العاش تانىستىعىمىز الەكەڭنىڭ سوناۋ 1996 جىلى «ەگەمەنگە» قىزمەتكە كەلگەن كەزىندە باستالدى. وعان دەيىن سىرتتاي سالەمىمىز ءتۇزۋ بولعانىمەن, جاقىن ارالاستىعىمىز جوق ەدى. كوپ ۋاقىت وتپەي اڭگىمەمىز جاراسىپ ءبىر-ءبىرىمىزدى جاقىن تارتا باستادىق. وعان ارامىزداعى التى جاس ايىرماشىلىق تا كەرى اسەر ەتە قويعان جوق, قۇددى ءبىر قۇرداس سياقتى ەدىك. ءبىر كۇنى وتباسىمىزبەن ارالاسايىق دەگەن ۇسىنىس جاسادى. قىزمەتتەس ارىپتەستەردىڭ ءبارى بىردەي ءۇي-ىشىمەن ارالاسىپ جاتپايتىنى بەلگىلى. بۇل ەكەۋمىزدىڭ ارامىزداعى ءوزارا تۇسىنىستىكتىڭ, سىيلاستىقتىڭ, جان دۇنيەمىزدىڭ جاقىندىعىنىڭ ناتيجەسى ەكەنى انىق-تىن.
جۇمىستا دا وتە سىيلى بولدى. ۇلكەن دە, كىشى دە الەكەڭ دەيتىن. ءوزى دە سونداي قۇرمەتكە لايىقتى ەدى. اعانى اعا دەپ, ءىنىنى ءىنى دەپ سىيلايتىن. وزىنەن بار-جوعى ءبىر جارىم جاستاي عانا ۇلكەندىگى بار سۇلەيمەن مامەت ارىپتەسىمىزدى دە بار ىقىلاسىمەن «اعا» دەۋدەن تانعان جوق. بىرەۋمەن جاعا جىرتىسپاق تۇگىلى, داۋىس كوتەرىپ سويلەگەنىن كورگەن دە, ەستىگەن دە ەمەسپىز. تۇرمىستا بولسىن, جۇمىستا بولسىن كەزدەسەتىن قانداي دا ءبىر كۇردەلى ماسەلەنى وزىنە ءتان سابىرلى قالپىمەن شەشۋگە تىرىساتىن. ورىندى-ورىنسىز بىرەۋگە رەنىش ءبىلدىرىپ جاتقان كەزىن دە بايقاماپپىز.
وسىندايدا ەسكە تۇسەدى. «ەگەمەن» ەلورداعا كوشىپ كەلگەننەن كوپ ۋاقىت وتپەي, باسىلىمنىڭ سول كەزدەگى اقمولا وبلىسى بويىنشا مەنشىكتى ءتىلشىسى باقبەرگەن امالبەكپەن بىرگە سونىڭ كولىگىمەن وڭىرگە ىسساپارعا اتتانىپ بارا جاتقاندا جولاي جول-كولىك وقيعاسىنا ۇشىراپ, قۇداي ساقتاپ جەڭىل جاراقات الىپ كەرى ورالعان كەزىندە دە بىرەۋدى كىنالاپ, كەيىستىك بىلدىرگەنىن كورمەدىك. ءبىر اپتادان سوڭ سول سابىرلى قالپىندا جىلى جىميىپ جۇمىس ورنىنا كەلىپ ەدى.
الەكەڭ ەڭبەكقور ەدى. رەداكتسيا تاراپىنان بەرىلەتىن قانداي تاپسىرمانى دا تاپ-تۇيناقتاي ەتىپ ۋاقتىلى ورىندايتىن. سابىرلى مىنەزىنە ساي ەشقاشان اسىعىپ-اپتىقپايتىن, بىراق ماقالاسىن نەمەسە ءتۇرلى جينالىستاردان جازىلاتىن ەسەپتەردى, وقيعا ورىندارىنان جازىلاتىن رەپورتاجداردى ۋاقىتىنان كەشىكتىرمەيتىن. ايتپاقشى, ول كومپيۋتەر ءتىلىن مەڭگەرمەي كەتتى. ۇيرەنە المادى ما, ۇيرەنگىسى كەلمەدى مە, ونى قازبالاپ سۇرامايتىن ەدىك. ماقالالارىن اق قاعازعا كوك سيامەن مارجانداي ەتىپ تۇسىرەتىن. ءسويتىپ تەرىمشى قىزداردىڭ قىزمەتىنە جۇگىنەتىن.
قول تيگىزبەيتىندەي ەتىپ ساپالى جازاتىن. زەرتتەگەن تاقىرىبىن يلەۋىن قاندىرماي جاريالاۋعا ۇسىنبايتىن ناعىز كاسىبي مامان ەدى. ول وسىنداي ناعىز جۋرناليسكە ءتان قاسيەتتەرىنىڭ ارقاسىندا ەلىمىزدىڭ جوعارى بيلىك وكىلدەرىنىڭ رەسمي ساپارلارىن اقپاراتتىق قولداۋ ءۇشىن ءجيى-ءجيى شەتەلدەرگە ىسساپارلارعا جىبەرىلىپ تۇردى. ونىڭ مايىن تامىزىپ جازعان ەسەپتىك ماتەريالدارى مۇرتى بۇزىلماستان گازەت بەتىنە توپ ەتىپ تۇسە قالاتىن, ەشكىم تۇزەپ, كۇزەپ اۋرە بولمايتىن. ءسويتىپ رەداكتسياداعىلار ۋاقىت جاعىنان دا ۇتىسقا شىعىپ جاتاتىن.
الەكەڭنىڭ دوستىققا ادالدىعىن, سوزىنە بەرىكتىگىن, وزىندىك بۇلجىمايتىن قاعيداتتى كوزقاراسى بولعاندىعىن دا اتاپ كورسەتكەن ءجون. ءومىردى تۇسىنە بىلەتىن. ونىكى كەيبىرەۋلەردىكى سەكىلدى «قاشاندا مەنىكى ءجون» دەيتىن قىڭىر-قيسىق ۇستانىم ەمەس ەدى. ومىرگە ءتۇزۋ كوزبەن قارايتىن جانە كوزقاراسىنان اينىمايتىن. تالاي بىرگە جۇرگەندە بىرەۋدىڭ سىرتىنان عايبات ءسوز ايتقانىن دا قۇلاعىمىز شالماپتى. مۇنداي وڭدى قاسيەتتىڭ جۇرەگى اق ازاماتقا عانا ءتان بولاتىنى تۇسىنىكتى. ايتارى دا بار ەدى, ايتارى جوق ادامنان جاقسى مامان شىقپايتىنى بەلگىلى جايت. ءاليسۇلتان قۇلانباي ءوز ءىسىنىڭ مايتالمان مامانى بولاتىن.
تۋعان جەرىنە ارقاشان جاناشىرلىقپەن قارايتىن. اۋىلىنداعى تۇيتكىلدى جاعدايلار جانىن اۋىرتىپ, مازالايتىنىنا تالاي كۋا دە بولدىق. سولاردىڭ وڭ شەشىلۋىنە قولىنان كەلگەنىنشە ۇلەس قوسسام دەيتىن. سول سەبەپتى گازەتىمىزدە بىرنەشە سىن ماقالا جازعانى بار. جازعاندارىنان ناتيجە شىعىپ جاتسا, بالاشا قۋاناتىن.
ۇلگىلى وتاعاسى بولعانىنان اتتاپ كەتسەك, ول دا وعان جاسالعان قيانات بولار ەدى. ۇيىندە ارقاشان جىلىلىقتىڭ لەبى ەسىپ تۇراتىن. جارى كەرىمجان ەكەۋى سوزبەن ەمەس, كوزبەن ۇعىنىساتىن. بالالارىن دا جانىنداي جاقسى كوردى. اسىرەسە ۇلى بەكجاندى قاتتى ەركەلەتتى. قىزدارى جادىرا مەن عاليابانۋدان دا ەشتەڭەسىن اياپ كورگەن ەمەس. ورنىندا بار وڭالار دەگەن, بۇگىندە ۇلى ەرجەتتى, قىزدارى بويجەتتى. بالالارىنىڭ تويلارىن ەلوردانىڭ تورىندە بارلىق اعايىن-تۋماسىن, ارىپتەستەرىن, دوس-جاراندارىن شاقىرىپ دۇركىرەتىپ وتكىزدى. ءسويتىپ اكەلىك پارىزىن ورىندادى.
جادىراسى رەداكتسياعا جاقىن ماڭدا تۇردى. «قىزىم تۇسكى استى ۇيدەن ءىشىپ كەتىڭىز دەپ شاقىرىپ جاتىر», دەپ قىزىنىڭ ۇيىنە قاراي مارقايىپ كەتىپ بارا جاتاتىن...
ءاليسۇلتان قۇلانباي قانداي جاقسى ءسوز ارناسا دا سوعان لايىقتى ازامات ەدى. جاتقان جەرى جارىق بولىپ, جانىنا ءجانناتتان ورىن ءتيسىن, نۇرى پەيىشتە شالقىسىن دەيمىز. الەكەڭدى بىلەتىندەردىڭ ەسىندە جانى جايساڭ, ەڭبەكقور, ماماندىعىنا ادال, جۇمىسىنا بەرىلگەن, ۇلكەنگە لايىقتى ءىنى, كىشىگە قۇرمەتتى اعا بولا بىلگەن ازامات رەتىندە ساقتالاتىنى كۇمانسىز.
