تاريح • 09 مامىر, 2020

قاراڭعى دۇنيەنىڭ جارىق ءبىر ساۋلەسى (عۇمىرىنىڭ 60 جىلىن سۋقاراڭعىلىقتا وتكىزگەن جاۋىنگەر)

420 رەت
كورسەتىلدى
12 مين
وقۋ ءۇشىن

بۇگىندە مەنىڭ تاعدىرىمدا ۇلكەن ءىز قالدىرعان اكەم, ۇلى وتان سوعىسىنىڭ ءى توپتاعى مۇگەدەگى, ءى جانە ءىى دارەجەلى «وتان سوعىسى» وردەندەرى مەن «ەرلىگى ءۇشىن» مەدالىنىڭ يەگەرى ەسمۇحان ومىرباەۆ جايلى تەرەڭ ءبىر تەبىرەنىس پەن تولعانىسقا تۇسەمىن. ول 2006 جىلى 16 جەلتوقسان كۇنى 82 جاسىندا دۇنيەدەن وزدى. وسى عۇمىرىنىڭ 60 جىلىن ەكى كوزى دە بىردەي كورمەي, سۋقاراڭعى جاعدايدا وتكىزدى. 1944 جىلدىڭ 30 قاڭتارىنداعى قىرعىندى جانە جان الىسىپ, جان بەرىسكەن ءبىر شايقاسىندا اكەم ەكى كوزىنەن ايىرىلعان ەكەن.

قاراڭعى دۇنيەنىڭ جارىق ءبىر ساۋلەسى (عۇمىرىنىڭ 60 جىلىن سۋقاراڭعىلىقتا وتكىزگەن جاۋىنگەر)

بۇل ۇرىس جايىندا جانە قالاي اۋىر جارالانعانى تۋرالى ول:

– ۆورونەج باعىتىندا گەنەرال ۆاتۋ­تين باسقاراتىن ءى ۋكراين مايدانى جاۋدى وكشەلەي قۋىپ, كۇن سايىن كەڭەس قالالارىن ازات ەتە باستادى. نوۆو-نيكو­لاەۆ­كا قالاسىنىڭ تۇبىندە سۇراپىل شاي­قاس بولدى. ابدەن تيتىقتاعان جاۋ اش قاس­قىرداي ۇمتىلىپ ىزالانا ءتۇستى. بۇل قالا – وبلىس ورتالىعى. كوماندوۆانيە تەز ارادا بوساتۋعا بۇيرىق بەردى. ول كەزدە مەن بولىمشە كومانديرى ەدىم. تاس جولدىڭ شەتىندە قورعانىس قۇردىق. جاۋ شابۋىلى كەنەتتەن باستالدى. الايدا جاق­سى بەكىنگەن ءبىزدىڭ 27-گۆارديالىق دي­ۆيزيا جاۋدىڭ شابۋىلىن 5 رەت كەرى قاي­تاردى. فاشيستەر كۇشىنىڭ ۇشتەن ءبىر بولىگىن قالاعا كىرەتىن جولعا اۋداردى. پۋلەمەتتەگى ءبىر جاۋىنگەردىڭ وققا ۇشقانىن كورىپ, مەن سول جاققا قاراي ۇمتىلدىم. ءدال قارسى بۇيىردەن نەمىستىڭ «فەرديناندى» شىقتى دا, زەڭبىرەگىن مەن جاققا بۇردى. لەنتاداعى وق تاۋسىلىپ, جاڭا سالا بەرگەنىمدە جاۋ تانكىسىنەن اتىلعان سنارياد مەنى توپىراق استىنا كومىپ تاستادى. سول جولى تىلدەن, قۇلاق­تان, كوزدەن بىردەي ايرىلدىم. گرۋزيانىڭ استاناسى – تبيليسيدە ۇزاق ەمدەلگەننەن كەيىن قۇلاعىم ەستيتىن بولدى, ءتىلىم سويلەۋگە كەلدى... بىراق ەكى كوزىم سۋ قا­راڭعى بولىپ, تۇك كورمەي قالدى,– دەپ ەسكە الىپ وتىراتىن.

جارىق دۇنيەنىڭ جارقىلىن دا, كو­ك اسپاننىڭ الاشاربى بۇلتتارىن دا, اعا­رىپ اتقان اق تاڭ مەن قىزارىپ بات­­قان كۇندى دە, اينالاسىنداعى ادام­دار­دىڭ دا, ءتىپتى ءوز ۇرپاقتارىنىڭ دا بەت-بەي­نە, كەس­كىن-كەلبەتتەرىن كورمەي ءومىر ءسۇرۋ­­دىڭ قانشالىقتى ازاپتى ەكەندىگىن ايت­سا­ڭىزشى!

ۇلى وتان سوعىسىنىڭ ارداگەرى ەسمۇ­حان ومىرباەۆ 1924 جىلى استراحان اۋدا­نىنداعى العاباس اۋىلىندا دۇنيەگە كەلگەن-ءدى. اتباسارداعى ون جىلدىق مەك­تەپتى بىتىرگەننەن كەيىن نوۆوچەركاسك (قا­­زىرگى استراحان) اۋداندىق اسكەري كوميس­­سارياتىنىڭ شاقىرۋىمەن 1941 جىل­­دىڭ كۇزىندە اسكەرگە الىنادى دا, اق­مولا قالاسىنداعى (قازىرگى نۇر-سۇل­تان) اتقىشتاردىڭ دايىندىق كۋرسىنان ءوتىپ, 1942 جىلدىڭ قاڭتار ايىندا ءى ۋكراينا مايدانى قۇرامىنداعى 126-شى موتواتقىشتار پولكىنىڭ قۇرامىنا جىبەرىلەدى.

بۇل كەز – نەمىس باسقىنشىلارىنىڭ قايت­كەن كۇندە دە ۋكراينانى جاۋلاپ الۋعا بار اسكەري كۇشىن ءۇستى-ۇستىنە توگىپ جات­قان كەز ەكەندىگى تاريحتان بەلگىلى. اكەم قىزمەت ەتكەن ديۆيزياعا دوننىڭ بو­­يىنداعى ەلدى مەكەندەردى جاۋ قولىنا بەرمەي, ساقتاپ قالۋ بۇيىرىلادى. جاۋ دوننىڭ قارسى بەتىنە ءوتۋ ءۇشىن بارلىق كۇشىن جۇمىلدىرادى.

ەكى جاقتىڭ اتقىلاسۋىنىڭ جويقىن بولعاندىعى سونشالىقتى, وزەننىڭ ۇستىنەن تارتىلعان كوپىر وپىرىلا قيراپ, ءدال سول كەزدە جاۋ جاق جاعاعا ۇرىسپەن ءوتىپ كەلە جاتقان قىزىل اسكەرلەردىڭ ءبىرازى سۋعا دا باتىپ كەتەدى. امان قالعاندارىنىڭ ءبىرازى دون­دى ءجۇزىپ ءوتىپ, ەكىنشى بەتكە شىقسا, اراسىندا اكەم دە بار ەكەن. ويتكەنى با­لالىق شاعى مەن سوعىسقا دەيىنگى بار ءومىرى ەسىل مەن قالقۇتان وزەندەرىنىڭ جاعاسىندا وتكەن اكەم جاقسى مالتىسا كەرەك-ءتى.

دون بويىنداعى شايقاستاردا ءوزىنىڭ وجەتتىلىگىمەن جانە باتىلدىعىمەن تالاي ەرلىك جاساپ, كوزگە تۇسكەن اكەم وترياد كومانديرىنىڭ بۇيرىعىمەن ۆزۆود كو­مانديرى بولىپ تاعايىندالادى دا كەيىن, 1943 جىلدىڭ 1 ساۋىرىندە ۋكراينانىڭ 68-ءشى موتواتقىشتار پولكىنە جىبەرىلەدى. حاركوۆ ماڭايىنداعى ۇرىستا العاش رەت اياقتان جارالانىپ, گوسپيتالعا تۇسەدى. سول گوسپيتالدا 1943 جىلدىڭ تامىزى­نان 3 جەلتوقسانىنا دەيىن ەمدەلىپ, ماي­دانعا جارامدى دەپ تانىلعان سوڭ ءىىى ۋكراينا مايدانىنىڭ 27-ءشى ديۆيزياسىنا جىبەرىلەدى.

سونىمەن 1944 جىلدىڭ 30 قاڭتارىندا كونتۋزيا الىپ, اۋىر جارالانعان اكەم وكوپتاعى توپىراق استىندا ەس-ءتۇسسىز ءۇش-ءتورت كۇن جاتىپ قالادى. وسى وكوپپەن ەڭبەكتەپ كەلە جاتقان ءبىر جاۋىنگەر ىڭىر­سىپ جاتقان اكەمدى بايقاپ قالىپ, ونىڭ ءتىرى ەكەندىگىنە كوزى جەتكەن سوڭ, گوسپيتالعا جەتكىزەدى. گوسپيتالدا قانشا ەمدەلسە دە, جوعارىدا ايتقانىمداي كوزى قايىرا كورمەيدى. سودان ونى ودەسساداعى فيلاتوۆ اتىنداعى كوز ينستيتۋتىنا دا جىبەرەدى. بۇل ينستيتۋتتا ءتورت اي جاتىپ ەم­دەلسە دە دارىگەرلەر كوز جانارىن قايتارا المايدى دا ءوزىنىڭ اسكەري قۇرا­مىنا قاي­تارىپ جىبەرەدى. بۇل اراداعى اسكەري كوميسسيا امال جوق ەلىنە قايتارۋعا شەشىم قابىلدايدى.

سول ءبىر كۇيزەلىستى ساتتە اكەم «ەلگە بار­مايمىن, مەندەي سوقىر ادام ەندى ەش­كىمگە دە كەرەك ەمەس» دەپ ايقاي سالىپ, داۋىس كوتەرىپتى. ال 1944 جىلدىڭ تا­مىز ايىندا اسكەر قاتارىنان ءبىرجولا شىعا­رىلعان ونى ەلىنە جەتكىزىپ سالۋ ءۇشىن جانىنا ءبىر مەدبيكە قوسىپ بەرىلەدى.

اكەم ەلگە, ءوز ۇيىنە كەلگەن سوڭ ەشكىم­مەن ءتىل قاتىسىپ سويلەسپەي, توماعا-تۇيىق­تالىپ قالادى. سودان اكەسى ءومىرباي مەن ەكى ءىنىسى رىسباي مەن رىسبەك 1950 جىلى ودەسسا قالاسىنداعى فيلاتوۆ ينستي­تۋتىنا اپارادى. شىركىن, جارىق دۇنيەنى ءبىر كورسەم دەگەن ۇمىتپەن وسىمەن ەكىنشى رەت كەلىپ وتىرعان بۇل ينستيتۋتتا ءبىر اپتا جاتىپ قارالادى. بىراق تاعى دا سول ۇيعارىم... كوز جانارى ەمدەۋگە كەلمەيدى.

وسىدان كەيىن اكەم سابىرعا كەلىپ, ساباسىنا ءتۇسىپ, قوس جانارىنىڭ سۋ قا­راڭ­عىلىعىنا مويىنسۇنا باستايدى. پەتروپاۆل قالاسىنداعى مۋزىكا مەكتە­بىندە وقىپ, باياندا ويناۋدى ۇيرەنىپ, زاعيپتاردىڭ وقۋ جۇيەسىن مەڭگەرىپ الادى. سونىڭ ناتيجەسىندە قاراپ وتىرماي, كىتاپتى كوپ وقيتىن بولادى. ارا-اراسىندا سىرنايىن دا تارتىپ, شەرىن تارقاتادى...

انام جارى ءامىرحان اكەمنىڭ جىلىن وتكىزگەننەن كەيىن ەكى بالاسىن, ياعني ءىنىم امانكەلدى ەكەۋمىزدى الىپ, توركىنىنە كەت­پەكشى بولادى. مەن جەتى ايلىعىمدا تۋىپپىن دا, اكەمنىڭ اناسى, ياعني اجەم باۋىرىنا سالىپ وسىرگەن ەدى. امانكەلدى ءوز اناسىنىڭ باۋىرىندا وسكەندىكتەن, بىرگە كەتەمىن دەسە, مەن «ەشقايدا بارمايمىن, كەتپەيمىن» دەپ بايبالام سالسام دا, بىراق شەشە قويا ما, ەكەۋمىزدى دە وزىمەن بىرگە توركىنىنە الىپ كەتپەكشى بولادى.

– ۇلىمنان ءبىر ايرىلدىم, ەندى ۇلىم­نىڭ مىنا ەكى بالاسىن بوتەننىڭ بوسا­عاسىنا جىبەرە المايمىن. اينالايىن, كەلىنىم ەمەس, قىزىم بولىپ وسى بوساعادا قالشى,– دەپ اتام مەن اجەم كوز جاستارىن كولدەي ەتىپ زار جىلاسا كەرەك. «قىزىمدى ەندى بۇل بوساعادا قالدىرمايمىن, قايتسەم دە الىپ كەتەمىن» دەپ ات-ارباسىمەن كەلىپ تۇرعانداردىڭ اراسىندا انامنىڭ اناسى مەن ءىنىسى دە بار ەكەن. وسى ءبىر تاعدىرشەشتى ساتتە انام ءلاتيپا ەستىلىك تانىتىپ, اتاسى مەن ەنەسىنىڭ كوز جاستارىنان اتتاي الماي, ءوز بوساعاسىندا قالىپ قويادى.

بۇل كەزدە اكەم ەسمۇحان ءالى ەشكىمگە ۇيلەنە قويعان جوق-تى. سۋ قاراڭعى جانارى اينالا تىرشىلىكتى كورە الماعان جاننىڭ كىمگە بارىپ ءسوز سالىپ, كىممەن تانىسار جايى بار دەيسىز؟! ۇيدە وتىرىپ كىتابىن وقىپ, اراسىندا سىرنايىن تارتىپ قويىپ ءومىر كەشىپ جاتقان ەسمۇحاندى قازاقتىڭ امەڭگەرلىك جولىمەن اتام مەن اجەم مەنىڭ اناما ۇيلەندىرەدى. باۋىرىنداعى بالاپاندارىن جات بوساعادا تەلمىرتكىسى كەلمەگەن انام زاعيپ قاينىسىنا تۇرمىسقا شىعۋعا كونگەن ەدى. بۇل شەشىمنىڭ ەكى تا­راپقا دا قانشالىقتى اۋىر دا ازاپتى بولعانىن ەندى سەزىنەمىن. الايدا بۇل جايىندا كوزدەرى ءتىرى كەزدەرىندە ەكەۋىنەن دا سۇراي المادىم. سۇراۋدىڭ دا قاجەتى جوق ەدى. ەسمۇحان ماعان اكە بولىپ كەتتى. ال ءلاتيپانىڭ وزىنە تۇرمىسقا شىققانىن قاتتى باعالاپ, قۇرمەتتەيتىن.

كوزىم كورمەيدى دەپ قاراپ جاتپادى, ءۇيدىڭ كوپ شارۋاسىن ءوزى اتقاراتىن ەدى. ءتىپ­تى, مالدى دا ءوزى جايلايتىن, ءشوپ مايالاۋدا دا جۇرەتىن. قىس ايلارىندا كۇنبە-كۇن پەشكە جاعاتىن كومىردى دە ءوزى ۇيگە كىرگىزىپ قوياتىن-دى. ءسۇت تارتىپ, قايماق بىلعاۋ, قايماعى ايىرىلعان ءسۇتتى بۇزاۋلارعا بەرۋ, قىسقى سوعىمدى جەمدەپ, سەمىرتۋ سياقتى شارۋانىڭ بارلىعىن دا ءوزى اتقاراتىن. سوڭعى جىلدارى انام وت تۇتاتىپ, پەشىن دە جاعا المايتىن بولدى دا, اكەم سونى دا ءوزى ىستەپ ءجۇردى. بۇكىل ەل اكەمنىڭ ىسكەرلىگىنە جانە ۇقىپتىلىعى مەن تازالىعىنا وراي ەسمۇحان مەن ءلاتيپانىڭ مال قوراسىنىڭ وزىندە شاي ىشۋگە بولادى دەپ ءسۇيسىنىپ وتىراتىن.

اكەم مەنى جانە ءىنىمدى وقىتۋعا جانىن سالدى. بۇل, بالكىم, ءوزىنىڭ تۋعان اعاسىنىڭ بالالارىن كىسى قاتارىنا قوسىپ, ادامي ءبىر پارىزىن وتەيىن دەگەن ادال نيەتى دە بولار. مەن اقمولا قالاسىنداعى پەدۋچيليششەنى ءبىتىرىپ, استراحان اۋدانىنداعى تۋعان اۋى­لىم العاباستا مۇعالىم بولدىم. كەيىن قاراعاندى پەداگوگيكا ينستيتۋتىندا (قازىر ۋنيۆەرسيتەت) سىرتتاي وقىپ, جوعارى ءبىلىم الدىم. قاي وقۋ ورنىندا وقىسام دا, ۇنەمى وقۋ وزاتى بولدىم. ال ءىنىم امانكەلدىنى اقمولا اۋىل شارۋا­شىلىعى ينستيتۋتىنا ءتۇسىردى. بۇل وقۋ ورنىنىڭ سول كەزدەگى رەكتورى گەندەل­مانعا بارىپ: «سەن مەنىڭ بالامدى وقۋعا ەمتيحانسىز الاسىڭ! ساعان بەرەتىن ەمتيحانىم مىنا مەنىڭ ەكى كوزىم», دەيدى. وبالى نەشىك, رەكتور دا سوزگە كەلمەي, ءىنىمدى زووتەحنيكالىق فاكۋلتەتكە ەمتيحانسىز قابىلداتادى.

...1954 جىلى اكەم ەسمۇحان مەن انام ءلاتيپا ۇلدى بولدى. ەسىمىن عيزات قويدى. دەنە تۇرقى اكەسىنە تارتقان, ءىرى, سەگىز ايلىعىندا ەكى جاستاعى بالاداي كورىنۋشى ەدى. سول عيزات كوز ءتيدى مە, ەكى وكپەسىنەن بىردەي قابىنىپ شەتىنەپ كەتتى. بۇدان كەيىن باسقا ءسابي كورە العان جوق. اتتەڭ, سول بالاسى ءتىرى بولعاندا, ونىڭ ءومىرى دە باسقاشا بولار ما ەدى؟! جالپى, بىزگە جانە نەمەرەلەرىنە دەگەن سۇيىسپەنشىلىگى ەرەكشە ەدى. مەنىڭ قىزىم دانانى سەگىز ايلىعىندا ءوز ۇيىنە الىپ كەتتى. انام سەگىز ايلىق بالانى تاماقتاندىرىپ, جۋىندىرىپ, ۇيىقتار كەزىندە اكەمە بەرەتىن. ول ونى كەۋدەسىنە جاتقىزىپ, بەسىك بولىپ تەربەتىپ ۇيىقتاتاتىن. دانانىڭ سوعان داعدىلانعاندىعى سونشالىقتى, تەك اكەمنىڭ «كەۋدە بەسىگىنە» عانا جاتىپ, ۇيىقتايتىن-دى. ءىنىمنىڭ بالاسىن ءۇش جاسىندا باۋىرىنا سالىپ ءوسىردى. ولە-ولگەنشە ىنىممەن بىرگە تۇردى.

ۋاقىتتا بايلاۋ بار ما؟ ۇلى جەڭىسكە دە, مىنە, 75 جىل! كەۋدەسىنە ءى جانە ءىى دارە­جەلى «وتان سوعىسى» وردەندەرى مەن سان ءتۇرلى جاۋىنگەرلىك مەدالدارىن تاعىپ, جەڭىس تويلانىپ جاتقان الاڭعا بارىپ كەلەتىن دە ءۇنسىز ويعا بەرىلەتىن. سونداي مەرەكەلى ساتتە بالالارى مەن نەمەرە-جيەندەرى جينالىپ, مارە-سارە بولاتىن كەزدەر دە قاراڭعى دۇنيەنىڭ جارىق ءبىر ساۋلەسىندەي كوكەيىمنەن ەش وشكەن ەمەس.

 

حاديشا ومىرباەۆا,

قازاقستاننىڭ ەڭبەك سىڭىرگەن ءبىلىم قىزمەتكەرى

 

نۇر-سۇلتان

سوڭعى جاڭالىقتار