بالتيموردا كەزدەسكەن ەلىماي

بۋرنا بوي دەيتىن ءانشىنىڭ «Last, last» دەگەن ءانىن ىلەسىپ ايتىپ,بۇكىل ۆاگوندى باسىنا كوشىردى. ەشكىم ۇندەگەن جوق. سالدەن سوڭ توبەلەس ىزدەدى مە, قاسىما كەلىپ قايدان كەلگەنىمدى سۇرادى. ايتىپ ەدىم, «ونداي مەملەكەتتى بىلمەيمىن», دەپ ءوز سوزىنە ءوزى كۇلدى.

پويىز تەرەزەسىنەن سىرتقا كوز سالدىم. قاراشا سوڭى بولسا دا, دا­لادا سىز جوق. «10 مينۋتتان كەيىن بال­تيمورعا جەتەمىز», دەپ حابار­لادى. پويىز بەكەتكە توقتاعان سوڭ, بىرنەشە ادام سىرتقا شىعىپ, بىرنەشەۋى جاڭا جولاۋشى رەتىندە ىشكە ەندى. الگى قارا جىگىت تە وسى جەردە عايىپ بولدى. «Kurt Vonnegut»-ءتىڭ «مىسىققا ارنالعان بەسىك» اتتى رومانىن وقىپ, ءوز ويىممەن ابىگەر بولىپ وتىرمىن. كەنەت قاتارلاس ورىنداعى ءبىر كىشكەنە بالا مازاسىزدانىپ جىلاي باستادى. «Can I play a game?» دەگەندى قايتالاي بەردى. وتىزدىڭ جۋان ىشىندەگى كەلىنشەك «Apple» پلانشەتىن سومكەسىنەن سۋى­رىپ الىپ, ۇلىنا ۇستاتتى. كوزىن توڭكەرىپ بەرى قاراعاندا, ونىڭ ازيالىق ەكەنىن بايقادىم.

«بالتيموردان ءوتىپ بارا جاتىرمىن. كەشتە قايتامىن», دەپ الدەكىمگە دىبىستى حابارلاما جىبەرگەنىمدە, ول مەن جاققا جالت قارادى. ءسال ۇن­سىز­دىكتەن كەيىن «قازاقستاننان كەل­دىڭىز بە؟» دەپ ورىسشا سۇرادى.

– «Yes, I am from Kazakhstan». بىراق ورىسشا تۇسىنبەيمىن دەپ اعىلشىنشا سويلەپ ەدىم, ول ءسال ەزۋ تارتتى. مەنى قىر­سىق بىرەۋ دەپ ويلاسا كەرەك. تەرە­زەگە قاراپ ءبىراز ۋاقىت وتىر­دى.

«مۇندا وقيسىز با؟ ەسىمىڭىز كىم؟» دەگەن سۇراقتارىم ونىڭ ويىن ءبولىپ جىبەردى. شىن با, وتىرىك پە, قۇداي بىلەدى, ەسىمى زارينا ەكەن. تىنىش وتىر­ماي ۇلىنىڭ اتىن سۇرادىم.

تەرگەۋشىسىز بە دەگەندەي باجىرايا قارادى دا: « ۇلىمنىڭ اتى ەلىماي», دەدى.

قاپەلىمدە نە دەرىمدى بىلمەي, وتىردىم دا قالدىم. «كەلەسى ايالداما Wilmington بەكەتى», دەپ حابارلادى. پويىزدان ءتۇسىپ بارا جاتىپ ونىمەن قوشتاستىم. باسىن ءسال يزەدى. ەلىماي اناسىنىڭ تىزەسىنە باسىن قويىپ پىسىلداپ ۇيىقتاپ جاتىر. «Amtrack» پويىزى امەريكانىڭ سولتۇستىك دالاسىن بەتكە الىپ كەتىپ بارادى. ء«يا, ونىڭ اتى ەلىماي ەكەن», دەدىم كۇبىر­لەپ. كۇبىرىمدى وزىمنەن باسقا ەشكىم ەستى­گەن جوق.