ناپاقاسىن ادالىنان تاۋىپ, ۇرپاعىنا دۇرىس تاربيە بەرۋدى ماقسات ەتكەن انا ۇل-قىزدىڭ بولاشاعىن ويلاپ تىنىمسىز ەڭبەك ەتتى. وتاعاسى دەنساۋلىق سالاسىندا فەلدشەر ەدى. مەيىزكۇل ونىڭ كومەكشىسى رەتىندە قازىعۇرت, تولە بي اۋداندارىندا بىرنەشە جىل مەيىربيكە بولىپ حالىققا قىزمەت ەتتى. كەيىننەن ۋاقىت تالابىنا ساي ساۋدامەن دە اينالىستى, ء«بىرىنشى مامىر» ۇجىمشارى فەرماسىندا ساۋىنشى بولدى. قاي سالادا بولسىن ەڭبەكقورلىعىمەن ەل العىسىنا بولەنگەن, بەس ۇل, بەس قىز تاربيەلەگەن مەيىزكۇل مۇزدىباەۆا «باتىر انا» اتاندى, «انا داڭقى» وردەنىمەن ناگرادتالدى. بۇگىندە 28 نەمەرە, 18 شوبەرە ءسۇيىپ اجە اتانعان مەيىزكۇل مۇزدىباەۆا سول ءبىر كۇندەرى بار قيىندىقتى ءسابيدىڭ كۇلكىسى ۇمىتتىرىپ جىبەرەتىنىن ايتادى. وتكەندى ەسكە العاننان گورى نەمەرە-شوبەرەلەرىنىڭ ءتاتتى قىلىعىن اڭگىمەلەۋدى ءجون كورەدى.
«ول كەزدە ەشكىم بالانىڭ بەتىنە قاراپ وتىرمايتىن. كۇي تالعاماي-اق, ءۇيدىڭ دە, ءتۇزدىڭ دە شارۋاسىنا ۇلگەرە ءجۇرىپ وسىردىك. بەس ۇل, بەس قىزعا دانا اباي ايتقانداي, «بەينەت كورمەي, داۋلەت جوق» ەكەنىن ۇعىندىردىق. بەل جازباي ەڭبەك ەتىپ, ۇلگى كورسەتتىم. قيىندىققا مويىماي, الدىما ءبىر عانا ماقسات پەن مىندەت قويدىم. ول – بالالارىمدى اياققا تۇرعىزۋ, سولاردى ادام ەتۋ. وسى ويدىڭ جەتەگىندە ءجۇرىپ, ايانباي ەڭبەك ەتىپ, ەڭسەرۋگە تىرىستىم. بۇگىندە زامان باسقا, دەگەنمەن نەمەرە-شوبەرەلەرىمە ابايدىڭ: «وزىڭە سەن, ءوزىڭدى الىپ شىعار, ەڭبەگىڭ مەن اقىلىڭ ەكى جاقتاپ» دەگەن, ناقىلعا اينالعان ولەڭ جولدارىن ءجيى قايتالاپ وتىرامىن. ولار دا اقىننىڭ جىرىن جاتقا ايتىپ, تەرەڭ تۇسىنەتىنىن ءبىلدىرىپ جاتادى. قازىر 1-2 بالا تۋىپ, ءۇي-كۇي ىزدەيتىن جاستاردىڭ دا از ەمەس ەكەنى راس. بۇگىندە سول كوپ بالانى بەرگەن جاراتقانعا شۇكىر ەتەمىن. بارلىعىنىڭ قاتاردان قالماي, تارشىلىق كورمەي, جوعارى ءبىلىم الىپ, ومىردەن ءوز ورنىن تابۋىن ماقسات ەتتىم, وسى جولدا قولىمنان كەلگەنشە كومەكتەستىم, قولدادىم. سونىڭ راحاتىن بۇگىندە كورىپ كەلەمىن. قولىمدى جىلى سۋعا مالىپ وتىر. قارتايعاندا بەينەتىمنىڭ زەينەتىن كورۋدەمىن. ون بالانىڭ باسى قوسىلىپ, نەمەرە-شوبەرەلەرىم جينالىپ جان-جاقتان قاۋمالاعاندا ايتىپ جەتكىسىز باقىتتى كۇي كەشەمىن. شۇكىر, بىرلىگى مەن ىنتىماعى جاراسقان وتباسىمىز. ەل تىنىش, جۇرت امان, اۋىلدا حالىققا بارلىق جاعداي جاسالىپ جاتىر, ۇزاعىنان بولعاي», دەيدى التىن قۇرساقتى انا.
ەكىنشى دۇنيەجۇزىلىك سوعىس كەزىندە دۇنيەگە كەلگەن مەيىزكۇل 16 جاسىندا تولە بي بابانىڭ تىكەلەي جەتىنشى ۇرپاعىنا كەلىن بولىپ تۇسكەن. ياعني تولە ءبيدىڭ التىنشى ۇرپاعى نۇرتاي, جەتىنشى ۇرپاعى مۇزدىباي بابالاردىڭ تاربيەسىن العان كەلىن. نەمەرەلەرى اجەلەرى قازىرگى كۇنگە دەيىن « ۇلى دالا زاڭى» مەن «قازاقتىڭ اتالى ءسوزىن», ۇلتتىق قۇندىلىقتارىمىزدى دارىپتەپ وتىراتىنىن ايتادى. 82 جاسقا تولعان مەيىزكۇل اجە شيراق, اۋىل-ايماقتا وتەتىن ءىس-شارالارعا, قوعامدىق جۇمىستارعا بەلسەندى ارالاسادى. مەكتەپتە «قىز ادەبى اناعا سىن» تاقىرىبىندا وتەتىن, ۇرپاقتى ۇلتتىق قۇندىلىقتار شەڭبەرىندە تاربيەلەۋ ماقساتىنداعى ءىس-شارادا بەلسەندى.
«ۇلدىڭ ۇلكەنى الپىسقا كەلدى. ۇل-قىزدارىمنىڭ بارلىعى جوعارى ءبىلىم الدى. ءوز بىلىمىمەن, ءوز كۇشتەرىمەن وقىدى. ءبارى ادال ەڭبەگىمەن ۇرپاق تاربيەلەپ, ۇلكەن وتباسىنا اينالىپ وتىر. وتاعاسى ماڭگىلىك مەكەنىنە قايتقاندا بەسىكتە جاتقان كەنجە قىزىم قازىر 41 جاستا, سوت جۇيەسىندەگى باستى تۇلعا سانالاتىن سۋديا بولىپ ەڭبەك ەتەدى. نەمەرەمنىڭ ۇلكەنى وردا بۇزار وتىزدان اسىپ قالدى. ەڭ كىشكەنتاي شوبەرەم 6 ايلىق. ناۋرىزداعى مەيرامىمىزبەن بارلىعى قۇتتىقتاپ, قۋانتىپ تۇرادى. ۇل-قىزدارىم, نەمەرەلەرىم مەنىڭ جىلدار بويعى ەڭبەگىمنىڭ ءبىر وتەۋى رەتىندە دەسەم دە بولار, ەكى رەت مەككەگە قاجىلىققا جىبەردى. ريزامىن. اۋىلدىڭ اكىمى دە, اۋدان باسشىلارى دا ۇمىتقان ەمەس, جىل سايىن قۇرمەت كورسەتىپ وتىرادى. مەن ءۇشىن بارلىق ۇل-قىزىم, كەلىندەرىم, كۇيەۋ بالالارىم بىردەي, جاقىن, ىستىق, ءبارىن جاقسى كورەمىن. بولە-جارعان ەمەسپىن. نەمەرە-شوبەرەلەرىمنىڭ اراسىندا ونەرگە جاقىنى دا از ەمەس. مىسالى, ەكىنشى ۇلدىڭ نەمەرەسى, ياعني شوبەرەم دىنمۇحاممەد قايراتبەك ۇلى دومبىرا تارتادى, ءتۇرلى دودادا جەڭىمپاز اتانىپ تا ءجۇر. قولىمداعى نەمەرەم ەڭلىك شىمكەنتتەگى جوعارى وقۋ ورنىندا, ءۇشىنشى كۋرستا وقيدى, دومبىرا تارتادى, ءان شىرقايدى. ماعان تارتقان-اۋ دەپ توپشىلاپ قويامىن. مەنىڭ دە ءان ايتاتىن ونەرىم بار, – دەدى دە مەيىزكۇل اجە بىزگە حالىق ءانىن ايتىپ بەردى.
ون سەگىز شوبەرەنىڭ قولىنان ماي جالاعان باقىتتى اجە شىرقاعان ءاننىڭ ادەمى اۋەنىنە ەلىتىپ, جانىمىز جادىرادى.
تۇركىستان وبلىسى
