09 اقپان, 2011

ۇل

480 رەت
كورسەتىلدى
15 مين
وقۋ ءۇشىن

ەر بالالاردىڭ ومىردەگى ورنى تۋرالى وي

وسى كۇزدە جوعارى وقۋ ورىن­دارىنا تۇسكەن تالاپكەرلەر ءتىزىمىن قاراپ وتىرىپ, بيىلعى جىلى دا باعى جانعانداردىڭ ىشىندە قىز با­لالاردىڭ باسىم ەكەندىگىن بايقادىم. بۇل ءجايت كوڭىلىمدە كوپتەن ورنىعىپ العان الدەبىر الاڭداۋشىلىق سەزىمگە تاعى دا قوزعاۋ سالدى... دۇرىسىندا, «ەل بولام دەسەڭ – بەسىگىڭدى تۇزە» دەگەن ۇلاعاتتى ءسوزدى باسشىلىققا العان, ءارى سوڭعى جىل­دارى گەندەرلىك تەڭدىك ماسەلەسىنە ءمان بەرىپ, ەرلەر مەن ايەلدەردىڭ تەڭ قۇقىقتارى مەن بىردەي مۇمكىندىكتەرى ءۇشىن جاعداي جاسالۋى ماقساتىندا ارنايى زاڭ قابىلداپ وتىرعان ەل ءۇشىن بۇل جايدى ماقتان ەتەرلىك فاكتىلەردىڭ ءبىرى دەۋگە بولار ەدى. الايدا, «اي­دىڭ دا اق جۇزىندە داق بولادى» دەمەكشى, ءومىر­دەگى كەيبىر جەتىس­تىك­تەر­دىڭ ارعى جاعىندا كەيىننەن «اتتەگەن-اي» دە­گىزەتىن, ال تازا قازا­قى تۇرعىدان العاندا, پاي­­داسىنا زيانى جاعا­لاسا ءجۇرىپ, سول جەتىستىكتەرىمىزدى كەمشىلىككە اي­نال­دىراتىن جايلار بولاتىن سياقتى. ءبىزدىڭ بۇلاي دەپ وي تۇيۋىمىزگە اسەر ەتكەن بىرەر جايدى نازارلارىڭىزعا ۇسىنايىق. سوسىن بىرگە ويلاسايىق. گەندەرلىك دامۋ ماسەلەسىنە ارنالعان ءبىر جيىندا مىنبەرگە كوتەرىلگەن شەشەن: «ءبىزدىڭ ەلىمىزدە ايەلدەردىڭ 52 پايىزىنىڭ جوعارى ءبىلىمى بار. ال بۇگىندە جوعارى وقۋ ورىندارىندا وقيتىن ستۋدەنتتەر سانىن جىنىستىق بەلگىسىنە قاراي سالىستىراتىن بولساق, قوعامىمىزداعى ايەلدەر ەرلەرگە قاراعاندا الدەقايدا ءبىلىمدى دەگەن تۇجىرىمنىڭ شىندىعىنا كوز جەتكىزە تۇسەمىز» – دەدى كوتەرىڭكى لەپپەن. ءبىر قاراعاندا ماقتانارلىق-اق جاعداي. كەڭەس ءداۋىرى كەزىندە قول جەتكىزەمىز دەپ ۇمتىلعان مەجەمىزدىڭ ءبىرى وسى ءبىلىم الۋداعى, ماماندىق يگەرۋدەگى تەڭدىك ەمەس پە ەدى؟ ءارى اكسيوماعا اينالعان «ءاربىر قوعامدى ونىڭ دا­مۋىندا ايەلدەردىڭ الار ورنى ارقىلى باعالاۋعا بولادى» دەگەن تۇسىنىك تە بار. دەي تۇرعانمەن دە... وسى ءبىر شىن­دىعىندا دا ماقتان ەتەرلىك جەتىستىكتىڭ ارعى جاعىندا كوڭىلگە قاياۋ تۇسىرەر ءبىر ماسەلەلەر بار ەكەنى ەسكەرىلمەي جۇرگەن سياقتى. سولاردىڭ ءبىرى – جۇرتتىڭ ءبارى ايتا-ايتا جاۋىر بولعان «وتىرىپ قالاتىن قىزدار» ماسەلەسى. مەنىڭ ءبىر جاقسى اپايىم بار – ۇلپەرشەكتەي ءۇش بالا تاربيەلەپ ءوسىر­گەن انا بۇگىندە ءبىر ۇل, ءبىر قى­زىنان بەس-التى نەمەرە ءسۇيىپ, ۇرپاعىنىڭ قىزىعىن كورىپ وتىر. ءبىر عانا ۋايىمى بار, ول – قازىر جاسى وتىز بەستەن اسىپ كەتكەن كىشى قىزىنىڭ تۇرمىس قۇرما­عانى. قىزىنىڭ اقىلدى, تاربيەلى ەكەن­دىگىن بىلەتىن جاندار ونىڭ وڭ جاقتا وتىرىپ قالعانىنا تاڭىر­قاي­تىنى راس. ولاردىڭ ويىنشا, ءوز نانىن ءوزى تاۋىپ جەپ جۇرگەن ءارى كورىكتى, ءارى ءبىلىمدى قىزعا دەگەن قىزىعۋشىلىق تا كوپ بولۋى كەرەك, ياعني ولار كەڭەس كەزەڭىندەگى «تاپشى تاۋارلارداي» تەز ءوتىپ كەتۋى كەرەك سياقتى كورىنەدى عوي, ءسىرا. بىراق ول تاۋارلارعا عانا قاتىستى جايدىڭ ادام ومىرىندە باسقاشا ەكەندىگىن وسى اپايدىڭ اڭگىمەسىنەن دە تۇسىنۋگە بولادى. «كۇش-قۋاتىم باردا بالالارىما قولدان كەلگەن كومەگىمدى بەرەيىن دەپ ارا-تۇرا بازارعا باراتىنىم بار, – دەپ باستادى اپاي اڭگىمەسىن. – ادەتتە كەرەك-جاراعىمدى العان سوڭ بالاما قوڭىراۋ شالا قويامىن, ول كەلىپ الىپ كەتەدى. ءبىر جولى بازارعا بارعانىمدا بالام ءىسساپاردا جۇرگەن. باسىندا كەرەك زاتتىڭ ءبارىن كوتەرىپ اكەتە ال­ماي­تى­نىمدى ويلاپ, كوكونىستىڭ قاجەت ءتۇر­لەرى­نەن, ماي, شۇجىقتى شاقتاپ قانا الامىن دەپ كەلسەم دە, بازار ىشىنە كىرگەن سوڭ «قوي, قايتا-قايتا كەلىپ جۇرەمىن بە, تاكسي ۇستارمىن» دەپ, كۇندەلىكتى قاجەتتى نارسەنىڭ ءبارىن الدىم. بازاردان شىعىپ, جەڭىل ماشينە توقتاتايىن دەپ قول كوتەرىپ تۇر ەدىم, قاسىما جاپ-جاس جىگىت كەلىپ: «اپاي, تاكسي الماي-اق قويىڭىز. سول اق­شاڭىزدى ماعان تولەسەڭىز, مەن جۇگى­ڭىزدى ۇيىڭىزگە دەيىن مارشرۋتتىق اۆتو­بۋسپەن-اق جەتكىزىپ, تۋرا ەسىگىڭىزدەن كىرگىزىپ بەرەمىن» دەدى. «لىپىلداپ تۇر­عان قانداي ادام؟» دەپ ءسال سەزىكتەنسەم دە, اۋىل بالاسىنىڭ قارا­پايىم ءتۇرى, جۇپىنى عانا كيىمى ول ويىمنان تەز-اق ارىلتتى. تاكسي ەسىكتىڭ الدىنا اپارعانىمەن ءارى قاراي ءتورتىنشى قاباتقا كوتەرىلۋدىڭ دە وڭاي ەمەستىگىن ويلاپ, كەلىستىم. دوربالارىمدى ءوزى ايتقانداي, ءۇيى­مە كىرگىزىپ بەرگەن جاس جىگىتتى ەسىكتىڭ الدىنان قايتارىپ جىبەرۋگە ىڭعاي­سىز­دانىپ, «ۇيگە كىرىپ, شاي ءىش, بالام» دەپ ەدىم, ماڭدايىنىڭ تەرىن ءسۇر­تىپ, ەنتىگىپ تۇرعان ول اۋىل ادامىنا ءتان ەشقانداي قۋلىعى جوق, اڭقىلداق مىنەزبەن: «جاقسى بولدى عوي, تاڭەر­تەڭ ورازامدى دا اشپاپ ەدىم» دەپ قۋانا كەلىستى. ول ءبىر ۇيدەگى بەس بالانىڭ ۇلكەنى ەكەن. اسكەردەن كەلگەننەن كەيىن اۋىلىندا ەكى جىل بويى بوس ءجۇرىپتى. «اۋىلدا جۇمىس جوق ەكەنىن بىلەسىز عوي, – دەدى ول ءشاي ۇستىندە اشىلا سويلەپ, – كۇن كورۋ وتە قيىنداپ كەتتى. بىرتە-بىرتە وزىمنەن كىشى باۋىرلارىمنىڭ نانىنا ورتاقتاسىپ جۇرگەندەي سەزىنىپ, كەتۋگە بەل بايلادىم. ونىڭ ۇستىنە وزىمنەن كەيىنگى قارىنداسىم اقىلى ينستيتۋتتا وقيدى. ونىڭ اقشاسىن تولەۋ دە اكە-شەشەمە وڭاي ەمەس. قولدا مالدارى بار, ايتەۋىر. بيىل تاعى ءبىر قارىنداسىم مەكتەپ ءبىتىردى, ونىڭ دا وقۋى كەرەك». «سەن نەگە وقىمادىڭ؟» – دەپ سۇرادىم سويلەگەن ءسوزى ور­نىقتى, ءومىر­لىك تۇسىنىگى بار جىگىتتى «وقى­عاندا ءبىر ما­مان­دىقتىڭ يەسى بولىپ شىعار ەدى-اۋ» – دەگەن ويمەن. «تۇسە المادىم, ال اقىلى وقۋعا مۇمكىندىك جوق, – دەدى ول مۇڭايىپ. – بالا كەزىمدە اكە-شەشەمنىڭ «ۇلدار قارا جۇمىس ىستەسە دە كۇنىن كورەر, قىز­دا­رىمدى وقىتامىن» دەيتىنى ەسىمدە قا­لىپتى. سودان دا بولار, اقى تولەپ وقىتىڭدار دەۋگە باتا المادىم». «سوندا ءومىر بويى وسىلاي جۇرتتىڭ جۇگىن تاسىپ جۇرە مە؟» – دەگەن وي كەلدى ماعان. مەنىڭ ىشكى ويىمدى وقىپ قويعانداي ول: «وقىماعانىما, ءبىر كا­سىپ­تى يگەرمەگەنىمە قاتتى وكىنەمىن. كەيدە بالا كەرەك بولىپ تۋعان سوڭ نەگە وقىتپادى دەپ اكە-شەشەمە دە وكپە­لەيمىن. سۇيگەن قىزىمنان دا سول ءۇشىن ايىرىلدىم...» – دەدى. سوڭعى سوزدەردى ايتقاندا بايعۇس بالانىڭ داۋىسى دىرىلدەپ كەتتى دەپ بەيتانىس جىگىتتى اياپ وتىرعان اپاي ءسوزىن ءارى جالعاستىردى. – بۇل بالا سۇيگەن قىزىنان نەلىكتەن ايىرىلۋى مۇمكىن؟ ءسىرا, ول وقىعان قىز بولىپ, اكە-شەشەسى جىگىتتى وقىمادى دەپ قومسىنعان-اۋ؟.. وزىنە سۇراۋلى جۇزبەن قاراعان ماعان اپاي كىبىرتىكتەي جاۋاپ بەردى. – قانشا جەردەن اياعانمەن قىزىم­نىڭ اربا سۇيرەتىپ كۇنەلتىپ جۇرگەن ادامعا تۇرمىسقا شىعۋىنا مەن دە ريزا بولماس ەدىم. ىلۋدە بىرەۋى بولماسا, قاي اتا-انا دا سويتەرى انىق... اپايعا قارسى داۋ ايتا المادىق, سەبەبى, سونىڭ الدىندا عانا ءبىر وقيعا تاپ وسىلاي اياقتالعان ەدى. مينيسترلىكتە قىزمەت ىستەيتىن قۇربىم ينستيتۋتتى ءۇز­دىك ءبىتىرىپ كەلگەن ءبىر قىزدىڭ قىزمەتكە الىنىپ, ءوزىنىڭ قاراماعىنا بولىنگەنىن, ونىڭ بىلىمدىلىگىن, العىرلىعىن ماقتان ەتىپ ايتىپ وتىراتىن. ءوزى جالعىزىلىكتى بولعان سوڭ با, ايتەۋىر, سول قىزعا بار ىقىلاس-نيەتىمەن قۇلاپ, باۋىرىنا تارتتى. ءبىر كەزدەسكەنىمىزدە قۇربىم قۋا­نا تۇرىپ «جاقىندا توي بولىپ قالۋى مۇمكىن» دەپ استارلادى. ءتىپتى «مەن ەندى ەكىنشى اناسىندايمىن عوي, قۇدالاردى شاقىرىپ جىبەرگەنىم ءجون بولار» دەپ كۇنى بۇرىن الاشاپقىن بولىپ دايىن­دالىپ تا ءجۇردى. بىراق, ءبارى باسقاشا بولىپ شىقتى. قىزدىڭ اتا-اناسى جىگىتتىڭ ەشقانداي ءبىلىمى, ماماندىعى جوق ەكەندىگىن, قالالىق كوممۋنالدىق شارۋاشىلىققا قاراستى ءبىر مەكەمەدە قاراپايىم جۇمىسشى بولىپ ىستەيتىنىن ەستىگەندە قىزدارىنىڭ تاڭداۋىنا بىردەن قارسى شىققان... قىز جىلاعان-سىقتاعان, بىراق, اكە-شەشەدەن اسىپ قايدا بارادى؟ مۇنداي وقيعالار ومىردە سيرەك تە بولسا كەزدەسىپ تۇرادى. مەنى ويلان­دىر­عان ءجايت, وسى وقيعاعا ءوزى تۇرمىس قۇر­ماعان («وتىرىپ قالعان قىز») قۇربىم­نىڭ قالاي قينالعانى ەدى. «كەزىندە مەنىڭ دە اكە-شەشەم «سەنىڭ جوعارى ءبىلىمىڭ بار, ول ماي-ماي شوپىر ەكەن» دەپ قالاعان جىگىتىمە قوسىلۋىما قارسى بولعان, – دەدى ول كۇيىنە اڭگىمەلەپ. – ودان كەيىن ەشكىمدى ءدال سولاي ۇناتا المادىم. ۋاقىت بولسا زىرىلداپ وتە بەردى. قازىر مەنىڭ قاتارىمنىڭ الدى نەمەرە سۇيە باستادى, مەن بولسام ومىردەن جاپادان جالعىز وتەتىن بولدىم. ال ومىردە جالعىزدىقتان وتكەن قاسىرەت جوق ەكەنىن باسىنان وتپەگەندەر قايدان ءبىلسىن؟» دەپ ەدى ول كوز جاسىن سىعا وتىرىپ. بۇل اڭگىمەسىن ول قىزدىڭ اكە-شەشە­سىنە دە بارىپ ايتىپتى. بىراق ولاردى رايىنان قايتارا الماعان. «اتا-انالار­دى تۇسىنبەيمىن, – دەدى ول وسى ءساتسىز اڭگىمەدەن كەيىن, – ۋاقىت دەگەن دەمدە وتە شىعادى. كارى قىز دەگەن اسپاننان تۇسپەيتىنىن, مىنە, وسىنداي جايلار­دىڭ سالدارىنان پايدا بولاتىنىن نەگە ۇقپايدى ەكەن؟ ءبىزدىڭ مينيسترلىككە كەلىپ كورسە عوي, وتىزدان اسقان قىزداردىڭ ءۇيىر-ءۇيىر بولىپ وتىر­عانىن!» قۇربىمنىڭ ءسوزىنىڭ جانى بار-دى. ءبىر عانا ناقتىلايتىن جەرى – مۇنداي كورىنىستىڭ تەك ول ىستەيتىن مينيسترلىكتە عانا ەمەس, بارلىق مينيسترلىكتەردە ورىن العاندىعى-تىن. سەنبەسەڭىزدەر, سونداي مەكەمەلەرگە شەتىنەن كىرىپ كورىڭىزدەرشى – وڭكەي ءبىلىمدى, اقىلدى, دارەجەلى, كەلبەتتى, سىمباتتى قىز­دار­دان كوز تۇنادى. ال جاقىنىراق تانى­سىپ, ءجون سۇراساڭىز, ولاردىڭ ىشىندە «وتىرىپ قالعان» قىزداردىڭ ۇلەس سالماعى اجەپتاۋىر ەكەندىگىنە كوز جەتكىزەسىز. ولار نەلىكتەن وتىرىپ قالعان؟ بۇل جەردە وسى ماسەلە ءسوز بولا قالسا, بارشاعا بەلگىلى «ەرلەردىڭ سانى ايەلدەرگە قاراعاندا از» ەكەندىگىنەن باسقا دا فاكتورلار بار ەكەنى ەسكەرىلە بەرمەيدى. سولاردىڭ ءبىرى – وقىعان, ءبىلىمدى قىزداردىڭ تەڭىن تاپپاي قالۋى. ادەت­تە, ەكى جاستىڭ شا­ڭىراق كوتەرۋ تۋرالى شەشىمى تەك كوزسىز سەزىمگە عانا ەمەس, كوزقاراستارىنىڭ ۇقساستىعىنا, اقىل-پا­راساتىنىڭ دەڭگەي­لەس­تى­گىنە, قابىلەت-ءبىلى­مى­نىڭ شامالاستىعىنا دا نەگىزدەلەدى ەمەس پە؟ اتام قازاق «تەڭ – تەڭىمەن, تەزەك – قابىمەن» دەپ سون­دىقتان ايتقان بولار. ال وقىعان, ءبىلىمدى, دارەجەلى ادام مەن نە اينالىسقان كاسىبى جوق, نە يگەرگەن ماماندىعى جوق ەكى ادام ءبىر-ءبىرىن قان­شا جاقسى كورىپ تۇر­عانىمەن, سىرتقا شىعا­رىپ ايتپاسا دا ىشتەي ءوزارا تەڭسىزدىكتەرىن سەزىپ, ءبىر-ءبىرى­نىڭ الدىندا قولايسىزدانىپ تۇرارى انىق. مۇنداي قولايسىزدىق ەكەۋارا سەزىمگە تۇسەر جەگى قۇرتتاي ىشىنەن كەۋلەپ جەپ, ءتۇبى ءبىر جەردى جارىپ شىعاتىنى تاعى انىق. ءيا, تابيعاتتا ءبارى دە تەپە-تەڭدىككە قۇرىلعان. مالعا شابادى دەپ قاس­قىرلاردى قۇرتىپ جىبەرسەك, «دالا سا­ني­تارى» اتانعان اڭنىڭ اتقارار قىز­مەتى اقساپ قالادى. جەتپىسىنشى جىل­دار­دىڭ باسىندا قىتايلىق­تار­دىڭ ەگىن­­دى جەيدى دەپ تورعايلاردى قىرىپ تاستا­عانى قانشالىق تابيعي, ەكونوميكالىق زارداپتارعا اكەپ سوق­قانى دا تالاي ايتىلدى. بالكىم, بۇل جەردە مۇنداي پاراللەل جۇرگىزۋ ونشا ءساتتى دە ەمەس شىعار, بىراق ماعان قىزدار مەن جىگىتتەردىڭ ءوزارا قاتى­ناسىندا دا وسىنداي ءبىر تەپە-تەڭدىك ساقتالۋى كەرەك سياقتى كورىنەدى دە تۇرادى. اتا-انانىڭ ۇل بالادان گورى قىز بالالارىن وقىتۋعا تىرىساتىنىن باسقا دا سەبەپتەرمەن قوسا «بوتەن ۇيگە بارعاندا ەڭسەسى تىك بولسىن, كۇنى باسقاعا ءتۇسىپ, جالتاقتاماسىن» دەگەن قامقور كوڭىلىنەن تۋىنداعان دەپ تۇسىنۋگە بولادى. جوعارى وقۋ ورىن­دارىندا وقيتىن قىزدارىمىزدىڭ سانى باسىم بولۋىنىڭ ءبىر سەبەبى سول بولسا كەرەك. سولاي بولا تۇرعانمەن دە... «قىزدارىمىزبەن بىرگە, ءتىپتى ولاردان دا بۇرىن ۇلدارىمىزدى ويلايىق, وقىتايىق, جاقسى تاربيە بەرەيىك دەگەن باستاما كوتەرىلۋى كەرەك» دەگەن وي كەلەدى. بۇل جەردە ءسوز ينستيتۋت بىتىرگەندە بەرىلەتىن ءبىر جاپىراق قاتىرما قاعاز تۋرالى بولىپ وتىرعان جوق. ماسەلە – وقىعان ادامنىڭ وي-ورەسى دە وسەتىندىگىندە, دۇنيەتانىمى كەڭەيە­تىن­دىگىندە, رۋحاني تۇرعىدان بايىپ, جاۋاپكەرشىلىك سەزىمىنىڭ ارتاتىن­دى­عىن­دا. ءسويتىپ, ۇلدارىمىزدىڭ ءبىلىمدى, بايسالدى, مادەنيەتتى, ءوزىن عانا ەمەس, وتباسىن دا اسىراي الاتىن ما­ماندىق يەسى, اياعىنا نىق تۇرعان ازامات بولىپ شىعاتىنىندا. ۇلپىلدەتىپ قىز تاربيەلەپ وتىرعان قاي اتا-انا بولاشاق كۇيەۋ بالاسىنىڭ وسىنداي بولۋىن ارماندامايدى؟ «مال تاپپايتىن ەركەك جوق – قۇرارىن ايت» دەيدى حالىق دانالىعى. قاي زاماندا مال تابۋ ءۇشىن ءبىلىم كەرەك, كاسىپ كەرەك, ىسكەرلىك كەرەك. بۇل قاسيەت­تەردى اربا سۇيرەتىپ, ۆوكزال باسىنا كەلىپ-كەتكەن ماشينەلەردىڭ ورنىن كور­سەتىپ نەمەسە بىرەۋدىڭ جۇگىن تاسىپ ءجۇ­رىپ بويعا ءسىڭىرۋ مۇمكىن ەمەس ەكەنى ءتۇسى­نىكتى. ەندەشە, ۇلدارىمىزدى وقىتايىق جانە ولاردى رۋحاني بايى­تىپ, بويىندا وتباسىنىڭ باقىتتى دا باقۋاتتى ءومىرى ءۇشىن جاۋاپكەرشىلىك سەزىمىن تاربيە­لە­يىك. ەر ادام ايەلىنىڭ, بالالارىنىڭ ال­دىندا بەدەلدى بولسا, ول – وتباسى با­قىتتى. ال بەدەل ادامعا ءبىلىم ار­قىلى, سول ءبىلىم قالىپتاس­تىرار باي جان-ءدۇ­نيەسى, تەرەڭ تانى­مى, ءوز بالا-شاعا­سىن اسىراپ-باعا الار كاسىبى مەن وتباسىنا جاسار قامقور­لىعى ارقىلى كەلەدى. ءبىز «ايەل ەرگە قارايتىن» ەلمىز عوي. ەرلەرىمىز جەرگە قارامايتىن بولۋى ءۇشىن, ەڭ الدىمەن, ۇلدارىمىزدىڭ تاربيەسىنە كوڭىل بولەيىك, ولاردى وقىتايىق, كاسىپ­كە باۋليىق, قىمباتتى اتا-انالار. كامال الپەيىسوۆا, پارلامەنت سەناتى  رەداكتسيالىق-باسپا ءبولىمى مەڭگەرۋشىسىنىڭ ورىنباسارى.
سوڭعى جاڭالىقتار