بۇل دۇنيەنىڭ ءبىز بىلمەيتىن جۇمباعى دا, سىرى دا كوپ. سونىڭ ءبىرى – ايان. ياكي, الداعى كۇندەرى ەلدىڭ, ءيا بولماسا, ءوزىڭىزدىڭ باسىڭىزدان وتەتىن وقيعالاردىڭ تۇسىڭىزگە ەنۋى.
ءبىر قىزىعى, مۇنداي تىلسىم قاسيەت جاراتۋشى يەمىز ەرەكشە قابىلەتتى ەتىپ جاراتقان اۋليە, كورىپكەل كىسىلەرگە عانا ەمەس, ءبىز سياقتى قاراپايىم جاندارعا دا ءتان بولىپ تابىلاتىن سياقتى.
وسى رەتتە سىزدەرگە ءوز باسىمنان وتكەن ءبىر قىزىق جايتتى ايتقىم كەلىپ وتىر.
...القيسسا, 1996 جىلى جازعىتۇرىم تۇسىمدە ءبىر سابىرلى, سىمباتتى, پاراساتتى كىسىنى كوردىم. ۇستىنە كيگەنى – جاپ-جاڭا كوستيۋم, اق كويلەك, گالستۋك.
كەشكى مەزگىل-اۋ دەيمىن, شاماسى. كەڭ كابينەتتە وتىرعان الگى كىسىنىڭ ۇستەلىندە كىتاپ وقۋعا, جازۋ-سىزۋعا جارىق تۇسىرەتىن جالعىز شام جانىپ تۇر.
ىشكە كىرگەنىمدى كورىپ, ورنىنان باياۋ كوتەرىلدى دە, ماعان قاراي جاقىندادى. سودان سوڭ الدەقانداي ءبىر سەنىم ارتقانداي قولىمدى قىسىپ, يەگىمەن اقىرىن عانا تەرەزە جاقتى نۇسقادى.
عاجاپ. الگى تەرەزەدەن الماتىنىڭ تەڭ جارتىسى كورىنەدى ەكەن. كوشە شامدارى جارقىراپ, سان ءتۇرلى تۇسكە ەنىپ, ەرەكشە كوز تارتادى. جۇرەگىم لۇپىلدەپ, ياپىر-اي, ءبىزدىڭ قالا قانداي سۇلۋ دەيمىن...
ءسويتىپ جاتىپ, ويانىپ كەتتىم.
سودان...
ارادا ەكى اپتاداي ۋاقىت وتكەندە الدەقانداي ءبىر شارۋامەن جىبەك جولى كوشەسىنىڭ بويىنداعى توعىز قاباتتى بيىك عيماراتقا بارا قالمايمىن با. ول كەزدە بۇل عيماراتتا بىرنەشە باسىلىمداردىڭ رەداكتسياسى بار ەدى. ۇزىنا بويى سوزىلعان قاراكولەڭكەلەۋ دالىزدە «پاراسات» جۋرنالىنىڭ باس رەداكتورى, كورنەكتى جازۋشى, دراماتۋرگ باققوجا مۇقاي اعامەن قاراما-قارسى ۇشىراسا كەتتىك.
− ءوي, قال قالاي؟ – دەدى ول كىسى ماعان ءبىر ءازىل ايتۋعا وقتالعانداي ەزۋ تارتىپ.
− جاقسى, − دەدىم مەن جىميىپ.
− قويشى-ەي! ءبىراز ۋاقىتتان بەرى جاعدايىم جاقسى دەگەن كىسىنى ءبىرىنشى رەت كەزدەستىرىپ تۇرمىن. وسى كۇنى كىمدى كورسەڭ دە «ويباي, اناۋ جەتپەيدى, مىناۋ جەتپەيدى» دەپ جىلاپ جىبەرەدى. ال سەن ءوزىڭ... قايداسىڭ قازىر؟
− «جەتى جارعى» باسپاسىندامىن.
− ءا-ءا, تۇسىنىكتى بولدى, − دەدى باكەڭ باسىن شۇلعىپ. ول كەزدە جاڭادان اشىلعان «جەتى جارعىنىڭ» جاعدايى, راسىندا دا, باسقالاردان كوش ىلگەرى ەدى. – قاي بولىمدەسىڭ؟
− «ادىلەت مينيسترلىگىنىڭ حابارشىسى» دەگەن ۆەدومستۆولىق جۋرنال شىعارامىز, اعا.
− ايلىعىڭ قالاي؟
− جاقسى.
− قالاماقىڭ شە؟
− وتە جاقسى!
− ءوي, سەن دە... – باكەڭ باسىن شايقادى. – دەگەنمەن, ءجۇرشى ءبىزدىڭ كابينەتكە. اسىقپاي وتىرىپ سويلەسەيىك.
سونى ايتتى دا, ول مەنى كابينەتىنە قاراي باستاي جونەلدى. ىشكە كىرگەن سوڭ, جۇمساق كرەسلوعا جايعاسا كەتىپ, ماعان قولىمەن ىمداپ ورىن ۇسىندى. سوسىن حاتشى قىزعا ەكى پيالا ءشاي الدىرىپ, مانادان بەرى كوڭىلىندە ىركىپ تۇرعان اڭگىمەسىنە كىرىستى.
− ەستىپ جۇرگەن شىعارسىڭ, «پاراساتتىڭ» كوركەمدىك دەڭگەيىن كوتەرەمىز دەپ, ءسوزدىڭ پارقىن تۇسىنەتىن ءوزىڭ سەكىلدى جاس قالامگەرلەردى جۇمىسقا شاقىرىپ جاتىرمىز...
مەن باكەڭنىڭ نە ايتپاق بولعانىن بىردەن ءتۇسىندىم دە, ىشىمنەن «اربا دا سىنباسىن, وگىز دە ولمەسىن» دەگەندەي ءبىر ايما-تايما جاۋاپ ىزدەي باستادىم. ول دا مەنىڭ وسى ويىمدى ءدوپ باسىپ:
− ءاي, بىراق... – دەپ اڭگىمەسىن ءۇزىپ, ويلانىپ قالدى. – مىنا تۇرىڭە قاراعاندا, سەن مۇندا كەلە قويمايتىن سياقتىسىڭ.
باكەڭنىڭ داۋسى قاتقىلداۋ شىقتى. بۇل كىسى كەيدە كوڭىلگە قاراماي, ويىنداعىسىن تىكە ايتا سالاتىن تالاپشىل, قاتاڭ باسشى دەگەندى بۇرىندا ەستىگەنىم بار-دى. سول ەسىمە ءتۇسىپ, ءۇنسىز قالدىم.
وسىدان كەيىنگى اڭگىمەمىز, راسىن ايتقاندا, ونشا جاراسا قويمادى.
− ايتسە دە, ويلانىپ كور, − دەدى باكەڭ.
كەنەت...
ورنىمنان تۇرا بەرگەنىم سول ەكەن, الگى كابينەتتىڭ ۇلكەن تەرەزەسىنەن اسەم الماتىنىڭ تەڭ جارتىسى كورىنىپ تۇرعانىن اڭعارىپ, اڭ-تاڭ بولدىم. اپىر-اي, قانداي تانىس كورىنىس! مەن مۇنى وتكەندە... تۇسىمدە... ءيا, ءيا, تۇسىمدە كورگەن جوق پا ەدىم...
سودان سوڭ جالت بۇرىلىپ, باكەڭە قارادىم. جاڭا قالاي بايقاماعانمىن؟ ۇستىندە – جاپ-جاڭا كوستيۋم, اق كويلەك, گالستۋك...
الگى ورىنعا سىلق ەتىپ قالاي وتىرا كەتكەنىمدى بىلمەيمىن. ەندى باكەڭ ماعان تاڭدانا قاراپ قالىپتى.
– جارايدى, اعا, − دەدىم كەنەت شەكەمنەن شىپ-شىپ شىققان تەردى الاقانىممەن ءسۇرتىپ. – كەلسەم, كەلەيىن...
مىنە, ءسويتىپ كۇتپەگەن جەردەن «پاراسات» جۋرنالىنىڭ قىزمەتكەرى بولىپ شىعا كەلدىم.
ارينە مۇنداي وقيعاعا سەنە قويۋدىڭ ءوزى قيىن شىعار. بىراق يمانداي شىنىم. ءبىر اۋىز وتىرىگى جوق. ءدال سولاي بولعانى اقيقات.
اعىمنان جارىلىپ, العاش رەت سىزدەرگە ايتىپ وتىرمىن. باققوجا اعاعا دا بۇل تۋرالى ءتىس جارعان ەمەسپىن. بىراق الدا-جالدا ايتا قالعان كۇننىڭ وزىندە دە, ول كىسىنىڭ ازىلگە اينالدىرىپ, باسىن شايقاپ, كۇلىپ كەتە بەرەتىنىنە كۇمانىم جوق-تى...
* * *
رەسپۋبليكالىق «پاراسات» جۋرنالى سول جىلدارى, شىن مانىندە, جازۋشى, دراماتۋرگ, پۋبليتسيست باققوجا مۇقايدىڭ شىعارماشىلىق مەكتەبى ىسپەتتى ەدى.
وندا قاليحان ىسقاقوۆ, زاكىر اساباەۆ سەكىلدى كورنەكتى قالامگەرلەرمەن بىرگە قالي سارسەنباي, تالاپتان احمەتجان, ءامىرحان بالقىبەك, جاراس سارسەك سەكىلدى تالانتتى جاستار قىزمەت ىستەدى.
جۋرنال قالىڭ وقىرمان قاۋىمنىڭ ىستىق ىقىلاسىنا بولەنىپ, تارالىمى تەز وسە باستادى.
قاليحان اعانىڭ كوركەم ەسسەلەرى, زاكەڭنىڭ استارلى پۋبليتسيستيكالىق توپتامالارى, قاليدىڭ ونەر الەمى تۋرالى سىرشىل تولعاۋلارى, تالاپتاننىڭ جازۋشى, دراماتۋرگ اكىم تارازيمەن جۇرگىزگەن اڭگىمە-سۇحباتتارى, ءامىرحاننىڭ تاريحي-ادەبي زەرتتەۋلەرى, جاراستىڭ وتكىر دە وزەكتى ماقالالارى بىرىنەن سوڭ ءبىرى جارىق كورىپ, سەنساتسيا تۋدىرىپ جاتتى.
ارا-تۇرا باققوجا اعامەن ىسساپارلارعا بىرگە شىعىپ, ەل تانىپ, جەر كورىپ جۇردىك. سولاردىڭ ءبىرى بۇگىنگە دەيىن كوز الدىمدا...
* * *
ەكى مىڭىنشى جىلدىڭ قوڭىر كۇزى. جول ۇستىندەمىز. باعىتىمىز – وڭتۇستىكتەگى وبلىستار, ماقساتىمىز – «پاراسات» جۋرنالىنىڭ وقىرماندارىمەن جۇزدەسۋ.
ءبىز الماتىدان الىستاعان سايىن قوڭىر كۇزدىڭ رەڭى وزگەرىپ, الدىمىزداعى جازىق دالانىڭ سارى بوياۋى كوبەيە باستادى. تاپ جازداعىداي سارىتاپ ىستىق بولماعانىمەن, كۇننىڭ قىزۋى مولايىپ, جەڭىل ماشينانىڭ ىشىندە ماۋجىراپ, قالعىپ-مۇلگىپ كەلەمىز. كەنەت باكەڭ داۋسىن باياۋ سوزىپ, كۇزگى دالانىڭ سىرشىل اۋەنىندەي ساعىنىشقا, نازىك مۇڭعا تولى ءبىر انگە باستى...
سەن ەدىڭ ەرتەمەنەن-اۋ, قوزى اعىتقان,
مەن ەدىم بوز جورعامەن وراعىتقان, ەركەم-اي...
اۋەلدە الىستان ءۇزىلىپ-تالىپ, تاۋ جاقتان ەسكەن قوڭىر سامالمەن بىرگە شالقىعانداي كورىنگەن اۋەننىڭ ءسوزى ەندى-ەندى قۇلاعىمىزعا جەتىپ, كوزىمىزدى اشتىق...
ەلەڭ-الاڭدا ويانىپ, جەلىدەگى قوزىلاردى اعىتىپ جۇرگەن مۇڭلىق قىز بەن الدەقايدان بوز جورعاسىن ويناقتاتىپ شىعا كەلگەن سەرى جىگىتتىڭ ەلەسى پايدا بولادى قيالىمىزدا. سوناۋ ءبىر ەستە جوق ەسكى زامانالاردان بەرى جۇرەكتەن-جۇرەككە جەتىپ, تىڭداۋشىنىڭ كوڭىلىن ەلجىرەتىپ كەلە جاتقان قانداي عاجاپ ءان ەدى, شىركىن...
قول سوزىم جەردە تۇرسا دا ءبىر-بىرىنە جەتە الماي, ارماندا وتكەن قوس عاشىق كىم؟ قاي كەزدە, قانداي زاماندا ءومىر سۇرگەن؟..
وسى ءبىر ءان كوڭىل ايدىنىن تولقىتىپ, كوپكە شەيىن ءۇنسىز وتىردىق. ءتىپتى كۇن باتىپ, قاس قارايا باستاعانىن دا كەش اڭعارىپپىز.
كەنەت قارسى الدىمىزدان سامالاداي جارقىراپ تىزبەك-تىزبەك شامدار كورىندى.
− بۇل قاي جەر؟ – دەدى باكەڭ ەلەڭ ەتە قالىپ.
الدىڭعى جاققا قاراپ, اقىرتوبەگە جەتىپ قالعانىمىزدى ءبىر-اق اڭدادىم. بۇل – كۇرە جولدىڭ قوس قاپتالىنا تىزىلە قونعان اسۇيلەردىڭ شامدارى ەدى. كوڭىلى قالاپ, قالتاسى كوتەرگەن جولاۋشى وسىندا توقتاپ, اس-اۋقات ءىشىپ, الدەنىپ الاتىن.
الايدا ءاسۇي دەگەن اتى بولماسا, ولاردىڭ دەنى ۋاقىتشا ورنالاسقان ۆاگون ۇيلەر ەدى. نارىق قىسپاعىنان قىسىلىپ-قىمتىرىلىپ, كۇنكورىس قامىنا كىرىسكەن جەرگىلىكتى جۇرتتىڭ ازىرگە تاپقان بار امالى دا وسى – كۇرە جولدىڭ بويىندا كۇندىز-ءتۇنى جولاۋشىلارعا اس قامداپ, تابىس تابۋ.
− ا-ا, − دەدى باكەڭ باسىن شۇلعىپ. – ەندى ءتۇسىندىم... بالكىم, ءبىز دە وسىندا توقتاپ, ىستىق سورپا ىشەرمىز.
− وي, اعا, بۇل جەرگە كوبىنە جۇك ماشينالارى توقتايدى, − دەدىك ءبىز كەجەگەمىز كەيىن تارتىپ.
− نەسى بار, ولاردىڭ جۇرگىزۋشىلەرىمەن اڭگىمەلەسەمىز. ۇنەمى الىس ساپارلارعا شىعاتىن كىسىلەردىڭ كورگەن-بىلگەندەرى كوپ بولادى.
− ەندى ءبىر ساعاتتان سوڭ تاراز قالاسىنا دا جەتەمىز عوي!
− جوق, جىگىتتەر, وسىندا تۇسەيىك...
قاز-قاتار تىزىلگەن ۆاگون-ۇيلەردىڭ ءبىرىنىڭ الدىنا كەلىپ توقتادىق. كەشكى قوڭىر سالقىن اۋادا كەرىلىپ-سوزىلىپ, بويىمىزدىڭ قۇرىس-تىرىسىن جازىپ الدىق. سودان سوڭ ۆاگون ءۇيدىڭ الدىنداعى قۇراق كورپەشە توسەلگەن ساكىنىڭ ۇستىنە شىعىپ, ءبىر-ءبىر جاستىقتى قولتىعىمىزعا قىسىپ, قيسايا كەتتىك. اسحانانىڭ يەسى كوپتەن كۇتكەن سىيلى قوناقتارى كەلگەندەي قۋانىپ, زىر جۇگىرىپ ءجۇر. باكەڭ دە ولارمەن ەجەلدەن تانىس كىسى سياقتى ەمەن-جارقىن اڭگىمەلەسىپ, اۋىل-ايماقتىڭ اماندىعىن تۇك قويماي سۇراپ جاتىر.
ءبىر كەزدە ۆاگون ۇيدەن سۇڭعاق بويلى, اققۇباشا كەلگەن تالدىرماش قىز شىعىپ, تاماققا تاپسىرىس الا باستادى. مولدىرەگەن بوتا كوزدەرىن تومەن سالىپ, كىسىگە تۋرا قاراماي, اقىرىن عانا سويلەيدى ەكەن.
− قاراعىم, سەن بۇل اۋىلدىڭ قىزى ەمەسسىڭ عوي, سولاي ما؟! دەدى باكەڭ وعان زەيىن سالا قاراپ.
− ءيا... − قىز ۇياڭ عانا ءۇن قاتتى.
− شاماسى, قىزىلوردا جاقتان كەلگەن بولۋىڭ كەرەك.
قولىنداعى ءبىر ءتىلىم قاعازعا ءبىزدىڭ «تاپسىرىسىمىزدى» جازىپ الۋعا كىرىسكەن قىز ءسال ەزۋ تارتىپ, باكەڭە تاڭدانا قارادى.
− ءيا. شيەلىدەنمىن.
− بۇل جاقتا اپا-جەزدەڭ بار ما؟
− ءيا.
− دەمەك, مىناۋ اسحانا جەزدەڭدىكى بولدى عوي.
− ءيا. جەزدەمدىكى... قانداي تاماققا تاپسىرىس بەرەسىزدەر؟..
− اتىڭ كىم, اينالايىن.
− انار.
− جىگىتتەر, − دەدى سودان سوڭ باكەڭ بىزگە قاراپ. –تاماققا كوپتەۋ ەتىپ تاپسىرىس بەرىڭدەر. انار قارىنداسىم اكەلەتىن استىڭ ءدامدى بولاتىنىنا مەن سەنەمىن.
ءبىز ەندى جىمىڭداپ, ءبىر-بىرىمىزگە قارادىق.
− بولىڭدار-ەي, − دەدى باققوجا اعا اسىقتىرىپ. – رەداكتسيانىڭ ىسساپارعا بولگەن اقشاسى جەتەدى.
سودان سوڭ ءبىزدىڭ تەز جاۋاپ قاتا قويماي, بوگەلىپ قالعانىمىزدى ۇناتپاعانداي:
− بۇلارعا ۇلكەن-ۇلكەن كەسەمەن ىستىق-ىستىق سورپا جانە ۇيمە تاباق ەتىپ قۋىرداق اكەل, − دەدى.
− جارايدى.
قىز جىميىپ كۇلدى دە, اسۇيگە قاراي بەتتەدى.
ال ءبىز:
− وي, باكە-اي, ءسىزدىڭ قارىنداسىڭىزدىڭ قولىنان اس ىشەمىز دەپ ءبىزدىڭ قارنىمىز جارىلاتىن بولدى عوي, − دەپ, ويىن-شىنى ارالاس باققوجا اعاعا «وكپەلەپ» جاتىرمىز.
− بىلەم, − دەدى باكەڭ ك ۇلىپ. – تارازدا تاماشا-تاماشا مەيرامحانالار بار. اسىقپاساڭدار, وعان دا اپارامىن. بىراق مىناۋ جول ۇستىندەگى ەلگە از دا بولسا كومەگىمىز ءتيسىن... كۇندىز-ءتۇنى تاماق ازىرلەپ, قاي جولاۋشى بۇرىلادى دەپ ەكى كوزى ءتورت بولىپ وتىرعان جوق پا.
ازدان سوڭ انار بىزگە ىستىق سورپا الىپ كەلدى.
− وتكەن جىلى الماتىعا وقۋعا بارىپ پا ەڭ؟ – دەپ باكەڭ ودان تاعى دا جاۋاپ الۋعا كوشتى.
− ءيا, − دەدى انار اقىرىن عانا.
− قازپي-گە تاپسىردىڭ با, الدە جەنپي-گە مە؟
− قازپي-گە...
− سوڭعى ەمتيحاننان وتە الماي قالدىڭ عوي, ءا؟
− وي, اعاي, ءسىز ونى قايدان بىلەسىز؟
قاراقاتتاي جانارى كەڭ اشىلىپ, انار تاڭدانىپ قالدى.
− بىلەم, − دەپ جىميدى باكەڭ. – بيىل تاعى دا سول ينستيتۋتقا, تاعى دا سول فاكۋلتەتكە بارامىن دەپ جۇرگەنىڭدى دە بىلەمىن.
انار ەندى, ودان سايىن تاڭىرقاپ, «اعا, ءسىزدىڭ كورىپكەلدىگىڭىزگە باس يمەسكە امالىم جوق» دەگەندەي ءۇنسىز تۇر.
− جۇمىستان قولىڭ بوساعان ۋاقىتتا كىتاپ وقىپ, دايىندالىپ ءجۇرسىڭ بە؟ –دەدى باكەڭ ەندى اعالىق قامقور كوڭىلمەن.
− ءيا...
بىراق وقۋعا تۇسۋگە دايىندالىپ جۇرگەنىنە وزگە تۇگىلى, ءوزى دە سەنبەيتىندەي قىزدىڭ ەرنى ءسال عانا جىبىر ەتە قالدى.
− جاقسىلاپ دايىندال, − دەدى باكەڭ. – سەن قالايدا وقۋعا ءتۇسىپ, جوعارى ءبىلىم الۋىڭ كەرەك. بولاشاعىڭ ءالى الدا.
باكەڭ ايتقانداي, انار قارىنداسىمىز پىسىرگەن اس, راسىندا دا, ءدامدى بولدى ما, الدە اسۇيدەگىلەردىڭ قوناقجاي پەيىلىنە ريزا بولدىق پا, بىلمەيمىن ءبىز ۇيمە تاباق قۋىرداقتى قالاي جەپ قويعانىمىزدى ءتىپتى, سەزبەي دە قالدىق. قوشتاساردا باققوجا اعا اناردىڭ اپكەسىنە ارنايى بۇرىلىپ:
− كۇندىز-ءتۇنى قارا جۇمىسقا جەگىپ, قىز بالانىڭ باعىن بايلاماڭىزدار, − دەپ بۇرىننان تانىس جانداي قولقا سالىپ جاتتى. – جوعارى وقۋ ورنىنا ءتۇسۋ ءۇشىن كوپ وقىپ, دايىندالۋى كەرەك.
− ءيا, ارينە − دەيدى اناردىڭ اپكەسى باسىن يزەپ. – ونى ءوزىمىز دە ويلاپ ءجۇرمىز عوي. بىراق مىنا جەردەن ازىن-اۋلاق تابىس تاپسا, ەرتەڭ ءوزىنىڭ قاجەتىنە جاراتار دەيمىز دە...
− كۇرە جولدىڭ بويىمەن كىمدەر جۇرمەيدى دەيسىز, − دەپ باققوجا اعا قاسىن كەردى. – «مال الاسى سىرتىندا, ادام الاسى ىشىندە» دەگەن... انار سەكىلدى جاپ-جاس, كورىكتى, اقىلدى قىزعا كوز سۇعىن قادايتىندار كوپ شىعار. سوندىقتان ەرتەرەك وقۋعا ءتۇسىپ, ءبىلىم الىپ, قۇتتى ورنىنا قونعانى ابزال...
− ءبىزدىڭ دە تىلەگىمىز سول, − دەدى اناردىڭ اپكەسى كوزىنە جاس الىپ.
* * *
ىمىرت قاراڭعىلىعى قويۋلانا تۇسكەن. كۇرە جولدىڭ بويىمەن ەرسىلى-قارسىلى اعىلعان ماشينالاردىڭ جارىعى القاراكوك اسپان ءتوسىن ءتىلىپ اققان قۇيرىقتى جۇلدىزدارعا ۇقسايدى. باققوجا اعا ءۇنسىز. ماعان ول الداعى كۇندەردە جازاتىن جاڭا شىعارماسىنىڭ جەلىسىن ويلاپ كەلە جاتقانداي كورىندى. «پەسا جازاتىن بولار؟.. − دەيمىن ىشتەي قىزىعىپ. − جاڭاعى اسحاناداعى اڭگىمەنىڭ ءوزى ءبىر پەساعا ارقاۋ بولادى ەمەس پە».
...كۇرە جولدىڭ بويىنداعى ۆاگون ۇيلەر. كۇندىز-ءتۇنى اس قامداپ, ءارى-بەرى اعىلىپ ءوتىپ جاتقان جولاۋشىلارعا قاراپ وتىرعان قاراپايىم جاندار. انە, ولاردىڭ ىشىندە الدەقايدان مۇلدە باسقا الەمنەن اداسىپ كەلگەن اققۋداي سۇلۋ قىز ءجۇر...
− اعا, − دەدىم.
ءۇنسىز وتىرعان باكەڭ:
− ا-ا, − دەدى ۇيقىدان ويانعانداي سەلك ەتىپ.
− جاڭاعى كىسىلەردىڭ تىرشىلىگى ءبىر پەساعا جۇك بولاتىن سياقتى عوي. جول بويىنداعى ۆاگون اسحانالار تاپتىرمايتىن دەكوراتسيا, ال ولارعا كەلىپ-كەتىپ جاتقان جولاۋشىلار ءارتۇرلى كەيىپكەرلەر ەمەس پە؟!.
− ارينە − دەدى باكەڭ. – بىراق پەساعا كونفليكت, ياكي شيەلەنىس, تالاس-تارتىس قاجەت. ايتالىق جاڭاعى قاراپايىم جانداردىڭ ومىرىندەگى ءبىر ەرەكشە كۇن ارقاۋ بولۋى مۇمكىن...
ول تاعى دا ويلانىپ, ءۇنسىز قالدى. الدىمىزدان سامالاداي جارقىراپ تاراز قالاسىنىڭ وتتارى كورىندى.
* * *
...ءيا-ءا, سودان بەرى دە بۇل جولمەن تالاي رەت ءجۇرىپ ءوتتىم. اقىرتوبەدەگى باياعى ۆاگون ۇيلەر جوق قازىر. ولاردىڭ ورنىنا ءارتۇرلى كافە, مەيرامحانالار سالىنعان. وسىدان كوپ جىل بۇرىن ءوزىمىز توقتاپ, تاماق ىشكەن اسحانا قاي تۇستا ەدى؟ ول جەردەن قازىر قانداي كافە, ءيا بولماسا, رەستوران بوي كوتەردى ەكەن؟ ال يەسى... سول بۇرىنعى كىسىلەر مە ەكەن دەپ ويلايمىن.
بىراق ادەيى توقتاپ, ىزدەستىرىپ كورگەن ەمەسپىن. ويتكەنى سول باياعى انار قىز الدىمنان ك ۇلىمسىرەپ شىعىپ: «باققوجا اعام قايدا؟» دەسە, نە دەپ جاۋاپ بەرمەكپىن.
اياۋلى ازامات, قازاقستان رەسپۋبليكاسى مەملەكەتتىك سىيلىعىنىڭ لاۋرەاتى, كورنەكتى جازۋشى, دراماتۋرگ باققوجا مۇقاي اعامىز ەرتەرەك دۇنيەدەن ءوتىپ كەتتى دەپ قالاي ايتپاقپىن...
نۇرعالي وراز,
«ەگەمەن قازاقستان»
