اسان دەگەن اڭشى كىسى بولعان. اڭشى بولعاندا دا ءجاي, اڭكوس ەمەس, «ايۋ, قاسقىردى الىسىپ ءجۇرىپ الادى ەكەن» دەيتىندەي اڭىزعا جاقىن اڭشى ەكەن.
كوكپارشى شالداردىڭ اتقا مىنە المايتىن ازاماتتارعا الايا, ايانىشپەن قارايتىنى سەكىلدى, ونداي كىسىلەر اڭ اۋلاي الماعان ادامدارعا اياۋشىلىقپەن قارايدى عوي, سوندىقتان بالاسىن دا اڭ اتۋعا باۋلىماق بولىپ اندا-ساندا ەرتىپ شىعادى ەكەن. ءبىر كۇنى 15-16 جاستاعى بالاسى وزىمەن قۇرداس-دوسى, اڭعا قۇمار ءبىر جىگىتتى ىلەستىرە شىعىپتى. ۇشەۋلەپ اتقا قونادى.
وقيعانىڭ قالاي بولعانىن تاپتىشتەپ جازباي-اق قويايىن, ايتەۋىر وقتاۋلى مىلتىقتىڭ شۇرىپپەسى باسىلىپ كەتىپ وزدەرىمەن ەرە شىققان جاس جىگىت جازىم بولادى. بىرەۋلەر شۇرىپپەنى باسقان اڭشىنىڭ بالاسى دەيدى, بىرەۋلەر ابايسىزدا اڭشىنىڭ ءوزى باسىپ قالىپتى دەيدى, ايتەۋىر اكەسى مەن بالاسىنىڭ بىرىنەن ەكەنى انىق. ءجا, ەندى نە بولماق؟
بۇل اۋىل, اۋىل دەگەندە الپىس ءۇيلى شاعىن اۋىل ەمەس, ءبىر-بىرىمەن جالعاسىپ جاتقان التى ءجۇز ءۇي قارالى ايماق. سول ايماقتا ايتقاندا ءسوزى, اتقاندا وعى دالاعا كەتپەيتىن جۇمان دەيتىن ەل-جۇرتقا قادىرلى قاريا بولعان. اسان ەندى سولاي شاۋىپتى. تىزگىن ۇشىمەن جەتىپ: «اقساقال! جازىم بولعان بالانىڭ قازاسىن ەستىرتىپ, اكەسى قاسىمبايدىڭ اشۋىن سۇراپ بەرىڭىزشى», دەپ باسىنا تۇسكەن ىسكە اراشا سۇراپتى. اقساقال ويلانىپ وتىرىپ «سەن ادەيى ىستەدىڭ بە, جازاتايىم بولدى ما؟», دەيدى. اسان وقيعانىڭ ابايسىزدا بولعانىن ايتىپ, «اشۋىن بەرسىن, ايىبىن السىن» دەپ قولقالايدى.
جۇمان قارت جولعا شىعادى. قاسىمبايدىڭ اۋىلىنا كەلىپ, سۋىق حاباردى جەتكىزەدى. جازىم بولعان جىگىت جالعىز ەكەن. اناسى اڭىراپ قويا بەرەدى, اكەسى شوككەن نارداي بۇكتەتىلەدى. رۋلاس, اعايىن-جۇرت بار, اشۋ مەن اتقا قاتار ءمىنىپ اسانعا قاراي اتتانباققا ايقاي-سۇرەن, دۇرلىگىسەدى.
توردە وتىرعان جۇمان قارت كۇڭىرەنە ءسوز الادى. «اينالايىن, قاسىمباي, اكەجولداس ادام ەدىك, جاماندىق جەردە جاتا ما, قازانى كىم ەستىرتپەيدى, كىم ەستىمەيدى. مەنىڭ كەلگەن شارۋام سابىرعا شاقىرىپ, اسانعا دەگەن اشۋىڭدى سۇراۋ, اشۋىڭدى ماعان بەر, وقىس بولعان وقيعامەن اۋلەتارا قىرقىسىپ, ەل اراسىنا ىرىتكى تۇسپەسىن, شىنداپ كەلگەندە اركىم مەجەلى ۋاقىتىمەن كەتەدى. سەبەبىن قۋساق پەندە بالاسىنىڭ اقىلى جەتپەيدى, سەندەلىپ كەتەرمىز. اشۋىڭدى بەر, الدى جارىق بولسىن, ارتقى جۇمىسىن ىڭعايلايىق», دەيدى.
قاسىمباي جۇمان قارتتىڭ, قالعانى قاسىمبايدىڭ سوزىنە توقتايدى. «بالام ءبىر ولسە, جۇماننىڭ دا ساقالدى باسىن سىيلاماپتى دەگىزىپ مەن ەكى ولەتىن جاعداي جوق, اشۋىمدى بەردىم», دەگەن ەكەن قازانىڭ يەسى قاسەكەڭ. ءبىر-بىرىنە قادىرى بار قايران ەرلەر...
دايىنداعان
ۇلاربەك نۇرعالىم ۇلى, «ەگەمەن قازاقستان»