تاڭمەن بىرگە ويانىپ, كۇن سايىن قازاق راديوسىنىڭ حابارلارىن تىڭداۋشىلاردىڭ قاتارىندا بارمىز. تاڭەرتەڭگى ساعات 7:00-دەن باستاپ ەفيرگە شىعاتىن, ءۇش ساعاتتىق, دينا ورىنتاي مەن مۇحتار تۇرتاي جۇرگىزەتىن «قايىرلى تاڭ, قازاقستان!» باعدارلاماسى ءوز تىڭداۋشىلارىن باۋراپ الادى. ارا-اراسىندا بەرىلەتىن جارنامالارعا دا وسى كۇندەرى كوپشىلىكتىڭ بويى ۇيرەنگەندەي. الايدا ءبىزدىڭ ايتپاعىمىز ول ەمەس, باسقا نارسە.
ادەتتەگىدەي, ەرتەمەن جوعارىدا اتاپ وتكەن باعدارلامانى تىڭداپ وتىرعانبىز. كەزەك جارناماعا بەرىلدى. «نە ەستىدىڭىز؟» دەيسىز عوي. «ەستىگەن قۇلاقتا جازىق جوق». ايتايىق. «جانا جەنىستەرگە – جانا كولىكپەن». شاماسى, قالتالى كومپانيا ءوز ءونىمىن تۇتىنۋشىلارعا جارنامالاپ جاتسا كەرەك. ىشىمىزدەن «ڭ» ارپىنە ءتىلى كەلمەيتىن جاندى قايدان تاۋىپ الدى ەكەن؟» دەپ ويلادىق. شۇكىر, ىزدەگەن ادامعا «ڭ»-عا ءتىلى كەلەتىندەر بارشىلىق قوي.
ال مىناعان نە دەيسىز؟ قازاق راديوسىنىڭ تىلشىسىنە, قۇقىق قورعاۋ سالاسىنىڭ قىزمەتكەرى بولۋ كەرەك, سۇحباتى بارىسىندا ء«ۇش مىنداي بورىشكەر ءوز قارىزدارىن وتەي الماۋدا» دەپ جاۋاپ بەردى. تاعى دا پروبلەما بولىپ تۇرعان سول «ڭ» ءارپى.
مۇنى نەگە قايتا-قايتا ايتىپ وتىرمىز؟ ءتىل سالاسىندا ۇساق-تۇيەك دەگەن بولمايدى. اسىرەسە «ڭ», ء«ۇ», «ۇ», «ى», ء«ى», ء«و» ارىپتەرىن سىنىن بۇزباي, ءتىل نورمالارىنا ساي ايتۋ كەرەك. بۇل – اقىلسىنعاندىق ەمەس, انا ءتىلىمىزدىڭ بارشاعا ورتاق تالابىن ەسكە سالۋ.
كارىباي امزە ۇلى,
ءتىل جاناشىرى, زەينەتكەر
تۇركىستان وبلىسى