جيناق ءۇش بولىمنەن تۇرادى. ءبىرىنشىسى – «كوڭىلىمنىڭ بايشەشەگى», ەكىنشىسى – «تامىرىم – تۋعان جەرىمدە», ءۇشىنشىسى – «جەرۇيىعىم – وتانىم» دەپ اتالادى. وسى ءۇش بولىمگە قالام يەسىنىڭ قوعام مەن ۋاقىت, ۇلت پەن رۋح, ءتىل مەن ءدىل, دوستىق پەن ماحاببات تۋرالى ولەڭدەرى مەن تولعاۋلارى جانە تۋعان اۋىلىن كوركەيتۋگە ءومىرىن ارناعان ەڭبەك ادامى جايىنداعى دەرەكتى داستانى ەنگەن.
بۇعان دەيىن بىرنەشە جىر جيناعى شىققان اقىن ولەڭدەرىندە باسى ارتىق ءسوز جوق. ۇيقاسى شىمىر. بوياۋدى دا كوپ جاقپايدى. ءبارى دە مولشەرمەن. ونى كىتاپتىڭ العاشقى بەتىندەگى «بوزقاراعان» ولەڭىنەن-اق بايقايسىز. بۇعان اۆتور مۇقاعالي ماقاتاەۆتىڭ «بوزقاراعان» ولەڭىنىڭ العاشقى ەكى شۋماعىن ەپيگراف رەتىندە الىپتى. بىراق نۇرلان ونى باسقاشا جىرلاعان.
«ادەمىلىك كورمەي كەپ كوپتەن بەرى,
تار قاپاستا تالاي كۇن وتكەن ەدى.
سەزىم شىركىن, ءبۇر جارىپ جانارىمدا,
جاپىراعى جانىمنىڭ كوكتەي بەردى»,
دەگەن ولەڭ جولدارىنان اقىن جۇرگىنىڭ ءلۇپىلى ەستىلەدى.
جيناقتاعى كولەمدى دۇنيەنىڭ ءبىرى – «اۋلەتباسى» اتتى دەرەكتى داستان. بۇعان ءبىر اۋلەتتىڭ تىرەگى سۇلەيمەن كوشكىن ۇلىنىڭ ءومىر جولى ارقاۋ بولعان. مۇندا اۆتور كەيىپكەرى ارقىلى وتكەن عاسىردا حالقىمىزدىڭ باسىنان وتكەن وقيعالاردى استاستىرا بەينەلەگەن. داستان جيناقى جازىلعان. جۇردەك وقىلادى.
قىسقاسى, اقىننىڭ جاڭا جىر جيناعى ءوز وقىرماندارىنىڭ جۇرەگىنە جول تابادى دەگەن سەنىمدەمىز.
قايسار قۇسايىن
