ءمولدىردى اڭدامايمىز بۇلاق تۇنباي,ءومىردى ويلامايمىز سۇراق تۋماي.ءبىز ءتۇزۋ ءجۇرۋدى دە ۇيرەنبەيمىزالدىمەن قارا جەرگە قۇلاپ تۇرماي.جەر-انا! ءتاي باسىپ ۇيرەنىپ, سونىڭ ۇستىندە سايران سالىپ ءومىر كەشىپ, ادام اتا ۇرپاعى ماڭگى مەكەنىن دە سول جەر-انا قۇشاعىنان تابادى. بىراق كۇناھار قابىلدان تاراعان پەندە ءومىر جولىندا كوپتەگەن قاتەلىك جىبەرەدى. ال وعان جەر-انا شىداي-شىداي شارشاپ, ءبىر ءسات قاتتى وكپەلەيدى. ءبىز بۇگىن سول كەزەڭدى باستان كەشىپ وتىرعاندايمىز.
كوروناۆيرۋس. دومالانعان جەر-انانى تۇگەل جايلاپ كەلەدى. بىرەۋلەر ساياسات دەپ, بىرەۋلەر الپاۋىت مەملەكەتتەر تەكەتىرەسى دەپ ساۋەگەيلىك ايتۋدا. ادام ويلاپ شىعاردى دەيىك, سول ادامعا دا ويلاپ شىعارتىپ وتىرعان ءبىر ۇلى كۇش بارىنا سەنۋىمىز كەرەك. ادام ويلاپ تاپقان ۆيرۋسقا قارسى كۇرەس قۇرالىن تابۋدا عىلىم دا السىزدىك تانىتتى. ەندەشە, جەر-انا نەمەسە تابيعاتتىڭ ۇلى كۇشى ادامدى ءوزى جاراتتى دەسەك, ول ادامنان الدەقايدا كۇشتىرەك بولىپ شىقپاي ما؟ سول ۇلى تابيعاتتىڭ ادام باعىندىرا المايتىن دۇلەي كۇشى تاسقىندار مەن داۋىلدار بولىپ ەسكەرتكەنى دە راس. ال بۇگىن عىلىمعا كونبەي, ۆيرۋس جىبەرگەنى تاعى راس.
جەر-انا نەگە رەنجىدى ەكەن؟ ويلانايىق, جاي عانا ويلانايىق!
ادامزات ۇرپاعىنا ول ءبارىن سىيلادى. ءشولىڭ قانسىن دەپ ءمولدىر بۇلاق بەرىپ ەدى, ءبىز ونى لايلادىق, ۇلى مۇحيتتارىن دا قوقىسقا تولتىردىق. جەمىس, جايقالعان ورمان بەرىپ ەدى, ءبىز ونى تاپتادىق, تاپتاپ سىندىرعانىمىز از بولعانداي, تەمەكى تارتىپ, وت جاعىپ, ءورت قويدىق. ءان تىڭدا دەپ قۇس سايراتقان كولدەر سىيلاپ ەدى, مىلتىق اسىنىپ بارىپ, اققۋ-قازىن اتتىق. دالاڭا ءسان بەرسىن دەگەن ەركە كيىك پەن ەلىكتىڭ ەركە لاعىن جەر جاستاندىردىق. تالاي سۇلۋ قۇس پەن اڭىن مازاق ەتىپ, زووباقتارعا قامادىق. قورەك ەتۋگە بەرگەن سان الۋان بالىعىن دا قىرىپ سالدىق. اقشا ءۇشىن سالعان زاۋىتتىڭ ۋلى سۋىن وزەنگە قۇيدىق. ەمدەلۋگە بەرگەن تۇزدى كولدەردىڭ دە تۇزىن ءسۇزىپ الىپ, ساتتىق. ادەمى قالا سالدىق تا, كوشەسىنە قوقىس توكتىك. جەر-انانىڭ بەتىنە تۇكىردىك. ەندى ول اشۋلانباي, قايتەدى؟
ۇلى دالانىڭ «سىيلاستىق زاڭى» بولعان ەدى عوي. كوز اشقان ۇرپاققا, جاڭا تۇسكەن كەلىنگە «كورشىنى سىيلا!» دەيتىن اڭگىمە ءجىبى ۇزىلگەلى قاشان؟! اقىل ايتسا, بەتىنەن الدىق, باسشىنىڭ جاعاسىنا جارماستىق. وسەك تەردىك, ارىز جازدىق. نە جەتپەي جاتىر؟ ءيا, الەمدى ءارى قويىپ, ءوز كوزىمىز كورگەنگە ورالساق.
ەركىندىك العان وتىز جىل. شىنىمدى ايتسام, قۋاندىم. سوعىستان سوڭعى ۇرپاق ەم, ءار نارسەدەن شوشىندىم. ويتكەنى مەنىڭ «ەركىندىك» دەگەن تۇسىنىگىمە قاراما-قايشى جايلار ءوتتى كوز الدىمنان. العاشقى قيىندىق تەز ۇمىتىلىپ, ەل ەڭسەسىن كوتەرە باستادى. نارىق دەگەن ءداۋىر كەلدى.
نارىق پەن ادامگەرشىلىك تارازىنىڭ ەكى باسىنا ءتۇستى. ار-ۇيات جايلى ءسوز ايتىلمادى.
تاڭ اتار-اتپاستان اناسى بالاسىنىڭ ءحالىن سۇراماستان, ارقايسىسى ءار جاققا تابىس تابۋعا اتتانىپ كەتە باردى. اقشا ءۇشىن, بايلىق ءۇشىن ەكى ازامات اتىستى دەپ ەستىدىك. بيزنەسمەن بايۋ ءۇشىن قىزىن ساۋداعا سالدى دەپ ەستىدىك. باۋىرىنداعى بالاسىن ساتتى دەپ ەستىدىك. بيزنەستەگى كەلىنشەك كۇيەۋىن ءولتىردى دەپ ەستىدىك. و, سۇمدىق! ءبىزدىڭ قۇلاق تالايدى ەستىپ, ەتىمىز ۇيرەنە باستادى. ءوزىمىز دە سول ۇرى-قارىنىڭ تويىنا بارىپ, ەلمەن بىرگەمىز عوي دەپ جۇبانىپ, تەك بەيبىت زامان بولسىن دەپ, الدىمەن ەركىندىك اياعىنان تىك تۇرسىن دەپ, كوش سوڭىنا ىلەسە بەردىك. جەر-انا مۇنىڭ ءبارىن كەشىرە الماعان سياقتى.
كوروناۆيرۋس. الدىمەن قىتايعا كەلدى. ۇلى دالا سياقتى جەتى اتاسىن جوقتاماي وسە بەرگەن تويىمسىز ۇلتقا دا قاتتى ەسكەرتۋ جاسادى جەر-انا. يتالياعا اۋىر سوعىپ جاتىر. ادام بالاسىن الديلەيتىن بەسىك-ارباعا يت كۇشىگىن الپەشتەپ جۇرگەنى ءۇشىن رەنجيدى-اۋ جەر-انا. الپاۋىت امەريكا شە؟ نەشە ۇرپاعى سوعىس كورمەسە دە, قارۋ جاساۋدان الدىنا جان سالماي كەلەدى ولار. سوعىسسىز دا قىرىلۋعا بولاتىنىن ەسكەرتىپ جاتىر جەر-انا. ويلانىپ كورسەك, جالپى ادامزاتقا وكپەلى سياقتى تابيعات دەگەن ۇلى كۇش.
وزىمىزگە ورالايىق. سوعىستار مەن توڭكەرىس, اشتىق پەن قۋعىن-قىرعىنداردى باستان كەشكەن ۇلى دالا ۇرپاعى ەركىندىك الدىق! وسى دالا دانالىعى تالاي نارسە ۇيرەتسە دە, قۇبىلىپ شىعا كەلدىك. «قايىرىمدى بول! مەيىرىمدى بول! باتاسىز قۇل ارىمايدى. الا ءجىپ اتتاما, وزگەنىڭ ەڭبەگىن جەمە, وندايلار قاشاندا وڭباعان» دەگەن اتالى ءسوز ايتىلماي قالدى. تاڭ اتسا, ەستيتىنىڭ – ۇستالعان جەمقور جايلى اڭگىمە. سونداعىڭ – ءزاۋلىم ءۇي سالۋ. مىنا ىندەتتەن ءۇيىڭ يەسىز قالماسىن قايدان بىلەسىڭ ەندى؟! سونداعىڭ – ايەلىڭدى التىنعا مالىندىرۋ, قامقا تونعا وراۋ. مىنا ىندەتتەن ول قاي تويعا بارىپ سايرانداپ, ول التىنىن كىمگە بارىپ كورسەتپەك؟ شەتەل قاشتىڭ اقشا ۇپتەپ, ول جەردە ادىلەت ىزدەپ تاپپاس دەدىڭ دە؟ جەر دەگەن بىرەۋ عوي.
وتىز ءۇشتىڭ اشتىعىن كورگەن اجەم ماقالداۋشى ەدى. «التىن-كۇمىس تاس ەكەن, ارپا-بيداي اس ەكەن» دەپ وتىراتىن. «بالەن دەگەن بايدىڭ ايەلى التىن بىلەزىگىنە اۋىستىراتىن ءبىر تابا نان تابا الماي قالعان كەزدە» دەۋشى ەدى. ەندەشە, بۇگىنگى تويىمسىز بايىعانداردى دا تاۋبەگە كەلتىرۋ ءۇشىن بۇل ىندەت تۇگەل جەر شارىن شارلاپ جۇرسە كەرەك.
كوروناۆيرۋس. ۇيگە قامالدىق. ءبىر كۇندىك ويىن-كۇلكى, ساۋىق-سايران, دەنساۋلىقتىڭ قۇنى قانشا تۇراتىنىن, بالكىم, ەندى سەزىنەرمىز. وكىنىشكە قاراي, ءبىزدىڭ كەي اعايىن ءالى قىدىرىپ ءجۇر. ەسىگىڭدى اشپاساڭ, اۋىلداردا وكپەلەپ كەتەدى.
ءبىزدىڭ ۇلى دالانىڭ تازا جەرى اۋىل ەدى. ودان بەزدىك. اۋىل حالقى كەڭ دالاعا مال باقپايدى, قالادا زىڭگىتتەي جىگىت ەسىك كۇزەتىپ وتىرادى. ەگىن سالىپ, اعاش ەگىپ, ءۇي تۇرعىزىپ, ۇرپاق ءوسىر دەدى عوي ساعان جەر-انا!
ءبىزدىڭ اشىق-شاشىق جۇرگەن دالاداعى باۋىرلار ءالى ويانعان جوق دەسەم, وكپەلەمەس. زامان وزگەردى ەكەن دەپ, ءوز بولمىسىن جوعالتۋىڭ ءجون ەمەس دەسەم دە, تىڭدامايدى عوي. ۇلى دالانى مەكەندەگەن اتا-بابامىز ساۋاتسىز بولماعان! قازىرگى بالا اۋرۋى جاس كەلىننىڭ جالاڭاش جۇرۋىنەن, اياعى اۋىر كەزدە تۇنگى كلۋبقا بارۋىنان, تۋىپ الىپ, قازاقى بەسىككە بولەمەي تاستايتىنى دا سەبەپ دەپ قاراعان قاتە بولماس ەدى. دالانىڭ ۇلتتىق تاماعى تالاي اۋرۋعا ەم بولارى دا داۋسىز.
جەر-انا بىزگە ءبارىنىڭ قادىرىن بىلمەي كەتكەنىمىز ءۇشىن وكپەلى. ال ءبىز بولساق, «ادامعا باعىن, جەر, ەندى!» دەپ ايقاي سالدىق. جوق, ول بىزگە باعىنبايدى. ءبىز وعان باس يۋگە, ونى قادىرلەپ, سۇيۋگە ءتيىسپىز! بالكىم, ول سوندا عانا مەيىرىمىن توگىپ, قۇشاعىن اشىپ پانالاتار. وزەن-كولى تازارعان كەزدە, قوقىستارى ازايعان كەزدە, پەندەسى «تاۋبە» دەگەن كەزدە قايتادان ەركىن سايرانداۋعا جىبەرەتىن شىعار. ال ءبىز, پەندەلەر, ونىڭ سىيلاعان اسپانىنىڭ قادىرىن تۇسىنە بىلسەك جارار ەدى. ءوزىڭ جاراتقان پەندەڭنىڭ كۇناسىن كەشىرەمىسىڭ جەر-انا؟!
اقۇشتاپ باقتىگەرەەۆا,
مەملەكەتتىك سىيلىقتىڭ لاۋرەاتى