اسىرەسە سەرىك اعامىزعا «كاپىر» دەگەن قوسىمشا نىسپى قاشان جالعانعانىن بىلمەيمىن, مەن ەس بىلگەننەن سولاي اتايتىن. ونىڭ جاۋابىن كەيىن ۇقتىم. سەكەڭ ۇزاق جىلدار اۋىلدا شوپىر بولىپ ىستەدى. شوپىر بولعاندا, جاي ەمەس, مايتالمانى دەسەك بولادى. قويشىلارعا سۋ تاسيتىن كولىكتەن باستاپ, تالاي شوپىردىڭ تۇسىنە كىرىپ, سونى جۇرگىزسەم دەپ ارماندايتىن ءبىراز كولىكتى تىزگىندەدى. اۋىلعا كەلگەن العاشقى «كاماز-دىڭ» دا بىرەۋىن سول جۇرگىزدى. ونىڭ باسقا شوپىردان ەرەكشەلىگى – تازالىعى. ءتارتىپتى سۇيەدى. ءوز ىسىنە وتە ماتتاقام. ول مىنگەن كولىك ايناداي جالتىرايدى. تاپ-تازا. دوڭگەلەگىنە دەيىن جابىسقان قيقىم كورمەيسىز. قاشان كورسەڭىز, جاي قاراپ تۇرمايدى, قولىنداعى سۋلى شۇبەرەگىمەن كولىگىنىڭ بىرەسە ايناسىن, بىرەسە تەرەزەسىن سۇرتەدى. كەيبىر قاتارلاسى سەكىلدى ەزۋىنە تەمەكى قىستىرىپ, بۇرالقى سوزگە ەرىك بەرىپ, ءار نارسەنى ەرمەك ەتپەيدى. ال ول كىسىنىڭ ماشيناسىنا مىنەم دەسەڭىز, الدىمەن اياقكيىمىڭىز تازا بولۋ كەرەك. ەگەر باتەڭكەڭىز بەتى-قولىن جۋماعان بالاداي سالتاق-سالتاق بولسا, وندا ۇيگە قايتا بەرىڭىز. كولىگىنە مىنگىزبەيدى. ونى ءوزىم تالاي كورگەنمىن. جۇرت «كاپىر» دەپ وسى مىنەزىنە قاراپ اتاسا كەرەك.
سەرىك اعامىز كەيىن كوك «ۋاز» ساتىپ الدى. ءتۇسى دە كەرەمەت. انادايدان جالت-جۇلت ەتىپ كوزگە شالىنادى. وسى كولىكپەن سوناۋ 90-جىلداردىڭ ورتاسى مەن 2000 جىلدارداعى قيىنشىلىق كەزەڭدە ءبىزدىڭ اۋىلدى اسىرادى. قىسى-جازى ءبىر توقتامادى. ادام تاسىدى, ازىق-ت ۇلىك تاسىدى. اۋىل ادامدارى جەكە شارۋاسىمەن اۋدانعا, قالاعا باراتىن بولسا, سەكەڭدى جالدادى. ويتكەنى ونىڭ كولىگى سەنىمدى. ەشقاشان جولاۋشىسىن جولدا قالدىرمايدى. الدەبىرەۋلەردىڭ كولىگى سەكىلدى جولدا دوڭگەلەگى جارىلىپ, نەمەسە موتورىنان ماي اعىپ, بەينەتكە باتپايدى. ونىڭ كولىگى قانشا ەسكى بولسا دا, جاڭا ماشيناداي ويناقتاپ, دىتتەگەن جەرىڭىزگە جەتكىزەدى. سەرىك اعانىڭ وسى قاسيەتىن بىلەتىن جۇرتشىلىق ونى اۋداننان دا, قالادان دا كەلىپ جالدايدى. قىسقاسى, ەلىمىزدىڭ قاي بۇرىشىندا دا سەكەڭنىڭ «كوكبوزاتىنىڭ» تۇياعى تيمەگەن جەر جوق.
ونىڭ تازالىقتى سۇيەتىن مىنەزىنە بايلانىستى ءبىر وقيعا بار. بۇل بولدى ما, بولمادى ما بىلمەيمىن. بىراق اۋىلداستار بولعانداي جىر قىلىپ ايتادى. اۋىلدىڭ بەرەكەسى كەتپەگەن كەزى. سەرىك اعامىز «كاماز» كولىگىمەن كەڭشاردىڭ قويما مەڭگەرۋشىسى ەكەۋى قالادان جۇك الىپ كەلە جاتادى. سەرىك اعا دا شىلىم شەگەدى. بىراق ونىڭ كولىگىندە تەمەكى تارتقانىن كورگەن جوقپىن. جول ۇزاق. قويما مەڭگەرۋشىسى الىس جولدان ەسىنەپ شارشاسا كەرەك, ءوزىمسىنىپ, سەكەڭنەن رۇقسات سۇراماي, قالتاسىنان تەمەكىسىن الىپ, وتتىعىمەن تۇتاتىپ, ءتۇتىنىن بۇرق ەتكىزەدى. سول كەزدە سەرىك اعا كىلت تورموز باسادى. جوعارى جىلدامدىقتا ءجۇرىپ كەلە جاتقان كولىك بىردەن توقتايدى. شوشىپ قالعان ول «نە بولدى؟» دەپ سۇراپ ۇلگەرمەيدى. ونى ورتا جولدان ءتۇسىرىپ كەتەدى. بۇل وقيعا كەلەسى كۇنى كەڭشار باسشىسىنا جەتەدى. ديرەكتور سەكەڭدى شاقىرىپ, وسى وقيعانىڭ ءمان-جايىن سۇراسا, اعامىز سابىرلى قالپىمەن: ء«سىز ءوز كابينەتىڭىزدىڭ كىر-قوقىسقا تولىپ, شاشىلعانىن قالايسىز با؟ قاراسام, ءبارى رەت-رەتىمەن جينالعان – تاپ-تازا. مەنىڭ كابينەتىم – كولىگىمنىڭ كابيناسى. مەن دە سونداي ۇقىپتىلىقتى, تازالىقتى جاقسى كورەمىن» دەگەندە ديرەكتور ءتىلى بايلانىپ قالعان ادامداي ءۇنسىز قالىپتى.
