ادەبي كەڭىستىككە قوزعالىس الىپ كەلگەن بۇل كونفەرەنتسيانىڭ الماتىدا وتۋىنە سەبەپشى بولعان – ءانۋار ءالىمجانوۆ ەدى. ونىڭ توراعالىعى تۇسىندا ادەبي-مادەني بايلانىستار قارقىندى دامىعان بولاتىن. ءال-ءفارابيدىڭ 1100 جىلدىعى تاشكەنتتە تويلانعالى تۇرعاندا ماسكەۋگە بارىپ, قوناەۆتى اراعا سالىپ ءجۇرىپ, مەرەيتويدى الماتىدا اتاپ وتكىزگەن دە ءالىمجانوۆ ەدى.
وسىنداي كونفەرەنتسيا, فورۋم تۋرالى كەي ادامدار «ونىڭ ءبارى نەگە كەرەك؟ بەرەرى نە؟» دەگەن سارىندا سۇراقتار قويىپ جاتادى. بۇل رۋحاني تايىزدىق. مۇنداي شارالار ادەبيەتتى تۇتاستىرادى ءھام جاقىنداتادى. شابىتىنا شابىت قوسادى. شىنىن ايتسام, سول جيىن شىعارماشىلىق ومىرىمىزگە ۇلكەن رەزونانس الىپ كەلدى. ونىمەن قوسا وركەنيەتتى ەلدەرگە, ياعني جان-جاعىمىزعا قاراۋدى ۇيرەتتى. جالپى ادەبيەتتە الەمدىك تاقىرىپ دەگەن بار, قازاق تاقىرىبى دەگەن بولادى. سول كونفەرەنتسيادا ءبىز الەمگە, جاھانعا كوز تىكتىك.
اشىلۋ سالتاناتىندا پالەستينالىق اقىن مۋين بسيسۋدىڭ مىنبەرگە شىعىپ سويلەگەن ءسوزى ەرەكشە ەسىمدە قالىپتى. ول ءوز زامانىنىڭ رەۆوليۋتسياسىن جىرلاعان مىنەزدى اقىن ەدى. سول تۇستا ماسكەۋدەن كىتابى شىعىپ جاتقان. قىسقاسى, ۇلى دۇرمەكتىڭ قازاق قالامگەرلەرىنە اسەرى كوپ بولدى. قاليحان ىسقاق جازۋشىلاردىڭ اندا-مۇندا قاتىناۋىنا كولىكتەردى رەتتەدى. ال شەرحان مۇرتازادان اسحاناعا كىرەتىن تالون الاتىنبىز. كەيىن توي تارقاعان سوڭ رامازان توقتاروۆ: «شەرحان – تاۋسىلعان تالون, قاليحان – جەلى شىققان بالون», دەپ انەكدوت شىعارعان-دى.
دۋلات يسابەكوۆ,
جازۋشى, دراماتۋرگ, مەملەكەتتىك سىيلىقتىڭ لاۋرەاتى
