مۇنداي قيىن كەزەڭدە ءار جەكە ادام عانا ەمەس, تۇتاس ۇلت سىنالادى. قالاي توتەپ بەرەدى؟ قالاي قورعانا الادى؟ قالاي كۇرەسە الادى؟ قايتىپ جەڭەدى؟ ءبارى – سىن. مۇنداي الاپات سىن جەتكەن جۇرت سۇرىنبەۋى مۇمكىن ەمەس. الەمدەگى نەبىر الپاۋىت ەلدەردەگى جاعداي سونىڭ ايعاعى. تەك سۇرىنگەندە ءبىر-بىرىمىزگە سۇيەنە ءبىلۋىمىز كەرەك. تابالاسپاي, جاعالاسپاي جاعاعا شىعۋعا ءتيىسپىز. امان-ەسەن جاعاعا جەتسەك, اقىلداسا وتىرىپ, كەتكەن كەمشىلىكتەرىمىزدى تۇزەۋدىڭ امالىنا كوشەر ەدىك.
بۇل ىندەت ءسوز جوق ايىلىمىزدى جيعىزدى. تاۋبەمىزگە ءتۇسىردى. ءىسىن وڭدى جۇرگىزە المايتىن شەندىلەر مەن شەكتەن تىس داراقىلىققا سالىنىپ, ىسىراپقا جول بەرىپ كەلە جاتقان جۇرتتىڭ جاعا-جەڭىن تۇزەپ, اقشانى قايدا جۇمساۋدى, ۋاقىتتى قالاي پايدالانۋدى, بالالاردى قاي باعىتتا وقىتۋدى, ءبارىن-ءبارىن باسقاشا قاراستىرۋ كەرەكتىگى جونىندە قازىردىڭ وزىندە ۇلكەن وي سالۋدا دەپ ەسەپتەيمىن. ءىس باسىنداعى ازاماتتار مەن قاراپايىم قازاعىمنىڭ ىشىندە ءالى دە ەش ويلانباي جۇرگەندەر بولسا, وعان ارينە ناليسىڭ.
بۇل ىندەتتىڭ بەتىن جۇيەلى جۇمىس, سانالى ءتارتىپ قانا قايتارا الاتىنىن كورىپ وتىرمىز. ءدارى-دارمەكتىڭ قولجەتىمدى بولۋىنا كەدەرگى كەلتىرگەن ادامدارعا قاتتى رەنجىدىم. ءىشى ەرگەجەيلى ادامدار. ءوز باۋىرلارىمىز. ەلدەن, ەلدىڭ باسشىسىنان ۇيالماي ما ەكەن؟
ءوز باسىم حالىقتىڭ قاسىرەتىنەن قاراجات جاساعان ادامدار توبە كورسەتكەن وسىنداي قيىن كەزەڭدە قاسىم-جومارت توقاەۆ سەكىلدى قولى تازا, بيىك مادەنيەتتى كىسىنىڭ پرەزيدەنت بولىپ وتىرعانىنا شۇكىر دەدىم. «قارامايسىڭدار ما؟ ۇيالمايسىڭدار ما؟» دەپ ايتىپ وتىرعانىم دا سوندىقتان. اقىلى, ارى بار ازاماتتار ۇلگى الار دەگەن ۇمىتتەمىن.
وسى ىندەتتىڭ قاراماعىنا ءىلىنىپ باقيلىق بولعان بار ادامنىڭ جاقىندارىنا كوڭىل ايتامىن. قانشاما قيماسىمىز كەتتى. جاندارى ءجانناتتا بولعاي!
ەلىمىز امان, جۇرتىمىز تىنىش بولسىن. ىندەتتىڭ بەتى تەزىرەك قايتسا ەكەن دەپ تىلەيمىن. سوعان بارشاڭىز تارتىپكە باعىنىپ, كارانتين تالاپتارىن ساقتاپ, ات سالىسىڭىز-
دار.
اكىم تارازي,
جازۋشى-دراماتۋرگ, مەملەكەتتىك سىيلىقتىڭ لاۋرەاتى
