وسىلايشا, جازۋشى تەوريالىق تانىمىن ابدەن بەكىتىپ العاننان كەيىن ۆەلوسيپەدكە ءبىر-اق وتىرادى. زامانداستارىنىڭ ايتۋىنشا, دەنساۋلىعى ءالى دە تىڭ قالامگەر جاڭا كولىكتى بىردەن مەڭگەرىپ العان.
باستاپقىدا ماسكەۋ مانەجىندە ۆەلوسيپەد ايداپ جۇرگەن الاڭسىز اقساقال – «سوعىس جانە بەيبىتشىلىكتىڭ» اۆتورى ەكەنىنە كوپشىلىكتىڭ كوزى بىردەن ۇيرەنە قويماپتى. ول تۇگىلى مانەج الاڭىنىڭ كۇزەتشىسى «مۇندا گرافتار عانا سەرۋەندەي الادى» دەپ ۆەلوسيپەدشى تولستويعا رۇقسات بەرمەي قويىپتى. «وسىعان (ۆەلوسيپەدكە) قانداي كۇش تارتىپ تۇرعانىنا تاڭعالامىن... بايقايمىن, بالا سياقتى بولىپ بارامىن. قۋانىش سىيلايتىن ارەكەتپەن اينالىسسام, «مەن تۋرالى نە ويلايدى؟» دەگەن ويدى مۇلدە ۇمىتىپ كەتەمىن», – دەيدى ول 1895 جىلى 25 ساۋىردە جازىلعان كۇندەلىگىندە.
ءيا, قالامگەردىڭ زامانداستارى تولستويدىڭ ۆەلوسيپەدكە سونداي سۇيىسپەنشىلىكپەن قاراعانىن جەتكىزەدى. «...قۇددى كىشكەنتاي بالا ءوز ويىنشىعىن جاقسى كورگەنىندەي, تولستوي دا ۆەلوسيپەدتەن تۇسپەيتىن بولدى», – دەيدى ولار تاڭدانىسپەن. جازۋشىنىڭ ءوزى «مەنىڭ باسىمنان كۇلكىلى جاعدايلار ءوتىپ جاتىر. الدىمداعى كەدەرگىنى ەلەستەتسەم بولدى, سوعان مىندەتتى تۇردە سوعىلعىم كەلىپ مازام كەتەدى. اقىرى دەگەنىمە جەتپەي قويمايمىن», – دەيدى قىزى تاتياناعا جازعان حاتىندا. بۇل اڭگىمە ماسكەۋ مانەجىندە ۆەلوسيپەد ۇيرەنىپ جۇرگەن باسقا ءبىر حانىمعا قاتىستى جازىلعان ەدى: «ونىڭ شلياپاسىندا كوز سۇيىندىرەر ادەمى قاۋىرسىن بار ەدى. تاعى ءبىر قاراپ قالعانىم سول ەدى, دوڭگەلەگىمنىڭ سولاي قاراي جۇيتكىپ بارا جاتقانىن بايقادىم. حانىم بولسا ايقايعا باسىپ, مەنەن بۇرىلىپ كەتپەكشى. بىراق امال نە؟ ۆەلوسيپەدتەن سەكىرىپ تۇسپەكشى ەدىم, ول ارەكەتىم ءساتسىز بولىپ, حانىمدى ءبىر-اق قۇلاتتىم», – دەپ ەسكە الادى تولستوي. وسى وقيعادان كەيىن جازۋشى مانەجگە حانىمدار سەرۋەندەمەيتىن ۋاقىتتا عانا بارۋعا تىرىسقان ەكەن.
ۆەلوسيپەدكە اۋەستەنگەنى سونشا جازۋشى كەيدە ءتۇنى-بويى دامىل تاپپايدى. «تۇندە ءتورت-اق ساعات ۇيىقتادىم. ۆەلوسيپەدپەن ءجۇرىپ ابدەن شارشاپ قالىپپىن», – دەيدى ول 1895 جىلدىڭ 15 مامىرىندا جازعان كۇندەلىگىندە.
لەۆ تولستويدىڭ بۇل سالادا جەتىستىككە جەتكەنى سونداي, ول ماسكەۋدەگى ۆەلوسيپەدشىلەر وداعىنا مۇشە بولىپ قابىلدانادى. ال 1896 جىلى قالالىق اكىمشىلىك وعان جۇرگىزۋشى كۋالىگىن تابىس ەتەدى. كەز كەلگەن جاڭا دۇنيەنى باستاۋ – ەشقاشان دا كەش ەمەس. شەت ءتىلىن ۇيرەنۋ, ساياحاتقا شىعۋ, جاڭا ماماندىق يەسى اتانۋ نەمەسە قاراپايىم تولستوي سەكىلدى جۇرگىزۋشى كۋالىگىن الۋ, بارلىعى دا ءسىزدىڭ تاۋەكەلىڭىزدى قاجەت ەتىپ تۇرعان ارماندار.
