ماڭدايدان تەرىڭدى تامشىلاتقان ەڭبەك ادامدى قاي زاماندا دا شاپاعاتقا بولەيدى. جاس كەزىمدە ماسكەۋدە, كرەملدىڭ تورىندە ىلعي جاقسى-جايساڭدارمەن قاتار وتىرىپ, ءوزىمنىڭ قازاق دەگەن حالىقتىڭ قىزى ەكەنىمدى كەۋدەمدى كەرە ماقتانىش تۇتار ەدىم. ال ەلىمىزدىڭ تاۋەلسىزدىگى بولماسا حالقىمىزدىڭ تۇساۋلى اتتاي ەكەنىن مەن كەيىن ءتۇسىندىم. وسىدان 20 جىل بۇرىن قازاقستان تاۋەلسىزدىگىن العاندا ناعىز بوستاندىقتىڭ, ازاتتىقتىڭ تىنىستى كەڭەيتكەن سامالىن سەزىندىك. ومىرگە, ساياسي, مادەني قۇندىلىقتارعا كوزقاراس وزگەردى. بۇرىنعىداي جوعارىعا, ماسكەۋگە قاراعان جالتاقتىق پەن ءبىز ءۇشىن بىرەۋ شەشىم قابىلدايتىن ماسىلدىق پسيحولوگيادان, مىنەزدەن ارىلدىق. ەلىمىز ەكونوميكاسى جيىرما جىل ىشىندە دامىپ قانا قويعان جوق, دۇنيە جۇزىندەگى موينى وزىق ەلدەرگە قازاقستان دەگەن جاس مەملەكەتتى مويىنداتىپ تا ۇلگەردىك. ءوتكەن جىلى ەلىمىز ەۋروپاداعى قاۋىپسىزدىك جانە ىنتىماقتاستىق ۇيىمىنا توراعالىق ەتتى. ون ءبىر جىل ۇزىلىستەن كەيىنگى ءسامميتتىڭ استانادا ءوتۋى قازاقستاننىڭ بەدەلىن بۇرىنعىدان دا ارتتىرا ءتۇستى جانە حالىقارالىق ساياساتتاعى ونىڭ تۇعىرلى ورنىن دا بەلگىلەپ بەردى. مۇنىڭ بارلىعى دا قاسيەتتى تاۋەلسىزدىكتىڭ, ەركىندىكتىڭ ارقاسى.
ءبىزدىڭ جاس مەملەكەت ەكى ون جىلدىڭ ىشىندە وسىنشا ءدارەجەگە قالاي جەتتى؟ ول الدىمەن جۇدىرىقتاي جۇمىلعان بىرلىكتىڭ, ىنتىماقتىڭ ارقاسى ەكەنى ايان. ونىڭ ۇستىنە ۇلكەننىڭ الدىنان وتپەي سىيلاۋ, كىشىنى قادىرلەۋ, حاننىڭ دا, قارانىڭ دا سوزىنە توقتاۋ سياقتى حالقىمىزدىڭ قانىنا سىڭگەن مىنەزى دەموكراتيانىڭ نەگىزى بولىپ تابىلادى. بىز – دەموكراتيالىق, زايىرلى مەملەكەت قۇرىپ جاتقان ەلمىز. مۇنى جاس تاۋەلسىز قازاقستان تۋرالى پىكىر ءبىلدىرىپ ءجۇرگەن الەمدەگى اۋزى دۋالى قايراتكەرلەر ارقاشان وڭ باعالاپ كەلەدى.
قازىر قاراپ وتىرساق, ءتۇرلى ەلدەردە اتىس-شابىس, ەرەۋىلدەر كوبەيىپ كەتتى. ولاردىڭ بەيبىت حالقىنان مازا, تىنىشتىق كەتكەلى قاشان. بەرەكە بولماعان سوڭ اشتىق تا, جالاڭاشتىق تا سولاردىڭ باسىندا. جەكە پەندەنىڭ ءومىرى سياقتى تۇتاس ەلدىڭ, حالىقتىڭ دا تاعدىرى بولادى. ونىڭ دا جولى تاقتايداي تەگىس بولا بەرمەيدى, قيىندىقتار كەزدەسىپ وتىرادى. سونداي كەزدە ەلدى باستايتىن كوشباسشىنىڭ, دانا دا, اقىلدى ەرلەردىڭ ورنى بولەك ەكەنى ەشكىمگە تالاس ەمەس. «مىڭ ءولىپ, مىڭ تىرىلگەن» قازاق تالاي قىلبۇراۋ زاماندا تىعىرىقتان حالقىن الىپ شىققان دانالارىن, باتىرلارىن سول ءۇشىن ارداقتاپ, ولاردىڭ ەسىمىن ۇمىتپايدى.
اللاعا شۇكىر, بۇگىن بالالارىمىزدىڭ تاماعى توق, ۇيقىسى تىنىش. ءبىلىم الىپ, كوڭىلى قالاعان ىسىمەن اينالىسادى. ەلىمىزدىڭ بولاشاعى سولار ەكەنىنە كامىل سەنەمىز. ەلىمىزدەگى ءبىر اتانىڭ بالالارىنداي تاتۋلىققا دا كوڭىلىم تولادى. ىنتىماق پەن بىرلىكتىڭ ارقاسىندا قانداي اسۋدان دا, بەلدەن دە سۇرىنبەي اسىپ كەلەمىز. مىنە, قازىر ەلدە ۇدەمەلى يندۋستريالىق-يننوۆاتسيالىق باعدارلاما جۇزەگە اسا باستادى. كۇن سايىن ەستىپ, ءبىلىپ وتىرعان اقپاراتتاردان ەكونوميكانىڭ تاماشا جەتىستىكتەرىنە كۋا بولىپ, شۇكىرشىلىك ەتىپ وتىرامىن.
دەگەنمەن, قازىر «كەمەدەگىنىڭ جانى ءبىر» ۋاقىت دەپ ويلايمىن. ەل باسشىسىز بولمايدى. ال كوشتى العا باستايتىن باسشىنى وزىمىزگە تاڭداتىپ وتىرعان دا تاۋەلسىزدىگىمىزدىڭ بىزگە بەرگەن ارتىقشىلىعى ەكەنىن مەنىڭ ءاربىر وتانداسىم باعالايدى. پرەزيدەنتتىك سايلاۋ دا سول ءۇشىن بولادى. حالىقتىڭ بىرلىگى, ەلدىڭ ەلدىگى وسىندايدا كورىنەدى. ءوزىن وسى ەلدىڭ پاتريوتى سانايتىن ءار قازاقستاندىق سايلاۋعا كەلىپ, ءوزىنىڭ داۋسىن بەرۋى كەرەك. مەن مۇنى وسىنداي شەشۋشى ساتتە ءار قازاقتىڭ, ءار قازاقستاندىقتىڭ مەملەكەتىمىزدىڭ بولاشاعى ءۇشىن اتسالىسقان قىزمەتى دەپ بىلەر ەدىم. ەلدىگىمىزبەن قاتار, ءاركىمنىڭ ازاماتتىعى دا وسىندايدا كورىنەدى. سوندىقتان ەندى ساناۋلى كۇننەن كەيىن وتەتىن سايلاۋعا دا جۇمىلا كىرىسەيىك, اعايىن.
كامشات دونەنباەۆا, ەڭبەك ەرى.
قوستاناي.