تانىم • 24 مامىر, 2024

جۇمباق كەيىپكەر

190 رەت
كورسەتىلدى
6 مين
وقۋ ءۇشىن

جەر جارالعالى عالىمداردىڭ ەسەبىنشە, 3,8 ميلليارد جىل ءوتتى. عاسىرلاردان عاسىرلارعا, زامانداردان زاماندارعا جالعاسقان سالقار كوشتىڭ لەگى تولاستامادى. ەگەر جوبامەن ويلاپ قاراساق, جەر دەگەنىمىز – قابىرگە تولى ساندىققا ۇقسايدى. اي, جۇلدىز, قۇيرىقتى جۇلدىز, زاۋزا, عالامشارلار – ءبارى-ءبارى, ءاربىر ادام كوكىرەگىنە «كىمنەن؟» «نەگە؟» «نە ءۇشىن؟» سەكىلدى ساۋال تۇيمەلەرىن قاداعان-دى.

جۇمباق كەيىپكەر

ءبىزدىڭ زامانىمىزدان بۇرىنعى 1,4 ميلليون جىل بۇرىن ادامدار وت جاعۋدى ۇيرەنسە, 300 000 جىل بۇرىن سانالى ادام پايدا بولدى. ەلۋ مىڭ جىل بۇرىن ادامدار تەڭىزگە شىعۋدى باستاسا, 35 000 جىل بۇرىن سۋرەتشىلىك ونەر ەتەك الدى. ب.ز.ب. 528 جىلى بۋددا ءىلىمى تاراسا, ب.ز.ب. 525 جىلى پيفاگوردىڭ ماتە­ماتي­كا­لىق مەكتەبى قۇ­رىلدى. ب.ز.ب. 479 جىلدارى كون­فۋتسي ءىلىمى ورىستەپ, 1399 جىلى ادامزاتتى ءوزىن تانۋعا شاقىرعان دانا بالا سوكرات كوز جۇمدى. ءار عاسىرعا ءتاڭىر تاعالا جوعارعى سانالى تۇلعالاردى ءنابي ەتىپ جىبەردى. ولار تەڭبىلكوك تابيعات سىرىن «پەندە تىلىنە اۋداردى». جارىق كۇندە شام الىپ ءجۇرىپ ادام ىزدەدى. ءبىرى بوشكەدە كۇن كورىپ, ءبىرى نادانداردىڭ قولىمەن اياۋسىز وتقا جاعىلدى. ءبىرىنىڭ ۇستىنە تۇيەنىڭ جەمتىگى توگىلىپ, ءبىرى «كوكتەگى كۇنگە, جەردەگى ەلىنە مەيىرى قانباستان» جارىق جالعانمەن قوش ايتىستى.

گريگوريان جىل ساناۋى بو­يىنشا, 1969 جىلى 19 مامىر كۇنى, حيجرا جىل ساناۋى بويىنشا, 1384 جىلدىڭ ءدجۋ­مادۇل ءاۋال ايىنىڭ 19 جۇل­دىزىندا قاراپايىم ەڭبەك ادامىنىڭ وتباسىندا ءبىر ءسابي دۇنيەگە كەلدى. بالا اقجارقىن, اقجۇرەك, جايدارى بولىپ ءوستى. ولەڭقۇمار وزگە بالالارداي ول دا شاحانوۆقا ەلىكتەدى. اكەسىنىڭ تاپسىرماسىمەن قادىر مىرزا ءالىنىڭ بارشا جىرىن جاتتاپ العىسى كەلدى. جازدىڭ قىسقا تۇندەرىندە, كۇزدىڭ جاڭبىر توككەن كەشتەرىندە ءومىر جايلى, عالام جايلى ويعا باتتى. ونىڭ بوزجىگىت شاعى قوعامدا رۋحاني قۇندىلىقتار تولىققاندى ورنىقپاعان ءولىارا ۋاقىتقا تاپ كەلدى. بۇل كەزەڭ تالاي دا­­­رىندى جاستىقتىڭ جاسىل باعىندا كوپ سەيىلدەتپەي ەرتە ەسەيتتى. الماتىعا وقۋعا ءتۇستى, ۇيلەندى, تۇرمىس تاۋقىمەتىن تارتتى. پەرزەنتتى بولدى, كو­كىرەك كوزى كەڭىستىكتى شولدى. ول وزىنە لايىقتى ەمەس جۇمىسپەن ءوزىن تۇنشىقتىرىپ تاستاعىسى كەلمەدى. بارلاردا الدەبىر جا­قىنىمەن, جاستارمەن پىكىر الىستى. الدەبىر كىسىگە تەسىلە قارادى, الدەبىر جانعا قيىن تۇستا قولۇشىن بەردى. جوق, ماسەلە مۇندا ەمەس. ول بار بول­عانى جەر بە­تىنە دارىندى بولىپ تۋدى. سون­دىقتان دا بولار, ءوزى كەلگەن كەڭ سارايدىڭ قۇپياسىن بىلمەككە تالپىندى. اعاشتار, قىزارعان گۇل, تولعان اي – ءبارى كوبەيتۋ كەستەسىندەي كۇردەلى ۇعىمدار ەكەنىن, استارىندا مىڭ-ميلليون تالشىقتار بارىن تۇيسىگىمەن سەزىندى. عالامدى تانىماققا ۇمتىلعان تىلەك ونى وزىنە اكەلدى. ءوزىن زەرتتەي باستادى, ءھار تۇعىردان جانىن ىزدەدى, جولىن ىزدەدى.

دەنەدەگى قۋات تولقىنى داۋىلدى ويلارمەن ەسىپ تە, كوشىپ تە تۇرادى. ول كۇش ابستراكتىلى وي شەڭبەرىنە دە, فيلوسوفيالىق قوراپقا دا سالىنبايدى. ىنجىلدە ءار زاتقا ءبىر قاسيەت بەرىلەتىنىن, ەگەر ول زات سول قاسيەتىنەن اي­­نىسا, ەشتەڭە دە بولماي قالاتىنىن, قۇنسىزداناتىنىن ايتادى. ءبىزدىڭ كەيىپكەرىمىزگە جازۋ قاسيەتى بەرىلدى. ونىڭ رۋحى ۇساق-تۇيەك جۇمىستارعا بەيىمسىز, ءتىپتى, قابىلەتسىز ەدى. ءوز السىزدىگىن كەزى كەلسە تا­زا­لىعىمەن, ىزدەنىمپاز بول­مىسىمەن جەڭىپ وتىردى. جازۋسىز, وقۋسىز وتكەن كۇنى ءوزىن قۇمىرسقادان ءالسىز, جۋساننان الاسا قاۋقارسىز پەندە سەزىنىپ, قام جەدى. ونىڭ مىندەتى جاقسى سوزدەردى جەلىمدەپ تىزبەكتەۋ ەمەس, مانگە ۇمتىلۋ, تۇپكى مانگە قول سوزۋ بولاتىن.

«باسىما كەپ,

جىلاپ تۇرار ءۇش ادام.

ولمەيدi ولار,

مەن ءولدi دەپ قۇسادان.

شىندىق ءۇشiن,

مەن كەسiلگەن تiلدەيمiن.

ءۇشiنشiسi,

كiم ەكەنiن بiلمەيمiن».

كەيىپكەرىمىز پوەزيانى ماقسۇت تۇتتى دەپ ويلامايمىن. جوق! ونىڭ تىلەگى باسقا. باسقا كۇش, باسقا وي. ەگەر ول مول قۋاتىن تەك پوەزياعا ارناسا, وندا وزگە ءبىر ءدۇمپۋ بولار ما ەدى؟! الايدا ول سىنشىلىققا, ادەبيەتشiلىككە, عالىمدىققا, مادەنيەتتانۋشىلىققا (سانالى تۇردە ەمەس) بەت بۇردى. جان-جاقتى ويلادى, سان-سالا­لى تاقىرىپتاردى قاۋزادى. تا­ريحتىڭ ءتۇپ قويناۋىنا سۇڭ­گىپ, تۇركىلىك قاندى قالام ۇشىمەن وياتۋعا تىرىستى. داڭقى ەۋ­روپاعا دەيىن جەتىپ, تۇياعىنىڭ ءدۇبىرى تورتكۇل دۇنيەنى تىتى­رەنتكەن ءتۇپ اتالارىمىزدىڭ ارمانىن, اڭسارىن زەرتتەدى. جالاڭ ۇلتشىلدىققا, جالاڭ ونەر تۋدىرۋشىلارعا جانى قاساردى, اي قاراڭعىلىعىندا شامسىز جۇرگەن پەندەلەرگە تاڭعالدى. سوندىقتان دا بولار, ول بىردە: «ادەبيەت اۋى­لىن تاريحي فيلوسوفياعا تiسi باتپايتىن, ءتاڭiرiنiڭ ءوزiن كوشەدە تiرi كەزدەستiرە قال­سا, تەپكiلەپ كەتەتiن دiلi دۇم­بiلەز «دارىندار» قاپتاي باس­تادى. ولەڭ بىلاي تۇرسىن, پروزانىڭ ءوزiنiڭ وي جۇگiرتەر الاڭى تىم تارىلىپ كەتتi... ادە­بيەت تەك وتكەندi جازۋ ەمەس, بەلگiلi بiر دارەجەدە بولاشاقتى بولجاۋدىڭ دا قۇرالى ەكەندiگi ۇمىتىلىپ قالا بەردi» دەيدى كۇڭىرەنە. كەيدە اشىنا وتىرىپ: «تاريحي وقيعالارعا پاراللەل جۇرگiزۋ, جەكە ادام تۇسiنiگiنiڭ قاتپارلارىنا ساياحات جاساۋ, كەڭiستiك پەن ۋاقىتتا ەركiن قوزعالۋ سىندى الەمدiك ادەبيەتتiڭ ەڭ سوڭعى ءادiس-تاسiلدەرiنەن ماقۇرىم قالعان قازاق تiل ونەرi ەندiگi جەردە قۇر جالاڭ قىزىل سوزدiلiككە اينالىپ بارا جاتقانداي», دەپ دابىل قاعادى. سولايشا ءدۇرداراز «ونەر يەلەرى» ءۇشىن قامىعىپ, قان تۇكىرەدى.

2015 جىلى قيامەت تاڭىنداي كولەڭكەسىز اپتاپ ىستىقتا ءبىزدىڭ كەيىپكەرىمىز, اقىن ءامىرحان بالقىبەكتىڭ قابىرىندە تۇردىق, قۇران باعىشتادىق. قابىر جولعا جاقىن, ماڭى جازىق قىر­­عا ۇلاسقان. جول ۇستىندە كو­لىكتەر زىر قاعىپ ءوتىپ جاتتى, دارىن تەرەڭ ۇيقىدا. ول ەندى ەشكىمدى قۇشاقتاي المايتىن ەدى, كىتاپ تا وقي المايدى, ءنوپىر بولىپ كەلگەن بىزدەي جاستاردى جىميا قارسى الىپ جاتپادى دا. ەڭ عاجابى, ءبىز ونى وقي الامىز, ول ءبىزدىڭ جۇمباق كەيىپكەرىمىز.

سوڭعى جاڭالىقتار