», دەدى. سول ءبىر اتاقتى ادام­نىڭ قا­راپايىمدىلىعى, مەيىربان­دى­لىعى, قۇلاققا جاعىمدى جۇمساق ءۇنى ءالى كۇنگە دەيىن ەسىمنەن كەتپەيدى.

ءسويتىپ, اتاجۇرتىمدى كورىپ ارقا-جارقا قالىپتا ەلگە ورالدىم. كەلسەم تەاتر ۇجىمى ابىر-سابىر. ايماققا موڭعول حا­لىق پارتياسىنىڭ باس حاتشىسى يۋمجاگين تسەدەنبال ۇلكەن دەلەگاتسيانى باستاپ كەلە جاتىر ەكەن. كەلدى. تايلى-تۇياعىمىزبەن تىك تۇرىپ قارسى الدىق. تەاتردا كەزدەسۋ ءوتتى. مەن ءان ايتتىم. ءانىم باس حاتشىعا ۇناعان بولۋى كەرەك. كەشكى سالتاناتتى قابىلداۋ راسىمىنە شاقىرىلدىم. داستارقان باسىندا باس حاتشى ماڭىنداعى شابارماندارىنا مەنى نۇسقاپ «مىنا جىگىتتى وقۋعا جىبەرىڭدەر» دەدى. مەن وعان اسا ءمان بەرە قويمادىم. قوناقاسى ۇستىندە شالقىپ وتىرىپ ايتىل­عان ءسوز شىعار دەپ توپشىلادىم. سويتسەم, باس حاتشىنىڭ اۋزىنان شىققان ءسوز اتىلعان وق ەكەن. جوعارىدا سابەڭ جارىقتىق ايتقان ۇسىنىس جايىنا قالىپ, 1967 جىلدىڭ كۇزىندە ءدام تارتىپ بولگاريانىڭ استاناسى سوفيا قالاسىنا وقۋعا اتتاندىم.

قىزىق بولعاندا پويىز ير­كۋتسك قالاسىنا كەلگەندە سوقىر­ىشە­گىم ۇستاپ, دارىگەرلەر پويىز­دان ءتۇسىرىپ الىپ قالدى. ءبىراۋىز ورىسشام جوق. وتانى ورىس ايەل جا­سادى دا, اۋرۋحانادا توعىز كۇن جات­قىزىپ, ونىنشى كۇنى ماس­كەۋدىڭ پويىزىنا سالىپ جىبەردى.

– سونىمەن وقۋ نە بولدى؟

– كەلسەم ساباق باياعىدا باستالىپ كەتىپتى. ءبىر بولمەدە ءۇش ادام تۇرامىز. ءبىرىنىڭ ۇلتى – نورۆەگ, ەكىنشىسى سۋدان ەلىنىڭ ازاماتى. ۇشەۋمىز دە سويلەسەتىن ورتاق ءتىل جوق. سۋداندىق ستۋدەنت ناماز وقيدى. «مەن دە مۇسىلمانمىن» دەپ ايتقىم كەلەدى, بىراق قۇر­عىر ءتىل جوق. ايماقتىق تەاتردا «اقان سەرى – اقتوقتى» قويىلىمىن ساحنالاعان ەدىك. سوندا قۇران ايات­تارى وقىلاتىن جەرى بار-تىن. سول ەسىمە ءتۇسىپ سونىڭ ارابشا نۇسقاسىن سۋداندىققا ايتپايمىن با؟ اناۋ «سەندە مۇسىلمانسىڭ با؟» دەپ ءماز. وسىلاي كۇندەر ءوتىپ جاتتى. ۋاقىت وتە كەلە ءتىل ۇي­رەندىك, مۋزىكالىق ساۋات اشتىق.

جالپى, مەنىڭ ومىرىمدە سو­فيا كونسەرۆاتوريادا وقىعا­نىم, ءوز ۇلتىمنىڭ ءان ونەرىن جەتە ءتۇسىنىپ, ونى تۇلا بويىما سۇيسىنە سىڭىرۋىمە كومەك بولۋمەن قاتار, الەمدىك وزىق كلاسسيكالىق مۋزىكاعا دەن قويىپ, ولاردى بيىك كاسىبي دەڭگەيدە ورىنداۋىما مۇم­كىندىك بەردى. ونىڭ سىرتىندا كلاسسيكالىق مۋزىكانىڭ قارا شاڭىراعى يتاليا مەن فران­تسيا كونسەرۆاتورياسىندا وقىعان ناعىز كاسىبي ۇستازداردان ءدارىس الدىم.

شىنىمدى ايتسام, العاشقىدا سيمفونيا, وپەرا دەگەن ونەردى ۇعىپ, ءتۇسىنۋ وڭايعا سوقپادى. ويت­كەنى وپەرا ۆوكالدىق, مۋزى­­كالىق, حورەوگرافيالىق, درا­ماتۋرگيالىق جانە بەينەلەۋ ونە­رى قوسىلعان سينتەزدىك جانر. ونى ءتۇسىنۋ ءۇشىن اۋەلى ماز­مۇ­نىن ءبىلۋ كەرەك ەكەن. ودان كە­يىن مۋزىكالىق ءماتىندى قۇلاق قۇرى­شىڭ قانعانشا تىڭداپ, بو­يىڭا ءسىڭىرۋ قاجەت. ول ءۇشىن الەم مۋ­زىكاسىنىڭ كلاسسيكتەرى موتسارت, بەتحوۆەن, ۆەردي, روسسيني, پۋچ­چيني, چايكوۆسكي, گلينكا, مۋ­سورگسكي, شوستاكوۆيچ, ت.ب. كەرە­مەتتەردىڭ كاسىبي تۋىندىلارىن ۇزبەي تىڭداپ, سۋسىنداعان ابزال.

مەنىڭ تولىققاندى ساپالى وپەرا ءانشىسى بولۋىما ۇستازىم يتاليا كونسەرۆاتورياسىنىڭ تۇلەگى, پروفەسسور حريستو برىم­باروۆتىڭ ەڭبەگى زور. سونىمەن قاتار بولگاريانىڭ حالىق ءارتىسى گەورگي ديميتروۆ اتىنداعى سىيلىقتىڭ لاۋرەاتى, پروفەس­سور, اتاقتى تەنور يليا يوسيفوۆ­تان ءتالىم ۇيرەندىم. وسىلاي قارت قۇرلىقتا بەس جىل وقىپ, 1972 جىلى ۇلانباتىرعا ورالدىم.

– ەلگە جەتە الماي قويىپسىز عوي؟

– ەۋروپادان ءبىلىم الىپ كەل­گەن مەنى استانالىق وپەرا جانە بالەت تەاتر ۇجىمى جىلى قا­بىلدادى. بۇل مەكەمەنىڭ تاريحىندا جۇمىسقا تۇرعان تۇڭ­عىش قازاق ەكەنمىن. وسىندا تابان اۋدارماي 20 جىل قىزمەت اتقار­دىم. بۇل جىلدار مەنىڭ شىعار­ماشىلىق وسۋىمە, كاسىبي ءانشى بولىپ قالىپتاسۋىما, قا­­راپايىم كورەرمەنگە ەستە­تي­كالىق ءتالىم بەرىپ, ىقپال ەتە الاتىن جان-جاق­تى ونەر ادامى بولۋىما ايرىقشا اسەر ەتتى. كوپ ەل كور­دىم, جەر كوردىم. الەم­­­­نىڭ ۇلكەن ساحنالارىندا ءان شىرقادىم. ەكىنىڭ ءبىرىنىڭ ءتىسى باتا بەرمەيتىن كۇردەلى وپەرا­لار­­دى ورىندادىم.

– ءسىزدى موڭعول جۇرتىنا تا­نىتقان چايكوۆسكيدىڭ «ەۆ­گەني ونەگين» وپەرا­سىن­داعى ونەگين ءرولى جانە كۇللى حالىق ءسۇيىپ تىڭدايتىن «اق سامايلى التايىم» ءانى ەمەس پە؟

– «ەۆگەني ونەگين» – وركە­­نيەتكە جانە مادەنيەتكە ۇم­تىلعان ءاربىر ەلدىڭ وپەرا تەاتر­لارىنىڭ رەپەرتۋارىندا بولۋعا ءتيىستى ماڭ­گى وشپەس وزىق تۋىندىلاردىڭ ءبىرى. باقىتىما قاراي ونەگين ء­رولى مەنىڭ داۋى­سىما, مىنەز-قۇلقى­ما, فاكتۋرا جاعىنان دا جانى­ما جاقىن بولدى. ونىڭ سىرتىن­دا بىلىك­تى, مىقتى وپەرا رەجيسسەرى كەز بولىپ, جاقسى قويىلىم جاسالىپ, ونەگينىم ءساتتى شىقتى. ناتيجەسىندە, «مەنىڭ ونەگينىم» زور ابىروي اكەلدى. 1975 جىلى «ەڭبەك سىڭىرگەن ءارتىس», كەيىن 1981 جىلى «موڭعوليا حالىق ءارتىسى» اتانۋىما سەپتىگى ءتيدى.

بىردە لەنينگرادتىڭ س.كيروۆ اتىنداعى اكادەميالىق وپەرا جانە بالەت تەاترىنىڭ باس رە­جيس­سەرى, «ەۆگەني ونەگيندى» كوپ رەت ساحناعا قويىپ ابدەن داع­دى­لانعان اتاقتى مامان ر.تي­حوميروۆ موڭعوليا مادە­نيەت مينيسترلىگىنىڭ شاقىرۋىمەن ۇلانباتىرعا كەلىپ ونەگيننىڭ ورىس تىلىندەگى پرەمەراسىن تاما­شالادى.

قويىلىمنان كەيىن ادەتتە­گىدەي باسقوسۋ شاراسى ءوتتى. وسى وتىرىستا رومان رينارحوۆيچ ماعان: «الەمنىڭ قاي تۇكپىرىنە بار­ساڭ دا ۇيالمايتىن ونەگين ەكەن­سىڭ», دەپ باعا بەردى, ول پىكىرىن ارنايى قۇتتىقتاۋ حات سياقتى قاعازعا جازىپ ۇستاتتى. وسى قۇجات كۇنى بۇگىنگە دەيىن جەكە مۇرا­عاتىمدا ساقتاۋلى تۇر.

– باسىڭىزدان نەبىر تاڭعا­جايىپ وقيعالار وتكەنىن دە ەستىگەنبىز...

 – مىنا ءبىر ءسات كوكەيىمدە قالدى. 1986 جىلدىڭ سوڭى بولاتىن. ۇزاق جىل وتاسقان جارىم, بالالارىمنىڭ اناسى ماكەي قايتىس بولىپ, بالا-شاعا, تۋىس-تۋعان ءبارىمىز قارالى, قامكوڭىل كۇيدە جۇدەپ-جاداپ جاڭا جىل­دى قارسى الدىق. وسى كۇندەرى ءتىپ­تى تەاترعا بارۋعا زاۋقىم سوقپادى. ۇزاق ۋاقىت وزىمە كەلە الماي سەن­دەلىپ ءجۇردىم. سودان ناۋرىز ايى­نىڭ باسى بولۋى كەرەك, تەاتر اكىمشىلىگى «كەلىپ كەتسىن» دەگەن سوڭ, باردىم. ماسەلە بىلاي ەكەن, كەڭەس وداعىنىڭ سۆەردلوۆسكى قالاسىنداعى اكادەميالىق وپەرا جانە بالەت تەاترى مەن موڭعو­ليانىڭ وپەرا جانە بالەت تەاترى­ اراسىندا شىعارماشىلىق كە­لىسىمشارت بار ەكەن. وسى كەلىسىم بويىنشا موڭعوليالىق ءبىر وپەرا ءانشىسى كەلىپ «ريگولەتتو» جانە «تراۆياتا» وپەرالارىنا قاتىسۋعا ءتيىس كورىنەدى.

تەاتر باسشىسى سالعان جەردەن «ورىستار بىزدەن جاۋاپ كۇتىپ وتىر. سول سپەكتاكلگە ءسىزدى لا­يىق كورىپ وتىرمىز. جاستارعا سەنىم از. ەگەر دە قاتىسا المايمىن دەسەڭىز, ولارعا قويىلىمدى كە­يىنگە قالدىرۋ تۋرالى ءوتىنىش جىبەرەمىز», دەپ ءتۇسىندىردى. جال­پى, قانداي دا ءبىر وپەرالىق قويى­لىمعا سىرتتان ءارتىس شاقىرۋ سيرەك جاعداي. ەگەر شاقىرعان بولسا, ول مارتەبە سانالادى.

بۇل سپەكتاكلگە شىقپا­عا­نىما ءبىراز ۋاقىت بولىپ, ساحنانى ساعىنىپ جۇرگەن كەزىم ەدى. ونىڭ ۇستىنە نەگىزگى كاسىبىم بولعاندىقتان «قاتىسا المايمىن» دەۋ ىڭعايسىز. قىسقاسى, كەلىستىم. سۆەردلوۆسك قالالىق اكا­دەميالىق وپەرا جانە بالەت تەاترى سول كەزدە رەسەيدەگى ۇلكەن تەاتردىڭ ءبىرى سانالاتىن.

كەلسەم, ءبىر اي بۇرىن ۇزىن­دىعى تەاتردىڭ بويىمەن بىردەي جاريا (انونس) ءىلىپ, سپەكتاكلگە كىمدەر قاتىساتىنى حاقىندا حابارلانىپ قويىپتى. شولىپ قاراسام, «تراۆياتاداعى» ۆيو­لەتتا رولىنە رسفسر ەڭبەك سىڭىر­گەن ءارتىسى تاتيانا بوبروۆيتسكايا, «ريگولەتتوداعى» گەرتسوگ جانە «تراۆياتاداعى» الفرەد رولىنە رسفسر حالىق ءارتىسى تانىمال تەنور ارتۋر جيلكين وي­نايدى ەكەن. بۇلاردىڭ ەكەۋى دە ساحنا­لىق وپەرانىڭ جىلىگىن شاعىپ, ما­يىن ىشكەن انشىلەر. ال مەنى ريگولەتتو مەن جەرمونعا وينايدى دەپتى.

1987 جىلى 13 اقپان كۇنى ­سپەكتاكل ريگولەتتومەن باس­تال­دى. شەتەلدەن انشىلەر كەل­گەندىكتەن تەاتر كورەرمەنگە لىق تولدى. قاي ەلدە بولسىن وپە­را­نى ءسۇيىپ تىڭدايتىن ءوز جان­كۇيەرلەرى بولارى حاق.

ءبىرىنشى ءبولىمنىڭ سوڭىندا ريگولەتتو مەن دجيلدا ەكەۋىنىڭ العاشقى دۋەتى بار. ەرجەتىپ ەسەيگەن شاعىندا ۇيگە قامالىپ ابدەن زەرىككەن دجيلدا: «مەنى ۇيدەن نەگە شىعارمايسىز, مەنىڭ انام قايدا, ەسىمى كىم, ماعان ايتىپ بەرىڭىزشى؟», دەپ اكەسىنە جالىناتىن ەپيزود بار-تىن.

سوندا ريگولەتتو: «ومىردەن وزعان سۇيىكتىم تۋرالى سۇراپ, قايداعىنى ەسىمە سالىپ جارالى جانىمدى قيناماشى! جا­رىمجان, مۇگەدەك دەمەي, مەنى ءسۇيىپ جاناشىرلىق تانىتقان جالعىز ادام سول ەدى. مەنىڭ ومىر­دەن كورگەن بارلىق جاقسىلىق قىزىعىمدى وزىمەن بىرگە الىپ كەتتى ەمەس پە؟», دەپ و دۇنيەلىك ايەلىن ەسىنە الىپ, وتە مۇڭدى انمەن جوقتاپ, تەبىرەنىپ جىلاپ قىزىنا ايتىپ بەرەدى.

وسى ەپيزودتى ورىنداپ تۇر­عانىمدا جاقىندا دۇنيەدەن وتكەن جارىم ەسىمە ءتۇسىپ, كوزىمنىڭ جاسى اعىل-تەگىل پارلاپ كەتكەنىن ءوزىم دە بىلمەي قالدىم. كورەرمەندەر تەگى مەن «وبرازعا ەلىتىپ» جىلادى دەگەن بولۋى كەرەك ءار جەردە بەت ورامالمەن كوز جاسىن ءسۇرتىپ وتىرعانداردى بايقادىم. دەرەۋ وزىمە «قابىلاش, سپەكتاكلدىڭ سوڭىنا دەيىن ءالى دە ءبىرتالاي ۋاقىت بار, جىگەرىڭدى جينا!» دەپ ەسكەرتىپ, ەسىمدى جيىپ سپەكتاكلدى جالعاستىرا بەردىم.

– قازاقستان تاۋەلسىزدىك العان تۇستا ءسىز موڭعولياداعى ابىرويلى جۇمىسىڭىزدى تاس­تاپ اتامەكەنگە ورالدىڭىز...

– قازاقستان تاۋەلسىزدىك الاردان بۇرىنىراق 1991 جىلدىڭ جازىندا اباي اتىنداعى مەم­لە­كەتتىك اكادەميالىق وپەرا جانە بالەت تەاترىنىڭ شاقىرۋىمەن الماتى قالاسىنا گاسترولدىك ساپارمەن كەلىپ, «تراۆياتا» جانە «توسكا» وپەرالارىنا قا­تىستىم. وسى ­ساپارىمدا مادە­نيەت مينيسترلىگى­مەن, تەاتر­ اكىم­شىلىگىمەن كەلىسىپ ەكى جىلعا كەلىسىمشارت جاساپ قايتتىم. بارعان سوڭ باسشىلارىما «قازاق­ستانعا كەتەمىن» دەپ ايتا الماي, ءبىراز ۋاقىت ءجۇرىپ قال­دىم. اقىرى ايتتىم, ولار ماقۇل كور­مەدى. قيىن-قىستاۋ شاقتا ءبىزدى تاستاپ كەتكەنىڭ قالاي دەپ جاتىپ كەپ تۋلادى. مەن دە ءوز دەگەنىمنەن قايتپادىم.

اقىرى 1992 جىلدىڭ تامىز ايىندا وتباسىمدى الىپ الماتىعا كەلدىم. ەكى كۇن­نەن كەيىن اباي اتىنداعى اكادە­ميا­لىق وپەرا جانە بالەت تەاترىنا ءانشى-سوليست بولىپ قا­بىلداندىم. مادەنيەت مينيستر­لىگىنىڭ جاتاقحاناسىنان ەكى بول­مە بەردى.

تەاتر جاڭا ماۋسىمىن پ.ي.چاي­كوۆسكيدىڭ «ەۆگەني ونە­گينىمەن» باستادى. وسىندا باستى ءرولدى سومدادىم. ونىڭ سىرتىندا قازاقتىڭ ءتول وپەرالارى «اباي», ء«بىرجان-سارا», «قامار سۇلۋ», «ەر تارعىن» سپەك­تاكلدەرىنە قاتىسا باس­تادىم. جاڭا ورتاعا ءسىڭىسىپ كە­تۋىمە سول كەزدەگى تەاتر ديرەكتورى, قازاقستاننىڭ حالىق ءار­تىسى بازارعالي جامانباەۆ, باس رەجيسسەرى بايعالي دوسىمجانوۆ, اعا بۋىن ارىپتەستەرىم روزا جامانوۆا, باقىت ءاشىموۆا, وتە تالانتتى ءانشى مۇرات مۇساباەۆ قاتارلى ونەر مايتالماندارى رۋحاني دەم بەرىپ, سىيلاستىق تانىتتى.

– قازاقستانعا قونىس اۋدار­عاننان كەيىن موڭعولياعا قاي­تا باردىڭىز با؟

– 1996 جىلدىڭ كۇزىندە موڭ­عوليا مادەنيەت مينيسترلىگى مەن ۇلانباتىر قالا اكىمشىلىگى سول ەل استاناسىنىڭ 365 جىلدىق تويىنا كەلىڭىز دەپ ەلشىلىك ارقىلى شاقىرۋ جىبەرىپتى. ماس­كەۋ ارقىلى ۇشىپ باردىم. مە­رەكەلىك كونتسەرت باستالدى. زال تولا ىعاي مەن سىعايلار وتىر. جۇرگىزۋشى «قازاقستاننان حالىق ءارتىسى قابىلاش كەلدى. ول ءوزىنىڭ ءتول ءانى «اق سامايلى التايدى» شىرقاماق» دەپ جاريالادى.

ساحناعا شىقسام, كۇللى كورەر­مەن ءان باستالماي جاتىپ, اياعىنان تىك تۇرعان كۇيى ۇزاق قول سوعىپ قارسى الدى. سيمفونيالىق وركەستر ءاندى ويناي باستاعانعا دەيىن وتىرمادى. مەن نە ىستەرىمدى بىل­مەي ابىرجىپ قالدىم. كوزىمە جاس ءۇيىرىلىپ, كوڭىلىم الابۇر­تىپ بارادى. كىرىسپە مۋزىكا تامامدالۋعا تاياۋ. ميكروفونعا باياۋ جاقىنداپ بارىپ ءاندى ارەڭ باستادىم. باياعىداي كۇڭىرەنتىپ ايتىپ شىقتىم. كورەرمەن بۇل ءاندى ساعىنىپ قالعان سياقتى, تاعى دا تىك تۇرىپ ۇزاق قول سوقتى.

كوپشىلىككە ءيىلىپ ىزەت ءبىل­دىرىپ, ساحنادان كەتىپ بارا جاتىر ەدىم, وركەستر تابان استىندا قايتادان «اق سامايلى التاي» ءانىن باستاپ كەتتى. ديريجەرگە قاراسام ك ۇلىمسىرەپ, «تاعى دا ءبىر مارتە ايتىپ جىبەر» دەگەندەي يشارات ءبىلدىردى. ارينە, قايتا ايتۋعا تۋرا كەلدى. وسى جولى دۇرىستاۋ ايتىلعانداي بولدى. كەيبىر كورەرمەندەر كوزىنە جاس الدى. بۇل مەنىڭ قۇدىرەتىم ەمەس, ءاننىڭ قۇدىرەتى. وسىنداي ساتتەردە وزىڭنەن باسقا باقىتتى جان جوقتاي سەزىنە­سىڭ. جوعارىدا ءوزىڭىز ايتقانداي موڭعول ساحناسىندا ءانشى رەتىندە مەنىڭ باعىمدى اشقان, جۇلدى­زىم­دى جارقىراتقان – وسى ءان,
شىراعىم.

– ۋاقىت ءبولىپ اڭگىمەلەس­كەنىڭىزگە راحمەت.

 

اڭگىمەلەسكەن –

بەكەن قايرات ۇلى,

«Egemen Qazaqstan» 

سوڭعى جاڭالىقتار