ونى ويناپ وتىرعان قارت مۋزىكانتتىڭ دۋدىراعان اپپاق ساقال-شاشى قۇددى ءبىر تاۋدان قۇلاعان قار كوشكىنىنىڭ سۋرەتىن اكەلەدى كوز الدىڭىزعا. ال قارتتىڭ قاسىندا سول «كوشكىننەن» تۇك تە قايمىقپاي, باسىنا اق بوكەباي ءشالى تارتقان شۇيكەدەي عانا كەمپىرى وتىر. ونىڭ ۇستىندەگى سۇر پالتوسى كەزىندە جۇرت قىزىعاتىنداي-اق ءساندى كيىم بولعانعا ۇقسايدى. بىراق قازىر ءوڭى ءتۇسىپ, جاعا-جەڭىنىڭ ۇشى قىرقىلىپ, ەسكىرىپ قالعانى كورىنىپ تۇر.
ەكەۋىنىڭ الدىندا اۋزى اشىق ەسكى قوبديشا جاتىر. وعان اندا-ساندا سىلدىر ەتىپ تيىن-تەبەن تۇسەدى. بۇل تىڭداۋشىلاردىڭ ولارعا دەگەن ريزاشىلىعى ما, اياۋشىلىعى ما, ءتۇسىنۋ قيىن...
ەرلى-زايىپتى قارتتاردىڭ بۇگىن ارباتقا امالسىزدان شىققانى, ءيا بولماسا, ەكەۋى بىردەي ۇيدە قۇر قاراپ وتىرعانشا, كوشەدەن از دا بولسا تابىس تابۋعا بەل بۋعانى − ول دا بىزگە بەيمالىم.
ساقال-شاشى اپپاق مۋزىكانت اۋەلدە باتىستىق كلاسسيكادان ءۇزىپ-ءۇزىپ ءبىراز اۋەن ورىندادى. تىڭداۋشىلارعا الماتىنىڭ ارباتى ءبىر ساتكە ۆەنانى ەلەستەتىپ, ودان سوڭ ءپاريجدى, ماسكەۋدى ەمىس-ەمىس ەسكە سالعانداي بولدى. اشىق جاتقان قوبديشاعا ارەدىك-ارەدىك سىڭعىرلاپ ۇساق تەڭگەلەر ءتۇسىپ جاتتى.
كەنەت قارت بارشامىزعا تانىس, جانىمىزعا جاقىن, كوڭىلىمىزگە ىستىق «قازاق ءۆالسىن» قۇيقىلجىتا جونەلدى.
ماي تۋسا, گۇلدەر شەشەك اتسا جازدا...
تىڭداعان جۇرتتىڭ قاباعى جازىلىپ, ءجۇزى جادىراپ, جەلتوقسان ايىندا اياق استىنان كۇن جىلىنىپ, اينالاداعى اعاشتار جاپىراق جايا باستاعانداي تاڭ-تاماشا كۇيگە بولەندى.
ارباتتىڭ بويىمەن اياڭداپ, قىدىرىستاپ جۇرگەن كوپ اياقتار كىدىرىپ, اۋەن توگىلگەن جاققا قاراي بۇرىلدى. ەسكى قوبديشاعا ەندى سىڭعىرلاعان ۇساق تەڭگەلەرمەن قوسىلا شىتىرلاعان جاڭا بانكنوتتار دا تۇسە باستادى.
ۇرمەلى اسپاپتىڭ كەرنەيىنەن ۇشىپ شىققان قازاق مۋزىكاسىنىڭ كلاسسيكاسى بيىك اسپانعا قاراي سامعاپ بارا جاتقانداي ءبىر قىزىق كورىنىس پايدا بولدى.
ايتكەنمەن, وسىناۋ كوڭىلدى اۋەننىڭ وزەگىندە دە مۇڭ بار ەدى. بىراق ول مۇڭنىڭ ۇرمەلى اسپاپتىڭ كەرنەيىنەن شىعىپ جاتقانى, نە بولماسا, قارت مۋزىكانتتىڭ كوڭىلىنەن توگىلىپ جاتقانى بارشامىزعا جۇمباق كۇيىندە قالا بەردى...
نۇرعالي وراز,
«ەگەمەن قازاقستان»
