ادەبيەت • 02 اقپان, 2018

مارال ىسقاقباي - بەكزات سۋرەتكەر

1531 رەت
كورسەتىلدى
16 مين
وقۋ ءۇشىن

بۇگىنگى كۇنى سەكسەننىڭ سەڭگىرىنە كوتەرىلىپ وتىرعان جازۋشى اعام مارال ىسقاقبايدىڭ ۇلكەندى-كىشىلى شىعارمالارىن قايتا وقىدىم. الدى وسىدان قىرىق-ەلۋ جىل بۇرىن جازىلسا دا, ەش ەسكىرمەگەن. ەڭ باستىسى – ول وسى كەلەلى دە كەمەل شىعارمالارىندا ءوز باسى مەن كەيىپكەرلەرى قانداي قوعامدا عۇمىر كەشتى, قالاي ءومىر ءسۇردى, نە ءبىتىردى, قانداي ادام ەكەندىكتەرىنە جاقسى جاۋاپ بەرگەن. ناق وسى تۇرعىدان كەلسەك, ول العاشقى قادامدارىنان باستاپ-اق ادەبيەتتىڭ ءوز ادامى, ءتول قولتاڭباسى ايقىن شەبەر, ءتىلى تازا, ءدىلى دارقان باتىل دا بەكزات سۋرەتكەر. اللا تاعالا جومارت قابىلەت دارىتسا,  ءوز باسىڭ سول تالانتىڭدى تۇسىنە باعالاپ, قادىرلەپ, قۋاتىن بارىنشا اشىپ, شۋاعىن شاشىپ پايدالانساڭ, جاقسى شىعارما تۋى سونشالىقتى قيىن دا ەمەس. الايدا تۇلا بويى تەكتى, سويى تاربيەلى سۋرەتكەرگە مۇنىڭ ءوزى دە از. سوندىقتان دا شىعارماسىن قاراقان باس قامى ءۇشىن ەمەس, حالقى ءۇشىن جازعاندىقتان ول ءومىر مەن ونەردەگى قايسى ءبىر قادامىندا دا باتىلدىققا بارىپ, بەكزاتتىق ءبىتىم تانىتىپ كەلەدى.

 

مارال ىسقاقباي - بەكزات سۋرەتكەر

ءبىز سۋرەتكەر مارال ىسقاق­باي­ ۇلى­نىڭ مۇنداي باتىل بەكزاتتىعىن نەدەن كورەمىز؟ ول – بىزدىڭشە, تۇبەگەيلى تا­قىرىپ تاۋىپ, سونى تەرەڭ يگەرۋدە عانا ەمەس, تاۋەلسىز يگەرۋدە. بۇل – ياعني تاقىرىپقا ادەبيەت, ونەر تالابىنان  كەلىپ, كەلەشەكتىڭ تالعامىنان تابىلۋ. ال بۇل – نەنى جازساڭ دا, بۇرىن مىڭ رەت يگەرىلگەن  كەندى قازساڭ دا, جا­ڭالىق – مارجان تابۋ, تاڭداپ العان تاقىرىبىڭدى: كەيىپكەردىڭ سۇلۋلىعى مەن سۇمدىعىن دا, ءومىردىڭ ادىلەتسىزدىگى مەن شىندىعىن دا ءولىپ-وشە كۇيىپ-ءسۇيىپ جازۋ – جالىن بولىپ جانۋ. جاي قاعاز شيمايتىن جان بولىپ قالماي, جۇرەك نۇرىڭدى قۇيىپ, ادەبي ەرلىك جاساۋ – قۇرباندىققا بارۋ.

مىنە, وسىنداي تالاپ-تالانتپەن, شا­­­بىت-تالعاممەن جازعاندىقتان با­تىل دا بەكزات سۋرەتكەر مارال ىس­­قاق­­­­باي ۇلىنىڭ ءاربىر شىعارماسى جەن­تەك-جەنتەك كەن رۋداسى بولىپ قال­ماي, قۇرىش بولىپ قۇيىلعان دەسەك قاتەلەسپەيمىز. جاعىمدى كەيىپكەرلەرى ەركەك بولىپ  تۋعان قالپىندا قالماي, ەر ادامدارعا, قىز-ايەلدەرى ۇرعاشى بولىپ قالماي, اسىل اناعا, اردا ارۋلارعا اينالسا, ول بەدەرلەگەن وت سەزىمدەر دە – جالاڭ ءناپسى قۇشتارلىعى ەمەس, ءمولدىر دە مازداق ماحاببات بولىپ تۇزىلگەن. ول بەينەلەگەن تاريح تا تاريحتىڭ وتكەنگە, ءوزى بيلىك ەتكەن كەزەڭگە ەمەس, «بۇگىن مەن كەلەشەككە قىزمەت ەتەتىنىن» ء(ابىش كەكىلباي) ايعاقتاپ, ولمەس نار ۇعىمعا, جارقىن تاعىلىمعا ۇلاسقان. ول بەينەلەگەن كەشەگى كۇندەر مەن  بۇگىنگى كۇندەر دە وقىپ بىتكەن سوڭ ۇمىتىلىپ قالمايتىن, جاندى, جاسامپاز, وقىعان سەنىڭ كوكىرەگىڭنەن كوشپەي, وشپەي ءومىر سۇ­رە بەرەتىن كوركەم  كەشەگى كۇندەر مەن بۇگىنگى كۇندەر. ءبىز ەگەر ءاربىر شىن, شىنايى شىعارمانىڭ تولايىم جا­ڭا, جازۋشى جۇرەگىن جارىپ شىعىپ جا­رالعان جەكە ءبىر الەم ەكەنىن, ونىڭ ءون ­بويىندا اۆتورى بويىندا, سويىندا, ويىن­دا جوق بىردە-ءبىر ءسوز, تولقىن مەن ءورت, الەۋمەتتىك دەرت پەن سۋرەتكەرلىك سەرت كەزدەسپەسىن ەسكەرسەك, مارال ىسقاقباي ۇلىنىڭ ءبىز وقىعان قايسىبىر اڭگىمەسى  مەن پوۆەستەرى دە, روماندارى مەن, ءتىپتى سىن ماقالالارى دا ونىڭ قاشاندا ار الدىندا تابانى تايمايتىن, باتىل, قانداي دا ءبىر دار الدىندا دا دىرىلدەمەيتىن بەكزات سۋرەتكەر ەكەنىن كورسەتەدى دەسەك جاڭىلماسپىز.

* * *

«قازات قۇيقىلجىعان قۇس ۇنىنەن ويان­دى. كۇندە ەستىلمەيتىن توسىن ءۇن بۇگىن نەگە قۇلقىن سارىدەن ۇيقى بۇز­عانىن اۋەلدە تۇسىنگەن جوق. ءتاتتى ۇي­قىسىن قيا الماي, ماۋجىراپ جاتىپ, قۇلاعىن سيقىرلى اۋەنگە ەرىكسىز توس­قان. بوزالا تاڭنىڭ سۇلۋ كوركىنە تاڭ­دانىپ, تالىپ ءتۇسىپ وتىرعان ءانشى قۇس تاڭدايىن ءۇستى-ۇستىنە قاعىپ, ىشەگىن  ۇزاق-ۇزاق تارتادى. ول ءۇنى اعىل-تەگىل ءان بولىپ توگىلىپ, قۇلاق قۇرىشىن قان­دىرادى...».

جازۋشىنىڭ قازىرگى كۇن تىنىسىن ار­قاۋ ەتكەن «عاشىق بوپ كورمەگەن كەلىن­شەك» پوۆەسى وسىلاي باستالادى.

قازات, ءسويتىپ بۇگىن ەرتە وياندى. بۇ­عان سەبەپ – كۋرورتقا كەلگەندىگى, ىس­تىق­كول بويىنىڭ بوزالا تاڭداعى كەرەمەت كوركى, سونى جىرلاعان قۇستىڭ قۇيقىلجىعان ءانى عانا ما؟ جوق. جۇرە­گىنە عاشىقتىق وتى تۇسكەندىكتەن. ال عا­شىق بولىپ قالعان ادامعا – كورىك­تى تا­بيعاتتى ايتپاعاندا, كۇللى دۇنيە سۇلۋ.

وزگەلەردە ۇشىراسپاس ءبىر بولەكشە تار­تىمدىلىعى, «سيقىرى» بار سۇلۋلار بولادى. ءبىر كورگەننەن  ۇناتۋ ءوز الدىنا, عاشىق بوپ قالاسىڭ. قىرعىز كەلىنشەگى ءبۇبيا ناق سونداي سۇلۋ سياق­تى. مۇنداي سۇلۋلىقتى مولدىرەتىپ جەتكىزۋ ءۇشىن جازۋشىعا شىن شەبەرلىك, بەكزات سۋرەتكەرلىك كەرەك. وسىنى اڭعارتاتىن ءبىر-اق دەتال-ءۇزىندىنى العا تارتالىقشى:

«–قىزىقسىڭ سەن, ءبۇبيا. ءوزىڭ ونى سۇي­مەيمىن دەيسىڭ. ءسويتىپ وتىرىپ  ابىرويىن ويلايسىڭ.

– نەگە ويلامايىن. بالالارىمنىڭ اكە­سى ەمەس پە ول! شاڭىراعىمنىڭ يەسى ەمەس پە؟

– ونە بويى ەل كوزىنەن جاسقانىپ جۇرەتىنىڭ دە سول ەرمەك ءۇشىن بە؟ 

– ەرمەك ءۇشىن دە, ءوزىم ءۇشىن دە. ار­تىق ءسوزدىڭ ماعان كەرەگى نە؟ بالا-شا­عام بار, اعايىن-تۋعان بار, جولداس-جورام بار – سولاردىڭ كوزىنە تۋرا قا­راۋىم ءۇشىن بويىمدى باقپاسام, كىم بول­عانىم؟!».

مىناداي ادامگەرشىلىك يەسى, مىناداي مادەنيەتتى ايەلدىڭ سۇلۋ بولماۋى مۇمكىن بە؟

ءبىز اتالمىش پوۆەستە ناق وسىنداي سۇلۋ­لىقپەن تانىسامىز. ول عانا ەمەس, مازداق تا ءمولدىر, جۇمباق تا قىمبات ماحابباتپەن تابىسامىز. ءبۇبيا دا سىمباتتى, ەڭ باستىسى – جانى باي, سۇلۋ, بەكزات قازاتتى بىردەن ۇناتىپ قالادى. ەكەۋىنىڭ دە جۇبى بار, قوس-قوستان بالالارى بار. قازاتتىڭ ايەلى ءمارزيا جاقسى ادام بولسا, ءبۇبيانىڭ كۇيەۋى ەرمەك تە  كەمىتەتىن جامان جىگىت ەمەس. ايىرماسى – قازات مارزياعا ءسۇيىپ قوسىلسا, ەرمەك ءبۇبيانى ەندى بويجەتكەن كەزىندە الىپ قاشىپ كەتكەن. ءسۇيىپ قوسىلماعاندىقتان ول عاشىقتىقتىڭ نە ەكەنىن ء الى بىلمەيدى.

ەكەۋى بىردەي: قازات تا, ءبۇبيا دا جۇرەك­تەرىنە توقتام سالعانمەن, بولمادى. ءبىرىن كولىكتەن وپات «بولۋعا», ءبىرىن ومىردەن ولەردەي وپىق جەۋگە جەت­كىزبەي, تاعدىر  تابىستىردى. ءبۇبيا ەندى – عاشىق بوپ كورگەن, ماحابباتتى باس­تان وتكەرگەن كەلىنشەك. الدا نە كۇتىپ تۇر؟ ونى ءال-ءازىر  بۇلار بىلمەيدى, قۇ­داي بىلەدى.

جازۋشى مارال ىسقاقبايدىڭ ەكىن­شى ءبىر ەرەكشە  تۋىندىسى  «جويقان توبە» رومانىنىڭ قاۋزاعان تاقىرىبى – تاريح: ايتەۋىر تاريح ەمەس, ناقتى, شى­نايى تاريح. دالىرەك تۇستەگەندە, 1398 جىلى اتاقتى اقساق تەمىردىڭ ءومى­رىنىڭ سوڭعى كەزىندە جاساعان جويقىن  جو­رىقتارىنىڭ ءبىرى – ءۇندى جەرىن قان-قا­ساپقا ۇشىراتىپ, دەلي قالاسىن جاۋ­لاپ الۋى.  مۇنى نىسانا ەتە وتىرا وعان كەرەگى – وسى جولعى  سۇراپىل سو­عىس قيمىلدارى, ايگىلى شايقاستىڭ تا­ريحتاعى ورنى, ايتپەسە تەڭدەسسىز قول­باسشى ءامىر تەمىر كورەگەننىڭ اقىل­دىلىعى, كوپتەن وزعان قاسيەتتەرى دە ەمەس, ول جاساعان وسى جورىقتاردىڭ ادامگەرشىلىك تۇرعىدان العانداعى شىن ءمانى مەن ء بىزدىڭ  بۇگىنگى  كۇنىمىزگە دە اسا قاجەتتى ساباعى. ياعني مۇنداي تا­ريحي وقيعاعا ول اقساق تەمىر – ءوزى­مىزدىڭ  بارلاستان تاراعان, تۇرىكتەن شىق­قان سايىپقىران عوي دەپ سارالايتىن, ورەسى تار ءوزىمشىل ناداندىقتان قول ءۇزىپ, ساياساتتان دا تىس,  پاراساتپەن ەتەنە, ادامزاتقا ورتاق اقيقات, ادىل­دىك ولشەمىنەن سارالايتىن بەك­زاتتىق سۋرەتكەرلىكتەن تابىلعان. بۇل ماقساتىنا جەتۋ ءۇشىن ول اقساق تەمىردى ەمەس, وقىمىستى-شەجىرەشى ءارى اقىن عياستى باستى كەيىپكەر ەتىپ العان.

سونىمەن بۇل رومانداعى  بارلىق وقي­­عا, وردا قام-قارەكەتى,  ەل مەن جەر­ تاعدىرى, وي مەن سەزىم, ءبارى-ءبارى عياس اقىن كوزىمەن بەرىلەدى. ول اقىن بول­عاندىقتان دا مىنا جورىق جايى­نا, قاتى­گەزدىككە, اسىرەسە بەيبىت حالىقتىڭ جا­زىقسىز قىرىلۋىنا سەلقوس, ەنجار قاراي المايدى. ال تاريحتاعى ءىس جۇزىندە عۇمىر كەشكەن شەجىرەشى عياسادين ءالي­دىڭ اقساق تەمىردى اسقاقتاتىپ, ءبىر جول سىن ايتپاي, كۇدىكتەنبەي, بار­لىق ءىس-ارەكەتىن اقتاپ-ماقتاپ, ۇلى جي­ھانگەر ەتىپ دارىپتەگەنىنە داۋ جوق. بىراق ول شەڭبەردەن شىعا  الماسا, قانىشەرلىكتى جاقتاعان جازۋشىنىڭ قانقۇيلىلاردان نەسى ارتىق؟ بىزدىڭشە «جويقان توبەنىڭ» تاريحي تۇرعىدان دا, كوركەمدىك  كەلەدەن دە  ەڭ مىقتى جەرى – شىندىققا قيانات جاساماۋى; جورىق كەزىندە جانە ودان كەيىن بولعان وقيعالاردىڭ ءوربۋىن, ءورشۋىن, ساباقتاستىعىن, دەرەكتەرىن ساقتاي وتىرىپ, شىن سىرىن, سۇمدىقتارىن قالتقىسىز اشۋىندا.

مىنا ومىردە ادىلەتسىزدىكتەردىڭ دە ايا­سىنا سىيمايتىن سۇمدىقتار دا بولادى ەكەن. مۇنداي جاعداي, اسىرەسە ادام: بۇل جەردە ول – ارينە اقساق تەمىر – ءوزىن  ولەتىن پەندە ەمەس, ەكىنشى اللا تاعالا سەزىنە باستاعاندا ورىن الاتىنى ونشا دالەل تىلەمەسە كەرەك. سونداي سۇم­دىقتاردىڭ ءبىرىنشىسى – ءجۇز مىڭنان اس­تام قارۋسىز سيند تۇتقىندارىن قىرىپ تاستاۋ. ەكىنشى ەرەكشە سۇمدىق – داۋ جوق, دەليدى الۋ ءۇشىن بولعان الا­پات شايقاس. اڭگىمە بۇل سوعىسقا ەكى جاقتان ەكى ءجۇز مىڭداي ادام ءبىر مەز­گىلدە قاتىسىپ, تۇڭعىش رەت پىلدەر ارا­لاسىپ, «زەڭبىرەكتەر» وق اتىپ, ادام قانى سۋشا توگىلۋىندە عانا ەمەس. ول – «ەكى جاقتىڭ دا بي­لەۋ­شىلەرى مەن نەگىزگى كۇشتەرى ءبىر ناسىلدەن تاراعان, ءتىلى دە, ءدىنى دە ورتاق تۇرىكتەر», مۇسىلماندار بولۋىندا. اقساق تەمىر ون جەردەن «قۇرانعا» قۇپتاتسا دا بۇل سوعىستىڭ اللا تاعا­لانىڭ اق جولىنا ەشقاشان قوڭسى قونباسى دالەل  تىلەمەيدى. 

ءۇشىنشى  سۇمدىق – مۇنى ءتىپتى سۇم­­دىق دەگەن ءسوز دە  جەتكىلىكتى بەي­­­نەلەي المايدى, بۇلاردىڭ وسى سو­عىستىڭ الدىندا لۋني تۇبىندە قىرىپ سالعان بەيبىت 100 مىڭنان استام تۇت­قىنداردىڭ باستارىنان ءتورت قىرلى توبە تۇرعىزۋى. سول ماڭداعى ەڭ بيىك قىرقا ۇستىنە كۇنشىلىك جەردەن كوزگە شالىنارداي ەتىپ ادام باستارىن ءۇيۋ. اقساق تەمىردەن ءۇندى جەرىندە قالار ەڭ باستى بەلگى. ول مۇنىڭ الدىندا  ونشاقتى جىل بۇرىن – 1387 جىلى يسفاھاندى باسىپ العاندا 70 مىڭ ادام­نىڭ باسىنان 12 مۇنارا تۇرعىزسا, مىناۋ سودان اسقان سويقان. جازۋشى مارال ىسقاقباي رومانعا تاقىرىپ ەتكەن «جويقان توبەڭىز» دە – مىنە, وسى توبە... قىسقاسى, داڭقى جەر جارعان اقساق تەمىردىڭ ارتىندا قالعان ەڭ باستى ءىس – ەسكەرتكىش تە وسى.

مارال ىسقاقبايدىڭ «جويقان تو­بە» رومانىنان كەيىن مەن اقساق تە­مىردىڭ شىن مانىندە كىم ەكەنىن ءبىلدىم. ەستىپ, وقىپ جۇرگەنىمىز – اقيقاتى كوپ شى­عار, اڭىز, اسىرا ماقتاۋ, اقساق تە­مىردى قولدان جاقسى ادام جاساپ, يدەال­داندىرۋ ەكەن. ول – ءىس جۇزىندە ەسى­رىك (قاندى كوپ توككەن, كورگەن ادام ەسىرىككە ۇشىرايدى) اۋرۋ ادام ەكەن. اتاقتى جيھانگەر, ۇلى قولباسشى, اقىلدى ەكەنىنە, ونىڭ تاريحتىڭ دامۋىنا  ۇلكەن اسەر ەتىپ, ءتىپتى باعىتىنان بۇرىپ تا جىبەرگەنىنە كۇمان  جوق. اسىرەسە ونىڭ توقتامىس حاندى, بايازيت سۇلتاندى, ەر ەدىگەنى (ارينە سوعىستا) جەڭىپ, التىن وردانى قۇلاتۋ ارقىلى بولاشاق وزبىر ورىس وتارشىلدارىنا جاردەمدەسىپ, داڭعىل جول اشىپ بەرىپ, تۇركى-قىپشاق بابالارىمىزعا, ءتىپتى بۇگىنگى مىنا بىزدەرگە وراسان زور تاريحي  زيان-زارداپ كەلتىرگەنى ءسال دە ايعاق-دالەل تىلەمەيدى. 

تۇتاس قاراستىرعاندا سۋرەتكەر ما­­رال ىسقاقبايدىڭ  تۆورچەستۆوسىن­دا مازمۇنى ءنارسىز, ايتارى ءارسىز, كور­كەمدىگى ءالسىز دۇنيەلەر جوقتىعىن ايت­پاعاندا, باستى ەمەس, كۇللى قازاق ادە­بيەتى اياسىنان كەلىپ شولعاندا دا وسال, ورتاقول شىعارمالار جوقتىڭ قا­سى. قاي-قايسىسى دا ايتارى جونىنەن جا­ڭالىق, كوركەمدىك كەلبەتى جونىنەن دا­رالىق بىلدىرەتىن دارقان دۇنيەلەر. مى­سال ءۇشىن «عاجايىپ بالا», «پەندە عۇ­مىر» روماندارىن الايىق نەمەسە «قىرىق قىز», «تاڭ اتاردا», «كو­ڭىل جۇبانىشى», «كەزەك دۇنيە» پو­ۆەستەرىمەن تانىسالىق – مىنە, وسىنداي ءبىتىم-بولمىستى, بىلىكتى پروزاشىلىق دارالىقتى, تالعامپاز سىنشىلىق سارالىقتى كورەمىز. 

ءبىز ماقالامىز بارىسىندا­ بيىك پاراساتتى پروزاشى مارال ىسقاقبايدىڭ شىعارمالارىنان بىرنەشە رەت  دەتال: وقيعا, سۋرەت, مىنەزدەمە, كەيىپكەر سوز­­دەرىن دايەك رەتىندە ۇسىنساق, سو­لار­دىڭ ءبارى دەرلىك ەڭ كەمى قوس قا­بات­تى, الۋان استار-اجارلارعا يە, جازۋ­شى­نىڭ رەاليستىك شىنشىلدىعىن, باي­قا­عىشتىعى مەن شەبەرلىگىن اڭعارتىپ قانا قويمايدى, اۆتوردىڭ ايتقانىنا قوسا ايتپاعىنان دا, شىعارماسىنىڭ نە­گىزگى يدەياسى مەن اۆتور كونتسەپتسيا­سىنان دا جاقسى حابار بەرەدى. جازۋ­شىنىڭ اسا ۇزدىك تۋىندىسىنا جاتا قوي­ماس «تاڭ اتاردا» پوۆەسىنىڭ باس كەيىپ­كەرى ەرۋبايدىڭ «بۇگىنگى بەيبىت, توق كۇندەردە ءومىر ءسۇرۋدىڭ ءوزى – باقىت» دە­گەنگە ساياتىن سوڭعى ءسوز-بايلامىن ەس­كە تۇسىرەلىك. وسى قورىتىندى وي-تا­عى­لىمدى سونى ايتىپ وتىرعان ەرۋ­بايدىڭ باستان كەشكەنىمەن جانە جا­زۋشىنىڭ وسى پوۆەسىمەن يدەيالاس, سا­باقتاس باسقا دا شىعارمالارىمەن سا­لىستىرا وتىرىپ بايىپتاساڭىز, كەرۋەن-كەرۋەن وي-تانىم, سەزىم-تاعىلىم الەمىنە شىم باتىپ كەتە باراسىز. ويتكەنى باقىت  ۇعىمى وتە كەڭ, جان-جاقتى, ال ەرۋبايدىڭ بىزگە بىلدىرگەنى – نەبارى ءبىر قىرى عانا. وسىعان وراي سۇڭعىلا سىنشى,   ساڭلاق سۋرەتكەر, كەمەڭگەر ءابىش كەكىلبايدىڭ كەرەمەت تانىپ-تاۋىپ ايتقان, مارال ىسقاقبايدىڭ «تاڭ اتاردا» پوۆەسىنىڭ عانا ەمەس, بارلىق تۆورچەستۆوسىنىڭ التىن ارقاۋى, تەمىرقازىعى ىسپەتتەس مىنا ءبىر سوزدەرىنە ەرىكسىز باس يەسىڭ: «ادامنىڭ پەندە بولماققا دا, قۇداي بولماققا دا حاقىسى جوق. ادام ادام بولىپ قالۋى كەرەك. باسىنا باق قونسا دا, ء ىس تۇسسە دە  ادامدىعىنان اينىماۋى كەرەك. ىسقاقباي تۆورچەستۆوسىنىڭ  ۇقتىرارى – وسى. شىن ادەبيەت, شىن ونەردىڭ ۇقتىرارى وسى».

اتاقتى امەريكان جازۋشىسى­ تەو­­­دور دراي­زەر ءدال تاپ باسق­ان­داي,­­ ادەبيەت قانا ابزال ادامدى ­– قاي­­راتكەردى قا­لىپتاستىرادى. اري­نە بۇل جەردە شىن ادەبيەت, شىنايى شىعارما تىلگە تيەك ەتىلىپ وتىر­عانى وزىنەن-ءوزى تۇسىنىكتى. ال قازاق قالامگەرى مارال  ىسقاقباي – مىنە, وسى  جەر بەتىندەگى ەڭ مارتەبەلى مىن­دەتكە شىنايى شىعارمالارى ار­قىلى ۇلكەن ۇلەس قوسقان سۋرەتكەر. ال­داعى ۋاقىتتا دا ۇلەس قوسا بەرەتىن بەك­زات قالامگەر. 

باقىت  ساربالا ۇلى

سوڭعى جاڭالىقتار