رۋحانيات • 26 ماۋسىم, 2020

سوزگە سەرت

1156 رەت
كورسەتىلدى
8 مين
وقۋ ءۇشىن

قۇراندا اللانىڭ اياتى قالامعا جانە ونىڭ جازۋىنا سەرت بەرۋمەن باستالادى. تۇپتەپ كەلگەندە قۇراننىڭ ءوزى – كالام, اياننىڭ ءوزى – بايان. كالام – اللانىڭ ءسوز سيپاتىنىڭ ساۋلەسى. جاراتىلىستاعى ەڭ اسىل قازىنا اقىل دەسەك, ءسوز – سول اقىلدىڭ جاڭعىرىعى.

سوزگە سەرت

كوللاجدى جاساعان امانگەلدى قياس, «ەQ»

سون­دىقتان ءسوز قۇدىرەتى ءپارۋايلى پەندەنىڭ پەرىشتەنىڭ الدىندا دارە­جەسىن اسقاقتاتىپ, ءبىر ساتى جوعارى تۇرۋىنا سەبەپ بولعان. ىن­جىل­دە «اۋەلى ءسوز بولعان. ءسوز قۇداي ەدى. ونسىز ەشتەڭە دە پايدا بول­ماعان» دەگەن ءتامسىل بار. سوزدەن جاراتىلىس ءوربىدى. رۋح ارقىلى ءسوز كيەسى قونعان ادامزات وزگە تىرشىلىك يەلەرىنەن ۇستەم بولدى.

ءسوزدىڭ يەسى عانا ەمەس, كيەسى دە بار. سوندىقتان دانا بابامىز «جاقسى ءسوز جارىم ىرىس, اق سويلە, يگى ءسوز ايت, بولماسا, ۇندەمە» دەگەن قاعيداتتى باسشىلىققا العان. جامان­دىق شاقىرادى دەپ ارتىق ءسوز ايتپاعان. ىرىم مەن تيىم سودان شىققان.

ءسوز تەك ارىپتەر مەن دىبىستار­دىڭ ءوزارا ۇندەستىگىنەن تۋعان تول­عام ەمەس, تاعدىرىڭنىڭ تۇس­پال­­داماسى. «ونەر الدى – قىزىل ءتىل» دەپ قازاقتىڭ ءسوز قادى­رىن ءوز قادى­رىنەن بيىك قويعانى سول. سەبەبى ءسوز تەك ء«سوز» عانا ەمەس, اقىل­دىڭ كورى­نىسى, ءومىردىڭ ءوز شام­شى­راعى.

با­با­تانىم «باس كەسپ­ەك بولسا دا, ءتىل كەسپەك جوق» دەپ ءتىلدىڭ قۇدى­رە­تى­نە تابىن­عان. «دات» دەسە, «دا­تىڭ بولسا, ايت» دەپ اقيقاتتان الىس­تا­ماي, شىندىقتىڭ بەتىنە تۋرا قاراعان. قاھارلى حاننىڭ ال­دىن­دا دا جاسامپاز جىراۋلارىمىز سوزدەن مۇدىرمەي, ادىلدىكتىڭ اق تۋىن جەلبىرەتكەن. توپ الدى­نا تۇسكەن شەشەندەر كۇرمەۋى قيىن داۋدىڭ كۇردەلى شەشىمى مەن كەسىمىن ءبىر-اق اۋىز سوزبەن ءتۇ­يىپ ايتقان. ايتقان ءسوزى الماس قى­لىش­تاي وتكىر اقىن­دارىمىز «بوتەن سوزبەن بىل­عاماي, قيىننان قيىس­تىر­عان» جى­رىنان جۇپار اڭقىتقان.

كەز كەلگەن ءتىلدىڭ بايلىعى ونىڭ سوزدىك قورىمەن ولشە­نەتىنى بەلگىلى. ماعجان اقىن ايت­قانداي «تازا, تەرەڭ, وتكىر, كۇشتى كەڭ تىلىمىزبەن» ماق­تانۋىمىزعا ابدەن بولادى. ال ءتىلدىڭ تازالىعىن ساقتاۋ, ونى زامانعا ساي ودان ءارى دامىتۋ – قالام قۋاتىنا بايلانىستى بولسا كەرەك. الاش ارداقتىسى مىرجاقىپ دۋلاتوۆتىڭ «قاي ەلدىڭ ءباسپاسوزى مىقتى بولسا, سول ەلدىڭ بولاشاعى مىقتى» دەگەن ءسوزى وسىعان وراي ايتىلعان. بۇل تۇرعىدان العاندا, قازاق جۋر­ناليستەرى ءتىلدى تۇعى­رى­نا قون­دىرۋ ىسىنە زور ۇلەس قو­سىپ كەلە­دى. اسىرەسە ارايلى ازات­تىق­پەن بىرگە مەملەكەتتىك مارتەبە ال­عان ءتىلدىڭ اياسىن كەڭەي­تۋدە قالام ۇستاعان قاۋىم­نىڭ قىزمەتى ايرىقشا ەكەنى بەلگىلى. قازاقستان پرەزيدەنتى ق.توقاەۆ كەشە عانا «انا ءتىلى» باسىلىمىنا بەرگەن سۇحباتىندا ايتقانداي, ۇلت ءسوزىنىڭ سالتاناتىن ورنىقتىرۋ ءىسىن «ىڭ-شىڭ­سىز, ايقايلاماي, قىزبالىققا سالىنباي, بىراق تاباندى تۇردە جال­عاستىرا بەرۋ قاجەت». بۇل وراي­دا مەملەكەت باسشىسىنىڭ بۇ­قارالىق اقپارات قۇرالدارى «قوعام­دىق ويدىڭ قاينار كوزىنە اينالىپ, ارزان ويىن-كۇلكىدەن گورى, ۇلتتىق يدەياعا قىزمەت ەتەتىن توپىراعىمىزدان تامىر العان ءتول باعدارلامالاردى مولايتۋ قاجەت» دەگەن پىكىرىنە الىپ-قوسارىمىز جوق.

ءسوز – تاريح تارالعىسى, قاعاز بەتىندەگى ءمور. سول ارقىلى گازەت-جۋرنالدار كەڭىستىكتە ءوزىنىڭ باع­دارىن سىزدى. الاش ارىستارى ءسوز ۇستاعان سەركەلەر, قالام­نىڭ قاسيەتىن ۇعىنعان كەمەل اقىل يەلەرى بولدى. «ايقاپ», «قازاق» سىندى بايىرعى باسىلىم­دار مەن سونىڭ جولىن جالعاعان «ەڭ­بەكشى قازاق» سىندى گازەتتەر ۇلت­تىڭ ءسوزىن سويلەدى, جوعىن جوق­تادى. ولار سوزگە ۇلكەن جاۋاپ­كەر­شىلىكپەن قاراپ, قالامعا ادال­دى­عى­مەن قاتارىنان وق بويى وزا شاپتى. قازاق جۋر­ناليستەرى كەڭەس­تىك كەزەڭدە استار­لاپ بولسا دا اقيقاتىن ايتىپ, ۇلت رۋحىن وياتىپ, قاراشا حا­لىققا قالت­قىسىز قىزمەت اتقاردى. قىزىل تسەنزۋرانىڭ قاقپانىنا ىلىك­پەي, جەتەر جەرىنە جەتكىزىپ جازدى. شاربولاتتاي شامىر­قا­نىپ سوي­لەپ, شىندىقتىڭ شى­راقشى­سى­نا اينالعان شەراعاڭدار تۋرا سويلەدى, شىمشىپ ايتتى. جامپوز جۋرناليستەرىمىز تاۋەل­سىزدىك تۇ­سىندا دا ۇلتتىق سانا­نىڭ ورنى­عۋىنا, مەملەكەت ىرگەتا­سى­نىڭ بەكۋىنە ولشەۋسىز ۇلەس قوسىپ كەلەدى. سوندىقتان پاراسات-پايىم­نىڭ كوشىن باستاعان پۋبلي­تسيستيكا «كوسەمسوز» اتالدى. بۇل ورايدا بۇقارانىڭ كوكە­يىندە بۇگىپ جاتقان سان قيلى دۇ­نيە­لەردى مىنبەگە جەتكىزۋدى ماقسات ەتكەن باق وكىلدەرىنىڭ ەڭبەگى ەرەن.

ارينە جاۋىردى جابا توقىماساق, ايتار وي, تۇيتكىلدى ماسەلە دە جوق ەمەس. جاھاندانۋ زامانىنىڭ اقپاراتتىق اعىنى حالقىمىزدىڭ عاسىرلار بويى ارداقتاعان قۇندىلىقتارىن قۇنسىز­دان­دىرىپ, ۇلتتىق بەت-بەينەسىنە سەلكەۋ ءتۇسىرىپ, ارنالى ءداستۇرىمىزدىڭ ار­قاۋىن سەتىنەتە باستاعانى شىندىق. سونىڭ ىشىندە ءسوز دە قۇنسىزداندى, سەنىم­گە سەلكەۋ ءتۇستى. اۋزى دۋالى, ءسوزى ءۋالى, بايلامى ءباتۋالى كىسىنىڭ سوزى­نە توقتاۋ ازايدى. جالعان سويلەپ, جالا جابۋدى ادەتكە اينالدىرۋ, ويدان قۇ­راعانىن تەكسەرمەي كوشىرگەنى ءۇشىن دە, ونى قايتا وشىرگەنى ءۇشىن دە اۋىز­باستىرىق الۋ كاسىپ بولدى. سالي­قالى ءسوز ادۋىندى ايقايعا ۇلاستى, ادام مەن ايقاي ارا­لاستى, ايتۋشى مەن تىڭداۋشى اداس­تى. ۇران سالىپ, بىلەك سىبانىپ, زاھارىن توگىپ وتىر­عان بۇگىنگى ۆير­تۋالدى قاھارمان ءوزى­نىڭ اتا-اناسى مەن وتباسىنىڭ, قاسىن­دا وتىرعان دوسى مەن قۇدايى كور­­شى­سىنىڭ باسىندا نە جاعداي بولىپ جات­قانىن سەزىنبەۋى – ونىڭ جەلىگە دەپ الەمدىك تورعا ابدەن شىرما­لىپ, ا.چەحوۆتىڭ «قۇنداقتاۋلى ادامى­نىڭ» جاڭا تۇرپاتتى بەينەسىنە اينال­عانىن كورسەتەدى. سۇرىپتاۋسىز كەلگەن سۇرقاي اقپارات توپانى تولاس­تاماي ۇدەپ, نەبىر قاۋىپ-قاتەر, اپات تۋرا­لى دەگبىردى الاتىن ءدۇبىردىڭ دابىلى سو­عىل­عان سايىن اشقاراقتانعان جە­لى دە جەلىك­تىرىپ الادى. قاراپ تۇر­ساڭىز, جەلى – جەلوكپەنىڭ سوزىنە, جەلىك­­تىڭ كوزىنە اينالىپ بارادى. الەم­­دەگى ءتۇرلى وقيعالاردى سول مەزەت­تە اينادان قاراعانداي تاماشالاپ بەيجاي قا­بىل­دايتىن بۇگىنگى تۇتىنۋ­شى تۇ­يىق جەلىنىڭ تۇتقىنىنا اينا­لا باس­تا­­عان­داي. بۇل ءۇردىس ادامدى ادەت­تەگى جىلى اعىمدى جاڭالىققا سەلت ەت­پەي­­تىن, كەرىسىنشە ۇرەيلى دە دابىرالى شىن­دىقتارعا قۇمارتىپ جۇيكەسى قاناعات تاباتىن اۋىتقۋشىلىققا اكە­لەدى. وسىدان بارىپ بۇگىنگى بۋىن اي­نا­لاسىنا, ءتىپتى وزىنە دە زەر سالمايتىن سامارقاۋ, سانا-تۇيسىگىن تۇسىنىكسىز ۇرەي بيلەگەن بويكۇيەز, ازاماتتىق  جى­گەرى ءالسىز بوركەمىك, قاتال دا تاسباۋىر بولىپ كەتپەي مە دەگەن وي الاڭداتادى. ۆيرۋس ءتاندى, ءسوز سانانى جارالايدى دەسەك, الەمدى جايلاعان جۇقپالى دەرت كەلەر-كەتەر, ساناعا تۇسكەن وسىناۋ سالدارلى سىرقاتتان ايىعا الامىز با؟

قازىر ۇيالى تەلەفون ۇستاعان كەز كەلگەن ادام اقپارات تاراتۋشى. سۋرەتكە تۇسىرەدى, الەۋمەتتىك جەلىگە ايقايلاتىپ تۇرىپ سالادى. ءارى قاراي ءمان-جايدىڭ اق-قاراسىن ايىرۋ, ماسەلەنىڭ وڭ-سولىن انىقتاۋ كۇردەلى جۇمىس. قىم-قۋىت اقپارات مايدانىندا مايدان قىل سۋىرعانداي سەنىمدى دەرەكتەر ۇسىنۋ وڭاي شارۋا ەمەس. شىنايى قالامگەرلەردىڭ الدىن وراپ, حايپ قۋالاعاندار كوبەيە ءتۇستى. جالعان اقپاراتتار جەلكەنىن كوتەرىپ, وقىرمان تارتۋ پروتسەسى ءجۇردى. سول ساتتە حالىق ساليقالى ءسوزدى, سەنىمدى دەرەكتى قاجەت ەتتى, حايپ ەمەس, بايىپ كەرەكتىگىن ءتۇسىندى.

وسىنداي كەزەڭدە گازەت شى­عارۋ, جۋرناليست بولۋ دا قيىن ەكەنى بەلگىلى. سوعان قاراماستان, ءبىزدىڭ ارىپتەستەرىمىز ادەتتەگىدەي العى شەپتە! پاندەميا ءورشىپ تۇر­عان ساتتە تىلشىلەردىڭ جان­قيار­لى­عى, دارىگەرلەرمەن ءبىر ساپتا ءجۇرىپ, اق­پارات تاراتۋى سونىڭ ايعاعى. قان­شاما جۋرناليست ىندەتتى جۇقتىرىپ السا دا, قولىنان قالامىن تاستاعان جوق. ماماندىعىنا ادالدىق تانىتىپ, وقىرمان الدىنداعى بورىشىن ويداعىداي اتقارۋعا تىرىسىپ كەلەدى. العاش رەت بەرىلىپ وتىرعان «حالىق العىسى» مەدالىن العاندار قاتارىن­دا كوپتەگەن ارىپتەسىمىزدىڭ بولۋى سونىڭ ايعاعى ىسپەتتى. دۇنيە ديدارىن­­داعى قىم-قيعاش قۇبىلىستارعا پىكىر قوسىپ, پايىم يلەۋىنەن وتكىزەتىن جانسەبىل جانداردىڭ جەتىستىكتەرى مۇنىمەن شەكتەلىپ قالماق ەمەس دەپ ويلايمىن.

ءسوزدىڭ كيەسىن سەزىنىپ, وعان سەرت بەرگەن قالام ۇستاعان قاۋىم­دى, بارشا جۋرناليستەردى بۇگىنگى ءتول مەرەكە­لەرىمەن قۇتتىق­تايمىن! جازارىڭىز كوپ, ارقا­لاعانىڭىز العىس بولسىن!

 

سوڭعى جاڭالىقتار