ەلباسىنىڭ « ۇلى دالا ۇلاعاتتارى» تاقىرىبىمەن گازەتتە جاريالانعان جاڭا تۋىندىسىن تولىقتاي وقىپ شىقتىم. ۇلكەن اسەرگە بولەندىم.
«مىنە, تاۋەلسىزدىگىمىزگە شيرەك عاسىر تولعان تورقالى كەزەڭگە كەلدىك. بۇل از ۋاقىت پا, الدە كوپ پە؟ نەدەن باستادىق, قاي جەرگە جەتتىك؟ وسىنىڭ ءبارىن تىڭعىلىقتى تارازىلاپ, باعاسىن بەرەر شاق كەلدى. بولعانعا بايىپتى باعا بەرۋ – بايىرعى ادەتىمىز», – دەپ باستايدى مەملەكەت باسشىسى تۋىندىسىنىڭ العىسوزىن.
شۇكىر, بۇگىنگە دەيىن كورمەگەن قيىندىعىمىز, اۋىرتپالىعىمىز, قياناتىمىز از بولماسا دا, جاڭا عاسىردىڭ تابالدىرىعىن اتتار تۇستا ماڭدايىمىزعا ازاتتىقتىڭ اق تاڭىن كورۋگە جازىپتى. مىنە, سودان بەرى شيرەك عاسىرعا جۋىق ۋاقىت ءوتىپ, وسى ءبىر شۋاقتى شاقتا مۇقىم جۇرتتىڭ مەرەيىن وسىرگەن ىرگەلى, ىزگى, ىلكىمدى ىستەر جالعاسىن تاۋىپ, بارلىعىمىز دا تولايىم تابىستىڭ جارقىن جوبالارىن تاماشالاپ جۇرگەنىمىز زور قۋانىش.
«…وسىناۋ شيرەك عاسىر عانا تاۋەلسىزدىك جىلدارىندا نەبىر وقيعالاردى باستان كەشتىك. قيلى كەزەڭدەر مەن بەيتانىس بوگەتتەردى باسىپ ءوتىپ, ءوز جولىمىزدى تابۋعا ۇمتىلدىق. بۇل تۇرعىدان كەلگەندە, حالقىمىزدىڭ بىرلىگى مەن ىنتىماعى الداعى كۇنگە الىپ باراتىن تۋىمىز, ۇرانىمىز ءارى قۇرالىمىز بولدى. ءبىز جالپىۇلتتىق ماقساتقا جۇدىرىقتاي جۇمىلىپ, بىرىگىپ, بىرلەسىپ ۇمتىلدىق. جاڭا ءداۋىردىڭ بولمىس-ءبىتىمىن ۇلتتىق سالت-داستۇرلەرىمىزدىڭ اياسىندا زاماناۋي سىن-تەگەۋرىندەرگە بەيىمدەدىك, مەملەكەت بولىپ قالىپتاسۋدىڭ وزىندىك ورنەگىن تاۋىپ, مەكتەبىن قالىپتاستىردىق. قازاقتا «مەن ءبىتىردىم دەگەنشە, ەل ءبىتىردى دەسەيشى» دەگەن دانالىق ءسوز بار. وسى ءسوزدىڭ ءمان-ماعىناسىن جاڭا تۇرپاتتى مەملەكەت ورنىقتىرۋ ىسىندە جالپىۇلتتىق تۇتاستىق, حالىقتىق قولداۋ, قوعامدىق تۇراقتىلىق ناتيجەسىندە جۇزەگە اسىردىق», – دەپ تولعانادى ەلباسى.
جاراتۋشى يەمىزدىڭ بىزگە جاساعان جاقسىلىعى – ەشكىمگە كىرىپتار بولمايتىن, الىس-جاقىنمەن ەركىن قارىم-قاتىناس جاساي الاتىن ەگەمەن, ازات, بوستاندىق بايراعىن بەكەم ۇستاعان, بەرەكەلى تىرشىلىك قازانىن قايناتقان, كەلەشەگى جارقىن, كەمەل ىستەرگە باتىل قادام جاساي بىلەتىن ىرگەلى مەملەكەتكە اينالىپ كەلەمىز. تورتكۇل دۇنيە ءبىزدىڭ ىزگى ىستەرىمىزگە وڭ باعاسىن بەرىپ, كەيبىر ورەلى وزگەرىستەردى ونەگە ەتىپ, وزدەرىنىڭ تىنىس-تىرشىلىگىنە كەڭىنەن پايدالانىپ جاتقانىن دا بىلەمىز. ويلانىپ كورسەڭىز, وسىنىڭ بارلىعى ورايلى ىستەردىڭ جەمىسى ەكەنى داۋسىز. قاي كەزدە دە ءبىزدىڭ حالقىمىز «بىرلىك ءتۇبى – تىرلىك» ەكەنىن ءبىلدى. اۋىزبىرشىلىك, ۇيىمشىلدىق, تاتۋلىق, دوستىق سونداي جاڭاشىل باستامالارعا جول اشىپ, تۇعىرىمىزدىڭ بيىك, ماقساتىمىزدىڭ ايقىن, كەلەشەگىمىزدىڭ جارقىن بولۋىنا ءوز سەپتىگىن تيگىزەدى.
قىسقاشا ايتقاندا, ءبىز تەرەڭ ويعا جەتەلەيتىن, تولعامى كەڭ, تالعامى بيىك تۇششىمدى دۇنيەنى وقىپ, ودان كوپتەگەن ويلاردى ءتۇسىنىپ, ءوزىمىزدىڭ تاۋەلسىز ەلىمىزدىڭ تۋىن كوكتە جەلبىرەتە وتىرىپ, الدا تالاي اسقار اسۋلاردى, بيىك بەلەستەردى باعىندىرا بەرەتىنىمىزگە كوزىمىزدى ايقىن جەتكىزە الدىق.