كۇندەلىكتى جۇمىستارى ەكەن. قيمىلدارى شيراق. سوزگە دە اعىپ تۇر. كامەلەتكە تولماعان بالانىڭ جۇمىسقا تارتىلۋى زاڭعا قايشى, ارينە. اڭگىمەنى وسىدان باستاعانبىز. قوس بالاقاي مۇنىڭ ءبارىن بىلەدى. «پوليتسەيگە» ايتپاسام, اشىق اڭگىمەلەسەتىندەرىن جەتكىزدى.
– بۇعان دەيىن ۇستالىپ كورىپ پە ەدىڭدەر؟
– جوق. كورە قالساق, قاشىپ كەتەمىز. ءبىر دوسىمىزدى ۇستاپ, ءۇش كۇن قاماپ تاستاعان. اتا-اناسىنان ءسوز ەستىدى دە, شىقپاي كەتتى…
ءدال وسى تۇستا تۇراق جانىنداعى جولدان جول پولتسياسى قىزمەتكەرلەرىنىڭ كولىگى ءوتىپ بارا جاتتى. ەكەۋى جالتاق-جالتاق ەتەدى. بىزگە قاراي باعىت السا, قوس بالاقاي قولىنداعى اينەك ءسۇرتىپ جۇرگەن جاراقتارىن تاستاي سالا, قاشا جونەلگەلى تۇر.
جاقىن تانىسا تۇستىك. ەسىمدەرىن ايتتى. نوياننىڭ جاسى –15-تە, سەرگەيدىكى – 13-تە (ەسىمدەرى شارتتى تۇردە وزگەرتىلدى). ەكەۋى ءبىر مەكتەپتە وقيدى. ءبىر كوشەنىڭ تۇرعىنى. مۇندا كەلىپ, تيىن-تەبەن تاۋىپ جۇرگەندەرىنە ايعا جۋىقتاپتى.
– ال اتا-انالارىڭ بىلە مە بۇل شارۋالارىڭدى؟ قارسى ەمەس پە؟
– ءيا, بىلەدى. تەك, بايقاپ جۇرىڭدەر دەپ ەسكەرتىپ وتىرادى.
– اقشالارىڭدى قايدا جاراتاسىڭدار؟
– ءۇي ىشىنە بەرەمىز. ازىق-ت ۇلىككە جۇمسايدى. وزىمىزگە دە شامالى اقشا الىپ قالامىز.
كۇندەلىكتى قانشا تاباتىندارىن بىلگىمىز كەلىپ, سۇرادىق. «ارقالاي تابامىز. مىسالى, مەنىڭ ەڭ كوپ تاپقانىم – 9 مىڭ تەڭگە. ءبىر اعاتاي 5 مىڭ تەڭگە بەرىپ كەتتى. «جارايسىڭ! تالاپتانىپ ءجۇر ەكەنسىڭ» دەپ. ول كىسىگە دەيىن 4 مىڭ تەڭگە اقشام بار ەدى. سونى قاناعات ەتتىم دە, قايتتىم ۇيىمە» دەيدى نويان باتىر. «اقشا بەرمەي كەتەتىندەر بولا ما؟» دەپ تە سۇراپ قالدىق. «اقشا بەرمەي كەتكەن كىسى بولماپتى. تەك, ءبىر اعاتاي 1 تەڭگە بەرگەن بولاتىن. سوندا دا العىسىمدى ايتتىم. ءبىز ءۇشىن ول دا اقشا عوي» دەپ قايىردى جاۋابىن. الگى كىسىنىڭ ونىسىنا ىزا, نوياننىڭ بۇل سوزىنە ىشتەي ىرزا بولدىق. ال نوياننىڭ سەرىگى سەرگەي ەڭ كوبى 6 مىڭ تەڭگەنى ولجالاپتى. «تازا تاپپادىق» دەگەن كۇننىڭ وزىندە ەڭ كەمى 2 مىڭ تەڭگەمەن قايتادى ەكەن.
– تەك, وسى جەردە عانا جۇرەسىڭدەر مە, الدە؟
– ورتالىق امبەباپ دۇكەنى مەن «قازاقستان» بيزنەس ورتالىعىنىڭ كولىك تۇراعىندا دا جۇرەمىز.
ء«ۇش نۇكتەمىز بار» دەيدى. كادىمگى كاسىپ قىلىپ الىپتى. باسىندا كولىكتى تۇراققا قويۋعا كومەكتەسكەن ەكەن. كەيىننەن ونى وڭاي جولمەن كەلەتىن اقشا دەپ ويلاعاندارىن ايتادى. «تەگىن اقشا العانىمىز بولماس, اينەك تازالايتىن جابدىق الايىق تا, تەرەزە جۋىپ, ەڭبەكتەنەيىك» دەپ ۋاعدالاسىپتى ەكەۋى. ارلانباي اقشا تاۋىپ جۇرگەن ەكى ق ۇلىنشاقتىڭ الدىمەن ادال ەڭبەكتى ويلاعاندارى تولعاندىرىپ تاستادى.
«بولار بالا جاسىنان». ەڭبەككە ەرتە قۇلشىنعان ەكەۋىنىڭ ارمانىن دا بىلدىك. نويان دانەكەرلەۋشى بولعىسى كەلسە, سەرگەي بيزنەسپەن اينالىسقاندى ءجون كورەدى.
– جۋرناليست اعاتاي, ءبىز جايلى كۇشتىلەپ جازىڭىزشى, – دەيدى شات-شادىمان كەيىپتە.
P.S. ءيا, ءبىزدىڭ ماقساتىمىز اراداعى اڭگىمەنى قاز قالپىندا جەتكىزۋ. راس, بالالاردىڭ بۇل ەڭبەگىنە ەدىرەيە قارايتىندار دا بار. «اكە-شەشەسى نە قاراپ وتىر؟» دەپ. ءدال وسى جاستاعى قالا بالالارى ەسىرتكى تاسىمالداپ ءجۇر ەمەس پە؟ وعان قاراعاندا بۇل ەكى قۇلىنشاقتان اينالىپ كەتۋ كەرەك سەكىلدى. ءسىز قالاي ويلايسىز؟
قاسىمحان عالىم,
جۋرناليست
قاراعاندى
