سۋرەتتى تۇسىرگەن – قايسار شەرىم
اڭگىمەنى بىرىنەن ءبىرى ءىلىپ الىپ, قالجىڭدى قاپ-قابىمەن باسىنان توككەن سياقتى. كەزىندە مونشا جاققان ءبىرى اۋىل باسقارماسىنىڭ ارقاسىن وڭدىرماي كۇيدىرگەنىن اڭگىمەلەي كەلىپ: «جون تەرىسى ىستىقتان جيدىگەندە, ارقاسى كسرو-نىڭ كارتاسىنا اينالىپ شىعا كەلدى», دەسە كەرەك. باسقارمانى بىلمەگەن بولىپ ادەيى كۇيدىردى مە, كەزدەيسوق پا, ول جاعى باسقا اڭگىمە. ويتكەنى ۇلكەندەردىڭ ەسەبى مەن شالداردىڭ ساياساتى اناۋ-مىناۋعا الدىرا بەرمەيدى. قۇرداسى زامانداسىنىڭ الگى سوزىنە جانە باسقا دا قالجىڭدارىنا قىران-توپان كۇلكىگە قالعان دا, تاماق ىشە الماي قايتقان. «اينالىپ كەلىپ كۇش العاندا سەگىز مەتردەن تەۋىپ قۇلاتادى ءبىر نەمەرەم. انا وليمپيادا كوميتەتىندەگىلەر قايدا قاراپ جۇرگەنىن بىلمەيمىن. ءبىزدىڭ ۇلدى اپارسا, دايىن چەمپيون» دەگەن بە, نە كەرەك, قۇرداسىنىڭ ىشەك-سىلەسىن قاتىرعان.
الگى ازىلكەشتەردىڭ قاي-قايسىسى بولسىن ءبىر-ءبىر كەيىپكەر. بالكىم بولماي قالعان تۇلعالار. بىرەۋلەر بەس جىل وقىپ, بىرنەشە جىل ساحنادا شىڭدالسا, بۇلار تۋا سالعان ارتىستەر. قاشاننان حالىق اراسىندا ۇزىلمەي كەلە جاتقان ازىلكەشتەر مەن سايقىمازاقتار مەكتەبىن جوققا شىعارماۋىمىز كەرەك. وقىپ, ارنايى ءبىلىم الماسا دا اۋىلداعى ەلدىڭ العاش كوڭىلىن كوتەرىپ, قيالىنا قانات بىتىرگەن وسىلار. تاۋەلسىزدىكپەن تالاسا تۋعان ءبىزدىڭ بۋىن ەسەيىپ, قالاعا كوشكەنشە تەاتر تاماشالاپ, ءتىرى ءارتىس كورگەنى شامالى. قازىر الىستى جاقىنداتىپ, جاقىندى الىستاتاتىن الەۋمەتتىك دەگەن سۇمدىق ۇلكەندى كىشىدەن, اعانى ىنىدەن ايىرۋعا تىرىسىپ-اق تۇر. ايتقىشى مەن ازىلكەشى, اتبەگىسى مەن اڭشىسى, ءتىپتى اقىنى مەن ءانشىسى بار عوي سول اۋىلداردىڭ. ورتالارىنا الىپ شىعىپ, ءتىلىن تاۋىپ اڭگىمەسىن ايتۋعا جەتەلەيتىندەر از, بىراق. اتام قازاقتىڭ «اۋىلداعىنىڭ اۋزى ساسىق...» دەگەن ماتەلى ايتىلعان زامانىنان بەرى ءالى كۇنگە ەسكىرمەي كەلە جاتقانى, ارينە, ولاردىڭ ەمەس, وقىعان-توقىعان ءبىزدىڭ كىنامىز شىعار مۇمكىن.
شارشاعاندار اۋىلعا تارتىپ تۇراتىن سەبەبى نە ەكەن وسى؟
