سورەلەرى سىڭسىپ تۇر ەكەن. نە جوق دەيسىز. الۋان ءتۇرلى جيدەك توسابى. تاڭقۋراي, قاراقات, شيە, جيدەك, بۇلدىرگەن... ساڭىراۋقۇلاقتىڭ ءتۇر-ءتۇرى. سان الۋان بال. التايدىكى, وزىمىزدىكى. ءيتتىڭ, بورسىقتىڭ, سۋىردىڭ, قاسقىردىڭ مايلارى. ءتىپتى مونشاعا قاجەتتى قايىڭ جاپىراعىنا دەيىن بار. شەلەك-شەلەك كارتوپ, ءسابىز, قىرىققابات.
جومارت تابيعاتتىڭ جاقسىلىعىن كورىپ جۇرگەندەرمەن از-كەم تىلدەستىك. ايتۋلارىنا قاراعاندا, نەگىزىنەن وزدەرى دايىندايدى ەكەن.
– جازدىڭ كۇنى جەمىس-جيدەك پىسكەن كەزدە ۇيقى-كۇلكىدەن ايىرىلامىز,–دەيدى وكسانا وسيپوۆا. – ماسا-سوناعا جەم بولىپ, كۇن سايىن جيىرما-جيىرما بەس شاقىرىم جول ءجۇرىپ, ورمان ءىشىن كەزەمىز. ماسەلەن, ەكى شەلەك جيدەك تەرىپ اكەلدىڭ دەيىك, كۇنىمەن جۇمىس ىستەگەندىكتەن ەكى قولىڭ سالدىراپ قالادى. الگى جيدەكتى قابىعىنان, ءشوپ-شالامىنان تازالاۋدىڭ ءوزى ءبىر قيامەت. سوسىن ونى ۋاقىتىندا قايناتىپ الۋ كەرەك. قانشاما قانت قاجەت, وڭاي ەڭبەك ەمەس.
سورەلەردىڭ جانىندا تۇرعان ساتۋشىلاردىڭ ايتۋىنا قاراعاندا, دارۋمەنى مول, سۇرانىسقا يە اڭ-قۇستىڭ مايىن رەسەيلىكتەر اكەلىپ كوتەرمە باعامەن وتكىزەدى ەكەن. ال جەمىس-جيدەك پەن ساڭىراۋقۇلاقتىڭ دەنى بەرەكە تۇنعان بۇلاندىنىڭ قالىڭ ورماندارىنىڭ ىشىندە جاتقان يەن تەگىن نەسىبە.
– نەگىزىندە ءوز جۇمىسىم بار, – دەيدى اننا پەتروۆا. – بوس ۋاقىتىمدا وسىمەن اينالىسامىن. نەسى بار, ادال ەڭبەك, سالىعىن تولەيمىز. كۇنىنە ءتورت-بەس مىڭ تەڭگە تاپسام دا ولجا ەمەس پە؟ قازىر ونشا وتپەي تۇر. جازدا بۋرابايعا تۋريستەر اعىلعان كەزدە الۋشىلار كوپ بولادى. بيىل جولاۋشى كوپ بولدى. شاماسى تۋريستەردىڭ قاراسى بۇرىنعىعا قاراعاندا مولايعان ءتارىزدى.
شاعىن بازار بولسا دا, تىرشىلىكتىڭ بارومەترى ءتارىزدى. سارىالا كۇزدىڭ سىباعاسىن مولىنان قارپىپ تۇرعان, ادال ەڭبەكتى ءناسىپ ەتكەن ساتۋشىلار تابيعاتتىڭ اۋجايىن عانا ەمەس, ءتامام ەلدىڭ نازارىن اۋدارىپ وتىرعان ءتۋريزمنىڭ تىنىسىن دا تامىرشىداي سەزىنىپ وتىر.
ءبىر ايتا كەتەرلىگى, ساتۋشىلاردىڭ بارلىعى وزگە ۇلت وكىلدەرى. ال الۋشىلار – كىلەڭ قازاقتار.
بايقال ءبايادىل,
«ەگەمەن قازاقستان»
