قوستاناي قالاسىندا بەس ءتىل بىلەتىن مارفۋعا سەلتەكەنوۆا ەسىمدى اجەي تۇرادى. ول 1902 جىلى رەسەيدە تۋىپ, كەيىن قوستاناي وبلىسىنىڭ مەڭدىقارا اۋدانىنا كوشىپ كەلگەن.
بيىل 114 جاسقا تولعان كەيۋانا ءالى كۇنگە دەيىن كىتاپ وقىپ, ءان سالادى. مارفۋعا اجەي بالا كەزىندە مەدرەسەدە ءدىني ساۋاتىن اشىپ, انا تىلىمەن قاتار ورىس, اراب, باشقۇرت, تاتار تىلدەرىن ۇيرەنگەن. سول كەزدەن بەرى بەس ءتىلدىڭ بىرەۋىن دە ءالى ۇمىتقان ەمەس. اجەيدىڭ قىزى جىبەك قۇرمانوۆانىڭ ايتۋىنشا, اناسى ءومىردىڭ بارلىق قيىنشىلىقتارىن كورگەن. وتكەن عاسىردىڭ 30-شى جىلدارىنداعى قيىن-قىستاۋ كەزدە العاشقى قوساعىنان ەرتە ايىرىلىپ, شيەتتەي ءتورت بالاسىمەن قالعان ەكەن. سودان ەكىنشى رەت تۇرمىس قۇرىپ, تاعى التى بالا ءسۇيىپ, ەكى بالانى باۋىرىنا باسقان.
بىلەتىندەردىڭ ايتۋىنشا, مارفۋعا اجەيدىڭ شاڭىراعى وسى ايماقتاعى ەڭ قادىرلى, سىيلى وتباسى. اۋىلعا كەلگەن قوناقتار اتتان ءتۇسىپ, كەيۋانانىڭ ۇيىنە ارنايى كەلىپ, امانداسىپ كەتەدى ەكەن. قازىر مارفۋعا سەلتەكەنوۆانىڭ بەس بالاسىنىڭ كوزى ءتىرى. ونىڭ نەمەرە, شوبەرە, شوپشەگىنىڭ ءوزى الپىستى القىمداعان. ولار قازاقستاننىڭ بارلىق وڭىرىنە تاراعان. اجەيدىڭ ۇرپاعى دۋبايدا, اقتاۋدا, الماتىدا, شىمكەنتتە, چەليابىدە, استانادا, وسكەمەندە تۇرادى. ءبىر كۇنى قىزى جىبەك اناسىنان ۇزاق ءومىر ءسۇرۋدىڭ سىرىن سۇراسا, «قالقام مەن ەشقاشان ەشكىمنىڭ الا ءجىبىن اتتاعان ەمەسپىن. ءومىر بويى تازا ءجۇردىم. تابيعي, ۇلتتىق تاعاممەن تاماقتاندىم. بارىنە سابىر ساقتادىم, كوپ ەڭبەكتەندىم, اينالاما مەيىرىممەن قارادىم. مەنىڭ ۇزاق جاساۋىمنىڭ سىرى وسى», دەگەن ەكەن.
داستان جۇمابەك ۇلى