18 قىركۇيەك, 2012

قانى قىرعىز, جانى قازاق ەر كوڭىلدى ەڭبەك ادامى تۋرالى سىر

704 رەت
كورسەتىلدى
7 مين
وقۋ ءۇشىن

قانى قىرعىز, جانى قازاق ەر كوڭىلدى ەڭبەك ادامى تۋرالى سىر

سەيسەنبى, 18 قىركۇيەك 2012 8:27

بۇل اسىل ازاماتتى وتكەن جىلى كەزدەستىردىم. سارىباستاۋ اۋىلىنىڭ تۇرعىنى ەكەن. ەسىمى نارىنقول, تۇزكول, شالكودە ايماعىنا جاقسى تانىس ناعىز ەڭبەكتىڭ تورىسى بولىپ شىقتى. اتى – عانيباي. ونىمەن سارىباس­تاۋ اۋىلىنداعى جيىندا تانىستىق.

العاش كورگەننەن باس­تاپ-اق ول كوزىمە جىلى­ۇشى­راي ءتۇستى. «قازاق-قىرعىز – ءبىر تۋ­عان», دەگەن اتالى ءسوز بۇ­رىن­نان بار عوي. اكەسى جاقىپ ءومىرىن ۇستالىقپەن, ەڭبەكپەن وتكىزگەن جان بو­لىپتى. ال اناسى 1916 جىل­عى قارقارا كوتەرىلىسى كو­سەم­دەرىنىڭ ءبىرى, ءاي­گىلى ۇزاق باتىردىڭ نەمەرە قىزى بو­لىپ كەلەتىن اقلي­مان اتتى اپكەمىز ەكەن. عا­ني­بايدىڭ سارى­باس­تاۋ,

سەيسەنبى, 18 قىركۇيەك 2012 8:27

بۇل اسىل ازاماتتى وتكەن جىلى كەزدەستىردىم. سارىباستاۋ اۋىلىنىڭ تۇرعىنى ەكەن. ەسىمى نارىنقول, تۇزكول, شالكودە ايماعىنا جاقسى تانىس ناعىز ەڭبەكتىڭ تورىسى بولىپ شىقتى. اتى – عانيباي. ونىمەن سارىباس­تاۋ اۋىلىنداعى جيىندا تانىستىق.

العاش كورگەننەن باس­تاپ-اق ول كوزىمە جىلى­ۇشى­راي ءتۇستى. «قازاق-قىرعىز – ءبىر تۋ­عان», دەگەن اتالى ءسوز بۇ­رىن­نان بار عوي. اكەسى جاقىپ ءومىرىن ۇستالىقپەن, ەڭبەكپەن وتكىزگەن جان بو­لىپتى. ال اناسى 1916 جىل­عى قارقارا كوتەرىلىسى كو­سەم­دەرىنىڭ ءبىرى, ءاي­گىلى ۇزاق باتىردىڭ نەمەرە قىزى بو­لىپ كەلەتىن اقلي­مان اتتى اپكەمىز ەكەن. عا­ني­بايدىڭ سارى­باس­تاۋ, تۇز­كول ءوڭىرىن تۇراقتاپ قال­عاندارى­نىڭ ءبىر سىرى, ۇش­تى­عى وسىن­دا جاتسا كەرەك. مارقۇم انا­سى اقليمان ون ساۋساعىنان ونەرى توگىلگەن ىسمەر, تىگىنشى, توقىماشى جان بولعان ەكەن. سول كى­سىنىڭ جاساعان قۇراق كور­پە­لە­رى, كەستە بۇيىمدارى قا­راشاڭىراقتا ءالى ساقتالىپ قالعان.

عانيبايدى ءبىر كورگەن­نەن-اق قايسار جان ەكەنىن بايقايسىڭ. سارعىش جۇزىنەن ءور, وجەت مىنەزى اڭعارىلدى. ىسىنە مىعىم ەكەنى باي­قالماي قالعان جوق. تاۋدا تۋىپ, اق قار, كوك مۇزدى كەڭ دالا­نىڭ وتىندە ەڭبەكپەن عانا شىڭ­دالىپ وسكەندىگى بىلىنەدى. جا­نىنا سەرىك, ومىرىنە كورىك ەتكەن ەڭبەگى قايراتىن جانىپ, جىگەرىن ماز­دا­تىپ, تالپىنى­سىن ۇشتاپ, ءار اتتا­عان قا­دامىنا قۋات بەرىپ, دەم بەرىپ, بيىكتەرگە ورلەپ كەلەدى ەكەن.

ءاسىلى, ەر-ازاماتتىڭ سەرىگى دە, كورى­گى دە – ەڭبەك. ەڭبەك ءبارىن دە جەڭەدى. باقىتقا جەت­كىزەدى, شات­تىق­قا كەنەلتەدى. مونشاقتاتقان ماڭداي تەرىمەن قۇرالعان, ءورىسىن تول­تىرعان ءبىر وتار قويى بار. داستارقانىن سارى مايعا, سۇتكە تولتىرىپ وتىرعان تا­بىن-تابىن سيىرى بار.

– قيىن كۇندەردىڭ ءبارى ارتتا قالىپ كەلەدى. سوناۋ جۇرگىزۋشى بولىپ كەڭشار­دىڭ ءتۇرلى جۇمىسى ءۇشىن عانا شاپقىلاپ وتكىزگەن كۇندەر دە الىس قالدى. جىبەك جال­دى, سۋىققا ءتوزىمدى, ازىعىن ءوزى تاباتىن, ءوزىم جاقسى كو­رە­تىن ت ۇلىكتىڭ تورەسى جىل­قى­نىڭ سانىن جۇزگە جەتكىزىپ السام, ەشكىمنەن كەم بول­ماي­مىن. شۇكىر, ول كۇن دە الىس ەمەس سياقتى. ارايلاپ اتار تاڭ­دا­رىما سەنەمىن, – دەپ قويادى عانيباي جۇرە­گىن­دەگى شىن سىرىن اقتارىپ. راس, مىنسەڭ – ات, پاي­دا­لان­ساڭ – كولىك, سوي­ساڭ-ەت, ىشسەڭ – قىمىز جىلقى­عا جەتەر ەش­تەڭە جوق. قاتال قىستا قاردى تەبىندەپ كۇن كورە بەرەتىن اقىلدى جانۋار ەڭبەگىڭدى اقتايدى. ءتىلى جوق دەمەسەڭ, ءبارىن تۇسىنەتىن, ايا­لاعاندى جانى قالايتىن, بابى­مەن پايدالانساڭ, شيراپ سالا بەرەتىن, قامقور قولىڭ­نىڭ جى­لۋىن سەزىنسە بار شا­رۋاڭدى بىتىرۋگە كو­مەك­تەسەتىن جىلقى ىرىسىڭنىڭ كوزى ىسپەتتى.

جىگىت اعاسى عانيباي مۇساەۆ سارىباس­تاۋ اۋىلىنداعى «ءايدىلدا» شارۋا قوجا­لى­عىنىڭ توراعاسى. اۋدان مەن اۋىل اراسىن جال­عار جولعا پايدالانار «ۋاز» اتتى قۋات­تى جەڭىل كولىگى بار. قىستاۋى مەن جايلاۋىنا كەلە قالسا, كەزەك-كەزەك تاڭداپ تۇرىپ مىنەر جارامدى اتتارى دايىن. جەڭىل كو­لىك­تەن گورى اتىنا ءمىنىپ الىپ ساي-سالانى ارالاپ كەتكەندى جانى قالايدى دا تۇرادى. ويى-قىرىن ءبىر شولىپ وتسە, جانى كەڭىپ, كوڭىلى سەرگىپ, جۇرەگى جايلانىپ قالادى.

– شىركىن, دەسەڭشى! مۇقاعاليداي اقىن­نىڭ ءار ءسوزى التىن, ءار شۋماق ولەڭى گاۋھار عوي. «سۋ ەمەس, سۋاتىنان قىمىز اققان, نە دەگەن كەرەمەتتەي ولكەم ەدىڭ», دەپ جىر­لاعان شالكودە جايلاۋىنان اينالايىن. جانىمداي, اقىننىڭ ءار ولەڭىندەي جاقسى كورەمىن. مۇنداي جەر, مۇنداي كەلىستى جايلاۋ وڭايلىقپەن كەزدەسە بەرمەيدى. وسىنداي ءوڭىردى سان عاسىرلىق ۇرپاعىنا جاۋىنان قورعاپ, اماناتتاپ كەتكەن باتىر بابا­لا­رى­مىزدىڭ رۋحىنا مىڭ تاعزىم, – دەيدى عاني­باي ءبىر اڭگىمەسىندە.

بۇل ونىڭ شىن ءسوزى, شىنايى سىرى. قىس ماۋسىمىن سارىباستاۋ اۋىلىنىڭ ماڭىن­داعى حاساننىڭ قىرقاسى دەپ اتالاتىن جەر­دە وتكىزسە, جازدى وسى حان جايلاۋ, بال جايلاۋ شالكودەدە جايلايدى. ايعايتاس, شاكىرامبال, قاراعايلى سەكىلدى وڭىرلەردىڭ ءبارى فەرمەر جىگىتتىڭ, مالشى, شوپان, جىل­قىشى, بەساسپاپ اتپال ازاماتتىڭ كوزىنە تانىس, جانىنا جاقىن. بۇل ءوڭىر ەمدىك قا­سيە­تى بار, ءجۇز ءتۇرلى اۋرۋعا داۋا دارىلىك ءشوپ­تەرى, وسىمدىگىنە باي قاستەرلى ءوڭىر. ونىڭ ءبىر جاق ءبۇيىرى ويقاراعايدىڭ قارا التىنىنا ۇلاسىپ جاتىر. شالكودە – تالاي اقىننىڭ جىرىنا ارقاۋ بولعان مەكەن. كو­گىنەن قى­ران, بۇركىتى قالىقتاپ, قياسىنان ار­قار, كيى­گى كورىنگەن, ءتۇرلى تابيعي جەمىسى ءتو­گىلگەن ولكە.

مىنە, سول سۇلۋ جايلاۋدا عانيباي سە­كىل­دى ازاماتىمىز ىرىسىن تاسىتىپ, مەرەيىن شالقىتىپ وتىر. قاتال قىستان امان شى­عىپ, ويداعىداي ءتول وربىتكەن ءتورت ت ۇلىك جاق­سى جەتىلىپ كەلەدى. ءجۇز ءتۇرلى ادەمى گۇل مەن مىڭ ءتۇرلى كوك قۇراعىنا اياق وراتىلىپ قا­لار جەردە مال سەمىرمەي قايتەدى. قوڭدى مال شەلدى, ءتولدى دەگەن جاقسى ءسوز بۇ­رىن­نان بار. ەندەشە, وسىنداي جەرۇيىقتى پاي­دا­لان­عانعا نە جەتسىن!

 سول ءۇشىن دە تازا اۋاسى, ءمولدىر بۇ­لاعى, اسەم گۇلدەرى ءار بەرىپ, ءجۇزىن شىرايلاندىرا تۇسكەن عانيبايدىڭ كوڭىلى كو­تەرىڭكى, ءجۇزى جارقىن. اسىل جارى, بار ىسىنە بەلدى كومەك كورسەتەتىن رىسجانعا ءازىلى, اڭگىمەسىن قا­عىس­تىرا, ساۋمال سارى قىمىزىن سىمىرە وتى­رىپ ەرتەڭدەرىنە كوز جۇگىرتەدى. كەمەل كەلەشەگىن كورىپ قۋا­نادى. ەڭبەگىمەن كەلگەن باقىتىنا جۇبا­نادى. عانيباي بار جانىمەن قازاق بولىپ كەتكەن. كوزىن اشقاننان كورگەنى نارىن­قول ءوڭىرى, سارىباستاۋ جەرى, شالكودە, تۇز­كول ايماعى. تۋىپ-وسكەن جە­رىن­دە شاڭىرا­عىن بيىكتەتىپ, بوساعاسىن مىق­تاپ, ۇرپاعىن ءور­بىتىپ, شارۋاسىن قۇنت­تاپ, داۋلەتىن شال­قىتىپ وتىر. ودان ارتىق ەشتەڭەنىڭ كەرەگى جوق. قازانى كوتەرۋلى, وتى مازداۋلى. وسىنىڭ ءبارىن ەڭ­بەك­تەن تاپ­قان با­قىتىم دەيدى. «كۇن­دە­رىڭ­مەن كور­كەيە بەر, عاني­باي!» دەيمىز.

قانات بىرجانسال ۇلى,

جۋرناليست.

الماتى وبلىسى,

رايىمبەك اۋدانى.

سوڭعى جاڭالىقتار